Het ter verantwoording roepen van de heersers door de moslims is een van hun rechten en een collectieve plicht (fard kifayah) voor hen. De niet-moslim onderdanen hebben het recht om klachten te uiten over het onrecht van de heerser jegens hen of de onjuiste toepassing van de regels van de Islam op hen.

Accounting of the rulers by Muslims is one of their rights and an obligation of sufficiency upon them. The non-Muslim subjects have the right to voice complaint regarding the ruler’s injustice towards them or misapplication of the rules of Islam upon them.

Wanneer een heerser over de mensen wordt aangesteld om over hen te regeren, is hij slechts aangesteld om hun zaken te besturen; indien hij tekortschiet in dit bestuur, dan wordt het noodzakelijk om hem ter verantwoording te roepen. Hoewel zijn verantwoording bij Allah (SWT) ligt en de vergelding voor zijn fout of nalatigheid straf (van Allah (SWT)) is, heeft Allah (SWT) de moslims het recht gegeven om de heerser ter verantwoording te roepen en heeft Hij deze verantwoording tot een collectieve plicht (fard kifayah) voor hen gemaakt, waarbij Hij de moslimgemeenschap (Ummah) het toezicht heeft gegeven op de uitvoering van de verantwoordelijkheden van de heerser. Het is de moslimgemeenschap (Ummah) bindend gemaakt om de heerser te berispen indien hij tekortschiet in deze verantwoordelijkheden of kwaad gedrag vertoont; Muslim overleverde van Umm Salamah dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei.

When the ruler is appointed upon the people in order to rule them he has only been appointed to govern their affairs, so if he falls short in this governing then accounting him becomes necessary. Although his accounting lies with Allah (swt) and the recompense of his fault or negligence is punishment (from Allah (swt)), Allah (swt) gave the Muslims the right to account the ruler and made this accounting an obligation of sufficiency upon them, giving the Ummah the guardianship over the ruler’s execution of his responsibilities. It has been made binding upon the Ummah to rebuke the ruler if he is faulty in these responsibilities or displays evil conduct; Muslim narrated from Umm Salamah that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ .

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ .

“Er zullen leiders (Ameers) zijn en jullie zullen hun goede daden waarderen en hun slechte daden afkeuren. Degene die hun daden doorziet (en probeert hun herhaling te voorkomen), is vrijgesproken van verwijt, en degene die hun slechte daden haat (in zijn hart, omdat hij niet in staat is hun herhaling te voorkomen), is (ook) veilig. Maar degene die hun slechte daden goedkeurt en hen imiteert, is spiritueel geruïneerd”; met andere woorden, degene die het kwaad kent en het daarom verandert, en wie niet in staat is het te veranderen maar het in zijn hart verwerpt, is dus veilig. Dienovereenkomstig is het verplicht voor de moslims om de leider ter verantwoording te roepen om te veranderen waarop hij handelt, en zij zouden zondig zijn als zij tevreden zouden zijn met en de daden van de leider zouden volgen die verwijtbaar zijn.

“There will be Amirs (rulers) and you will like their good deeds and dislike their bad deeds. One who sees through their deeds (and tries to prevent their repetition), is absolved from blame, and one who hates their bad deeds (in their hearts, being unable to prevent their recurrence), is (also) safe. But one who approves of their bad deeds and imitates them is spiritually ruined”; in other words, the one who knows the evil and so he changes it and whoever is not capable of changing it rejects it in his heart and so he is safe. Accordingly, it is obligatory upon the Muslims to account the ruler in order to change what he is upon and they would be sinful if they were content with and followed the actions of the ruler that are blameworthy.

Wat betreft de niet-moslims, zij hebben het recht om klachten in te dienen met betrekking tot onderdrukking door de heerser, vanwege de overleveringen over het absolute verbod op onderdrukking, ongeacht of dit op de moslims of niet-moslims was, en vanwege de overleveringen met betrekking tot het verbod op het schaden van de mensen van Dhimma; de Boodschapper van Allah ﷺ zei: . أَلاَ مَنْ ظَلَمَ مُعَاهِدًا، أَوْ انْ تَ قَصَهُ، أَوْ كَلَّفَهُ فَ وْقَ طَاقَتِهِ، أَوْ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا « » بِغَيْرِ طِيبِ نَ فْسٍ، فَأَنَا حَجِيجُهُ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ .

