Ontwikkeling en investering door buitenlandse fondsen binnen de Staat is verboden. Het is ook verboden om concessies aan buitenlanders te verlenen.

Development and investment by foreign funds within the State are forbidden. It is also prohibited to grant franchises to foreigners.

De twee woorden: “investment” en: “development” zijn westerse termen. De term investment betekent dat het geld zelf winst genereert, wat gebeurt door het opbrengen van rente. Wat betreft de term development, dit betekent het gebruiken van het geld in de industrie, landbouw of handel, om winst te produceren.

The two words: “investment” and: “development” are Western terms. The term investment means that the money itself produces profit, which is by yielding interest. As for the term development, it means to use the money in industry, agriculture or trade, in order to produce profit.

Op basis van dit begrip is alle investering niet toegestaan, aangezien het rente is en rente verboden (Haram) is. Hoewel de tekst met betrekking tot buitenlandse investeringen wordt toegelicht door de regel dat het verboden is om rentehandel te drijven met een Harbi, op dezelfde manier als met een Dhimmi en een moslim zonder enig verschil tussen hen vanwege de algemeenheid van de woorden van Hem (SWT):

Based upon this understanding, all investment is not allowed, since it is interest and interest is forbidden (Haram). Although the text regarding foreign investment is explained by the rule that it is prohibited to engage in interest with a Harbi, in the same way as a Dhimmi and a Muslim without any difference between them due to the generality of His (swt) words:

“En Hij heeft rente (woeker) verboden.” (TMQ 2:275), en aangezien er geen authentieke tekst is die dit specificeert, blijft het algemeen. Er kan niet worden gezegd dat de overlevering:

“And has forbidden interest (usury).” (TMQ 2:275), and since there is no authentic text which specifies it then it remains general. It cannot be said that the narration:

. » لاَ رِبًا بيََْ الْمُسْلِمِيَ وَأَهْلُ الحَْرْبِ فِي دَارِ الحَْرْبِ «.

. » لاَ رِبًا بيََْ الْمُسْلِمِيَ وَأَهْلُ الحَْرْبِ فِي دَارِ الحَْرْبِ «.

“Er is geen rente (woeker) tussen de moslims en de vijand in Dar al-Harb (Dar al-Harb)” specificeert dit, aangezien de overlevering zwak is omdat deze Mursal is van Makhul. Ash-Shafi’i zei in Al-Umm dat het niet bevestigd is en geen bewijs vormt, en Ibn Muflih zei dat de rapportage onbekend is – dus het is niet geschikt als bewijs om de toestemming van rente aan te tonen, noch specificeert of beperkt het de vers, waardoor de vers algemeen blijft. Daarom is buitenlandse investeringen verboden op dezelfde manier als investeringen van de onderdanen (moslims en Dhimmi's (Dhimmi)), omdat het rente is en het daarom verboden is.

“there is no interest (usury) between the Muslims and the enemy in Dar Al-Harb” specifies it since the narration is weak as it is Mursal from Makhul. Shafi’i said in Al-Umm that it is not confirmed and it is not an evidence, and Ibn Muflih said the report is unknown - so it is not suitable as an evidence to prove the permission of interest, and nor does it specify/restrict the verse, and so the verse remains general. Therefore, foreign investment is forbidden in the same way as investment from the subjects (Muslims and Dhimmis) because it is interest and thus it is forbidden.

Wat betreft het verbod op ontwikkeling door middel van buitenlandse fondsen, dit is omdat het leidt tot Haram (verboden), in overeenstemming met de regel: “Het middel tot iets dat verboden is, is eveneens verboden”, en de sterkste mogelijkheid is voldoende om iets verboden te maken, dus wat te doen wanneer buitenlandse ontwikkeling leidt tot een bevestigde Haram (verboden)? Het is bevestigd door de zintuigen en door informatie waarvan de authenticiteit wordt vertrouwd dat het gebruik van buitenlandse fondsen voor ontwikkeling in het land de methode is om de invloed van de ongelovigen over hen uit te breiden, en het uitbreiden van hun invloed in het land is Haram (verboden).

