Artikel 91

Artikel 91 - Conceptgrondwet van de staat van het kalifaat | Quran Course

Het bewijs hiervoor is dat de Boodschapper ﷺ prijsafspraken door de heerser als een onrecht (Madhlamah) beschouwde, en zag dat de regelingen van de Staat bij het vaststellen van de volgorde van mensen om hun land te irrigeren met het publieke water een kwestie was die tot een onrecht (Madhlamah) kon leiden. Dit geeft aan dat de handeling van de heerser die in strijd is met de Waarheid of de regels van de sharia een onrecht (Madhlamah) is als deze verbonden is aan de kalief (staatshoofd), omdat de Boodschapper ﷺ het staatshoofd was. En als het verbonden is aan functionarissen van de staat, zou het ook een onrecht (Madhlamah) zijn, omdat zij de afgevaardigden van het staatshoofd zijn, en dus zou het ook verbonden zijn aan de kalief omdat het verbonden is aan de handeling waarvoor zij zijn afgevaardigd en niet aan henzelf als individuen. Dienovereenkomstig is de overlevering met betrekking tot prijsafspraken een bewijs dat de overtreding door het staatshoofd een onrecht (Madhlamah) is, en de Rechtbank voor Onrecht (Madhalim) is de entiteit die de macht heeft om de onrechten (Madhalim) te onderzoeken, wat het bewijs is voor het eerste deel van het artikel.

Its evidence is that the Messenger (pbuh) considered that pricefixing by the ruler was an injustice (Madhlamah), and saw that the arrangements of the State in setting the order of people to irrigate their land from the public water was an issue that could lead to an injustice (Madhlamah). This indicates that the action of the ruler which contradicts the Truth or the Shari’ah rules is an injustice (Madhlamah) if it was connected to the Khalifah (Head of State), because the Messenger (pbuh) was the Head of State. And if it was connected to officials of the state it would also be an injustice (Madhlamah), because they are the delegates of the Head of State, and so it would also be connected to the Khalifah because it is connected to the action which they were delegated to and not to themselves as individuals. Accordingly, the narration regarding price fixing is evidence that the violation of the Head of State is an injustice (Madhlamah), and the Court of Injustices (Madhalim) is the entity which has the power to look into the injustices (Madhalim), which is the evidence for the first part of the article.

“En ik ben hoopvol dat ik Allah zal ontmoeten terwijl niemand van jullie mij zoekt voor onrecht (dat ik heb begaan) met betrekking tot bloed of bezit,” (gerapporteerd door Ahmad van Anas), en dus wordt het afnemen van bezit van de onderdanen door de kalief zonder recht beschouwd als een onrecht (Madhlamah), en het afnemen van het bezit dat de sharia niet aan de onderdanen heeft verplicht, is een onrecht (Madhlamah), en vanwege dit kan de Rechtbank van Onrecht (Madhalim) de belastingen onderzoeken aangezien dit bezit is dat van de onderdanen is afgenomen. Het onderzoek naar de belastingen is enkel om te zien of die belasting rechtmatig is verplicht door de sharia aan de moslims, zoals het geld dat wordt ingenomen om de behoeftigen te voeden, wat geen onrecht (Madhlamah) zou zijn, of of die belasting niet is verplicht door de sharia, zoals geld dat wordt ingenomen om een dam te bouwen die niet als essentieel wordt beschouwd, wat daarom een onrecht (Madhlamah) zou zijn dat moet worden weggenomen. Dit is waarom de Rechtbank van Onrecht (Madhalim) de macht heeft om belastingen te onderzoeken.

“And I am hopeful that I will meet Allah and none of your are seeking (recompense from) me for injustice (I inflicted) involving blood or wealth,” (reported by Ahmad from Anas), and so the taking of wealth from the subjects by the Khalifah without right is considered an injustice (Madhlamah), and to take the wealth which the Shari’ah did not obligate upon the subjects is an injustice (Madhlamah), and due to this the Court of Injustices (Madhalim) can investigate the taxes since they are wealth taken from the subjects. Its investigation into the taxes is only to see whether that tax is lawfully obliged by Shari’ah upon the Muslims, such as the money taken to feed the needy, which would not be an injustice (Madhlamah), or whether that tax is not obliged by the Shari’ah, such as money taken to build a dam that is not considered essential, which would ,therefore, be an injustice (Madhlamah) that has to be removed. This is why the Court of Injustices (Madhalim) has the power to examine taxes.