As for the non-Muslims, they have the right to raise complaints regarding oppression of the ruler due to the narrations about the absolute prohibition of oppression irrespective of whether it was upon the Muslims or non-Muslims and due to the narrations regarding the prohibition of harming the people of Dhimma; the Messenger of Allah (pbuh) said. . أَلاَ مَنْ ظَلَمَ مُعَاهِدًا، أَوْ انْ تَ قَصَهُ، أَوْ كَلَّفَهُ فَ وْقَ طَاقَتِهِ، أَوْ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا « » بِغَيْرِ طِيبِ نَ فْسٍ، فَأَنَا حَجِيجُهُ يَ وْمَ الْقِيَامَةِ .

“Wie een man met een verbond onrecht aandoet (onderdrukt), of zijn recht vermindert, of hem dwingt tot werk dat zijn vermogen te boven gaat, of iets van hem wegneemt zonder zijn toestemming, dan zal ik op de Dag des Oordeels voor hem pleiten” (Overgeleverd door Abu Dawud en Al-‘Iraqi zei dat de keten goed was). Dit is een definitief verbod op het schaden van degene met een verbond, en bij grotere redenering geldt dit ook voor de mensen van Dhimmah. Ook vanwege het verbod op specifieke soorten schade, en vergelijkbaar met deze zijn alle vormen van schade; Abu Dawud overleverde via Ibn ‘Abbas van de Profeet ﷺ in de overlevering betreffende de overeenkomst met de mensen van Najran,

“Whoever wrongs (oppresses) a contracting man (someone with a covenant) , or diminishes his right, or forces him to work beyong capacity, or take from him anything without his consent, I shall plead for on the Day of Judgement” (Reported by Abu Dawud and Al-‘Iraqi said the chain was good). This is a definitive prohibition on harming the one with a covenant and by greater reasoning this applies to the people of Dhimmah. Also due to the prohibition of specific types of harm and similar to them are all harms; Abu Dawud narrated through Ibn ‘Abbas from the Prophet (phuh) in the narration regarding the agreement with the people of Najran,

. عَلَى أَنْ لاَ تُ هْدَمَ لَهُمْ بَ يْ عَةٌ، وَلا يُخْرَجَ لَهُمْ قَ س، وَلا ي فُْتَ نُوا عَنْ دِينِهِمْ، مَا « » لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثًا أَوْ يَأْكُلُوا الرِّبَا .

. عَلَى أَنْ لاَ تُ هْدَمَ لَهُمْ بَ يْ عَةٌ، وَلا يُخْرَجَ لَهُمْ قَ س، وَلا ي فُْتَ نُوا عَنْ دِينِهِمْ، مَا « » لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثًا أَوْ يَأْكُلُوا الرِّبَا .

“geen van hun kerken zal worden afgebroken en geen van hun geestelijken zal worden uitgezet. Er zal geen onderbreking in hun religie zijn (zij zullen niet gedwongen worden hun religie te verlaten) totdat zij iets introduceren dat niet tot de Islam behoort, of woeker (rente) praktiseren.” Indien een beschermde niet-moslim (Dhimmi) wordt onderdrukt of wordt getroffen door schade door de heerser, heeft hij het recht om zijn klachten in te dienen totdat de onderdrukking van hem is weggenomen en degene die hem heeft onderdrukt, is gestraft. Zijn klacht wordt in elk geval gehoord, ongeacht of hij in zijn klacht gerechtvaardigd was of niet.

“no church of theirs will be demolished and no clergyman of theirs will be turned out. There will be no interruption in their religion (will not coerced away from their religion) until they introduce something that does not belong to Islam, or take usury.”. If a Dhimmi is oppressed or afflicted by harm from the ruler, he has the right to raise his complaints until the oppression is lifted from him and the one who oppressed him is punished. The complaint from him is heard in every case irrespective of whether he was justified in his complaint or not.

In het boek Al-Amwal door Ibn Abi ’l-Dunya met een sahih keten naar Sa’id Ibn Al-Musayyib, zoals ook gezegd door Al-Hafiz in de inleiding van Al-Fateh, toen Abu Bakr (ra) sprak met een Jood die bekend stond als Fenhaas en hem uitnodigde tot de Islam, antwoordde Fenhaas hem met de woorden:

In the book Al-Amwal by Ibn Abi ’l-Dunya with a Sahih chain to Sa’id Ibn Al-Musayyib, as also said by Al-Hafiz in the introduction of Al-Fateh, when Abu Bakr (ra) spoke to a Jew known as Fenhaas inviting him to Islam, Fenhaas replied to him saying.

