Artikel 34

Article 34

door Sheikh Taqiuddin An-Nabahani9 min. lezen79 keer bekeken

De methode voor het benoemen van de kalief is de eed van trouw (Bay’a). De praktische stappen voor het benoemen van de kalief en zijn Bay’a zijn:

The method of appointing the Khalifah is the pledge of allegiance (Bay’a). The practical steps to appoint the Khalifah and his Bay’a are:

a. De Madhalim-rechtbank kondigt de vacante positie van het kalifaat aan.

a. The Madhalim court announces the vacancy of the position of the Khilafah.

b. De tijdelijke leider neemt de controle over zijn verantwoordelijkheid en kondigt onmiddellijk de opening van de nominatieprocedure aan.

b. The temporary leader takes control of his responsibility and announces the opening of the nomination procedure immediately.

c. Aanvragen van kandidaten die aan de contractvoorwaarden voldoen, zouden worden geaccepteerd, waarbij de overige aanvragen worden uitgesloten, bij besluit van de Madhalim-rechtbank.

c. Applications of the candidates fulfilling the contracting conditions would be accepted, excluding the other applications, by the decision from the Madhalim court.

d. De kandidaten die zijn geaccepteerd door de Madhalim-rechtbank, worden vervolgens tweemaal voorgeselecteerd door de moslimleden van de raadpleging (Shura): eerst selecteren zij de zes kandidaten die de meeste stemmen van hen hebben gekregen, en de tweede fase is het selecteren van de twee kandidaten die de meeste stemmen hebben gekregen.

d. The candidates who have been accepted by the Madhalim court, are then short listed twice by the Muslim members of the Shura council: first; they select the six candidates who got the highest votes from them, and the second stage is to select the two candidates who got the highest votes.

e. De namen van de twee worden bekendgemaakt en de moslims worden verzocht om op een van hen te stemmen.

e. The names of the two are announced and the Muslims are requested to vote for one of them.

f. De uitslag van de verkiezingen wordt bekendgemaakt en de moslims worden geïnformeerd over degene die de meeste stemmen heeft gekregen.

f. The result of the elections is announced and the Muslims are informed of the one that got most of the votes.

g. De moslims vertrokken onverwijld om de eed van trouw te zweren aan degene die de meeste stemmen had gekregen, als de kalief van de moslims op basis van het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ.

g. The Muslims promptly set out to give the pledge to whoever got most of the votes, as the Khalifah of the Muslims upon the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger .

z. Zodra de eed is voltooid, wordt de kalief aan het publiek bekendgemaakt, totdat het nieuws van zijn benoeming de hele moslimgemeenschap (Ummah) heeft bereikt, waarbij zijn naam wordt vermeld en dat hij voldeed aan de kenmerken die hem geldig maken voor het sluiten van het kalifaat met hem.

h. Once the pledge has been completed, the Khalifah is announced to the public, until the news of his appointment has reached the whole Ummah, with mentioning of his name and that he fulfilled the characteristics that make him valid for contracting the Khilafah to him.

i. Na het voltooien van de stappen om de nieuwe kalief aan te stellen, eindigt de verantwoordelijkheid van de tijdelijke leider.

i. After completing the steps to appoint the new Khalifah the responsibility of the temporary leader ends.

Toen de sharia de aanstelling van een kalief verplicht stelde voor de moslimgemeenschap (Ummah), specificeerde zij de methode waarop hij zou worden aangesteld. Deze methode is gedefinieerd door de Koran, de profetische traditie (Sunnah) en het consensus van de metgezellen. Deze methode is de eed van trouw (Bay’a). De aanstelling van de kalief vindt plaats door het afleggen van de Bay’a van de moslims op basis van het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ. Met "moslims" wordt bedoeld die moslims die onder de verantwoordelijkheid van de laatste kalief vielen indien het kalifaat was gevestigd, of de moslims van het gebied waarbinnen het kalifaat werd gevestigd indien het nog niet gevestigd was.

When the Shari’ah obligated the appointment of a Khalifah upon the Ummah, it specified the method by which he would be appointed. This method has been defined by the Quran and Sunnah and the consensus of the companions. This method is the pledge of allegiance (Bay’a). The appointment of the Khalifah occurs through the taking of the Bay’a of the Muslims upon the action by the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger. What is meant by “Muslims” is those Muslims who were under the responsibility of the last Khalifah if the Khilafah was established or the Muslims of the area which the Khilafah was being established within if it was not already established.

Het feit dat deze methode (Bay’a) wordt bevestigd door de Bay’a van de moslims aan de Boodschapper ﷺ, en door het gebod van de Boodschapper ﷺ aan ons om de Bay’a aan de imam te geven. Wat betreft de Bay’a van de moslims aan de Boodschapper ﷺ, dit was geen Bay’a op het profentschap, maar eerder op het bestuur, aangezien het een Bay’a op handelen was en niet op de bevestiging (van de waarheid van zijn profentschap). Hij werd dus de Bay’a gegeven op basis van het feit dat hij een heerser was en niet dat hij een Profeet ﷺ of een Boodschapper ﷺ was, aangezien de bevestiging van het geloof (Iman) in het profentschap en zijn boodschap geloof (Iman) is en geen Bay’a. Daarom resteert slechts dat de Bay’a met betrekking moest zijn tot het feit dat hij het staatshoofd was. De Bay’a wordt vermeld in de Koran en de profetische traditie (Sunnah). Allah (SWT) zegt: “O Profeet ﷺ, wanneer de gelovige vrouwen naar u toe komen om u de eed af te leggen dat zij niets aan Allah zullen toevoegen, noch zullen stelen, noch onwettige seksuele gemeenschap zullen plegen, noch hun kinderen zullen doden, noch een laster zullen brengen die zij tussen hun armen en benen hebben verzonnen, noch u zullen ongehoorzaam zullen zijn in wat juist is – aanvaard dan hun eed.” (TMQ 60:12), en Allah (SWT) zegt: “Voorwaar, degenen die u de eed afleggen, [o Muhammad] – zij leggen in werkelijkheid Allah de eed af. De hand van Allah is over hun handen.” (TMQ 48:10). Al-Bukhari rapporteerde: Isma‘il zei dat Malik tegen mij zei vanuit Yahya b. Sa‘id, die zei: ‘Ubadah b. Al-Walid zei dat zijn vader tegen hem zei vanuit ‘Ubadah b. Al-Samit:

The fact that this method (Bay’a) is confirmed by the Muslims’ Bay’a to the Messenger (pbuh) , and from the order of the Messenger (pbuh) upon us to give the Bay’a to the Imam. As for the Bay’a of the Muslims to the Messenger (pbuh) , it was not a Bay’a on Prophethood but rather upon ruling, since it was a Bay’a upon action and not upon confimation (of the truth of his Prophethood. So he was given the Bay’a upon the basis that he was a ruler and not that he was a Prophet (phuh) or a Messenger, since the confirmation of belief in Prophethood and his message is Iman and not Bay’a. Therefore, all that remains is that the Bay’a must have been in respect of him being the head of the state. The Bay’a is mentioned in the Quran and the Sunnah. Allah (swt) says: “O Prophet (phuh), when the believing women come to you pledging to you that they will not associate anything with Allah, nor will they steal, nor will they commit unlawful sexual intercourse, nor will they kill their children, nor will they bring forth a slander they have invented between their arms and legs, nor will they disobey you in what is right - then accept their pledge.” (TMQ 60:12), and Allah (swt) says. “Indeed, those who pledge allegiance to you, [O Muhammad] - they are actually pledging allegiance to Allah. The hand of Allah is over their hands.” (TMQ 48:10). Al- Bukhari reported: Isma‘il said that Malik said to me from Yahya b. Sa‘id who said: ‘Ubadah b. Al-Walid said his father said to him from ‘Ubadah b. Al-Samit:

. عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ، فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ، وَأَنْ لاَ بَايَ عْنَا رَسُولَ اللَّهِ « » ن نَُازِعَ الأَمْرَ أَهْلَهُ، وَأَنْ نَ قُومَ أَوْ نَ قُولَ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كُنَّا، لا نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لائِمٍ .

“Wij gaven de eed van trouw aan de Profeet van Allah ﷺ dat wij naar hem zouden luisteren en hem zouden gehoorzamen, zowel op tijden dat wij actief waren als op tijden dat wij moe waren, en dat wij niet tegen de heerser zouden strijden of hem niet zouden ongehoorzaam zijn, en dat wij standvastig zouden zijn voor de waarheid of de waarheid zouden spreken waar wij ons ook zouden bevinden, en dat wij in de Weg van Allah niet bang zouden zijn voor de verwijten van de verwijtende.” En in Muslim van ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘As dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

“We gave the oath of allegiance to Allah's Prophet (phuh) that we would listen to and obey him both at the time when we were active and at the time when we were tired and that we would not fight against the ruler or disobey him, and would stand firm for the truth or say the truth wherever we might be, and in the Way of Allah we would not be afraid of the blame of the blamers. ”. And in Muslim from ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘As that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ، فَ لْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ ، فَإِنْ ...« » جَاءَ آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ.

“Wie trouw zweert aan een imam, hij dient hem de eed te geven met bevestiging en de oprechtheid van zijn hart. Hij dient hem naar zijn beste vermogen te gehoorzamen. Als een andere man zich voordoet als aanspraakmaker (wanneer er al een is aangesteld), houd dan het hoofd van de tweede af.” En ook in Muslim van Abu Sa‘id Al-Khudri dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“He who swears allegiance to an Imam, he should give him the pledge in ratification and the sincerity of his heart. He should obey him to the best of his capacity. If another man comes forward as a claimant (when one has already been installed), behead the second ”. And also in Muslim from Abu Sa‘id Al-Khudri that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. » إِذ ا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا « .

“Wanneer er een eed van trouw is afgelegd aan twee kaliefen, dood dan degene voor wie de eed later is afgelegd.” Muslim rapporteerde ook van Abu Hazem die zei: Ik zat vijf jaar bij Abu Huraira, en ik hoorde hem zeggen van de Profeet ﷺ.

“When oath of allegiance has been taken for two caliphs, kill the one for whom the oath was taken later”. Muslim also reported from Abu Hazem who said: I sat with Abu Huraira for five years, and I heard him say from the Prophet (phuh).

. كَانَتْ بَ نُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمْ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِ ي خَلَفَهُ نَبِ ي، وَإِنَّهُ لا نَبِيَّ « بَ عْدِي، وَسَيَكُونُ خُلَفَاءُ فَ يَكْثُ رُونَ، قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: فُوا بِبَ يْ عَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ، » أَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ، فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَ رْعَاهُمْ .

Banu Isra'il werden geregeerd door de Profeet ﷺ. Wanneer een Profeet ﷺ stierf, volgde een ander hem op; maar na mij is er geen Profeet ﷺ en er zullen kaliefen zijn en zij zullen in grote getale zijn. Zijn Metgezellen zeiden: Wat gebiedt u ons te doen (voor het geval we meer dan één kalief zouden hebben)? Hij zei: Degene aan wie als eerste trouw wordt beloofd, heeft voorrang op de anderen. Gun hen hun rechtmatige rechten (dat wil zeggen: gehoorzaam hen). Allah zal hen ondervragen over de onderdanen aan wie Hij hen heeft toevertrouwd.”

Banu Isra'il were ruled over by the Prophet (phuh)s. When one Prophet (phuh) died, another succeeded him; but after me there is no Prophet (phuh) and there will be caliphs and they will be quite large in number. His Companions said: What do you order us to do (in case we come to have more than one Caliph)? He said: The one to whom allegiance is sworn first has a supremacy over the others. Concede to them their due rights (i. e. obey them). Allah will question them about the subjects whom He had entrusted to them.”.

De teksten van de Koran en de profetische traditie (Sunnah) zijn expliciet in het feit dat de methode om de kalief te benoemen de Bay’a is. Dit kan ook worden afgeleid uit de consensus van de metgezellen, die hiernaar handelden, en de Bay’a aan de rechtvaardige Khulafaa’ zijn hierover duidelijk.

The texts of the Quran and Sunnah are explicit that the method to appoint the Khalifah is the Bay’a. It could also be understood from the consensus of the companions, who acted upon this, and the Bay’a to the righteous Khulafaa’ are clear in this regard.

De praktische stappen die eindigen met de handeling van de benoeming van de kalief voorafgaand aan het afleggen van de eed aan hem, worden begrepen uit wat er is gebeurd met de rechtvaardige khulafaa’ die direct na het overlijden van de Boodschapper ﷺ kwamen. Dit waren Abu Bakr (moge Allah tevreden met hem zijn), Umar (moge Allah tevreden met hem zijn), ‘Uthman (moge Allah tevreden met hem zijn) en ‘Ali (moge Allah tevreden met hem zijn), moge Allah tevreden met hen zijn. Alle metgezellen zwegen over de genomen stappen en stemden ermee in, ook al waren het stappen die zouden zijn afgewezen als ze in strijd waren met de sharia, aangezien ze verbonden waren met het belangrijkste kwestie waarop de islamitische entiteit rustte en de continuïteit van het bestuur volgens de islam.

The practical steps which conclude with the action of the appointment of the Khalifah before the giving of the pledge to him are understood from what occurred with the righteous khulafaa’ who came straight after the death of the Messenger (pbuh) . They were Abu Bakr (ra), Umar (ra), ‘Uthman (ra) and ‘Ali (ra), may Allah be pleased with them. All of the companions were silent upon and consented to the steps taken, even though they were steps which would have been rejected if they contradicted the Shari‘a since they were connected to the most important issue upon which the Muslim entity rested and the continuity of the ruling by Islam.

