Artikel 5.

Article 5.

Alle burgers van de Islamitische Staat genieten de rechten en plichten van de sharia.

All citizens of the Islamic State enjoy the Shari’ah rights and duties.

Artikel 6.

Article 6.

De Staat is het verboden om op enige wijze te discrimineren tussen individuen wat betreft bestuur, rechtspraak en het beheer van zaken of dergelijke zaken. Integendeel, elk individu dient gelijk behandeld te worden, ongeacht ras, religie (Deen), kleur of iets anders.

The State is forbidden to discriminate at all between the individuals in terms of ruling, judiciary and management of affairs or their like. Rather, every individual should be treated equally regardless of race, Deen, colour or anything else.

Deze twee artikelen zijn opgesteld om de regels uit te leggen met betrekking tot degenen die het islamitische burgerschap dragen, ongeacht of zij moslims zijn of mensen van Dhimmah (niet-moslimburger van de islamitische staat). Wat de moslims betreft, komt dit door het feit dat de Boodschapper ﷺ de moslims die buiten de islamitische staat leven en die niet het islamitische burgerschap bezitten, de rechten heeft ontzegd die worden genoten door de onderdanen van de staat. Op gezag van Sulayman Ibn Buraydah, van zijn vader, die zei:

These two Articles have been drafted in order to explain the rules pertaining to those who carry the Islamic citizenship irrespective of whether they were Muslims or the people of Dhimmah (non-Muslim citizen of the Islamic State). As for the Muslims, this is due to the fact that the Messenger (pbuh) has denied the Muslims who live outside the Islamic State and who do not hold the Islamic citizenship from the rights enjoyed by the State’s subjects. On the authority of Sulayman Ibn Buraydah on that of his father who said:

. إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ « بِتَ قْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُسْلِمِينَ خَيْ رًا، ثُمَّ قَالَ: اغْزُوا بِاسْمِ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ، اغْ زوا وَلا تَ غُلُّوا وَلا تَ غْدِرُوا وَلا تَمْثُ لُوا وَلا تَ قْتُ لُوا وَلِيدًا، وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى ثَلاثِ خِصَالٍ أَوْ خِلالٍ، فَأَي تَُّ هُنَّ مَا أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِ لَى الإِسْلاَمِ، فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ، وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا ذَلِكَ فَ لَهُ مْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ، فَإِنْ أَب وَْا أَنْ يَ تَحَوَّلُوا مِنْ هَا فَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ يَكُونُونَ كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُ اللَّهِ الَّذِي يَجْرِي عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلا » يَكُونُ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَيْءِ شَيْءٌ إِلاَّ أَنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الْمُسْلِمِينَ .

. إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ « بِتَ قْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُسْلِمِينَ خَيْ رًا، ثُمَّ قَالَ: اغْزُوا بِاسْمِ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ، اغْ زوا وَلا تَ غُلُّوا وَلا تَ غْدِرُوا وَلا تَمْثُ لُوا وَلا تَ قْتُ لُوا وَلِيدًا، وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى ثَلاثِ خِصَالٍ أَوْ خِلالٍ، فَأَي تَُّ هُنَّ مَا أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِ لَى الإِسْلاَمِ، فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ، وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا ذَلِكَ فَ لَهُ مْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ، فَإِنْ أَب وَْا أَنْ يَ تَحَوَّلُوا مِنْ هَا فَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ يَكُونُونَ كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُ اللَّهِ الَّذِي يَجْرِي عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلا » يَكُونُ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَيْءِ شَيْءٌ إِلاَّ أَنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الْمُسْلِمِينَ .

“Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ iemand aanstelde als leider van een leger of een detachement, spoorde hij hem er in het bijzonder toe om Allah te vrezen en goed te zijn tegen de moslims die met hem waren. Hij zou zeggen: Vecht in de naam van Allah en in de weg van Allah. Vecht tegen degenen die in Allah ongeloven. Voer een heilige oorlog, verduister de buit niet; verbreek je verbond niet; vermink de lichamen (van de doden) niet; dood de kinderen niet. Wanneer je je vijanden ontmoet die polytheïsten zijn, nodig hen dan uit voor drie handelingen. Als zij op een van deze reageren, dan accepteer je dat ook en onthoud je jezelf ervan hen enige schade toe te brengen. Nodig hen uit om de islam (te aanvaarden); als zij op je reageren, accepteer het dan van hen en staak het vechten tegen hen. Nodig hen daarna uit om te emigreren van hun landen naar het land van de Emigranten en informeer hen dat, indien zij dat doen, zij alle privileges en verplichtingen van de Emigranten zullen hebben. Als zij weigeren te emigreren, vertel hen dan dat zij de status van Bedoeïense moslims zullen hebben en onderworpen zullen zijn aan de Geboden van Allah zoals andere moslims, maar dat zij geen enkel deel zullen krijgen uit de buit van de oorlog of Fai', behalve wanneer zij daadwerkelijk met de moslims vechten (tegen de ongelovigen).” (Geregistreerd door Muslim). Deze overlevering geeft duidelijk aan dat degene die niet emigreert naar het gebied van de islam (Dar al-Islam) geen enkele burgerrechten zal genieten, zelfs niet als hij een moslim is. De Boodschapper van Allah ﷺ nodigde hen uit om onder de autoriteit van de islam te komen, zodat zij kunnen genieten van wat de moslims genoten en de verplichtingen kunnen opnemen die de moslims opnamen; hij zei:

