Artikel 122
Article 122
Het ouderlijk gezag over het kind is een recht en een plicht voor de moeder, ongeacht of zij een moslim is of niet, zolang het kind deze zorg nodig heeft. Als het kind de zorg niet langer nodig heeft, dan wordt de situatie onderzocht. Als beide ouders moslim zijn, dan kiest het kind, of het nu een jongen of een meisje is, met wie zij zou willen wonen, en zij zullen zich voegen bij degene die zij kiezen, ongeacht of dat de man of de vrouw is. Als een van hen geen moslim is, dan is er geen keuze tussen hen; en zij zullen liever zich voegen bij de moslimouder.
Custody of the child is a right and duty upon the mother, irrespective of whether she is a Muslim or not as long as the child needs this care. If the child no longer needs the care, then the situation is examined. If both of the parents are Muslim then the child, whether boy or girl, chooses whomever they would like to live with, and they will join whomever they choose, irrespective of whether that was the man or woman. If one of them is non-Muslim, then there is no choice between them; and they rather will join the Muslim parent.
Het bewijs voor dit artikel is wat werd overgeleverd door Abdullah Bin Amr b. Al-‘As:
The evidence for this article is what was narrated by Abdullah Bin Amr b. Al-‘As:
. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي :.
. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي :.
“Een vrouw zei: ‘O Boodschapper van Allah ﷺ, dit is mijn zoon, die mijn buik droeg, mijn borst een waterzak voor hem is en mijn schoot een bescherming voor hem. Zijn vader heeft van mij gescheiden en wil hem van mij wegnemen.’ Hij zei toen: ‘Jij hebt meer recht op hem, zolang je niet opnieuw trouwt.’” (overgeleverd door Abu Dawud en Al-Hakim die het authentiek verklaarde, en Al-Dhahabi bevestigde dit). Dit geeft aan dat de moeder meer recht heeft op het kind zolang het nog borstvoeding nodig heeft, aangezien de Boodschapper ﷺ voor haar besliste dat zij hem moest blijven voeden zolang zij niet getrouwd was, en het kind de keuze niet gaf, wat erop wijst dat hij nog borstvoeding nodig had. Het wordt overgeleverd door Ibn Abi Shaybah van Umar (vrede zij met hem) met een authentieke keten waarvan alle overleveraars betrouwbaar zijn, dat hij Umm ‘Asim scheidde, waarna hij naar haar toe kwam terwijl ‘Asim op haar schoot lag, en hem van haar wilde wegnemen. De twee van hen kregen ruzie totdat de jonge jongen begon te huilen, en zo gingen zij naar Abu Bakr as-Siddiq (vrede zij met hem) die zei: ‘Haar aanraking, schoot en geur zijn beter voor hem dan die van jou, totdat hij opgroeit en dan voor zichzelf kan kiezen.’ Dienovereenkomstig blijft het jonge kind dat nog borstvoeding nodig heeft het recht van de moeder, en het is verplicht voor haar en op dezelfde wijze voor haar moeder en grootmoeder, en voor elke vrouw die tot degenen behoort die het recht op voogdij hebben.
“A woman said “O Messenger of Allah (saw), this is my son whom my stomach carried, my breast is a water-skin for him, and my lap is a guard for him. His father has divorced me and wants to take him away from me”. So he said “You have more right to him as long as you do not remarry”” (reported by Abu Dawud and Al-Hakim who authenticated it, and Al-Dhahabi confirmed it). This indicates that the mother has more right to the child while they still require nursing, since the Messenger (saw) ruled for her to continue nursing him as long as she was not married, and did not give the child the choice, which indicates that he still required nursing. It is narrated by Ibn Abi Shaybah from Umar (ra) with an authentic chain whose reporters are all trustworthy that he divorced Umm ‘Asim, then came to her while ‘Asim was in her lap, and wanted to take him from her. The two of them argued until the young boy began crying, and so they went to Abu Bakr as-Siddiq (ra) who said “Her touch, lap and smell are better for him than you, until he grows up and then can choose for himself”. Accordingly the young child who still needs nursing remains the mother’s right and it is obligatory upon her and similarly upon her mother and grandmother, and upon every women from those who have the right of custody.