Wie de gebeurtenissen rond de aanstelling van die kaliefen zou volgen, zou ontdekken dat sommige van de moslims de kwestie bespraken in Saqifa Bani Sa‘idah en dat de kandidaten Sa’d (ra), Abu ‘Ubaida (ra), Umar (ra) en Abu Bakr (ra) waren. Echter, zowel Umar (ra) als Abu ‘Ubaida (ra) wensten de kwestie niet tegen Abu Bakr (ra) te betwisten, en dus lag de kwestie in werkelijkheid tussen Abu Bakr (ra) en Sa’d Bin ‘Ubada (ra) en niemand anders, waarbij het resultaat van de discussie was dat de Bay’a aan Abu Bakr (ra) werd gegeven. Vervolgens werden de moslims op de tweede dag naar de moskee geroepen om hem hun Bay’a te geven, en dus was de Bay’a in Al-Saqifa een van het contracteren, waarmee de persoon de kalief van de moslims wordt, en de Bay’a in de moskee op de tweede dag is de Bay’a van gehoorzaamheid.

Whoever followed what occurred in the appointment of those Khulafaa’, they would find that some of the Muslims discussed the issue in Saqifa Bani Sa‘idah and that the candidates were Sa’d (ra), Abu ‘Ubaida (ra), Umar (ra) and Abu Bakr (ra). However, both Umar (ra) and Abu ‘Ubaida (ra) did not wish to contest the issue against Abu Bakr (ra), and so the issue was really between Abu Bakr (ra) and Sa’d Bin ‘Ubada (ra) and no one else, with the result of the discussion being that the Bay’a was given to Abu Bakr (ra). Then on the second day the Muslims were called to the mosque to give him their Bay’a, and so the Bay’a in Al-Saqifa was one of contracting, and with it the person becomes the Khalifah of the Muslims, and the Bay’a in the mosque on the second day is the Bay’a of obedience.

Toen Abu Bakr (ra) voelde dat zijn ziekte fataal was, en specifiek omdat de moslimlegers betrokken waren bij veldslagen met de grootmachten van die tijd, de Perzen en de Romeinen, riep hij de moslims bijeen om hen te raadplegen over wie hun kalief zou moeten zijn, en hij besteedde drie maanden aan deze consultatie. Toen hij deze had voltooid en de mening van de meerderheid van de moslims kende, stelde hij hen aan, of in moderne terminologie genomineerd, dat Umar (ra) de kalief na hem zou zijn. Deze aanstelling of nominatie was geen contract voor Umar (ra) om de kalief na hem te zijn, aangezien de moslims na de dood van Abu Bakr (ra) de moskee bezochten om hun Bay’a aan Umar (ra) te geven, en hij daardoor de kalief van de moslims werd, en niet door de consultaties of de aanstelling door Abu Bakr (ra), want als de nominatie door Abu Bakr (ra) een contract voor het kalifaat was geweest, dan zou hij de Bay’a van de moslims niet nodig hebben gehad. Dit komt bovenop de teksten die eerder zijn vermeld, die expliciet aangeven dat de enige manier voor een persoon om de kalief te worden, via de Bay’a is die door de moslims wordt gegeven.

When Abu Bakr (ra) felt that his illness was terminal and specifically that the Muslim armies were involved in battles with the major powers of the time, the Persians and the Romans, he called the Muslims in order to consult them upon who should be the Khalifah for them and spent three months doing this consultation. When he had completed it and knew the opinion of the majority of the Muslims, he commissioned them, or in modern terminology nominated, that Umar (ra) should be the Khalifah after him. This commissioning or nomination was not a contract for Umar (ra) to be the Khalifah after him, since after the death of Abu Bakr (ra) the Muslims attended the mosque to give their Bay’a to Umar (ra) and through that he became the Khalifah of the Muslims, and not through the consultations, or Abu Bakr’s (ra) commission, since if the nomination by Abu Bakr (ra) was a contract for the Khilafah then he would not have required the Bay’a of the Muslims. This is on top of the texts mentioned earlier which explicitly indicate that the only manner for a person to become the Khalifah is through the Bay’a given by the Muslims.

Op het moment dat Umar (ra) werd gestoken, vroegen de moslims hem om een opvolger aan te wijzen, wat hij weigerde te doen. Zij bleven op hem aandringen, waarna hij zes kandidaten voor hen maakte of nomineerde, waarna hij Suhayb aanwees om de mensen te leiden in het gebed en om degenen die Umar (ra) had genomineerd te overtuigen, totdat zij onder hen een kalief zouden kiezen tijdens de drie dagen die hij voor hen had gespecificeerd. Hij zei tegen Suhayb.

At the time that Umar (ra) was stabbed the Muslims requested that he appoint a successor which he refused to do. They pressed upon him and so he made, or nominated, six candidates for them, after which he appointed Suhayb to lead the people in prayer and to prevail upon those whom Umar (ra) had nominated until they decided upon a Khalifah from amongst themselves during the three days he had specified for them. He said to Suhayb.

. فإن اجتمع خمسة، ورضوا رجلاً، وأبى واحد، فاشدخ رأسه أو اضرب ...« »... رأسه بالسيف .

“als vijf van hen het eens worden over een man terwijl één van hen het er niet mee eens is, sla dan zijn hoofd met een zwaard..” zoals is overgeleverd door Al-Tabari in zijn Al-Ta’rikh, evenals door Ibn Qutaybah die het boek Al-Imama wa ’l-Siyasa schreef, dat algemeen bekend staat als Al-Ta’rikh Al-Khulafaa’, en Ibn Sa’d in Al-Tabaqat Al-Kubra. Vervolgens stelde Umar (ra) Abu Talha Al-Ansari aan met vijftig mannen om hen te bewaken, en droeg Al-Miqdad Bin Al-Aswad de taak op om een plaats te vinden waar zij konden samenkomen. Daarna, na het overlijden van Umar (ra) en na de raad die een besluit had genomen over de kandidaten, zei ‘Abd al Rahman Bin ‘Auf: Wie van jullie zou zichzelf (uit de overweging) terugtrekken en de verantwoordelijkheid op zich nemen om de beste onder jullie te selecteren? Waarop zij allen zwegen. Toen zei ‘Abd al Rahman: Ik trek mijzelf terug, en daarna raadpleegde hij hen elk afzonderlijk door hen te vragen wie zij het meest waardig achtten voor de verantwoordelijkheid als zij zichzelf niet als zodanig beschouwden, en hij stelde vast dat hun antwoorden beperkt bleven tot twee: ‘Ali (ra) en ‘Uthman (ra). Daarna zocht ‘Abd al Rahman de meningen van de moslims op door hen te vragen welke van de twee zij de voorkeur zouden geven. Hij vroeg het aan de mannen en de vrouwen, waarbij hij de mening van het volk onderzocht, niet alleen overdag maar zelfs gedurende de nacht. Al-Bukhari overleverde van Al-Miswar Bin Makhrama, die zei.