. "والله يا أبا بكر ما بنا إلى الله من فقر وإنه إلينا لفقير، وما نتضرع إليه كما يتضرع إلينا، وإنا عنه أغنياء وما هو عنا بغني، ولو كان غنياً ما استقرضنا أموالنا كما يزعم صاحبكم، ينهاكم عن الربا ويعطيناه، ولو كان عنا غنياً ما أعطانا" .

. "والله يا أبا بكر ما بنا إلى الله من فقر وإنه إلينا لفقير، وما نتضرع إليه كما يتضرع إلينا، وإنا عنه أغنياء وما هو عنا بغني، ولو كان غنياً ما استقرضنا أموالنا كما يزعم صاحبكم، ينهاكم عن الربا ويعطيناه، ولو كان عنا غنياً ما أعطانا" .

“Bij Allah, o Abu Bakr, wij hebben geen behoefte aan Allah terwijl Hij behoeftig is aan ons, en wij smeken Hem niet zoals Hij ons smeekt, en wij hebben geen behoefte aan Hem terwijl Hij niet zonder ons kan, en als Hij niet arm was, zou Hij geen lening vragen uit ons bezit zoals jouw metgezel beweert; door jou te verbieden rente (riba) en het aan ons te geven, en als Hij rijk was, zou Hij het niet aan ons geven.” Dus Fenhaas verwees naar Zijn (SWT) woorden.

“By Allah O Abu Bakr, we have no need of Allah and He is needy to us, and we do not implore Him the way He implores us, and we are not in need of Him and He is not able to dispense with us, and if He were not poor , He would not ask for a loan from our property as your companion claims; forbidding you from usury (interest) and giving it to us, and if He were rich, he would not give us.”. So Fenhaas was alluding to His (swt) words.

“Wie is degene die aan Allah een goede lening verstrekt, opdat Hij deze voor hem vele malen zal vermenigvuldigen?” (TMQ 2:245), maar Abu Bakr kon de geduld niet opbrengen voor dit antwoord en werd daardoor boos en sloeg Fenhaas met een krachtige slag in het gezicht, en zei: “Bij Degene in wiens Hand mijn ziel is, als er geen verbond tussen ons en jullie was, zou ik je hoofd inslaan, o vijand van Allah”. Fenhaas klaagde vervolgens bij de Boodschapper van Allah ﷺ over Abu Bakr (ra), en de Profeet ﷺ luisterde naar zijn klacht en vroeg het aan Abu Bakr (ra), waarna Abu Bakr (ra) hem vertelde wat er tegen hem was gezegd. Toen Fenhaas hierover werd ondervraagd, ontkende hij wat hij tegen Abu Bakr had gezegd over Allah (SWT), en dus over Zijn (SWT) woorden.

“Who is it that would loan Allah a goodly loan so He may multiply it for him many times over?” (TMQ 2:245), but Abu Bakr was unable to have patience over this reply and so became angry and hit Fenhaas in the face with a powerful strike, and said “By the One who my soul is in His Hand, if there were not a covenant between us and you, I would struck your head, O enemy of Allah”. So Fenhaas then complained about Abu Bakr (ra) to the Messenger of Allah (pbuh) , and the Prophet (phuh) listened to his complaint and asked Abu Bakr (ra), and so Abu Bakr (ra) told him what was said to him. When Fenhaas was asked about this he denied what he had said to Abu Bakr about Allah (swt), and so His (swt) words.

“Allah heeft zeker de uitspraak gehoord van degenen [Joden] die zeiden: 'Voorwaar, Allah is arm, terwijl wij rijk zijn.' Wij zullen neer te schrijven wat zij zeiden en hun onrechtmatige doden van de Profeet ﷺ, en Wij zullen zeggen: 'Proef de straf van het Brandende Vuur.'” (TMQ 3:181) werden geopenbaard. De reden voor de openbaring van dit vers wordt vermeld door Ibn Abi Hatim en Ibn Al-Munthir met een goede keten van Ibn Abbas, zoals vermeld door Al-Hafiz in Al-fath. En het is goed bekend dat Abu Bakr (ra) een Wazir (minister) van de Boodschapper ﷺ was, met andere woorden, een assistent, en zo was hij een heerser, en Fenhaas was een verbondsluitende, en de Boodschapper ﷺ hoorde de klacht van de verbondsluitende, en dus moet er bij grotere redenering geluisterd worden naar de beschermde niet-moslim (Dhimmi), en bovendien is hem het verbond van Dhimmah gegeven.