Wanneer het kind ouder wordt, zodanig dat zij de leeftijd van het zuigen hebben bereikt, wat wordt vastgesteld door te bevestigen of hij er zonder kan of niet – wat tussen kinderen verschilt afhankelijk van hun omstandigheden – zo kan het zijn dat een jongen het niet nodig heeft terwijl hij vijf jaar oud was, en een ander wanneer zij jonger of ouder waren, en dit dient volgens het oordeel van een expert te geschieden. Op basis daarvan, indien zij niet afhankelijk waren van het zuigen, krijgen zij de keuze tussen de ouders; Abu Hurayrah rapporteerde.
When the child becomes older, such that they are above the age of nursing which is by confirming whether he can do without it or not – which differs between children depending upon their circumstances – so a boy may not require it and he was five years old, and another when they were younger or older, and should be according to an expert’s opinion. Based upon that, if they were not reliant upon nursing they are given the choice between the parents; Abu Hurayrah reported.
“De Profeet ﷺ gaf een jongen de keuze tussen zijn vader en zijn moeder” (overgeleverd door Ahmad en Al-Tirmidhi, die het als authentiek hebben aangemerkt). En Abu Dawud overleverde een narratie van Abu Hurayrah die Ibn Hibban als authentiek heeft aangemerkt:
. أَنَّ النَّبِيَّ « » خَ يَّ رَ غُلامًا بَ يْنَ أَبِيهِ وَأُمِّهِ “The Prophet gave a boy the choice between his mother and father” (reported by Ahmad and Al-Tirmidhi who authenticated it). And Abu Dawud reported a narration from Abu Hurayrah that Ibn Hibban authenticated:
. أَنِّي سَمِعْتُ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ...« وَأَنَا قَاعِدٌ عِنْدَهُ فَ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِابْنِي وَقَدْ سَقَانِي مِنْ بِئْرِ أَبِي عِنَ بَةَ وَقَدْ ن فََعَنِي، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : ... هَذَا أَبُوكَ وَهَذِهِ أُمُّكَ فَخُذْ بِيَدِ أَي هِمَا شِئْتَ، فَأَخَذَ بِيَدِ أُمِّهِ » فَانْطَلَقَتْ بِهِ .
. أَنِّي سَمِعْتُ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ...« وَأَنَا قَاعِدٌ عِنْدَهُ فَ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ زَوْجِي يُرِيدُ أَنْ يَذْهَبَ بِابْنِي وَقَدْ سَقَانِي مِنْ بِئْرِ أَبِي عِنَ بَةَ وَقَدْ ن فََعَنِي، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ : ... هَذَا أَبُوكَ وَهَذِهِ أُمُّكَ فَخُذْ بِيَدِ أَي هِمَا شِئْتَ، فَأَخَذَ بِيَدِ أُمِّهِ » فَانْطَلَقَتْ بِهِ .
“Terwijl ik bij de Profeet ﷺ zat, kwam er een vrouw en zei: O Boodschapper van Allah ﷺ, mijn man wil mijn zoon meenemen, en hij brengt mij water van de put van Abu ‘Inaba, en hij helpt mij, en toen zei de Profeet ﷺ… Dit is je vader en dit is je moeder, dus neem de hand van degene van de twee die je wenst. Dus hij nam de hand van zijn moeder en zij vertrok met hem.”
“While I was sitting with the Prophet a woman came and said: O Messenger of Allah (saw), my husband wants to take my son, and he brings me water from the well of Abu ‘Inaba, and helps me, and so the Prophet said…This is your father and this is your mother, so take the hand of whichever of the two you wish. So he took the hand of his mother and so she left with him.”.
Deze bewijzen geven aan dat zodra het kind, of het nu een jongen of een meisje is, de leeftijd bereikt waarop zij geen borstvoeding of verzorging meer nodig hebben, zij de keuze krijgen tussen hun moeder en vader, ongeacht of zij drie jaar oud waren of ouder, zolang zij geen borstvoeding meer nodig hadden. Als zij nog wel borstvoeding nodig hadden, dan wordt de uitspraak in het voordeel van de moeder gegeven en krijgt het kind geen keuze.
These evidences indicate that once the child, whether boy or girl, reaches the age that they no longer require suckling and nursing, they are given the choice between their mother and father, irrespective of whether they were three years old or more as long as they no longer required nursing. If they still required nursing then the ruling is given in favour of the mother and the child is not given any choice.
Echter, indien de vrouw, zoals de moeder, een ongelovige was en verzocht om haar kind te voeden, dan geldt dat indien zij jonger zijn dan de leeftijd van het zuigeling of behoefte hebben aan borstvoeding, het kind in haar voordeel wordt beslist op dezelfde manier als bij de moslimvrouw, zonder verschil tussen hen vanwege de algemeenheid van de overlevering.
