Moslims betalen de belastingen die de sharia heeft toegestaan om te worden geheven, om de uitgaven van de staatskas (Bayt al-Mal) te dekken, op voorwaarde dat deze worden geheven over datgene wat een overschot is op de behoeften van het individu volgens wat gebruikelijk is, en dat het voldoende moet zijn om de behoeften van de Staat te dekken.

Muslims pay the taxes that the Shari’ah has permitted to be levied upon them in order to cover the expenditure of the Bayt Al-Mal, on the condition that it is levied on that which is surplus to the individual’s needs according to what is normal, and has to be sufficient to cover the needs of the State.

Dit artikel omvat drie kwesties: ten eerste, het betalen van belastingen; ten tweede, dat deze belastingen niet worden geheven tenzij het overtollig vermogen is boven de persoonlijke behoeften volgens de normen; ten derde, dat ze alleen worden geheven zoals vereist om de behoeften van de staatskas (Bayt al-Mal) te vervullen en niet meer dan dat.

This article includes three issues: firstly, the payment of taxes; secondly, that these taxes are not taken unless it is surplus wealth to personal needs according to the norms; thirdly, they are only taken as required to fulfil the needs of the Bayt Al-Mal and not beyond that.

Wat het eerste punt betreft, het woord: “belasting” is een westerse term, wat betekent wat de autoriteit oplegt aan de onderdanen om hun zaken te beheren. De vraag is: is het de Islamitische Staat toegestaan om belastingen op te leggen aan de moslims om hun zaken te besturen? Het antwoord hierop is dat de sharia de inkomsten van de staatskas (Bayt al-Mal) heeft gedefinieerd en deze inkomsten heeft vastgesteld om de zaken van de onderdanen te besturen, en geen belastingen heeft voorgeschreven om hun zaken te besturen. Bovendien bestuurde de Profeet ﷺ de zaken van de onderdanen met behulp van deze inkomsten, en het is niet bevestigd dat hij een belasting aan het volk oplegde, en dat is van hem helemaal niet overgeleverd. Toen hij vernam dat de mensen aan de grenzen van de Staat belastingen hieven op de goederen die het land binnenkwamen, verbood hij hen dit te doen; het is overgeleverd van ‘Uqbah Bin Aamir dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ hoorde zeggen:

As for the first issue, the word: “tax” is a Western term, which means what the authority imposes upon the subjects in order to manage their affairs. The question is: Is it permitted for the Islamic State to impose taxes upon the Muslims in order to administer their affairs? The answer to this is that the Shari’ah defined the income of the Bayt Al-Mal and fixed this income to administer the affairs of the subjects, and did not legislate taxes in order to administer their affairs. Additionally, the Prophet used to administer the affairs of the subjects using these incomes, and it is not confirmed that he imposed a tax upon the people, and that has not been reported from him at all. When he learnt that the people on the borders of the State were taking taxes upon the goods that were entering the land, he forbade them from doing so; it is reported from ‘Uqbah Bin Aamir that he heard the Messenger of Allah (pbuh) say:

.» لا يَدْخُلُ الجَْنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ «.

.» لا يَدْخُلُ الجَْنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ «.

“Degene die onrechtmatig een extra belasting heft (sahib maks), zal het Paradijs niet betreden.” (gerapporteerd door Ahmad en authentiek verklaard door Al-Zayn en Al-Hakim), en Abu Khayr hoorde van Ruwayfi’ b. Thabit die zei: “Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen:

“One who wrongfully takes an extra tax (sahib maks) will not enter Paradise.” (reported by Ahmad and authenticated by Al-Zayn and Al-Hakim), and Abu Khayr heard from Ruwayfi’ b. Thabit who said: “I heard the Messenger of Allah (pbuh) say:

.» إِنَّ صَاحِبَ الْمَكْسِ فِي النَّارِ «.

.» إِنَّ صَاحِبَ الْمَكْسِ فِي النَّارِ «.

