Artikel 153

De staat garandeert werkgelegenheid te creëren voor al allen die haar staatsburgerschap dragen.

The State guarantees to create work for all of those who carry its citizenship.

Het bewijs voor dit artikel is dat het deel uitmaakt van de algemeenheid van de woorden van de Profeet ﷺ:

The evidences for this article is that it is part of the generality of the words of the Prophet :

. » الإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ وَمَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ «.

“De imam is een beschermer en hij is verantwoordelijk voor zijn onderdanen” (overgeleverd door Al-Bukhari van ‘Abd Allah (swt) b. Umar), en tot de belangrijkste zaken bij het besturen van de zaken behoort het creëren van werk voor degenen die bekwaam zijn maar niets kunnen vinden. Het feit dat de onderhoud van de arme persoon die geen familielid heeft dat in staat is hen te onderhouden, op de Staat rust, is vanwege zijn woorden:

“The Imam is a guardian and he is responsible for his subjects” (reported by Al-Bukhari from ‘Abd Allah (swt) b. Umar), and from the most important issues of managing the affairs is creating work for those who are capable but do not find any. The fact that maintenance of the poor person who has no relative capable of maintaining them is upon the State is due to his words:

.» مَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ، وَمَنْ تَرَكَ كَلاًّ فَإِلَيْنَا «.

“Als iemand (sterft onder de moslims) en wat bezit achterlaat, dan gaat het bezit naar zijn erfgenamen; en als hij afhankelijken (wezen) achterlaat, dan zullen wij voor hen zorgen.” (overeengekomen door Abu Hurayrah). En in de overlevering van Abu Hurayrah:

“If somebody (dies among the Muslims) leaving some property, the property will go to his heirs; and if he leaves dependants (orphans), we will take care of them.” (agreed upon from Abu Hurayrah). And in the narration of Abu Hurayrah:

. وَمَنْ تَ رَكَ مَالاً فَ لْيَرِثْهُ عَ صَبَتُهُ مَنْ كَانُوا، وَمَنْ تَ رَكَ دَيْناً أَوْ ضَيَاعاً فَ لْيَأْتِنِي فَأَنَا « » مَوْلاَه .

“Als een gelovige wat bezit nalaat, dan zullen zijn verwanten dat bezit erven; maar als hij in de schuld zit of arme kinderen nalaat, laat hen (die schuldeisers en kinderen) dan naar mij komen, want voor hen ben Ik zijn garant (zeker)” (overeengekomen, en de bewoording is van Al-Bukhari).

“If a believer leaves some property then his relatives will inherit that property; but if he is in debt or he leaves poor children, let those (creditors and children) come to me, for them I am his sponsor (surely)” (agreed upon, and the wording is from Al-Bukhari).

De Staat dient werkgelegenheid te waarborgen voor degenen voor wie zij verplicht is op te treden in het levensonderhoud. Ibn Maja rapporteerde van Anas Bin Malik, die zei:

The State ought to secure jobs for those whom she is bound to spend on for their living. Ibn Maja reported from Anas Bin Malik who said:

. يَسْأَلُهُ فَقَالَ: لَكَ فِي بيَْتِكَ شَيْءٌ؟ قَالَ: أَنَّ رَجُلاً مِنْ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى النَّبِِِّ « بلََى، حِلْسٌ نلَْبَسُ بعَْضَهُ وَنبَْسُطُ بعَْضَهُ وَقَدَحٌ نَشْرَبُ فِيهِ الْمَاءَ، قَالَ: ائْتِنِِ بِِِمَا، قَالَ: فَأَتَاهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: مَنْ يَشْتَرِي هَذَيْنِ؟ فَقَالَ رَجُلٌ: أَنَا آخُذُهَُُا بِِِمَا، فَأَخَذَهَُُا رَسُولُ اللَّهِ بِدِرْهَمٍ، قَالَ: مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ مَرَّتَيِْ أَوْ ثَلاثًا، قَالَ رَجُلٌ: أَنَا آخُذُهَُُا بِدِرْهََُيِْ، فَأَعْ طَاهَُُا إِيَّاهُ وَأَخَذَ الدِّرْهََُيِْ فَأَعْطَاهَُُا الأَنْصَارِيَّ وَقَالَ: اشْتَرِ بِأَحَدِهَُِا طَعَامًا فَانْبِذْهُ إِلَى أَهْلِكَ، وَاشْتَرِ فَشَدَّ فِيهِ عُودًا بِيَدِهِ وَقَالَ: اذْهَبْ بِالآخَرِ قَدُومًا فَأْتِنِِ بِهِ، فَفَعَلَ، فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ فَاحْتَطِبْ وَلا أَرَاكَ خََ سَةَ عَشَرَ يوَْمًا، فَجَعَلَ يَحْتَطِبُ وَيَبِيعُ، فَجَاءَ وَقَدْ أَصَابَ عَشْرَةَ دَرَاهِمَ، فَقَالَ اشْتَرِ بِبَعْضِهَا طَعَامًا وَبِبَعْضِهَا ثوَْباً، ثُمَّ قَالَ: هَذَا خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تََِيءَ وَالْمَسْأَلَةُ نُكْتَةٌ فِي وَجْهِكَ يوَْمَ الْقِ يَامَةِ، إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لا تَصْلُحُ إِلا لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ لِذِي غُرْمٍ مُفْظِعٍ أَوْ دَمٍ » مُوجِعٍ .