“Allah has certainly heard the statement of those [Jews] who said, "Indeed, Allah is poor, while we are rich." We will record what they said and their killing of the Prophet (phuh)s without right and will say, "Taste the punishment of the Burning Fire. ’” (TMQ 3:181) were revealed. The cause for the revelation of this verse is mentioned by Ibn Abi Hatim and Ibn Al-Munthir with a good chain from Ibn Abbas as mentioned by Al-Hafiz in Al-fath. And it is well known that Abu Bakr (ra) was a Wazir (minister) of the Messenger (pbuh) , in other words, an assistant, and so he was a ruler, and Fenhaas was a covenanter, and the Messenger (pbuh) heard the complaint from the covenanter, and so by greater reasoning it must be heard from the Dhimmi, and on top of that he has been given the covenant of Dhimmah.

As for complaints regarding the misapplication of the implementation of the rules of Islam upon them, then this is from the rights of the Muslims and non-Muslims; some Muslims complained to the Messenger (pbuh) about Mu’ath Bin Jabal lengthening the recitation in prayer – Al-Bukhari reported from Jabir Bin ‘Abd Allah who said, . أَقْ بَلَ رَجُلٌ بِنَاضِحَيْنِ وَقَدْ جَنَحَ اللَّيْلُ، فَ وَافَقَ مُعَاذًا يُصَلِّي، فَ تَ رَكَ نَاضِحَهُ « وَأَقْ بَلَ إِلَى مُعَاذٍ، فَ قَرَأَ بِسُورَةِ الْبَ قَرَةِ أَوْ النِّسَاءِ، فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ - وَبَ لَغَهُ أَنَّ مُعَاذًا نَالَ يَا مُعَاذُ أَفَ تَّانٌ أَنْتَ ؟! أَوْ : فَشَكَا إِلَيْهِ مُعَاذًا، فَ قَالَ النَّبِيُّ مِنْهُ - فَأَتَى النَّ بِيَّ أَفَاتِنٌ ؟! ثَلاثَ مِرَارٍ، فَ لَوْلاَ صَلَّيْتَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ، وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا، وَاللَّيْلِ إِذَا » يَ غْشَى، فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ .

As for complaints regarding the misapplication of the implementation of the rules of Islam upon them, then this is from the rights of the Muslims and non-Muslims; some Muslims complained to the Messenger (pbuh) about Mu’ath Bin Jabal lengthening the recitation in prayer – Al-Bukhari reported from Jabir Bin ‘Abd Allah who said, . أَقْ بَلَ رَجُلٌ بِنَاضِحَيْنِ وَقَدْ جَنَحَ اللَّيْلُ، فَ وَافَقَ مُعَاذًا يُصَلِّي، فَ تَ رَكَ نَاضِحَهُ « وَأَقْ بَلَ إِلَى مُعَاذٍ، فَ قَرَأَ بِسُورَةِ الْبَ قَرَةِ أَوْ النِّسَاءِ، فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ - وَبَ لَغَهُ أَنَّ مُعَاذًا نَالَ يَا مُعَاذُ أَفَ تَّانٌ أَنْتَ ؟! أَوْ : فَشَكَا إِلَيْهِ مُعَاذًا، فَ قَالَ النَّبِيُّ مِنْهُ - فَأَتَى النَّ بِيَّ أَفَاتِنٌ ؟! ثَلاثَ مِرَارٍ، فَ لَوْلاَ صَلَّيْتَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ، وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا، وَاللَّيْلِ إِذَا » يَ غْشَى، فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ .

“Er was eens een man die twee Nadihas (kamelen die voor landbouwdoeleinden werden gebruikt) aan het rijden was en de nacht was gevallen. Hij vond Mu`adh aan het bidden en liet zijn kameel knielen en sloot zich bij Mu`adh aan in het gebed. Laatstgenoemde reciteerde soera 'Al-Baqara' of soera 'An-Nisa', (waarna) de man het gebed verliet en wegging. Toen hij erachter kwam dat Mu`adh hem had bekritiseerd, ging hij naar de Profeet ﷺ en klaagde hij over Mu`adh. De Profeet ﷺ zei driemaal: 'O Mu`adh! Breng je de mensen in beproeving? Het zou beter zijn geweest als je "Sabbih Isma Rabbika-l-A`la (87)", "Wash-Shamsi Wa Duhaha (91)", of "Wal-Laili Idha Yaghsha (92)" had gereciteerd, want de ouderen, de zwakken en de behoeftigen bidden achter jou.' En zo luisterde de Boodschapper ﷺ naar de klacht over Mu’adh en berispte hem zodanig dat hij zelfs tegen hem zei.”