However, if the women, such as the mother, was a disbeliever and requested to nurse her child, then if they were lower than the age of suckling or requiring nursing then the child is ruled in her favour in the same way as the Muslim woman, with no difference between them due to the generality of the narration.
. » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي « .
. » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي « .
“Jullie hebben meer recht op hem zolang jullie niet hertrouwen.” Wat betreft wanneer het kind de leeftijd van het zuigen heeft overschreden, zodanig dat zij de leeftijd of boven de leeftijd zijn waarop zij niet langer borstvoeding nodig hebben, en niet langer zuigeling zijn, dan krijgt het kind niet de keuze, maar wordt het gegeven aan de moslimouder. Als de vrouw de moslim was, dan zou het kind aan haar worden gegeven, en als de echtgenoot de moslim was, dan zou het kind aan hem worden gegeven, vanwege Zijn (SWT) woorden.
“You have more right to him as long as you do not remarry”. As for when the child is above the age of nursing, such that they are at the age or above the age they no longer need to be suckled, and no longer require nursing, then the child is not given the choice but rather is given to the Muslim parent. If the wife was the Muslim then the child would be given to her and if the husband was the Muslim then the child would be given to him, due to His (swt) words.
“En Allah (SWT) zal de ongelovigen nooit een weg geven [om de gelovigen te overwinnen].” (TMQ 4:141), en voogdij geeft de voogd een weg over de moslim. Ook vanwege zijn woorden.
“And never will Allah (swt) give the disbelievers over the believers a way [to overcome them].” (TMQ 4:141), and custody gives the custodian a way over the Muslim. Also due to his words.
.» الإِسْلاَمُ يَ عْلُو وَلاَ ي عُْل ى «.
.» الإِسْلاَمُ يَ عْلُو وَلاَ ي عُْل ى «.
“Islam staat boven alles en niets staat boven het,” overgeleverd door Al-Daraqutni van ‘Aith Al-Mazni met een Hasan-keten, en de voogd staat boven het kind. Het is niet toegestaan om het kind onder de voogdij van de ongelovige te laten die hen ongeloof zal aanleren, en om die reden wordt het kind van hen weggehaald.
“Islam is above and nothing is made above it”, reported by Al-Daraqutni from ‘Aith Al-Mazni with a Hasan chain, and the custodian is above the child. Keeping the child under the custody of the disbeliever who will teach them disbelief is not allowed, and for that reason the child is taken from them.
Wat betreft wat werd overgeleverd door Abu Dawud van ‘Abd al-Hamid b. Ja‘far van zijn vader van zijn grootvader Rafi‘ b. Sinan dat.
As for what was narrated by Abu Dawud from ‘Abd alHamid b. Ja‘far from his father from his grandfather Rafi‘ b. Sinan that.
فَ قَا لَتِ: ابْ نَتِي، وَهِيَ فَطِيمٌ أَنَّهُ أَسْلَمَ، وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ، فَأَتَتِ النَّبِيَّ « اقْ عُدْ نَاحِيَةً، وَقَالَ لَهَا: اقْ عُدِي :أَوْ شَبَ هُهُ، وَقَالَ رَافِعٌ: ابْ نَتِي، قَالَ لَهُ النَّبِيُّ نَاحِيَةً، قَالَ: وَأَقْ عَدَ الصَّبِيَّةَ بَ يْ نَ هُمَا، ثُمَّ قَالَ: ادْعُوَاهَا، فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أُمِّهَا، فَ قَالَ » اللَّهُمَّ اهْدِهَا، فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أَبِيهَا فَأَخَذَهَا :النَّبِيُّ .
فَ قَا لَتِ: ابْ نَتِي، وَهِيَ فَطِيمٌ أَنَّهُ أَسْلَمَ، وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ، فَأَتَتِ النَّبِيَّ « اقْ عُدْ نَاحِيَةً، وَقَالَ لَهَا: اقْ عُدِي :أَوْ شَبَ هُهُ، وَقَالَ رَافِعٌ: ابْ نَتِي، قَالَ لَهُ النَّبِيُّ نَاحِيَةً، قَالَ: وَأَقْ عَدَ الصَّبِيَّةَ بَ يْ نَ هُمَا، ثُمَّ قَالَ: ادْعُوَاهَا، فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أُمِّهَا، فَ قَالَ » اللَّهُمَّ اهْدِهَا، فَمَالَتِ الصَّبِيَّةُ إِلَى أَبِيهَا فَأَخَذَهَا :النَّبِيُّ .
