De gouverneur is niet verplicht om de kalief te informeren over wat hij heeft uitgevoerd binnen zijn bevoegde bevel. Als er een nieuw probleem ontstaat waarvoor geen precedent bestaat, moet hij de kalief hier eerst over informeren, en hij handelt vervolgens volgens de instructies van de kalief. Als hij vreesde dat het probleem zou verergeren bij uitstel, voert hij de handeling uit en moet hij de kalief later informeren over de reden waarom hij hem niet vooraf heeft ingelicht.

The governor is not obliged to inform the Khalifah of what he has carried out within his authorised command. If a new problem arises which has no precedent, he has to inform the Khalifah about it first, and he then proceeds according to the instructions of the Khalifah. If he was afraid that the problem would be exacerbated if delayed, he carries out the action and then must inform the Khalifah later on about the reason for not informing him beforehand.

Het bewijs is dat de Profeet ﷺ zijn gouverneurs bevoegdheid gaf en hen niet verzocht hem te informeren over de daden die zij verrichtten, en zij rapporteerden hem ook niet over iets. Integendeel, zij verrichtten hun daden met volledige onafhankelijkheid, waarbij ieder van hen binnen zijn leiderschap regeerde volgens zijn eigen oordeel; dit was de wijze van Mu’adh, ’Attab Bin Asid, Al- ’Ala’ b. Al-Hadrami, en van alle gouverneurs van de Boodschapper van Allah ﷺ – hetgeen aangeeft dat de gouverneur de kalief over niets van zijn daden informeert. En in dit opzicht verschilt hij van de assistent, aangezien de assistent de kalief over elke daad die hij verricht moet informeren, terwijl het voor de gouverneur niet verplicht is de kalief over enige van zijn daden te informeren.

The evidence is that the Prophet (phuh) empowered his governors and did not request them to inform him of what actions they undertook and they did not use to report to him about anything. Rather, they used to undertake their actions with full independence, each of them ruling in his leadership by his opinion; this was the manner of Mu’adh, and ’Attab Bin Asid, Al- ’Ala’ b. Al-Hadrami, and of all of the governors of the Messenger of Allah (pbuh) – which indicates that the governor does not inform the Khalifah about anything from his actions. And in this regard, he is different from the assistant, since the assistant must inform the Khalifah about every action that he undertakes, whereas it is not obligatory upon the governor to inform the Khalifah about any of his actions.

Het is verplicht dat de kalief elke handeling die de assistent verricht nauwkeurig onderzoekt, terwijl het voor hem niet noodzakelijk is om elke handeling van de gouverneur te onderzoeken, hoewel hij de situatie van de gouverneurs bestudeert en de berichten van hen nauwkeurig onderzoekt. Dienovereenkomstig heeft de gouverneur onbeperkte bevoegdheid in zijn bestuur, wat de reden is dat Mu’adh tegen de Boodschapper ﷺ zei toen hij naar Jemen werd gestuurd: “Ik zal mijn eigen mening uitoefenen.”; dit is dus een bewijs dat de gouverneur de kalief niet informeert, maar in plaats daarvan zijn eigen mening gebruikt. Het is niet verboden om het advies van de kalief in te winnen bij belangrijke zaken, maar hij zoekt zijn advies niet in onbelangrijke zaken, opdat de belangen van de mensen niet worden vertraagd. Als er iets nieuws voordoet, laat hij dit over aan de mening van de kalief, omdat de bevoegdheid van het bestuur inhoudt dat de kalief het leiderschap van een stad of regio aan de gouverneur delegeert, wat een bestuur is over al zijn mensen, en controle over de bekende zaken uit zijn handelingen. Dus als er een nieuwe kwestie optreedt die voorheen niet bekend was, wordt deze overgelaten aan het onderzoek van de kalief, tenzij er gevreesd werd dat dit schadelijk zou zijn, in welk geval de gouverneur de kwestie onderneemt en vervolgens de kalief informeert, aangezien het een ongekende kwestie was.

It is obligatory that the Khalifah scrutinise every action the assistant undertakes, whereas it is not necessary for him to scrutinise every action of the governor, though he studies the situation of the governors and scrutinises the news from them. Accordingly, the governor has unrestricted action in his governorship, which is why Mu’adh said to the Messenger (pbuh) when he was sent to Yemen “I will exert my own opinion.”; so this is evidence that the governor does not inform the Khalifah, rather he exercises his opinion. It is not forbidden to take the opinion of the Khalifah in the important issues, but he does not seek his opinion in unimportant issues in order that the interests of the people are not delayed. If something new occurs, he leaves it to the opinion of the Khalifah, because the empowerment of the governorship is that the Khalifah delegates the leadership of a city or region to the governor which is a governorship over all its people, and control in the known issues from his actions. So if a new issue which was not previously known occurred, it is left for the examination of the Khalifah, unless it was feared that this would be detrimental, in which case the governor undertakes the issue and then informs the Khalifah, since it was an issue that was unprecedented.