“if five of them agreed upon a man while one disagreed, then strike his head with a sword..” as has been reported by Al-Tabari in his Al-Ta’rikh, as well as Ibn Qutaybah who authored the book Al-Imama wa ’l-Siyasa which is commonly known by Al-Ta’rikh Al-Khulafaa’, and Ibn Sa’d in Al-Tabaqat Al-Kubra. Then Umar (ra) appointed Abu Talha Al-Ansari along with fifty men to guard them, and charged Al-Miqdad Bin Al-Aswad with finding a place for them to meet. Then after the death of Umar (ra) and subsequent to the council settling upon the candidates, ‘Abd al Rahman Bin ‘Auf said: Which of you would remove yourselves (from consideration) and assume responsibility to select the best of you? To which all of them remained silent. Then ‘Abd al Rahman said I remove myself and then consulted each of them individually asking them who they considered the most worthy of the responsibility if they didn’t consider themselves, and he found that their answers were limited to two: ‘Ali (ra) and ‘Uthman (ra). After that ‘Abd al Rahman sought the opinions of the Muslims asking them which of the two they would prefer. He asked the men and women, surveying the opinion of the people, not just during the daytime but even during the night. Al-Bukhari narrated from Al-Miswar Bin Makhrama who said.

. طَرَقَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَ عْدَ هَجْعٍ مِنْ اللَّيْلِ، فَضَرَبَ الْبَابَ حَتَّى اسْتَ يْ قَظْتُ، « » فَ قَالَ أَرَاكَ نَائِمًا، فَ وَاللَّهِ مَا اكْتَحَلْتُ هَذِهِ اللَّيْ ل ةَ بِكَبِيرِ نَ وْمٍ .

“Abdur-Rahman kwam naar mij toe nadat een deel van de nacht was verstreken en klopte op mijn deur totdat ik opstond, en hij zei tegen mij: "Ik zie dat je hebt geslapen! Bij Allah, tijdens de laatste drie nachten heb ik niet genoeg geslapen". Nadat de mensen het ochtendgebed hadden verricht, was de Bay’a van ‘Uthman (ra) voltooid. Hij werd de kalief door de Bay’a van de moslims, en niet omdat Umar (ra) deze beperkte tot zes. Daarna werd ‘Uthman (ra) gedood, en zo gaven de massa's van de moslims in Madinah en Kufa hun Bay’a aan ‘Ali b. Abi Talib (ra), en zo werd hij de kalief door de Bay’a van de moslims.

“Abdur-Rahman called on me after a portion of the night had passed and knocked on my door till I got up, and he said to me, "I see you have been sleeping! By Allah, during the last three nights I have not slept enough”. After the people had offered morning prayer, Bay’a of ‘Uthman (ra) was completed. He became the Khalifah through the Bay’a of the Muslims, and not because Umar (ra) limited it to six. Then ‘Uthman (ra) was killed, and so the masses of the Muslims in Madinah and Kufa gave their Bay’a to ‘Ali b. Abi Talib (ra), and so he became the Khalifah through the Bay’a of the Muslims.

Door een nauwkeurige bestudering van de wijze van hun Bay’a wordt duidelijk dat de kandidaten voor het kalifaat aan het volk werden aangekondigd en dat zij allen voldeden aan de noodzakelijke voorwaarden voor het aangaan van een contract. Hierna werd de mening gevraagd van de invloedrijke mensen (Ahl Al hal Wal-‘Aqd) onder de moslims, de vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap (Ummah), en deze vertegenwoordigers waren goed bekend in het tijdperk van de rechtvaardige Khulafaa’, aangezien zij de metgezellen waren, moge Allah tevreden met hen zijn, of de mensen van Madinah. Wie de metgezellen, of de meerderheid van hen, wensten dat kalief zou worden, kreeg de Bay’a van contractering, en werd zo de kalief aan wie gehoorzaamheid verplicht was, waarna de moslims hen de Bay’a van gehoorzaamheid zouden geven. Op deze wijze wordt de kalief gevonden en wordt hij de gemachtigde vertegenwoordiger van de moslimgemeenschap (Ummah) in bestuur en gezag.

By close examination of the manner of their Bay’a, it becomes clear that the candidates for the Khilafah were announced to the people and that they all fulfilled the necessary conditions of contracting. After this the opinion of the influential people (Ahl Al hal Wal-‘Aqd) from the Muslims was taken, the representatives of the Ummah, and the representatives were well known in the era of the righteous Khulafaa’ since they were the companions, may Allah be pleased with them, or the people of Madinah. Whoever the companions, or the majority of them, wanted to become Khalifah was given the Bay’a of contracting, and thus became the Khalifah to whom obedience was obligatory, and so the Muslims would give them the Bay’a of obedience. In this manner the Khalifah is found and becomes the authorised representative of the Ummah in ruling and authority.

Wat betreft de kwestie van het beperken van de kandidaten, dan wordt door de wijze te volgen waarop de rechtvaardige Khulafaa’ werden aangesteld, duidelijk dat de kandidatuur beperkt was. In Saqifa Bani Sa’idah waren de kandidaten Abu Bakr (ra), Umar (ra), Abu ‘Ubaida (ra) en Sa’d Bin ‘Ubada (ra) en dat was alles, hoewel Umar (ra) en Abu ‘Ubaydah (ra) niet tegen Abu Bakr (ra) wilden concurreren en dus in praktische zin de kandidaten Abu Bakr (ra) en Sa’d Bin ‘Ubada (ra) waren. Vervolgens kozen de Ahl Al Hal Wal-‘Aqd Abu Bakr (ra) tot kalief in Al-Saqifa en gaven hem de Bay’a van contractering, en de volgende dag gaven de moslims Abu Bakr (ra) de Bay’a van gehoorzaamheid in de moskee.

As for the issue of limiting the candidates, then by following the manner in which the righteous Khulafaa’ were appointed, it becomes clear that the candidacy was limited. In Saqifa Bani Sa’idah the candidates were Abu Bakr (ra), Umar (ra), Abu ‘Ubaida (ra) and Sa’d Bin ‘Ubada (ra) and that was all, though Umar (ra) and Abu ‘Ubaydah (ra) didn’t wish to compete against Abu Bakr (ra) and so in practical terms the candidates were Abu Bakr (ra) and Sa’d Bin ‘Ubada (ra). Then the Ahl Al Hal Wal-‘Aqd elected Abu Bakr (ra) the Khalifah in Al-Saqifa and gave him the Bay’a of contracting, and the next day the Muslims gave Abu Bakr (ra) the Bay’a of obedience in the mosque.

