Artikel 54
Article 54
De gouverneur heeft de verplichte bevoegdheden van bestuur en de verantwoordelijkheid over de taken van de departementen in zijn gouverneurschap als afgevaardigde van de kalief, dus hij heeft alle bevoegdheden in zijn provincie die de assistent in de Staat heeft. Hij heeft het leiderschap over de mensen van zijn provincie en controle over alles wat daarmee verbonden is, behalve de financiën, de rechtspraak en het leger. De politie valt echter onder zijn leiderschap vanuit het oogpunt van uitvoering en niet van bestuur.
The governor has the mandatory powers of ruling and responsibility over the tasks of the departments in his governorship as a delegate of the Khalifah, so he has all the powers in his province that the assistant has in the State. He has leadership over the people of his province and control over everything that is connected with it apart from the finances, judiciary and Army. However, the police come under his leadership from the angle of implementation not administration.
Het bewijs hiervoor is dat de gouverneur de afgevaardigde is van de kalief in de positie waarin hij is aangesteld, en hij heeft dus de verplichte bevoegdheden van de kalief in die positie. Hij is vergelijkbaar met de assistent met betrekking tot de algemene controle indien zijn gouverneurschap algemeen was; met andere woorden, hem is de algemene controle in die positie gegeven. Hij heeft specifieke controle in de zaken waarvoor hij alleen is aangesteld indien zijn gouverneurschap specifiek was, en hij heeft geen verplichte bevoegdheden voor controle in iets anders dan dat.
Its evidence is that the governor is the delegate of the Khalifah in the position that he was appointed to and so he has the mandatory powers of the Khalifah in that position, and he is similar to the assistant with respect to the general control if his governorship was a general one; in other words, he has been given the general control in that position. He has specific control in the issues that he was appointed to alone if his governorship was specific, and he has no mandatory powers for control in other than that.
De Boodschapper ﷺ stelde gouverneurs aan voor onbeperkt bestuur in het regeren, zoals toen hij Mu’adh naar Yemen stuurde en hem verantwoordelijk maakte voor het gebed en liefdadigheid (Sadaqah). En sommigen werden aangesteld voor een specifiek bestuur in een bepaald aspect, zoals toen hij Farwah Bin Masyak aanstelde over de stammen Murad en Mathij en Zabid, en Khalid Bin Said Bin Al-’Aas met hem meestuurde over de liefdadigheid. Dienovereenkomstig had Mu’adh een algemeen bestuur over het gebed en de liefdadigheid (Sadaqah), terwijl het bestuur van Farwah Bin Masyak specifiek was voor het gebed, en dat van Khalid Bin Said voor de liefdadigheid (Sadaqah).
The Messenger (pbuh) used to appoint the governors to unrestricted governorships in ruling, such as when he sent Mu’adh to Yemen and made him in charge of the prayer and Sadaqah. And some were appointed a specific governorship in a particular aspect, such as when he appointed Farwah Bin Masyak over the tribes Murad and Mathij and Zabid, and sent Khalid Bin Said Bin Al-’Aas with him over the charity. Accordingly, Mu’adh had a general governorship over the prayer and charity, whereas the governorship of Farwah Bin Masyak was specific to the prayer, and that of Khalid Bin Said to the charity.
Op dezelfde wijze stuurde de Boodschapper ﷺ soms enkele gouverneurs en leerde hen niet hoe zij moesten handelen – hij stuurde ’Ali b. Abi Talib (vrede zij met hem) naar Yemen en leerde hem niets vanwege zijn ﷺ kennis van hem en zijn bekwaamheid. Hij stuurde anderen en leerde hen hoe zij moesten handelen – hij ﷺ stuurde Mu’adh naar Yemen en hij zei tot hem.
In the same manner, the Messenger (pbuh) would send some governors and not teach them how to proceed - he sent ’Ali b. Abi Talib (ra) to Yemen and did not teach him anything due to his (pbuh) knowledge of him and his capability. He would send others and teach them how to proceed – he (pbuh) sent Mu’adh to Yemen and he said to him.
. كَيْفَ تَ قْضِي إِنْ عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ قَالَ أَقْضِي بِكِتَابِ اللَّهِ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ « فِي كِتَابِ اللَّهِ قَالَ فَسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَل ى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي سَنَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو قَالَ فَضَرَبَ صَدْرِي فَ قَالَ » الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَا ي رُْضِي رَسُولَه .
. كَيْفَ تَ قْضِي إِنْ عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ قَالَ أَقْضِي بِكِتَابِ اللَّهِ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ « فِي كِتَابِ اللَّهِ قَالَ فَسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَل ى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي سَنَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو قَالَ فَضَرَبَ صَدْرِي فَ قَالَ » الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَا ي رُْضِي رَسُولَه .