As for the prohibition of development through foreign funds this is because it leads to Haram in agreement with the rule: “The means to something forbidden is also forbidden”, and the strongest possibility is enough to make something prohibited, so what about when foreign development leads to a confirmed Haram? It is confirmed by the senses and by information whose authenticity is trusted that the use of foreign funds for development in the country is the method to extend the influence of the disbelievers over them, and extending their influence in the land is Haram.

Wat betreft concessies, dit is ook een westerse term en heeft twee betekenissen. Ten eerste, dat een specifieke buitenlandse staat speciale rechten wordt toegekend met het oog daarop dat zij een verplichting vormen voor die staat jegens de Islamitische Staat, zoals de concessies die de Islamitische Staat in de negentiende eeuw gaf terwijl zij zwak was, en zoals de concessies die Groot-Brittannië en Frankrijk in Egypte hadden, zoals het feit dat buitenlandse onderdanen worden berecht volgens de wetten van hun eigen land in plaats van de wetten van de Islam, en het voorbeeld van de Staat die geen gezag heeft over de buitenlanders. Deze concessies, met deze betekenis, zijn vanuit twee invalshoeken verboden (Haram); ten eerste: zij nemen de soevereiniteit weg van de Islamitische Staat en geven de ongelovige staten gezag over de Islamitische landen, wat iets is dat beslissend verboden is (Haram Qat’an); ten tweede: zij verhinderen dat de wet van de Islam wordt toegepast op de niet-moslims in de Islamitische Staat en maken de wet van ongeloof (Kufr) van toepassing in de plaats daarvan, wat ook beslissend verboden is. Om deze reden zijn concessies volgens de genoemde betekenis verboden.

As for concessions, it is also a Western term, and has two meanings. Firstly, that a particular foreign State is given special rights with the consideration that they are an obligation for that state upon the Islamic State, such as the concessions that the Islamic State gave in the nineteenth century while it was weak, and such as the concessions that Britain and France used to have in Egypt, such as the foreign subjects being judged according to the laws of their country rather than the laws of Islam, and the example of the State having no authority over the foreigners. These concessions, with this meaning, are forbidden from two angles; firstly: they take away from the sovereignty of the Islamic State, and give the disbelieving States authority over the Islamic lands, which is something decisively forbidden (Haram Qat’an); secondly: they prevent the rule of Islam being applied upon the non-Muslims in the Islamic State and make the rule of disbelief (Kufr) applicable in its stead, which is also decisively forbidden. Due to this, concessions according to the meaning mentioned are prohibited.

Wat betreft de tweede betekenis van concessies, dit houdt in dat er een vergunning wordt verleend om een toegestane handeling uit te voeren, waarbij degenen zonder die vergunning verboden zouden zijn. Dit is geheel verboden, ongeacht of het nu op de vreemdeling van toepassing is of niet, aangezien elke toegestane kwestie voor iedereen is toegestaan, en het beperken ervan tot een specifiek individu terwijl anderen worden verboden, dus het verbieden is van iets wat voor de mensen is toegestaan. Het is juist dat de Staat de toegestane zaken kan organiseren volgens de stijlen die het in staat stellen er op de best mogelijke wijze voordeel uit te halen; het is echter niet juist dat deze organisatie iemand zou verbieden iets dat was toegestaan.

As for the second meaning of concessions, it means to give a permit to carry out a permitted action, and those without the permit would be forbidden. This is all forbidden, irrespective of whether it was being applied to the foreigner or not, since any permitted issue is permitted for everyone, and so to restrict it to a particular individual while prohibiting others, is forbidding something which is permitted for the people. It is correct that the State can organise the permitted issues according to the styles which would enable it to benefit from them in the best manner; however it is not correct that this organisation would prohibit anyone from something that was permitted.

Overeenkomstig hiermee zijn concessies in deze betekenis ook verboden voor de vreemdeling en voor degene die geen vreemdeling was, en de tekst vermeldt de vreemdeling omdat het verlenen van de concessie aan hem een oorzaak van schade is, aangezien het hem controle geeft over het land, zoals het geval is bij olieconcessies.

Accordingly, concessions according to this meaning are also prohibited for the foreigner and the one who was not a foreigner, and the text mentions foreigner since giving the concession to him is a cause of harm, since it gives him control over the country, as is the case with the oil concessions.