Abu Bakr (ra) benoemde Umar (ra) tot de kalief voor de moslims, zonder dat er een andere kandidaat was, en daarna gaven de moslims hem de Bay’a van het contracteren en vervolgens de Bay’a van gehoorzaamheid.

Abu Bakr (ra) nominated Umar (ra) as the Khalifah for the Muslims, without there being any other candidate, and then the Muslims gave him the Bay’a of contracting and then the Bay’a of obedience.

‘Umar (ra) nomineerde zes kandidaten voor de moslims en zei tegen hen dat zij de kalief onder hen moesten kiezen, waarna ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf met vijf van hen overlegde en hen beperkte tot twee: ‘Ali (ra) en ‘Uthman (ra), nadat de anderen hem hiertoe hadden opgedragen. Daarna onderzocht hij de mening van het volk en die mening vestigde zich op ‘Uthman (ra) als de kalief.

Umar (ra) nominated six candidates for the Muslims and told them to elect the Khalifah from amongst themselves, then ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf discussed with five of them and limited them to two: ‘Ali (ra) and ‘Uthman (ra), after the others had charged him to do. After that he surveyed the opinion of the people and that opinion settled upon ‘Uthman (ra) as the Khalifah.

Wat ‘Ali (ra) betreft, er was geen andere kandidaat voor het kalifaat en daarom gaven de massa's moslims in Madinah en Kufa hem de Bay’a en werd hij de vierde kalief.

As for ‘Ali (ra), there was no other candidate for the Khilafah and so the masses of the Muslims in Madinah and Kufa gave him the Bay’a and he became the fourth Khalifah.

En aangezien de Bay’a van ‘Uthman (ra) werd afgerond binnen de maximaal toegestane tijd om de kalief te kiezen – drie dagen en nachten – en bovendien omdat de kandidaten beperkt waren tot zes en daarna tot twee, zullen wij vermelden hoe dat met de details gebeurde om het onderwerp dat wij bespreken te begrijpen:

And due to the Bay’a of ‘Uthman (ra) being settled within the maximum permitted time to elect the Khalifah – three days and nights – and also that the candidates were limited to six and then after that to two, we will mention how that occurred with the details in order to understand the issue we are discussing:

1. Umar (ra) stierf op zondagochtend in Muharram 24 A.H. aan de gevolgen van de steekwond toegebracht door Abu Lu’lu’a, moge Allah (SWT) hem vervloeken, toen Umar (ra) in de minbar van de moskee stond te bidden tijdens het ochtendgebed van woensdag, vier dagen voor het einde van Dhul Hijja 23 A.H. Suhayb leidde het gebed voor hem in overeenstemming met zijn testament.

1. Umar (ra) died on Sunday morning in Muharram 24 A.H. from the effects of being stabbed by Abu Lu’lu’a, may Allah (swt) curse him, when Umar (ra) was standing in prayer in the pulpit of the mosque during the Wednesday morning prayer four days before the end of Dhul Hijja 23 A.H. Suhayb led the prayer for him in accordance with his will.

2. Toen zij de kwestie van Umar (ra) hadden afgerond, verzamelde Al-Miqdad de raad van zes, die door Umar (ra) in een van de huizen was toevertrouwd, en Abu Talha zorgde voor hun behoeften. Zij zaten daar, bespraken de zaak en stelden vervolgens Abd Al-Rahman b. ‘Awf aan om met hun instemming de kalief uit hun midden te kiezen.

2. When they had completed the issue of Umar (ra), Al-Miqdad gathered the council of six which had been entrusted by Umar (ra) in one of the houses and Abu Talha took care of their needs. They sat therein and discussed and then appointed Abd Al-Rahman b. ‘Awf to select the Khalifah from amongst them with their consent.

3. ‘Abd Al-Rahman begon met hen in gesprek te gaan en hij vroeg aan ieder van hen: als hij niet de kalief zou worden, wie van de anderen dachten zij dan dat het moest zijn? Hun antwoorden beperkten zich tot ‘Ali (ra) en ‘Uthman (ra), en zo beperkte Abd Al-Rahman de kandidatuur tot twee van de oorspronkelijke zes.

3. ‘Abd Al-Rahman began to discuss with them and he asked each of them: If he was not to be the Khalifah then who did he think should be from amongst the others? Their answers were limited to ‘Ali (ra) and ‘Uthman (ra), and so Abd Al-Rahman limited the candidacy to two from the original six.

4. Daarna begon Abd Al-Rahman de mensen te raadplegen, zoals goed bekend is.

4. After that Abd Al-Rahman began to consult the people as is well known.

5. Op dinsdagavond – met andere woorden, de nacht van de derde dag na het overlijden van Umar (ra) op zondag – ging Abd Al-Rahman naar het huis van zijn neef Al-Miswar Bin Makhramah. Het volgende is rechtstreeks overgenomen uit Al-Bidayah Wal-Nihayah van Ibn Kathir:

5. On Tuesday night - in other words, the night of the third day after the death of Umar (ra) on Sunday, Abd Al-Rahman went to the house of his nephew Al-Miswar Bin Makhramah. The following is taken directly from Al- Bidayah Wal-Nihayah of Ibn Kathir:

. )فلما كانت الليلة التي يس ف ر صباحها عن اليوم الرابع من موت عمر، ج اء - أي عبد الرحمن بن ع وف - إلى منزل ابن أخته المس ور بن مخرمة فقال: أنائم يا مس ور؟ والله لَم أغتمض بكثير ن وم منذ ثلاث ...( .

“Toen de nacht aanbrak waarvan de ochtend de vierde dag na de dood van Umar was, kwam Abd Al-Rahman b. ‘Awf naar het huis van zijn neef Al-Miswar Bin Makhrama en zei: ‘Slaap je, o Miswar? Bij Allah, ik heb de afgelopen drie (nachten) niet veel geslapen’, met andere woorden, de laatste drie nachten na de dood van Umar (ra) die plaatsvond op zondagochtend, zijnde de nacht van zondag, maandag en dinsdag – totdat hij zei.

“When the night whose morning was the fourth day after the death of Umar, Abd Al-Rahman b. ‘Awf came to the house of his nephew Al-Miswar Bin Makhrama and said “You are sleeping O Miswar? By Allah, I did not get much sleep for the last three (nights)” in other words, the last three nights after the death of Umar (ra) which occurred on Sunday morning, which was Sunday, Monday and Tuesday night – until he said.

. )إذهب فادع إليَّ علياً وعثمان ... ثم خرج بهما إلى المسجد ... ونودي في الناس عامة : الصلاة جامعة .