“Degene die belast is met het opleggen van extra belastingen, bevindt zich in het Vuur”, overgeleverd door Abu ‘Ubayd in Al-Amwal, en het werd overgeleverd door Ahmad en authentiek verklaard door Al-Zayn. En hij zei: “Het betekent Al-‘Ashir”, en Al-‘Ashir is degene die een tiende deel neemt van de buitenlandse handel. Dit duidt op het verbod op het opleggen van belastingen volgens de westerse betekenis van het woord. De Boodschapper ﷺ zei in een algemeen aanvaarde overlevering van Abu Bakra:

“One in charge of imposing extra tax is in Hellfire”” reported by Abu ‘Ubayd in Al-Amwal, and it was reported by Ahmad and authenticated by Al-Zayn. And he said: “It means Al- ‘Ashir”, and Al-‘Ashir is the one who takes a tenth from the foreign trade. This indicates the forbiddance of imposing taxes according to the Western meaning of the word. The Messenger (pbuh) said in an agreed upon narration from Abu Bakra:

. إِنَّ دِمَاءكَُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْ رَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يوَْمِكُمْ هَذَا فِي بلََدِكُمْ هَذَا « »... فِي شَهْرِكُمْ هَذَا .

. إِنَّ دِمَاءكَُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْ رَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يوَْمِكُمْ هَذَا فِي بلََدِكُمْ هَذَا « »... فِي شَهْرِكُمْ هَذَا .

“Voorwaar, uw bloed, uw bezit en uw eer zijn even heilig en onschendbaar als de heiligheid van deze dag van u, in deze stad van u, en in deze maand van u”, wat algemeen is en iedereen omvat, inclusief de Staat, en het innen van belastingen is het innemen van het vermogen van de moslim zonder zijn instemming, wat duidt op de ontoelaatbaarheid daarvan.

“Verily your blood, your property and your honour are as sacred and inviolable as the sanctity of this day of yours, in this town of yours, and in this month of yours”, which is general and encompasses everybody including the State, and taking taxes is taking the wealth of the Muslim without his agreement, which indicates the impermissibility of taking it.

Echter, indien de inkomsten van de staatskas (Bayt al-Mal) uit de gedefinieerde gebieden en vaste bedragen niet voldoende zouden zijn om de zaken van de onderdanen te besturen, aangezien het kan voorkomen dat er kwesties zijn die beheer vereisen terwijl de inkomsten van de staatskas (Bayt al-Mal) al zijn uitgegeven, zou het in deze situatie dan toegestaan zijn om belastingen op te leggen of niet? Het antwoord daarop is dat wat de sharia heeft verplicht aan de staatskas (Bayt al-Mal), zaken omvat die alleen aan deze zijn verplicht en niet aan de moslims, en zaken die zowel aan de staatskas (Bayt al-Mal) als aan de moslims zijn verplicht. Het is de Staat niet toegestaan om belastingen op te leggen voor wat ook al was verplicht aan de staatskas (Bayt al-Mal) alleen en niet aan de moslims; dus als er geld aanwezig is in de staatskas (Bayt al-Mal) wordt het gebruikt, en als er niets is, dan wordt het uitgesteld totdat er genoeg is gevonden om het uit te voeren, en er worden geheel geen belastingen aan de moslims opgelegd omwille daarvan. Dit komt doordat de sharia die kwestie niet aan de moslims heeft verplicht, en het is daarom niet toegestaan om belastingen daarvoor op te leggen, aangezien het heffen van belastingen in deze situatie zou worden beschouwd als onderdrukking die verboden (Haram) is. Desalniettemin zou het ook worden beschouwd als het verplicht stellen van iets wat Allah (SWT) niet verplicht heeft gemaakt, wat gelijkstaat aan het verbieden van iets wat is toegestaan, of het toestaan van iets wat verboden is, wat vijandigheid tegen de sharia inhoudt, en degene die dit doet wordt beschouwd als een ongelovige indien hij daarin gelooft, en als een zondaar indien hij dat niet doet; dienovereenkomstig is het de Staat niet toegestaan om een belasting aan de moslims op te leggen die de sharia niet verplicht heeft gesteld uit de Koran en de profetische traditie (Sunnah). Voorbeelden hiervan zouden zijn voor de salarissen van degenen die de armenbelasting (Zakah) innen, het geven aan mensen om hen dichter bij de Islam te brengen/degenen wiens harten moeten worden verzoend, het geven aan slaven om hun vrijheid te kopen, en aan degenen die schulden hebben om terug te betalen wat zij verschuldigd zijn. En dergelijke zaken als het aanleggen van een nieuwe weg terwijl er al een andere aanwezig was, of het bouwen van een dam terwijl er regenwater was, of het oprichten van een ziekenhuis terwijl er al een ander aanwezig was dat aan de behoefte voldeed, of iets anders dat hierop lijkt, waarbij de afwezigheid ervan niet leidt tot het ontstaan van verboden (Haram), maar de aanwezigheid ervan juist leidt tot verbetering en complementair is aan wat reeds bestaat. Het is de Staat niet toegestaan om belastingen op te leggen aan de moslims voor zoiets om het uit te voeren, aangezien de sharia (shari’ah) dit niet verplicht heeft. De juristen zeiden met betrekking tot soortgelijke kwesties dat hun recht op de staatskas (Bayt al-Mal) wordt beschouwd volgens: "aanwezigheid, niet afwezigheid"; dus als er rijkdom aanwezig was, dan zouden zij het verdienen dat dit aan hen wordt uitgegeven, en als het afwezig was, dan maakte de afwezigheid hun recht ongeldig.