“Een man van de helpers (Ansar) kwam naar de Profeet ﷺ en smeekte hem om hulp. Hij ﷺ vroeg: Heb je niets in je huis? Hij antwoordde: Ja, een stuk doek, waarvan we een deel dragen en een deel waarop we (op de grond) liggen, en een houten kom waaruit we water drinken. Hij ﷺ zei: Breng ze naar mij. Hij bracht deze zaken vervolgens naar hem en hij ﷺ nam ze in zijn handen en vroeg: Wie zal deze kopen? Een man zei: Ik zal ze kopen voor één Dirham. Hij ﷺ zei twee of drie keer: Wie biedt er meer dan één Dirham? Een man zei: Ik zal ze kopen voor twee Dirhams. Hij ﷺ gaf deze aan hem en nam de twee Dirhams aan en, terwijl hij ze aan de Ansari gaf, zei hij: Koop voedsel met één van de twee en geef het aan je gezin, en koop een bijl en breng die naar mij. Hij bracht deze vervolgens naar hem. De Boodschapper van Allah ﷺ maakte er met zijn eigen handen een handvat aan en zei: Ga, verzamel brandhout en verkoop het, en laat mij je gedurende een veertien dagen niet zien. De man ging weg, verzamelde brandhout en verkocht het. Toen hij tien Dirhams had verdiend, kwam hij naar hem en kocht met een deel een kledingstuk en met de rest voedsel. De Boodschapper van Allah ﷺ zei toen: Dit is beter voor jou dan dat dat bedelen als een vlek op je gezicht verschijnt op de Dag des Oordeels. Bedelen is alleen toegestaan voor drie mensen: degene die in bittere armoede verkeert, degene die zwaar in de schulden zit, of degene die verantwoordelijk is voor compensatie en het moeilijk vindt om te betalen.” Al-Tirmidhi rapporteerde een kortere versie die hij Hasan achtte van Anas Bin Malik:

“A man of the Ansar came to the Prophet and begged from him. He (the Prophet) asked: Have you nothing in your house? He replied: Yes, a piece of cloth, a part of which we wear and a part of which we spread (on the ground), and a wooden bowl from which we drink water. He said: Bring them to me. He then brought these articles to him and he (the Prophet) took them in his hands and asked: Who will buy these? A man said: I shall buy them for one Dirham. He said twice or thrice: Who will offer more than one Dirham? A man said: I shall buy them for two Dirhams. He gave these to him and took the two Dirhams and, giving them to the Ansari, he said: Buy food with one of them and hand it to your family, and buy an axe and bring it to me. He then brought it to him. The Messenger of Allah (pbuh) fixed a handle on it with his own hands and said: Go, gather firewood and sell it, and do not let me see you for a fortnight. The man went away and gathered firewood and sold it. When he had earned ten Dirhams, he came to him and bought a garment with some of them and food with the others. The Messenger of Allah (pbuh) then said: This is better for you than that begging should come as a spot on your face on the Day of Judgment. Begging is right only for three people: one who is in grinding poverty, one who is seriously in debt, or one who is responsible for compensation and finds it difficult to pay.” Al-Tirmidhi reported a shorter version that he considered Hasan from Anas Bin Malik:

. بَاعَ حِلْسًا وَقَدَحًا وَقَالَ: مَنْ يَشْتَرِي هَذَا الحِْلْسَ وَالْقَدَحَ؟ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ « مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ؟ مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ؟ فَقَالَ رَجُلٌ: أَخَذْتهُُمَا بِدِرْهَمٍ، فَقَالَ النَّ بِ » فَأَعْطَاهُ رَجُلٌ دِرْهََُيِْ ف بَاعَهُمَا مِنْه .