“Ga en roep ‘Ali en ‘Uthman voor mij... daarna ging hij met hen naar de moskee... de mensen werden opgeroepen: het gebed zal in congregatie worden gehouden”, wat het woensdagochtendgebed was. Toen nam hij de hand van ‘Ali (ra), moge Allah (SWT) tevreden met hem zijn en zijn gelaat eren, en vroeg hem over het afleggen van de Bay’a op basis van het Boek van Allah (SWT), de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ en de daden van Abu Bakr (ra) en Umar (ra). ‘Ali (ra) antwoordde op beroemde wijze: op basis van het Boek en de profetische traditie (Sunnah) – ja. Wat betreft de daden van Abu Bakr (ra) en Umar (ra), zou hij zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) toepassen. Abdul Rahman nam zijn hand weg, nam de hand van ‘Uthman (ra) en stelde dezelfde vraag. ‘Uthman (ra) antwoordde: Bij Allah, ja, en zo werd de Bay’a voltooid met ‘Uthman (ra).

“Go and summon ‘Ali and ‘‘Uthman for me…then he went out with them to the mosque…the people were summoned: the prayer will be held in congregation”, which was the Wednesday morning prayer. Then he took Ali’s (ra) hand, may Allah (swt) be pleased with him and honour his face, and asked him regarding taking the Bay’a upon the Book of Allah (swt), the Sunnah of His Messenger and the actions of Abu Bakr (ra) and Umar (ra). ‘Ali (ra) famously replied: upon the Book and the Sunnah – yes. As for the actions of Abu Bakr (ra) and Umar (ra), he would make his own Ijtihad. Abdul Rahman removed his hand, took the hand of ‘Uthman (ra) and asked the same question. ‘Uthman (ra) replied: By Allah yes, and so the Bay’a was completed with ‘Uthman (ra).

Suhayb leidde de mensen die dag tijdens het ochtendgebed en het middaggebed, en daarna leidde ‘Uthman (ra) hen tijdens het middaggebed als de kalief van de moslims. Dit betekent dat ondanks het feit dat de contractuele Bay’a aan ‘Uthman (ra) begon bij het ochtendgebed, het leiderschap van Suhayb niet eindigde voordat de Bay’a van de invloedrijke mensen in Madinah aan ‘Uthman (ra) was voltooid. Dit werd kort voor het middaggebed voltooid, waarbij de metgezellen elkaar opriepen om Bay’a te verlenen aan ‘Uthman (ra), tot na het midden van die dag was verstreken en voor het middaggebed. Toen het afleggen van de Bay’a voor het middaggebed was voltooid, eindigde het leiderschap van Suhayb, en leidde ‘Uthman (ra) de mensen tijdens het middaggebed als hun kalief.

Suhayb led the people in the morning and midday prayer that day, and then ‘Uthman (ra) led them in the afternoon prayer as the Khalifah of the Muslims. This means that despite the contracting Bay’a to ‘Uthman (ra) starting at the Morning Prayer, the leadership of Suhayb did not expire except after the Bay’a of the influential people in Madinah to ‘‘Uthman (ra). This was completed a little before the afternoon prayer, where the companions summoned each other to give Bay’a to ‘Uthman (ra) until after the middle of that day had passed and before the afternoon prayer. When the taking of the Bay’a was completed before the afternoon prayer, the leadership of Suhayb finished, and ‘Uthman (ra) led the people in the afternoon prayer as their Khalifah.

De auteur van Al-Bidayah Wal-Nihayah legt uit waarom Suhayb de mensen leidde in het middaggebed, hoewel ‘Uthman (ra) de Bay’a afnam tijdens het ochtendgebed, door te zeggen: “De mensen gaven hem de Bay’a in de moskee, daarna werd hij naar het huis van Shura (dat wil zeggen het huis waar de mensen van raadpleging (Shura) bijeenkwamen) gebracht, zodat de rest van de mensen hem de Bay’a gaf. Het lijkt erop dat hij niet klaar was met het afnemen van de Bay’a tot na het middaggebed. Dus, Suhayb bad dat gebed in de moskee van de Profeet ﷺ, waardoor het eerste gebed waarin de kalief, de leider van de gelovigen ‘Uthman (ra), de moslims leidde, het middaggebed was”.

The author of Al-Bidayah Wal-Nihayah explains why Suhayb led the people in the afternoon prayer though ‘Uthman (ra) took the Bay’a at the morning prayer, saying: “The people gave him the Bay’a in the mosque, then he was taken to the house of Shura (i.e. the house where the people of consultation met), so the rest of the people gave him the Bay’a . It seems he did not finish taking the Bay’a until after the midday prayer. So, Suhayb prayed that prayer in the Prophet (phuh)’s mosque, thus the first prayer in which the Khalifah, leader of the believers ‘Uthman (ra) led the Muslims was the afternoon prayer”.

Bijgevolg moeten de volgende zaken in overweging worden genomen bij het doen van nominaties voor de post van het kalifaat nadat deze vrijkomt (door overlijden of ontslag), namelijk:

Consequently the following matters must be considered when making nominations for the post of Khilafah after it becomes vacant (through death or dismissal), which are:

1. Het werk met betrekking tot kandidatuur en benoeming moet dag en nacht worden uitgevoerd totdat de taak is voltooid.

1. The work regarding candidacy and appointment must be done day and night until the task is completed.

2. Nominees moeten worden voorgeselecteerd op basis van het voldoen aan de contractuele voorwaarden, een aangelegenheid die wordt afgehandeld door de Madhalim-rechtbank.

2. Nominees have to be short listed in terms of fulfilling the contractual conditions, a matter that is conducted by the Madhalim court.

3. Nominees worden twee keer voorgeselecteerd: eerst naar zes en daarna naar twee. De raad van de moslimgemeenschap (Ummah) voert deze selectie uit als vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap (Ummah). Dit komt doordat de moslimgemeenschap (Ummah) Umar (ra) heeft gedelegeerd om hen te vertegenwoordigen, die zes personen nomineerde, waarna de zes genomineerden een vertegenwoordiger uit hun midden delegeerden, ‘Abd al Rahman, die de genomineerden na overleg tot twee heeft gereduceerd. De verwijzing in dit alles is dus de raad van de moslimgemeenschap (Ummah); met andere woorden, haar vertegenwoordigers.

3. Nominees are short listed twice: to six and then to two. The council of the Ummah conducts this short listing as representatives of the Ummah. This is because the Ummah delegated Umar (ra) to represent them, who nominated six people and the six nominees delegated a representative from amongst themselves, ‘Abd al Rahman, who short listed the nominees to two after discussion. Thus, the reference in all of this is the Ummah’s council; in other words, its representatives.

4. Na de voltooiing van de verkiezingen en de Bay’a, wordt de kalief aan het publiek bekendgemaakt zodat de gehele moslimgemeenschap (Ummah) hiervan op de hoogte is, en worden ook zijn naam en de kenmerken die betekenen dat hij voldoet aan de criteria voor het aantreden van het kalifaat vermeld.