“Waarover zul je oordelen?” Hij zei: “Naar het Boek van Allah.” Hij zei: “Wat als je de uitspraak niet vindt?” Hij zei: “Naar de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van Allah ﷺ.” Hij zei: “Wat als je de uitspraak niet vindt?” Hij zei: “Dan zal ik mijn eigen mening gebruiken.” Hierop zei de Boodschapper van Allah ﷺ: “Lof zij aan Allah, Die de gezant van de Boodschapper van Allah ﷺ heeft geleid naar datgene wat Zijn Boodschapper tevreden stelt” (overgeleverd door Ahmad, Al-Tirmidhi, Al-Darimi en Abu Dawud, met de bewoording van Ahmad). Ibn Qudama vermeldde iets dergelijks in Al-Mughni en Al-Amidi in Al-Ihkam, dus de overlevering is mashhur, en erkende geleerden hebben deze overgenomen, en vanuit dit oogpunt wordt deze als Hasan beschouwd.
“What will you rule by?” He said: “By the Book of Allah.” He said: “What if you do not find the rule?” He said: “By the Sunnah of the Messenger of Allah (pbuh).” He said: “What if you do not find the rule?” He said: “I will exert my own opinion.” Upon this the Messenger of Allah (pbuh) said: “Praise be to Allah Who guided the envoy of the Messenger of Allah (pbuh) to what satisfies His Messenger” (reported by Ahmad, Al-Tirmidhi, Al-Darimi and Abu Dawud, with the wording from Ahmad). Ibn Qudama mentioned similar to it in Al-Mughni and Al-Amidi in Al-Ihkam, so the narration is mashhur, and recognised scholars have taken it, and so from this angle it is considered Hasan.
Overeenkomstig is het toegestaan om gouverneurs aan te stellen voor algemene of specifieke gouverneurschappen, zoals het is toegestaan om hen in detail of in algemene zin uit te leggen hoe zij hun werk moeten uitvoeren.
Accordingly, it is permitted to appoint governors to general governorships or specific ones, as it is permitted to explain to them how to carry out their work in detail or in general.
Hoewel het de kalief is toegestaan om gouverneurs aan te stellen voor een algemeen bestuur en voor een specifiek bestuur, is bevestigd dat vanuit het algemene bestuur van Mu’awiyah hij onafhankelijk werd van de kalief tijdens de tijd van ’Uthman (ra), en dat de autoriteit van ’Uthman over hem niet duidelijk was. Na de dood van ’Uthman (ra) vond de beproeving (Fitnah) plaats omdat Mu’awiyah de macht had om in alle zaken in het land Al-Sham te regeren. En het is bevestigd sinds de dagen van de zwakte van de Abbasidische kaliefen dat onafhankelijkheid van gouverneursschappen voorkwam, tot het punt waarop de kalief geen autoriteit over hen had, behalve voor het verrichten van de gebeden en het stempelen van geld in zijn naam. Hieruit volgt dat het verlenen van algemene gouverneursschappen schade toebracht aan de Islamitische Staat, en om die reden is het bestuur van de gouverneur specifiek beperkt tot datgene wat niet leidt tot onafhankelijkheid van de kalief. Aangezien het het leger, de financiën en de rechtspraak zijn die onafhankelijkheid mogelijk maken, omdat het leger de macht is, de financiën de ondersteuning voor het leven zijn, en de rechtspraak de bescherming van rechten en de uitvoering van straffen duidelijk maakt, is het bestuur voor de gouverneurs derhalve een specifiek bestuur in zaken andere dan de rechtspraak, het leger en de financiën; aangezien als deze in de handen van de gouverneur zijn, zij het gevaar van onafhankelijkheid kunnen veroorzaken, en wat dat inhoudt voor de veiligheid van de Staat. Hierop gebaseerd is het tweede deel van dit artikel opgesteld.
Though it is permitted for the Khalifah to appoint governors to a general governorship, and to a specific governorship, it is confirmed from the general governorship of Mu’awiyah that he become independent of the Khalifah at the time of ’Uthman (ra), and the authority of ’Uthman over him was not apparent. After the death of ’Uthman (ra), the Fitnah occurred because Mu’awiyah had powers of ruling in all issues in the land of Al-Sham. And it is confirmed since the days of the weakness of the Abbasid Khulafaa’ that independence of governorates occurred, to the point that the Khalifah had no authority over them except for prayers being made and money being stamped in his name. From this, the bestowing of general governorships caused harm to the Islamic State, and for that reason the governorship of the governor is specific to that which does not lead to independence from the Khalifah. Since it is the Army, finances, and judiciary which enable the independence, because the Army is the power, and the finance is the support for life, and the judiciary makes apparent the protection of the rights and the establishment of the punishments, so accordingly the governorship for the governors is a specific governorship in other than the judiciary, Army and finance, since if they are in the hands of the governor, they can cause the danger of independence, and what that entails for the security of the State. Based upon this the second part of this article was drafted.
Wat het laatste deel betreft: de gouverneur is een heerser en het is noodzakelijk dat hij de uitvoerende macht heeft, en om deze reden staat de politie onder zijn leiding; zijn leiding daover is even omvattend als zijn leiding over alle zaken, afgezien van de drie zojuist genoemde. De politie wordt echter beschouwd als een onderdeel van het leger, waardoor het bestuur ervan onder hen valt, maar het staat onder de controle van de gouverneur.
As for the final part, the governor is a ruler and it is imperative that he has the power of execution and for this reason the police are under his leadership and his leadership over it is comprehensive in the same manner it is comprehensive over all issues apart from the three just mentioned. However, the police are considered a part of the Army, so its administration is under them, but it is under the control of the governor.