“Dat de Boodschapper van Allah ﷺ een zadeldek en een drinkkom verkocht. Hij ﷺ zei: 'Wie koopt het zadeldek en de drinkkom?'. Toen zei een man: 'Ik neem ze voor één Dirham.' De Profeet ﷺ zei toen: 'Wie geeft meer dan één Dirham? Wie geeft meer dan één Dirham?' Een man stemde ermee in om hem twee Dirham te geven, dus verkocht hij ze aan hem.” En het is overgeleverd in de overlevering van Ibn Maja dat de Boodschapper ﷺ zei:

“That the Messenger of Allah (pbuh) (saw) sold a saddle blanket and a drinking bowl. He (saw) said: "Who will buy saddle blanket and drinking bowl?". So a man said: "I will take them for a Dirham." So the Prophet (saw) said: "Who will give more than a Dirham? Who will give more that a Dirham?" A man agreed to give him two Dirham, so he sold them to him.” And it has been reported in the narration of Ibn Maja that the Messenger (pbuh) said:

. »؟ قَالَ: مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ مَرَّتَيِْ «.

“Wie zal twee keer meer dan een Dirham betalen?” en in de overlevering van Al-Tirmidhi zei de Boodschapper ﷺ:

“Who will pay more than a Dirham twice?” and in the narration of Al-Tirmidhi the Messenger (pbuh) said:

. »؟ مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ؟ مَنْ يَزِيدُ عَلَى دِرْهَمٍ «.

“Wie zal meer betalen dan een Dirham? Wie zal meer betalen dan een Dirham?” of in andere woorden, de verkoop werd voltooid via de veiling. Dus het feit dat de Boodschapper van Allah ﷺ direct zaken deed met betrekking tot werkgelegenheid in zijn hoedanigheid als staatshoofd, betekent dat de Staat werk moet bieden aan de werklozen.

“who will pay more than a Dirham? Who will pay more than a Dirham” or in other words, the sale was completed through the auction. So the Messenger of Allah (pbuh) dealing with employment directly in his capacity as the head of the State means that the State has to provide work for those unemployed.

Daarbovenop is de onderhoudsbijdrage uit de staatskas (Bayt al-Mal) verschuldigd aan degene die zowel praktisch als juridisch onbekwaam is. Degene die praktisch onbekwaam is, is de persoon die niet in staat is om te werken. Degene die juridisch onder de regel van de onbekwame valt, maar praktisch niet onbekwaam is, is de persoon die in staat is om te werken maar geen werk kan vinden, en hij wordt daarom in de ogen van de wet als onbekwaam beschouwd, en het is verplicht hem onderhoud te verlenen. Daarom is het bieden van werk aan degene die vanuit het oogpunt van de wet als onbekwaam wordt beschouwd, precies hetzelfde als het verlenen van onderhoud aan de praktisch onbekwame persoon. Daarnaast verbood de sharia het vragen, met andere woorden, bedelen, en stond het toe van de autoriteit, met andere woorden, de Staat; het is overgeleverd van Abu Hurayrah die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

Above that, the maintenance from the Bayt Al-Mal is due for the one who is incapable, both practically and legally. The one who is practically incapable is the person unable to work. The one who legally has the rule of the one who is incapable though is not practically incapable, is the person able to work but unable to find it, and so he is considered incapable in the eye of the law, and it is obligatory to give him maintenance. Therefore, providing work for the one who is considered incapable from the view of the law is exactly like providing maintenance for the practically incapable person. Additionally, the Shari’ah forbade asking, in other words, begging, and permitted it from the authority in other words, the State; it is reported from Abu Hurayrah who said: “The Messenger of Allah (pbuh) said:

. » كَ د يَكُدُّ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ إِلا أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ سُلْطَانًا أَوْ فِي أَمْرٍ لا بُدَّ مِنْه «.

“(Bedelen) is een snede die een persoon in zijn eigen gezicht aanbrengt; behalve het vragen aan een heerser, of onder de druk van omstandigheden waaruit geen ontsnapping mogelijk is.” overgeleverd door Al-Tirmidhi en Al-Nasa’i, Al-Tirmidhi zei dat het Hasan Sahih is, en Ahmad overleverde iets soortgelijks wat Al-Zayn authentiek verklaarde, wat het bewijs is dat het is toegestaan om de autoriteit te vragen, met andere woorden, de Staat, en dit betekent dat zij verantwoordelijk is voor hem en voor zijn onderhoud, of het veiligstellen van een baan/werk voor hem.

“(Begging) is a cut that a person inflicts upon his face; except for asking a ruler, or under the stress of circumstances from which there is no escape.” reported by Al-Tirmidhi and Al- Nasa’i, Al-Tirmidhi said it is Hasan Sahih, and Ahmad reported something similar which Al-Zayn authenticated, which is proof that it is permitted to ask the authority, in other words, the State, and this means that she is responsible for him and for his maintenance, or securing a job/work for him.