4. After the completion of the elections and the Bay’a, the Khalifah is announced to the public such that all of the Ummah are aware of it, and his name and characteristics that mean he fulfils the criteria for the contraction of the Khilafah are also mentioned.

5. De taak van de tijdelijke leider vervalt na de voltooiing van het afleggen van de Bay’a aan de kalief, en niet door de bekendmaking van de resultaten. Het leiderschap van Suhayb eindigde niet door de verkiezing van ‘Uthman (ra), maar door de voltooiing van zijn Bay’a.

5. The task of the temporary leader expires after the completion of the taking of the Bay’a by the Khalifah, rather than by the announcement of the results. The leadership of Suhayb did not finish by the election of ‘Uthman (ra), but rather by the completion of his Bay’a.

Dit is het geval wanneer er een kalief was en hij is overleden of is afgezet, en er een kalief moet worden aangesteld om hem te vervangen.

This is the case if there was a Khalifah and he passed away or was removed and a Khalifah needs to be appointed to replace him.

Als er helemaal geen kalief is, wordt het verplicht voor de moslims om een kalief aan te stellen, om de regels van de sharia toe te passen en om de islamitische oproep naar de wereld te dragen, zoals momenteel het geval is sinds de afschaffing van het islamitische kalifaat in Istanbul, op 28 Rajab 1342 AH (3 maart 1924). In een dergelijke situatie is elk van de moslimlanden in de islamitische wereld geschikt om een kalief aan te stellen, en het kalifaat zou aan hem worden overgedragen. Dus, als een van de moslimlanden de Bay’a aan een kalief geeft, en het kalifaat aan hem is overgedragen, wordt het verplicht voor de moslims in de andere landen om hem de Bay’a van gehoorzaamheid te geven, of in andere woorden, een Bay’a van onderwerping aan zijn gezag. Dit is nadat het kalifaat aan hem is toegekend via de Bay’a van de mensen van zijn land. De volgende vier voorwaarden moeten in dat land worden vervuld:

If there is no Khalifah at all, it becomes obligatory upon the Muslims to appoint a Khalifah, to implement the rules of the shari’a and to carry the Islamic call to the world, as is currently the case since the removal of the Islamic Khilafah in Istanbul, on 28th Rajab 1342 AH (3rd March 1924). In such a situation, every one of the Muslim countries in the Islamic world is suitable to appoint a Khalifah, and the Khilafah would be contracted to him. So, if one of the Muslim countries gave the Bay’a to a Khalifah, and the Khilafah was contracted to him, it becomes obligatory upon the Muslims in the other countries to give him the Bay’a of obedience or in other words, a Bay’a of submission to his authority. This is after the Khilafah has been concluded to him through the Bay’a of the people of his country. The following four conditions have to be fulfilled in that country:

1. De autoriteit van het land moet in de handen van de moslims zijn en niet in de handen van een niet-islamitisch land of onder een niet-islamitische invloed.

1. The authority of the country must be in the hands of the Muslims and not in the hands of a non-Islamic country or under a non-Islamic influence.

2. De veiligheid van de moslims in dat land moet door de Islam worden gegarandeerd; met andere woorden, de bescherming ervan in binnen- en buitenland moet in de naam van de Islam en door Islamitische strijdkrachten geschieden, met uitsluiting van alle anderen.

2. The security of the Muslims in that country must be guaranteed by Islam; in other words, its protection at home and abroad should be in the name of Islam and by Islamic forces to the exclusion of all others.

3. De implementatie van de Islam moet met onmiddellijk effect plaatsvinden op een allesomvattende en radicale wijze; de kalief moet betrokken zijn bij het overbrengen van de oproep tot de Islam.

3. The implementation of Islam should take place with immediate effect in a comprehensive and radical manner; the Khalifah must be involved in the conveying of the call to Islam.

4. De kalief moet aan alle contractuele voorwaarden voldoen, hoewel hij de voorkeursvoorwaarden mogelijk niet zal nakomen, aangezien het de voorwaarden van het contract zijn die ertoe doen.

4. The Khalifah must fulfil all the contractual conditions, although he might not fulfil the preferred conditions, since what matters are the conditions of the contract.

Indien dat land aan deze vier voorwaarden voldoet, dan zou het kalifaat worden gevestigd door de bay’a van dat land alleen, en het kalifaat zou door dat land alleen worden voltooid. De kalief aan wie zij de bay’a hebben gegeven, zou de legitieme kalief worden en elke bay’a aan iemand anders dan hem zou ongeldig zijn.

Should that country satisfy these four conditions then the Khilafah would be established by the Bay’a of that country alone, and the Khilafah would be concluded by it alone. The Khalifah to whom they gave the Bay’a would become the legitimate Khalifah and any Bay’a to other than him would be invalid.

Elk land dat daarna de Bay’a aan een andere kalief zou geven, dan zou hun Bay’a ongeldig zijn, vanwege de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ.

Any country that might give the Bay’a to another Khalifah after that, then their Bay’a would be invalid, due to the saying of the Messenger of Allah (pbuh).

. » إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا « .

“Wanneer er een eed van trouw is afgelegd aan twee kaliefen, dood dan degene voor wie de eed later is afgelegd” en zijn uitspraak.

“When oath of allegiance has been taken for two caliphs, kill the one for whom the oath was taken later” and his saying.

. » فُوا بِبَ يْ عَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ ...« .

“Fulfil the Bay’a (oath of allegiance) of the first, then the first” and his saying. . وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَ فْ قَ ةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ، فَ لْ يُطِ عْ هُ إِنِ اسْ تَطَاعَ ، فَإِنْ « » جَاءَ آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ .

“Wie trouw zweert aan een imam, hij dient hem de eed te geven met bevestiging en de oprechtheid van zijn hart. Hij dient hem naar zijn beste vermogen te gehoorzamen. Als een andere man naar voren komt als aanspraakmaker (wanneer er al een is aangesteld), onthoof dan de tweede”.

De methode van de Bay’a: In het voorgaande hebben wij de bewijzen voor de Bay’a als de voorgeschreven methode voor het aanstellen van een kalief in de Islam uiteengezet. Wat betreft de praktische uitvoering, gebeurt dit door het schudden van de hand evenals door middel van het schrijven. Het is overgeleverd door ‘Abd Allah b. Dinar, die zei: “Ik was getuige van Ibn Umar toen mensen instemden met Abd Al-Malik b. Marwan, zeggende: . كتب أني أقر بالسمع والطاعة لعبد الله عبد الملك أمير المؤمنين على كتاب الله « » وسنة رسوله ما استطعت . “Ik schrijf hierbij dat ik trouw zweer om te luisteren naar en te gehoorzamen aan ‘Abd Allah Abd Al-Malik, de leider van de gelovigen, in overeenstemming met het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ, naar de beste van mijn vermogen”. De Bay’a kan ook door elk ander middel worden gegeven.