“When the Messenger of Allah (pbuh) appointed anyone as leader of an army or detachment he would especially exhort him to fear Allah and to be good to the Muslims who were with him. He would say: Fight in the name of Allah and in the way of Allah. Fight against those who disbelieve in Allah. Make a holy war, do not embezzle the spoils; do not break your pledge; and do not mutilate (the dead) bodies; do not kill the children. When you meet your enemies who are polytheists, invite them to three courses of action. If they respond to any one of these, you also accept it and withhold yourself from doing them any harm. Invite them to (accept) Islam; if they respond to you, accept it from them and desist from fighting against them. Then invite them to migrate from their lands to the land of Emigrants and inform them that, if they do so, they shall have all the privileges and obligations of the Emigrants. If they refuse to migrate, tell them that they will have the status of Bedouin Muslims and will be subjected to the Commands of Allah like other Muslims, but they will not get any share from the spoils of war or Fai' except when they actually fight with the Muslims (against the disbelievers).” (Recorded by Muslim). This narration indicates clearly that the one who does not migrate to Dar Al-Islam will not enjoy any of the rights of citizenship even if he were a Muslim. The Messenger of Allah (pbuh) invited them to come under the authority of Islam so that they may enjoy what the Muslims enjoyed and undertake the obligations which the Muslims undertook; he said:

. ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ، وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ « » فَ عَلُوا ذَلِكَ فَ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ .

. ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ، وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ « » فَ عَلُوا ذَلِكَ فَ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ .

“Roep hen dan op om te emigreren vanuit hun landen naar het land van de emigranten (Muhajirun) en informeer hen dat zij, indien zij dit doen, alle privileges en verplichtingen van de emigranten (Muhajirun) zullen hebben.” Deze tekst bepaalt dat emigratie vereist is om te kunnen hebben wat wij hebben en om onze verplichtingen op hen rusten, met andere woorden, om onder de wetten te vallen. De begrijpische van de overlevering is dat als zij niet zouden verhuizen, zij niet zouden hebben wat de emigranten (Muhajirun) hadden, met andere woorden, wat zij hadden in het gebied van de islam (Dar al-Islam); dus deze overleveringen leggen het verschil in de wetten uit tussen degene die verhuist naar het verblijf van de emigranten en degene die dat niet doet, en het verblijf van de emigranten was het gebied van de islam (Dar al-Islam), terwijl alles wat anders was het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) was. De verblijfplaats van het individu in het gebied van de islam (Dar al-Islam) of in het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) wordt aangeduid als burgerschap. Daarom betekent het burgerschap van een persoon het verblijf dat hij als zijn woonplaats kiest; is het het gebied van de islam (Dar al-Islam) of het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr)? Als het het gebied van de islam (Dar al-Islam) was, dan zouden de regels van het gebied van de islam (Dar al-Islam) erop van toepassing zijn, en in dat geval zou een persoon een houder zijn van een islamitisch burgerschap. Als het het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) was, zouden de regels van het gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) erop van toepassing zijn, en de persoon die daar leeft zou niet worden beschouwd als een houder van een islamitisch burgerschap.

“Then invite them to migrate from their lands to the land of Emigrants (Muhajirin) and inform them that, if they do so, they shall have all the privileges and obligations of the Emigrants”. This text stipulates that migration is required for them to have what we have and for our obligations to be upon them, in other words, for them to fall under the laws. The understanding of the narration is that if they did not move they would not have what the emigrants had, in other words, what they had in the abode of Islam (Dar Al-Islam), so this narrations explain the difference in the laws between the one who moves to the abode of the emigrants and the one who doesn’t, and the abode of the emigrants was the abode of Islam with anything else being the abode of disbelief (Dar Al-Kufr). The individual’s residence in Dar Al-Islam or in Dar Al-Kufr is referred to as citizenship. Hence, a person’s citizenship means the abode which he chooses as his residence; is it Dar Al-Islam or Dar Al-Kufr? If it were Dar Al-Islam, then the rules of Dar Al-Islam would apply to it, and in this case a person would be a holder of an Islamic citizenship. If it were Dar Al-Kufr, the rules of Dar Al-Kufr would apply to it, and the person living there would not be considered as a holder of an Islamic citizenship.