“Once a man was driving two Nadihas (camels used for agricultural purposes) and night had fallen. He found Mu`adh praying so he made his camel kneel and joined Mu`adh in the prayer. The latter recited Surat 'Al-Baqara" or Surat "An- Nisa", (so) the man left the prayer and went away. When he came to know that Mu`adh had criticized him, he went to the Prophet (phuh) , and complained against Mu`adh. The Prophet (phuh) said thrice, "O Mu`adh ! Are you putting the people to trial?" It would have been better if you had recited "Sabbih Isma Rabbika-l-A`la (87)", Wash-Shamsi Wa Duhaha (91)", or "Wal-Laili Idha Yaghsha (92)", for the old, the weak and the needy pray behind you.” And so the Messenger (pbuh) listened to the complaint about Mu’adh and chastised him such that he even said to him.

. » أَفَ تَّانٌ أَنْتَ ؟ ثلاث مرات « .

. » أَفَ تَّانٌ أَنْتَ ؟ ثلاث مرات « .

“O Mu`adh! Ben je de mensen aan het beproeven?” drie keer, en Mu’ath was de gouverneur over Jemen en was de imam van zijn volk. Deze gebeurtenis heeft een aantal overleveringen, dus ongeacht of de klacht over hem ging terwijl hij in Jemen was of dat hij de imam van zijn volk was, is het een klacht over iemand die was aangesteld door de Boodschapper ﷺ, dus is het een klacht over de heerser, en over de uitvoering van de sharia-regels, aangezien de sharia-regel is dat de imam het gebed moet verlichten vanwege de woorden van de Boodschapper ﷺ.

“O Mu`adh ! Are you putting the people to trial?” three times, and Mu’ath was the governor over Yemen and was the Imam of his people. This event has a number of narrations so irrespective of whether the complaint was regarding him and he was in Yemen or he was the Imam of his people, it is a complaint regarding someone who had been appointed by the Messenger (pbuh) , so it is a complaint about the ruler, and regarding the implementation of the Shari’ah rules, since the Shari’ah rule is that the Imam should lighten the prayer due to the words of the Messenger (pbuh).

. » إِذَا أَمَّ أَحَدُكُمْ النَّاسَ فَ لْ يُخَفِّفْ « .

. » إِذَا أَمَّ أَحَدُكُمْ النَّاسَ فَ لْ يُخَفِّفْ « .

“Wanneer een van jullie de mensen leidt in het gebed, moet hij kort zijn.” (overeenstemmend met deze bewoording van Muslim). Het was dus een klacht over de gebrekkige toepassing van de regels van de Islam.

“When any one of you leads the people in prayer, he should be brief.” (agreed upon with this wording from Muslim). So it was a complaint about the poor application of the rules of Islam.

Op dezelfde manier als een klacht van de moslim met betrekking tot het gebed wordt gehoord, wordt elke klacht met betrekking tot alle andere regels eveneens gehoord, en niet alleen het gebed, aangezien de onjuiste toepassing van de sharia-regels wordt beschouwd als een daad van onrechtvaardigheid. Dienovereenkomstig is de klacht een recht voor de moslim en de beschermde niet-moslim (Dhimmi), aangezien de Boodschapper ﷺ zei.

In the same way that a complaint from the Muslim regarding prayer is listened to, any complaint regarding all other rules are also listened to and not prayer alone, since the misapplication of the Shari’ah rules is considered to be an act of injustice. Accordingly the complaint is a right for the Muslim and Dhimmi, since the Messenger (pbuh) said.

. » وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَلْقَى رَبِّي وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَطْلُبُنِي بِمَظْلِمَةٍ « .

. » وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ أَلْقَى رَبِّي وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَطْلُبُنِي بِمَظْلِمَةٍ « .

“Ik hoop dat ik mijn Heer ontmoet terwijl niemand van jullie bij mij een vergelding zoekt voor een onrecht.” (overgeleverd door Al-Tirmidhi, die zei dat de overlevering Hasan Sahih is). Het woord “niemand” in de overlevering omvat zowel de moslim als de beschermde niet-moslim (Dhimmi), aangezien hij niet zei.

“I hope that I meet my Lord and non of you are seeking (recompense from) me for an injustice.” (reported by Al-Tirmidhi who said the narration is Hasan Sahih). The word “one” in the narration encompasses the Muslim and the Dhimmi, since he did not say.

. » وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَطْلُبُنِي « .

. » وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَطْلُبُنِي « .

“en geen moslim zoekt mij”, maar hij zei eerder “en niemand zoekt mij”. Dit alles is het bewijs voor het artikel.

“and no Muslim is seeking me”, but rather he said “and no one is seeking me”. All of this is the evidence for the article.