The method of the Bay’a: In the aforementioned we have explained the evidences for the Bay’a as the prescribed method of appointing a Khalifah in Islam. Regarding its practical implementation, it is through shaking the hand as well as by writing. It has been narrated by ‘Abd Allah b. Dinar who said: “I witnessed Ibn Umar when people agreed on Abd Al-Malik b. Marwan saying: . كتب أني أقر بالسمع والطاعة لعبد الله عبد الملك أمير المؤمنين على كتاب الله « » وسنة رسوله ما استطعت . "I write herewith that I swear allegiance to listen to and obey ‘Abd Allah Abd Al-Malik, the leader of the believers, in accordance with the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger, to the best of my ability”. The Bay’a can also be given by any other means.

De Bay’a mag alleen door een volwassene worden gegeven, aangezien de Bay’a van een minderjarige niet geldig is. Abu Aqeel Zahrah b. Ma‘bad rapporteerde op gezag van zijn grootvader ‘Abd Allah b. Hisham, die leefde tijdens de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ, dat zijn moeder Zaynab bint Hamid hem naar de Boodschapper van Allah ﷺ bracht en zei: “O Boodschapper van Allah, neem Bay’a van hem”, waarop de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

The Bay’a should only be given by an adult as the Bay’a of the minor is not valid. Abu Aqeel Zahrah b. Ma‘bad reported on the authority of his grand-father ‘Abd Allah b. Hisham who lived during the time of the Messenger of Allah (pbuh) , that his mother Zaynab bint Hamid took him to the Messenger of Allah (pbuh) and said “O Messenger of Allah, take Bay’a from him” upon this the Messenger of Allah (pbuh) said.

. » هُوَ صَغِيرٌ، فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَه « .

“Hij is jong” en hij wreef over zijn hoofd en bad voor hem, zoals overgeleverd door Al-Bukhari.

“He is young” and he wiped over his head and prayed for him, as narrated by Al-Bukhari.

Wat betreft de bewoording van de Bay’a, deze is niet beperkt tot een specifieke bewoording, maar het moet de toezegging bevatten dat de kalief handelt volgens het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ, en dat de persoon die de Bay’a geeft de belofte moet afleggen om te gehoorzamen in wat zij prettig of onprettig vinden en in gemak en moeilijkheid. Er zal een wet worden gepubliceerd die deze bewoording zal bepalen in overeenstemming met de voorgaande punten.

As for the wording of the Bay’a, it is not restricted to any specific wording, but it should include the commitment that the Khalifah acts according to the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger and that the person who gives the Bay’a should pledge to obey in that which they liked and disliked and in ease and hardship. A law will be published that will determine this wording in accordance with the previous points.

Zodra de Bay’a aan de kalief is gegeven, wordt de Bay’a een verantwoordelijkheid op de nek van degene die de Bay’a heeft gegeven, waarbij hij deze niet mag intrekken. Want het is zijn recht wat betreft het aanstellen van de kalief totdat hij deze geeft. Maar zodra hij deze heeft gegeven, is het hem niet toegestaan deze in te trekken. Zelfs als hij dat zou willen, is het hem niet toegestaan zijn Bay’a in te trekken. Al-Bukhari overleverde van Jabir Ibn ‘Abd Allah dat een Bedoeïen de Bay’a aan de Boodschapper van Allah ﷺ gaf op de Islam, maar hij werd ziek, waarna hij zei:

Once the Bay’a is given to the Khalifah, then the Bay’a becomes a trust on the neck of the one who gave the Bay’a, where he is not allowed to withdraw it. For it is his right in terms of appointing the Khalifah until he gives it. But once he gave it, he is not allowed to withdraw it. Even if he wanted to do so, he is not permitted to withdraw his Bay’a. Al-Bukhari narrated from Jabir Ibn ‘Abd Allah that a Bedouin gave the Bay’a to the Messenger of Allah (pbuh) on Islam, but he became unwell, so he said:

. » أَقِلْنِي بَ يْ عَتِي « .

“Verlos mij van mijn Bay’a (ontbind mijn eed)”, wat de Boodschapper van Allah ﷺ weigerde. Daarna kwam hij en zei hetzelfde, maar de Boodschapper ﷺ wees het af. Dus verliet hij de stad. De Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“Relieve me of my Bay’a (cancel my pledge) ”, which the Messenger of Allah (pbuh) refused. Then he came and said the same, but the Messenger (pbuh) rejected. So he left the town. The Messenger of Allah (pbuh) said.

. » إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ ت نْفِي خَبَثَ هَا وَيَ نْصَعُ طَيِّبُ هَا « .

“Madina is als de oven van een smid. Het verwijdert de onzuiverheden en zuivert het goede.”

“Madina is like the blacksmith's furnace. It removes the impurities and purifies the good.”.

Muslim overleverde ook van Nafi’ op gezag van ‘Abd Allah b. Umar dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ hoorde zeggen: » مَنْ خَل عَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ، لَقِيَ اللَّهَ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَه « .

Muslim also narrated from Nafi’ on the authority of ‘Abd Allah b. Umar that he heard the Messenger of Allah (pbuh) say. . » مَنْ خَل عَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ، لَقِيَ اللَّهَ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَه « .

“Degene die zijn hand terugtrekt van gehoorzaamheid (aan de leider (Ameer)) zal geen argument (ter verdediging) vinden wanneer hij op de Dag der Opstanding voor Allah staat.”

“One who withdraws his hand from obedience (to the Amir) will find no argument (in his defense) when he stands before Allah on the Day of Resurrection ”.

Het verbreken van de Bay’a aan de kalief is een onttrekking van de hand aan de gehoorzaamheid aan Allah (SWT). Dit is echter het geval indien zijn Bay’a aan de kalief een Bay’a van contractering was, of indien een Bay’a van gehoorzaamheid aan een kalief door de moslims was aanvaard en beëdigd. Maar indien hij zichzelf aanvankelijk aan een kalief heeft verbonden en de Bay’a niet was voltooid, dan heeft hij het recht zichzelf van die Bay’a te bevrijden, gezien het feit dat de contractuele Bay’a niet aan hem was gesloten door de moslims. Dus het verbod in de overlevering (Hadith) is gericht op het onttrekken van een Bay’a aan een kalief, en niet aan een man voor wie het contract van het kalifaat niet was voltooid.

Breaking the Bay’a to the Khalifah is a withdrawal of the hand from the obedience to Allah (swt). However, this is the case if his Bay’a to the Khalifah was a Bay’a of contracting, or a Bay’a of obedience to a Khalifah was accepted and pledged by the Muslims. But if he pledged himself to a Khalifah initially, and the Bay’a was not completed, then he has the right to relieve himself from that Bay’a, in view of the fact that the contracting Bay’a has not been concluded to him from the Muslims. So the prohibition in the hadith is focused on withdrawing a Bay’a to a Khalifah, not to a man for whom the Khilafah contract was not completed.