“hij aanvaardde de Islam, en zijn vrouw weigerde hetzelfde te doen en zij ging daarom naar de Profeet ﷺ en zei: ‘Zij is mijn dochter. Zij is klaar met borstvoeding of staat op het punt daarmee te stoppen.’ Rafi’ zei: ‘Zij is mijn dochter.’ De Profeet ﷺ zei tegen hem: ‘Ga aan de ene zij zitten,’ en zei tegen zijn vrouw dat zij aan de andere zij moest gaan zitten. Hij zei toen: ‘Roep haar,’ en het meisje neigde naar haar moeder. De Profeet ﷺ zei toen: ‘O Allah (SWT), leid haar,’ en toen neigde zij naar haar vader, en zo nam hij haar aan.” Deze overlevering is authentiek verklaard door Al-Hakim en Al-Dhahabi was het met hem eens, en Al-Daraqutni vermeldde dat de naam van het meisje Umayra was. Ahmed en Al-Nasa’i hebben deze overlevering beide overgeleverd met een andere keten; Al-Nasa’i overleverde van ‘Abd Al-Hamid b. Ja’far Al-Ansari van zijn grootvader.
“he embraced Islam, and his wife refused to do likewise and so she went to the Prophet and said “She is my daughter. She has finished breastfeeding or is about to”. Rafi’ said “She is my daughter”. The Prophet said to him sit on one side, and told his wife to sit on the other. He then said “Call her”, and the girl inclined to her mother. The Prophet then said “O Allah (swt), guide her”, and then she inclined to her father, and so he took her”. This narration is authenticated by Al-Hakim and Al- Dhahabi agreed with him, and Al-Daraqutni mentioned that the girl’s name was Umayra. Ahmed and Al-Nasa’i both narrated this narration with a different chain, Al-Nasa’i narrated from ‘Abd Al- Hamid b. Ja’far Al-Ansari from his grandfather.
. أَنَّهُ أَسْلَمَ، وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ، فَجَاءَ ابْنٌ لَهُمَا صَغِيرٌ لَمْ يَ بْ لُغِ الْحُلُمَ، « الأَبَ هَا هُنَا وَالأُمَّ هَا هُنَا، ثُمَّ خَ يَّ رَهُ فَ قَالَ: اللَّهُمَّ اهْدِهِ، فَذَهَبَ إِلَى فَأَجْلَسَ النَّبِيُّ » أَبِيهِ .
. أَنَّهُ أَسْلَمَ، وَأَبَتِ امْرَأَتُهُ أَنْ تُسْلِمَ، فَجَاءَ ابْنٌ لَهُمَا صَغِيرٌ لَمْ يَ بْ لُغِ الْحُلُمَ، « الأَبَ هَا هُنَا وَالأُمَّ هَا هُنَا، ثُمَّ خَ يَّ رَهُ فَ قَالَ: اللَّهُمَّ اهْدِهِ، فَذَهَبَ إِلَى فَأَجْلَسَ النَّبِيُّ » أَبِيهِ .
“dat zijn grootvader de Islam aanvaardde, terwijl zijn vrouw weigerde. Hun jonge zoon, die nog de puberteit niet had bereikt, kwam binnen. De Profeet ﷺ liet de vader op de ene plaats zitten en de moeder op een andere, en gaf de jonge jongen toen de keuze en zei: ‘O Allah (SWT), leid hem’, waarna hij naar zijn vader ging.” Ibn Jawzi vermeldt dat tussen de twee overleveringsketens de keten die vermeldt dat het een jongen was, de meest correcte is.
“that his grandfather embraced Islam, while his wife refused. Thier young son who has not reached puberty yet came. The Prophet sat the father in one place and the mother at another, and then gave the young boy the choice and said “O Allah (swt) guide him”, and so he went to his father”. Ibn Jawzi mentions that between the two chains of narrations the chain that mentions that it was a boy is the more correct.
De Boodschapper ﷺ was niet tevreden met wat het kind had gekozen, maar hij bad liever voor hem, en zo koos hij zijn moslimvader, of met andere woorden, het kind werd toegekend aan de moslim van de twee ouders.
The Messenger (saw) was not content with what the child had chosen, rather he prayed for him and so he chose his Muslim father, or in other words, the child was given to the Muslim of the two parents.