De wetten omvatten de beschermde niet-moslim (Dhimmi) die in het gebied van de islam (Dar al-Islam) leeft, zodat zij de rechten van verblijf krijgen en het burgerschap dragen. De beschermde niet-moslim (Dhimmi) is degene die een andere religie (Deen) dan de islam aanneemt en een burger wordt van de islamitische staat, terwijl hij vasthoudt aan zijn geloof dat niet de islam is. Het woord Dhimmi is afgeleid van het woord Dhimmah, wat de eed betekent. Daarom zijn de beschermde niet-moslims (Dhimmi) degenen aan wie wij de eed hebben afgelegd om hen te behandelen volgens de voorwaarden van de vrede die wij met hen hebben gesloten, en om in de omgang met hen en in het beheer van hun zaken te handelen volgens de regels van de islam.

The laws encompass the Dhimmi who lives in Dar Al-Islam, so they are given the rights of residency and carry the citizenship. The Dhimmi is the one who embraces any Deen other than Islam and becomes a citizen of the Islamic State while remaining upon his faith which is other than Islam. The word Dhimmi is derived from the word Dhimmah, meaning the oath. Hence, the Dhimmi are those to whom we give an oath to treat according to the terms of peace we made with them and to proceed in interaction with them and in managing their affairs according to the rules of Islam.

De Islam is gekomen met verschillende regels met betrekking tot de mensen van de Dhimmah, waarmee zij de rechten van burgerschap zijn gegarandeerd en er plichten aan hen zijn opgelegd. De Islam heeft ook uiteengezet dat de beschermde niet-moslim (Dhimmi) geniet van dezelfde rechtvaardigheid als wij genieten en dat zij zich moeten houden aan dezelfde regels als wij ons daaraan houden. Wat betreft datgene wat zij genieten op het gebied van rechtvaardigheid en billijkheid, dit is afgeleid van het algemene gebod dat wordt weerspiegeld in wat Allah (SWT) zegt:

Islam has come with several rules pertaining to the people of Dhimmah, in which it guaranteed the rights of citizenship for them and imposed upon them its duties. Islam also outlined that the Dhimmi enjoy the same justice we enjoy and that they should abide by the same rules that we abide by. As for that which they enjoy in terms of justice and fairness, this is derived from the general command reflected in Allah (swt) saying:

“Wanneer je tussen mensen oordeelt, oordeel dan met rechtvaardigheid.” (TMQ 4:58) en in Zijn (SWT) zeggen: “O jullie die geloven, laat de haat van een volk jullie niet verhinderen om rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig; dat is dichter bij godvruchtigheid.” (TMQ 5:8) en het wordt ook weerspiegeld in wat Allah (SWT) zegt met betrekking tot het oordelen tussen de mensen van het boek.

“When you judge between people to judge with justice.” (TMQ 4:58) and in His (swt) saying: “O you who have believed, do not let the hatred of a people prevent you from being just. Be just; that is nearer to righteousness.” (TMQ 5:8) and it is also reflected in Allah (swt) saying regarding the judgement between the people of the book.

“En als je oordeelt, oordeel dan tussen hen met rechtvaardigheid.” (TMQ 5:42).

“And if you judge, judge between them with justice.” (TMQ 5:42).

As for abiding by that which we abide by in terms of justice, this is derived from the actions and sayings of the Messenger of Allah (pbuh) (swt). He (pbuh) used to exact the same punishment upon the disbelievers and the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) punished a Jew by killing him for killing a woman, as has been recorded in Al-Bukhari from Anas Bin Malik who said: خَرَجَتْ جَارِيَةٌ عَلَيْ هَا أَوْضَاحٌ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَ رَمَاهَا يَ هُودِ ي بِحَجَرٍ قَالَ فَجِيءَ « فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا وَبِهَا رَمَقٌ فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ فَأَعَادَ عَلَيْ هَا قَالَ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا فَ قَالَ لَهَا فِي الثَّالِثَةِ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ » فَ قَتَ لَهُ بَ يْنَ الْحَجَرَيْنِ فَخَفَضَتْ رَأْسَهَا فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ .

As for abiding by that which we abide by in terms of justice, this is derived from the actions and sayings of the Messenger of Allah (pbuh) (swt). He (pbuh) used to exact the same punishment upon the disbelievers and the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) punished a Jew by killing him for killing a woman, as has been recorded in Al-Bukhari from Anas Bin Malik who said: خَرَجَتْ جَارِيَةٌ عَلَيْ هَا أَوْضَاحٌ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَ رَمَاهَا يَ هُودِ ي بِحَجَرٍ قَالَ فَجِيءَ « فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا وَبِهَا رَمَقٌ فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ فَأَعَادَ عَلَيْ هَا قَالَ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا فَ قَالَ لَهَا فِي الثَّالِثَةِ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ » فَ قَتَ لَهُ بَ يْنَ الْحَجَرَيْنِ فَخَفَضَتْ رَأْسَهَا فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ .

“Een meisje dat versieringen droeg, ging naar buiten in Medina. Iemand sloeg haar met een steen. Ze werd naar de Profeet ﷺ gebracht terwijl ze nog in leven was. De Profeet van Allah ﷺ vroeg haar: 'Heeft zoventveer je geslagen?' Ze hief haar hoofd op en ontkende dat. Hij vroeg haar een tweede keer: 'Heeft zoventveer je geslagen?' Ze hief haar hoofd op en ontkende dat. Hij zei voor de derde keer: 'Heeft zoventveer je geslagen?' Ze boog haar hoofd en stemde toe. De Boodschapper van Allah ﷺ liet toen de moordenaar halen en doodde hem tussen twee stenen.”

“A girl wearing ornaments, went out at Medina. Somebody struck her with a stone. She was brought to the Prophet (pbuh) while she was still alive. Allah's Prophet (pbuh) asked her, "Did such-and-such a person strike you?" She raised her head, denying that. He asked her a second time, saying, "Did so-and-so strike you?" She raised her head, denying that. He said for the third time, "Did so-and-so strike you?" She lowered her head, agreeing. Allah's Apostle then sent for the killer and killed him between two stones.”.

. بِيَ هُودِيٍّ وَيَ هُودِيَّةٍ قَدْ أَحْدَثَا جَمِيعًا فَ قَالَ لَهُمْ مَا أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ « تَجِدُونَ فِي كِتَابِكُمْ قَالُوا إِنَّ أَحْبَارَنَا أَحْدَثُوا تَحْمِيمَ الْوَجْهِ وَالتَّجْبِيهَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ادْعُهُمْ يَا رَسُولَ الل هِ بِالتَّ وْرَاةِ فَأُتِيَ بِهَا فَ وَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ وَجَعَلَ يَ قْرَأُ مَا قَ بْ لَهَا وَمَا بَ عْدَهَا فَ قَالَ لَهُ ابْنُ سَلاَمٍ ارْفَعْ يَدَكَ فَإِذَا آيَةُ الرَّجْمِ تَحْتَ يَدِهِ فَأَمَ رَ » فَ رُجِمَا بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ.

. بِيَ هُودِيٍّ وَيَ هُودِيَّةٍ قَدْ أَحْدَثَا جَمِيعًا فَ قَالَ لَهُمْ مَا أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ « تَجِدُونَ فِي كِتَابِكُمْ قَالُوا إِنَّ أَحْبَارَنَا أَحْدَثُوا تَحْمِيمَ الْوَجْهِ وَالتَّجْبِيهَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ادْعُهُمْ يَا رَسُولَ الل هِ بِالتَّ وْرَاةِ فَأُتِيَ بِهَا فَ وَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ وَجَعَلَ يَ قْرَأُ مَا قَ بْ لَهَا وَمَا بَ عْدَهَا فَ قَالَ لَهُ ابْنُ سَلاَمٍ ارْفَعْ يَدَكَ فَإِذَا آيَةُ الرَّجْمِ تَحْتَ يَدِهِ فَأَمَ رَ » فَ رُجِمَا بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ.

“Een Jood en een Joodse vrouw werden naar de Boodschapper van Allah ﷺ gebracht met de beschuldiging van het plegen van onwettige seksuele gemeenschap. De Profeet ﷺ vroeg hen: 'Wat is de wettelijke straf (voor deze zonde) in jullie Boek (Thora)?' Zij antwoordden: 'Onze priesters hebben de straf geïnoveerd door de gezichten met houtskool zwart te maken en Tajbiya.' `Abdullah bin Salam zei: 'O Profeet van Allah ﷺ, zeg hen dat ze de Thora moeten brengen.' De Thora werd gebracht, waarna een van de Joden zijn hand over het Goddelijke Vers van de Rajam (stoning) legde en begon te lezen wat eraan voorafging en wat erop volgde. Hierop zei Ibn Salam tegen de Jood: 'Til je hand op.' En zie! Het Goddelijke Vers van de Rajam bevond zich onder zijn hand. Dus de Profeet van Allah ﷺ beval dat de twee (zondaars) met stenen doodgeworpen zouden worden.” Het is ons een plicht om de mensen van de Dhimmah de bescherming te bieden die aan de moslims wordt gegeven, vanwege de woorden van de Boodschapper van Allah ﷺ (SWT).