Wat betreft hetgeen de sharia zowel aan de staatskas (Bayt al-Mal) als aan de moslims heeft verplicht: indien er geen rijkdom te vinden was in de staatskas (Bayt al-Mal), of indien de rijkdom ervan was uitgeput, dan kon de Staat in deze situatie belastingen opleggen aan de moslims om de zaken uit te voeren die de sharia zowel aan hen als aan de staatskas (Bayt al-Mal) heeft verplicht.

As for what the Shari’ah obligated upon both the Bayt Al- Mal and the Muslims, then if there was no wealth to be found in the Bayt Al-Mal, or its wealth was finished, then in this situation the State could impose taxes upon the Muslims in order to carry out the affairs which the Shari’ah obligated upon both them and the Bayt Al-Mal.

Dit komt doordat het via de tekst is bevestigd dat Allah (SWT) dit aan hen heeft verplicht en de imam ﷺ verantwoordelijk heeft gemaakt over hen, zodat hij degene is die dit vermogen van hen verzamelt en het uitgeeft aan de belangen, zoals de noodzakelijke uitgaven voor de armen, de behoeftigen en de reizigers, en er was niet genoeg in de staatskas (Bayt al-Mal) uit de inkomsten van de armenbelasting (Zakah) en alles wat daarop volgt om aan hen uit te geven. Dit is omdat het voeden van de armen verplicht is voor de moslims, zoals hij zei:

This is because it is confirmed by text that Allah (swt) obligated that upon them, and made the Imam responsible over them, so he is the one who collects this wealth from them and spends it upon the interests, such as the necessary expenditure upon the poor, the needy and the wayfarers, and there was not enough in the Bayt Al-Mal from the income of Zakah and everything else to spend upon them. This is since feeding the poor is obligatory upon the Muslims, as he said:

. » وَأَ يََا أَهْلُ عَرْصَةٍ أَصْبَحَ فِيهِمْ امْرُؤٌ جَائِعٌ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ مْ ذِمَّةُ اللَّهِ تَعَالَى « .

. » وَأَ يََا أَهْلُ عَرْصَةٍ أَصْبَحَ فِيهِمْ امْرُؤٌ جَائِعٌ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ مْ ذِمَّةُ اللَّهِ تَعَالَى « .