“A Jew and a Jewess were brought to Allah's Apostle on a charge of committing an illegal sexual intercourse. The Prophet (pbuh) asked them. "What is the legal punishment (for this sin) in your Book (Torah)?" They replied, "Our priests have innovated the punishment of blackening the faces with charcoal and Tajbiya." `Abdullah bin Salam said, "O Allah's Prophet (pbuh) , tell them to bring the Torah." The Torah was brought, and then one of the Jews put his hand over the Divine Verse of the Rajam (stoning to death) and started reading what preceded and what followed it. On that, Ibn Salam said to the Jew, "Lift up your hand." Behold! The Divine Verse of the Rajam was under his hand. So Allah's Prophet (pbuh) ordered that the two (sinners) be stoned to death .” It is a duty upon us to give the people of the Dhimmah the protection given to the Muslims, due to words of the Messenger of Allah (pbuh) (swt),.

. أَلا مَنْ قَ تَلَ نَ فْسًا مُعَاهِدًا لَهُ ذِمَّةُ اللَّهِ وَذِمَّةُ رَسُولِهِ فَ قَدْ أَخْفَرَ بِذِمَّةِ اللَّهِ، فَلا « » ي رَُحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ خَرِيفًا .

. أَلا مَنْ قَ تَلَ نَ فْسًا مُعَاهِدًا لَهُ ذِمَّةُ اللَّهِ وَذِمَّةُ رَسُولِهِ فَ قَدْ أَخْفَرَ بِذِمَّةِ اللَّهِ، فَلا « » ي رَُحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ خَرِيفًا .

“Voorwaar, wie een persoon doodt die bescherming is verleend (Mu'ahid) en een verbond heeft met Allah en een verbond met Zijn Boodschapper ﷺ, dan heeft hij het verbond met Allah en het verbond van Zijn Boodschapper ﷺ geschonden, en hij zal de geur van het Paradijs niet ruiken; zelfs niet als de geur ervan van een afstand van zeventig herfstseizoenen waarneembaar is.” Overgeleverd door Al-Tirmidhi, die zei dat het Hasan Sahih is. En Al-Bukhari heeft het met deze woorden overgeleverd.

“Indeed, whoever kills a person who is granted the pledge of protection (Mu'ahid) that has a covenant from Allah and a covenant from His Messenger (saw), then he has violated the covenant with Allah and the covenant of His Messenger, so he shall not smell the fragrance of Paradise; even though its fragrance can be sensed from the distance of seventy autumns.”, transmitted by Al-Tirmidhi who said it is Hasan Sahih. And Al-Bukhari transmitted it with the words.

. مَنْ قَ تَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ « » عَامًا .

. مَنْ قَ تَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ « » عَامًا .

“Wie een Mu'ahid (iemand die door de moslims bescherming is verleend) doodt, zal de geur van het Paradijs niet ruiken, hoewel de geur ervan al van een afstand van veertig jaar (reizen) te ruiken is.”

“Whoever killed a Mu'ahid (a person who is granted the pledge of protection by the Muslims) shall not smell the fragrance of Paradise though its fragrance can be smelt at a distance of forty years (of traveling).”.

De mensen van de Dhimmah genieten dezelfde rechten als die van de moslims wat betreft het beheren van hun zaken en het veiligstellen van hun levensonderhoud. Er is overgeleverd op gezag van Abu Musa Al-Ash’ari dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

The people of Dhimmah enjoy the same rights as those enjoyed by Muslims in terms of managing their affairs and securing their living. It is narrated on the authority of Abu Musa Al-Ash’ari that the Messenger of Allah (pbuh) said:

.» أَطْعِمُوا الْجَائِعَ، وَعُودُوا الْمَرِيضَ، وَفُكُّوا الْعَانِيَ « . “Geef voedsel aan de hongerige, bezoek de zieke en bevrijd de gevangene (door zijn losgeld te betalen).” overgeleverd door Al-Bukhari via Abu Musa. Abu ‘Ubaydah zei:

.» أَطْعِمُوا الْجَائِعَ، وَعُودُوا الْمَرِيضَ، وَفُكُّوا الْعَانِيَ « . “Give food to the hungry, pay a visit to the sick and release (set free) the one in captivity (by paying his ransom).” transmitted by Al-Bukhari through Abu Musa. Abu ‘Ubaydah said:

. "وكذلك أهل الذمة يجاهد من دونهم، ويفتك عناتهم، فإذا استنقذوا رجعوا إلى ذمتهم وعهدهم أحراراً، وفي ذلك أحاديث" .

. "وكذلك أهل الذمة يجاهد من دونهم، ويفتك عناتهم، فإذا استنقذوا رجعوا إلى ذمتهم وعهدهم أحراراً، وفي ذلك أحاديث" .

“Daarom zijn de beschermde niet-moslims (Dhimmi's) uitgesloten van jihad, worden hun gevangenen vrijgelaten en als zij tot slaaf zijn gemaakt, keren zij terug naar hun Dhimmah en hun verbond als vrije mensen, en er zijn overleveringen met betrekking tot dat.” En op gezag van Ibn Abbas, die zei:

“Therefore, the Dhimmis are excluded from Jihad, their prisoners are freed and if they are slaved, they return to their Dhimmah and their covenant as free, and there are narrations regarding that”. And on the authority of Ibn Abbas who said:

. أهل نجران صالح رسول الله .

. أهل نجران صالح رسول الله .

“The Messenger of Allah (pbuh) made peace with the people of Najran” and from the narration as transmitted by Abu Dawud in his Sunan ."عَلَى أَنْ لاَ تُ هْدَمَ لَهُمْ بَ يْ عَةٌ، وَلاَ يُخْرَجَ لَهُمْ قَ س، وَلاَ ي فُْتَ نُوا عَنْ دِينِهِمْ مَا لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثًا أَوْ يَأْكُلُوا الرِّبَا" .

“The Messenger of Allah (pbuh) made peace with the people of Najran” and from the narration as transmitted by Abu Dawud in his Sunan ."عَلَى أَنْ لاَ تُ هْدَمَ لَهُمْ بَ يْ عَةٌ، وَلاَ يُخْرَجَ لَهُمْ قَ س، وَلاَ ي فُْتَ نُوا عَنْ دِينِهِمْ مَا لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثًا أَوْ يَأْكُلُوا الرِّبَا" .

“Geen van hun kerken zal worden gesloopt en geen van hun geestelijken zal worden uitgezet. Er zal geen onderbreking zijn in hun religie (gedwongen weg van hun geloof) totdat zij iets aan onze zaak toevoegen dat daar niet bij hoort of iets overnemen.” De Profeet ﷺ bezocht hun zieken, zoals overgeleverd door Al-Bukhari van Anas, die zei.

“No church of theirs will be demolished and no clergyman of theirs will be turned out. There will be no interruption in their religion (coerced away from their faith) until they introduce something in our matter that does not belong to it or take”. The Prophet (pbuh) used to visit their sick, as recorded by Al- Bukhari from Anas who said.

. يَ عُودُهُ، فَمَرِضَ، فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ، كَانَ غُلاَمٌ يَ هُودِ ي يَخْدُمُ النَّبِيَّ « فَ قَعَدَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَ قَالَ لَهُ: أَسْلِمْ، فَ نَظَرَ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَهُ، فَ قَالَ لَهُ: أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ » وَهُوَ يَ قُولُ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْ قَذَهُ مِنْ النَّارِ فَأَسْلَمَ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ ، .

. يَ عُودُهُ، فَمَرِضَ، فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ، كَانَ غُلاَمٌ يَ هُودِ ي يَخْدُمُ النَّبِيَّ « فَ قَعَدَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَ قَالَ لَهُ: أَسْلِمْ، فَ نَظَرَ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَهُ، فَ قَالَ لَهُ: أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ » وَهُوَ يَ قُولُ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْ قَذَهُ مِنْ النَّارِ فَأَسْلَمَ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ ، .

“Een jonge Jood werd ziek. De Profeet ﷺ ging hem bezoeken. Hij ging bij zijn hoofd zitten en zei tegen hem: Aanvaarm de Islam. Hij keek naar zijn vader die naast hem bij zijn hoofd zat, en hij zei: Gehoorzaam Abu Al-Qasim. Dus aanvaardde hij de Islam, en de Profeet ﷺ stond op en zei: Lof zij aan Allah, Die hem via mij uit de Hel heeft gered.” Dit geeft aan dat het toegestaan is hen te bezoeken, hoffelijk en sociaal met hen te zijn. Al-Bukhari overleverde van Amru Bin Maymun van Umar Bin Al-Khattab (ra), die op het moment van zijn dood adviseerde: “En ik gebied de kalief na mij dit en dat, en ik gebied hem dat hij, bij het verbond van Allah en Zijn Boodschapper, hun verbond moet nakomen, achter hen moet vechten en hen niet mag dwingen tot werk dat boven hun vermogen ligt.”

“A young Jew became ill. The Prophet (pbuh) went to visit him. He sat down by his head and said to him: Accept Islam. He looked at his father who was beside him near his head, and he said: Obey Abu Al-Qasim. So he accepted Islam, and the Prophet (pbuh) stood up saying: Praise be to Allah Who has saved him through me from Hell.” which indicates that it is permitted to visit them, be courteous and sociable with them. Al-Bukhari transmitted from Amru Bin Maymun from Umar Bin Al-Khattab (ra) who counselled at the time of his death “And I enjoin the Khalifah after me with this and this, and enjoin him that by the covenant of Allah and His Messenger , he should fulfil their covenant, fight behind them and not force them to work beyong their capacity ”.

De beschermde niet-moslim (Dhimmi) mag niet worden gehinderd in zijn geloof en zijn rituelen, want de Boodschapper van Allah ﷺ zei, volgens wat Abu Ubaid rapporteerde in Al-Amwal via ‘Urwa, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ schreef aan de mensen van Yemen:

The Dhimmi should not be interfered with in terms of their faith and their rituals, for the Messenger of Allah (pbuh) (saw) said according to what Abu Ubaid reported in Al-Amwal through ‘Urwa who said: The Messenger of Allah (pbuh) wrote to the people of Yemen:

.» مَنْ كَانَ عَلَى يَ هُودِيَّتِهِ أَوْ نَصْرَانِيَّتِهِ فَإِنَّهُ لاَ ي فُْتَنُ عَنْ هَا، وَعَلَيْهِ الجِزْيَة «.

.» مَنْ كَانَ عَلَى يَ هُودِيَّتِهِ أَوْ نَصْرَانِيَّتِهِ فَإِنَّهُ لاَ ي فُْتَنُ عَنْ هَا، وَعَلَيْهِ الجِزْيَة «.

“Wie zich houdt aan zijn jodendom en zijn christendom, mag niet gedwongen worden om van zijn geloof af te wijken.” Douanerechten worden niet geheven van de beschermde niet-moslim (Dhimmi) op dezelfde manier als ze niet worden genomen van de moslims. Abu ‘Ubayd rapporteerde in Al-Amwal van ‘Abd Al-Rahman Bin Ma’qal, die zei: Ik vroeg Ziyaad Bin Hudair van wie zij een tiende zouden innen. Hij zei:

“He who is upon his Judaism and his Christianity, should not be coerced away from their faith”. Custom duties are not extracted from the Dhimmi in the same way they are not taken from the Muslims. Abu ‘Ubayd reported in Al-Amwal from ‘Abd Al-Rahman Bin Ma’qal who said: I asked Ziyaad Bin Hudair about whom they would take a tenth from. He said.

. "ما كنا نعشر مسلماً ولا معاهداً. قلت: فمن كنتم تعشرون؟ قال: تجار الحرب كما كانوا يعشروننا إذا أتيناهم" .

. "ما كنا نعشر مسلماً ولا معاهداً. قلت: فمن كنتم تعشرون؟ قال: تجار الحرب كما كانوا يعشروننا إذا أتيناهم" .

“Wij namen voorheen geen tiende van een moslim, noch van iemand die een verdrag had. Ik zei: Van wie namen jullie dan wel de tiende? Hij zei: Van de ongelovigen uit de kooplieden van de oorlog, dus wij namen van hen zoals zij van ons namen.” De belastinginner is degene die de douanerechten heft.

“We didn’t use to take a tenth from a Muslim, nor from someone who had a covenant. I said: So who did you take the tenth from? He said: The disbelievers from the merchants of war, so we used to take from them as they used to take from us” . The tax collector is the one who extracts the custom duties.

Daarom zijn de beschermde niet-moslims (Dhimmi) onderdanen van de Staat, net als alle andere onderdanen, die genieten van de rechten van burgerschap, bescherming, gegarandeerd levensonderhoud en rechtvaardige behandeling. Zij genieten ook het recht om met vriendelijkheid, mildheid en genade te worden behandeld. Zij kunnen zich aansluiten bij de islamitische strijdkrachten en zij aan zij met de moslims vechten als zij daarvoor kiezen, maar zij zijn niet verplicht om te vechten en er is geen vermogen van hen verschuldigd behalve de hoofdelijke belasting (Jizyah), dus de belastingen die aan de moslims zijn opgelegd, zijn niet op hen van toepassing. Zij worden door de heerser en de rechter op dezelfde manier bekeken als de moslims, zonder enige discriminatie wat betreft het beheer van hun zaken en de uitvoering van de regels van transacties en het strafwetboek op hen. Daarom geniet de beschermde niet-moslim (Dhimmi) alle rechten, gelijkwaardig en exact zoals die van de moslim; er wordt ook van hem verwacht dat hij alle plichten vervult die op hem rusten, zoals het nakomen van de eed en de gehoorzaamheid aan de bevelen van de Staat.

Therefore, the Dhimmi are subjects of the State, like any other subjects, enjoying the rights of citizenship, protection, guaranteed living and fair treatment. They also enjoy the right of being treated with kindness, leniency and clemency. They can join the Islamic armed forces and fight alongside the Muslims if they choose to do so, but they are not obliged to fight and no wealth is obliged from them except the Jizya, so the taxes that are obliged upon the Muslims do not apply to them. They are viewed by the ruler and the judge in the same light as the Muslims are viewed without any discrimination in terms of the management of their affairs and the implementation of the rules of transactions and the penal code upon them. Therefore, the Dhimmi enjoys all the rights, equally and exactly as those enjoyed by the Muslim; he is also expected to perform all the duties incumbent upon him, such as the fulfilment of the oath and the obedience of the State’s orders.

Op deze manier kan worden geconcludeerd dat de kwestie met betrekking tot zorg worden is, het staatsburgerschap is, ongeacht of zij moslim waren of niet. Het is verboden om op welke wijze dan ook te discrimineren tussen degenen die het islamitische staatsburgerschap bezitten, vanwege de algemeenheid van de bewijzen die betrekking hebben op de regelgevende en juridische zaken en het beheer van zaken. Allah (SWT) zegt:

In this way it can be seen that the issue with respect to being taken care of is the citizenship of the State, irrespective of whether they were Muslim or not. It is forbidden to discriminate in any way between those who hold the Islamic citizenship, due to the generality of the evidences pertaining the ruling and judicial matters and management of affairs. Allah (swt) says:

“Wanneer je tussen mensen oordeelt, oordeel dan met rechtvaardigheid.” (TMQ 4:48). Dit is een algemene aansprakelijkheid die van toepassing is op alle mensen, zowel moslims als niet-moslims. Bovendien zei de Boodschapper van Allah ﷺ:

“When you judge between people to judge with justice.” (TMQ 4:48). This is a general address that applies to all people, Muslims and non-Muslims alike. Furthermore, the Messenger of Allah (pbuh) said:

.» البَ يِّ نَةُ عَلَى ال مُ دَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ «.

.» البَ يِّ نَةُ عَلَى ال مُ دَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ «.

“Maar de bewijslast ligt bij de eiser, en de eed ligt bij degene die ontkent,” zoals overgeleverd door Al-Bayhaqi met een Sahih-keten. Dit is tevens algemeen en het is van toepassing op zowel moslims als niet-moslims. Het is overgeleverd van ‘Abd Allah Bin Zubayr, die zei:

“But, the onus of proof is upon the claimant, and the taking of an oath is upon him who denies.” as transmitted by Al- Bayhaqi with a Sahih chain. This is also general and it applies to Muslims and non-Muslims alike. It is narrated from ‘Abd Allah Bin Zubayr who said:

. » أَنَّ الْخَصْمَيْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ ق ضَى رَسُولُ اللَّهِ « .

. » أَنَّ الْخَصْمَيْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ ق ضَى رَسُولُ اللَّهِ « .

“De Boodschapper van Allah ﷺ heeft bepaald dat de twee strijdende partijen beiden voor de rechter moeten verschijnen,” overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud en geauthenticeerd door Al-Hakim. Dit is tevens algemeen en het omvat elke twee strijdende partijen, zowel moslims als niet-moslims. De Boodschapper van Allah ﷺ zei.

“The Messenger of Allah (pbuh) has decreed that the two disputing parties should both sit before the judge” reported by Ahmad and Abu Dawud and authenticated by Al-Hakim. This is also general and it includes any two disputing parties, Muslims and non-Muslims alike. The Messenger of Allah (pbuh) said.

. » الإِمَامُ رَاعٍ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ «.

. » الإِمَامُ رَاعٍ وَمَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ «.

“De imam is een hoeder en hij is verantwoordelijk voor zijn onderdanen.” (Overeengekomen door Muslim en Al-Bukhari). De term “onderdanen” is algemeen en omvat alle onderdanen, zowel moslims als niet-moslims. Evenzo wijzen alle algemene bewijzen met betrekking tot burgerschap erop dat het verboden is om te discrimineren tussen de moslim en de niet-moslim, tussen de Arabier en de niet-Arabier, of tussen de witte en de zwarte persoon. Integendeel, alle mensen die het islamitische burgerschap bezitten, zouden gelijk behandeld moeten worden, zonder enige discriminatie tussen hen, noch door de heerser, in termen van het verzorgen van hun zaken en het beschermen van hun leven, hun eer en hun bezit, noch door de rechter in termen van gelijkheid en rechtvaardigheid.

“The Imam is a guardian and he is responsible for his subjects.” (Agreed upon by Muslim and Al-Bukhari). The term “subjects” is general and it includes all the subjects, Muslims and non-Muslims alike. Likewise, all the general evidences related to citizenship indicate that it is forbidden to discriminate between the Muslim and the non-Muslim, between the Arab and the non- Arab or between the white and the black. Rather, all the people who hold the Islamic citizenship should rather be treated equally, without any discrimination between them either by the ruler, in terms of looking after their affairs and in terms of protecting their lives, their honour and their wealth, or by the judge in terms of equality and justice.