“Wanneer de mensen van een gebied wakker worden met een hongerig persoon onder hen, dan vervalt de verbintenis en bescherming van Allah (SWT) aan hen.” (gerapporteerd door Ahmad van Ibn Umar en geauthenticeerd door Al-Hakim). Ook, indien er niet voldoende is in de staatskas (Bayt al-Mal) voor de noodzakelijke uitgaven aan de soldaten en de oorlog, en alles wat vereist is voor militaire paraatheid, dan wordt er een belasting opgelegd aan de moslims om dit uit te voeren vanwege Zijn (SWT) woorden:

“Whenever the people of an area wake up with a hungry person amongst them, then Allah (swt)’s covenant and protection to them is absolved.” (reported by Ahmad from Ibn Umar and authenticated by Al-Hakim). Also, if there is not enough in the Bayt Al-Mal for the necessary expenditure upon the soldiers and war, and everything that is required for military preparedness, then a tax is imposed upon the Muslims in order for it to be carried out due to His (swt) words:

“En strijd met jullie bezit en jullie levens in de weg van Allah (SWT).” (TMQ 9:41) en: “En de Mujahideen, [die strijden en vechten] in de weg van Allah (SWT) met hun bezit en hun levens.” (TMQ 4:95), en er is overgeleverd van Anas die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

“And strive with your wealth and your lives in the cause of Allah (swt).” (TMQ 9:41) and: “And the Mujahideen, [who strive and fight] in the cause of Allah (swt) with their wealth and their lives.” (TMQ 4:95), and it is reported from Anas who said: The Messenger of Allah (pbuh) said:

. » جَاهِدُوا الْمُشْرِكِيَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ « .

. » جَاهِدُوا الْمُشْرِكِيَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ « .

“Strijd tegen de afgodendienaars (Mushrik) met jullie bezit, jullie handen en jullie tongen.” (gerapporteerd door Ahmad en Al-Nisa’i en Al-Nisa’i en Al-Hakim heeft het geauthenticeerd en Al-Dhahabi stemde ermee in). En op dezelfde wijze alles wat, indien het niet zou worden ondernomen, schade zou toebrengen aan de moslims, zoals het openen van een route waar geen alternatief was, en het openen van een ziekenhuis waarvan de opening een noodzaak was, en alles wat daarop lijkt waarvan de uitgave gerechtvaardigd zou zijn vanuit het oogpunt van belang en dienstbaarheid zonder alternatief, en zijnde een van de noodzakelijkheden, en waarbij de moslimgemeenschap (Ummah) door schade zou worden getroffen als het niet aanwezig was, dan worden belastingen opgelegd aan de moslims om dit uit te voeren, omdat het wegnemen van schade verplicht is voor de moslims; de Profeet ﷺ zei:

“Strive against the idolators (Mushrikin) with your wealth, your hands and your tongues.” (reported by Ahmad and Al-Nisa’i and Al-Nisa’i and Al-Hakim authenticated it and Al- Dhahabi agreed). And in the same manner everything which if it were not undertaken would cause a harm to the Muslims, such as opening a route where there was no alternative, and opening a hospital whose opening was a necessity, and anything else similar whose expenditure would be deserved from the angle of interest and service without an alternative, and being a necessity from the necessities, and that the Ummah would be afflicted with a harm if it was not present, then taxes are imposed upon the Muslims in order to carry it out because the removal of harm is obligatory upon the Muslims; the Prophet said:

. » لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ « .

. » لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ « .

“Er mag geen schade worden toegebracht en geen schade worden vergoed” (overgeleverd door Ahmad van Ibn ‘Abbas, en Al-Hakim van Abu Sa’id Al-Khudri, en hij authenticeerde het en Al-Dhahabi was het ermee eens). Evenzo het betalen van salarissen voor het leger, de rechters en de leraren, aangezien dit behore tot de zaken die de sharia de moslims heeft verplicht, omdat het vergaren van kennis voor hen verplicht is gesteld, evenals het instellen van rechtbanken en jihad, zoals dit door expliciete teksten is aangegeven. Daarom is de Staat toegestaan belastingen op te leggen om deze zaken uit te voeren die de sharia de moslims heeft verplicht naast de staatskas (Bayt al-Mal), aangezien de teksten expliciet zijn in hun verplichting voor de moslims. Dit is het bewijs voor het eerste punt van het artikel.

“There should be neither harming nor reciprocating harm” (reported by Ahmad from Ibn ‘Abbas, and Al-Hakim from Abu Sa’id Al-Khudri, and he authenticated it and Al-Dhahabi agreed). Likewise paying salaries for the army, judges and teachers, since these are from the issues that the Shari’ah obligated upon the Muslims, since learning has been made obligatory upon them, and so has establishing the courts and Jihad, as has been indicated by explicit texts. Therefore, the State is permitted to impose taxes in order to carry out these issues which the Shari’ah obligated upon the Muslims alongside the Bayt Al-Mal, since the texts are explicit in their obligation upon the Muslims. This is the evidence for the first issue of the article.

Wat betreft het tweede punt, het bewijs hiervoor zijn de woorden van de Boodschapper ﷺ:

As for the second issue, its evidence is the words of the Messenger (pbuh) :

. » أفضلُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًً « .

. » أفضلُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًً « .

“en de beste liefdadigheid (Sadaqah) is diegene die uit een overschot worden gegeven.” (overeengekomen van Hakim Bin Hizam en Abu Hurayrah), en Al-Ghina is datgene wat de persoon overhoudt, nadat hij heeft genomen wat nodig was om aan zijn behoeften te voldoen. Er is overgeleverd van Jabir dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: . أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًً، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ ال سفْلَى، وَابْدَأْ بِِنَْ « » تَعُولُ .

“and the best Sadaqah is that which given out of surplus.” (agreed upon from Hakim Bin Hizam and Abu Hurayrah), and Al-Ghina is what the person did without, after taking what was necessary to fulfil his needs. It is reported from Jabir that the Messenger of Allah (pbuh) said: . أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًً، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ ال سفْلَى، وَابْدَأْ بِِنَْ « » تَعُولُ .

“De beste liefdadigheid (Sadaqah) is diegene die uit een overschot worden gegeven; en de hand die geeft is beter dan de hand die ontvangt, en begin met de leden van je eigen huishouden” (overeengekomen). En in een andere overlevering in Muslim van Jabir:

“The best of Sadaqah is that which given out of surplus; and the upper hand is better than the lower hand, and begin with the members of your household” (agreed upon). And in another narration in Muslim from Jabir:

.» ابْدَأْ بِنَفْسِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهَا فَإِنْ فَضَلَ شَيْءٌ فَلأَهْلِكَ «.

.» ابْدَأْ بِنَفْسِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهَا فَإِنْ فَضَلَ شَيْءٌ فَلأَهْلِكَ «.

“Begin met het geven van liefdadigheid (Sadaqah) aan jezelf, en als er iets over is, dan aan je familie.” Dus hij maakte het onderhouden van de persoon voor wie het verplicht is om te voorzien secundair aan het voorzien in de eigen behoeften, en de belasting is vergelijkbaar met dat omdat het lijkt op onderhoud en liefdadigheid (Sadaqah). En Allah (SWT) zei:

“Start by giving Sadaqah to yourself, and if anything is surplus, then for your family”. So he made providing for the person whom it is obligatory to support secondary to providing for oneself, and the tax is similar to that because it is like support and Sadaqah. And Allah (swt) said:

“En zij vragen u wat zij moeten uitgeven. Zeg: dat wat jullie kunt overhouden.” (TMQ 2:219), met andere woorden, datgene wat niet moeilijk zou zijn om uit te geven, wat zou betekenen datgene wat extra is. Dit geeft aan dat wat verplicht is voor de moslim wat betreft zijn vermogen, ongeacht of dat armenbelasting (Zakah) of onderhoud is, alleen wordt genomen uit wat hij heeft dat extra is boven hetgeen hij volgens de normen nodig heeft. Vergelijkbaar daarmee is de belasting, dus het wordt niet van de moslim genomen behalve uit datgene wat extra is en boven hetgeen iemand zoals hij nodig zou hebben om aan zijn behoeften te voldoen, of met andere woorden, wat extra is boven hetgeen hij nodig heeft om zichzelf en zijn vrouwen te voeden, te kleden, te huisvesten en te voorzien van hulp, en wat hij uitgeeft om aan zijn behoeften te voldoen en wat vergelijkbaar is voor iemand in zijn positie, want dit is de betekenis van de woorden van de Boodschapper ﷺ: “wat uit het overschot wordt gegeven”.

“And they ask you as to what they should spend. Say: what you can spare.” (TMQ 2:219), in other words, that which would not be difficult to spend, which would mean that which is extra. This indicates that what is obligatory upon the Muslim as far as their wealth is concerned, irrespective of whether that was Zakah or maintenance, is only taken from whatever he has that is extra over what he needs according to the norms. Similar to that is the tax, so it is not taken from the Muslim except from that which is extra and above what someone like him would require to fulfil their needs, or in other words, what is extra to what he needs to feed, cloth, shelter and provide help for himself and his wives, and what he spends to fulfil his needs and whatever is similar for someone in his position, because this is the meaning of the Messenger (pbuh)’s words: “what is given out of surplus”.

Wat betreft het derde punt, het bewijs hiervoor is het verbod van de sharia (Shari’ah) op het nemen van wat niet verplicht is, en alles wat extra is boven de behoeften is niet verplicht voor de moslim, en daarom is het verboden om het te nemen, en om deze reden is het bedrag dat wordt genomen datgene wat vereist is voor de staatskas (Bayt al-Mal) en niets meer. ‘Ali (ra) suggereerde aan Umar Bin Al-Khattab (ra) dat er niets overgebleven zou moeten blijven in de staatskas (Bayt al-Mal), waarbij hij tegen hem zei: “Verdeel alles wat aan rijkdom je elk jaar ontvangt, en houd niets ervan vast” (overgeleverd door Ibn Sa’d van Al-Waqidi), en er is overgeleverd: “dat Ali alles uit de staatskas (Bayt al-Mal) uitgaf tot het punt waarop hij deze zou vegen en daarna weer schoonmaakte” (overgeleverd door Ibn ‘Abd al-Barr in Al-Istidhkar van Anas b. Sirin). De Khulafaa’ deden dit met betrekking tot de inkomsten andere dan belastingen, dus hoe zouden zij de inkomsten uit belastingen hebben behandeld? Door een nog sterkere redenering zou er niets in de staatskas (Bayt al-Mal) over moeten blijven, en dus wordt er niets meer genomen dan wat noodzakelijk is.

As for the third issue, its evidence is the forbiddance of the Shari’ah from taking what is not obligatory, and whatever is additional to the needs is not obligatory upon the Muslim, and so it is forbidden to take it, and for this reason the amount taken is what is required for the Bayt Al-Mal and nothing more. ‘Ali (ra) suggested to Umar Bin Al-Khattab (ra) that there should be nothing remaining in the Bayt Al-Mal saying to him: “Divide whatever wealth you receive every year, and do not hold onto anything from it” (reported by Ibn Sa’d from Al-Waqidi), and it is reported: “that Ali used to spend everything in Bayt Al-Mal to the point that he would sweep it and then sits it in” (reported by Ibn ‘Abd alBarr in Al-Istidhkar from Anas b. Sirin). The Khulafaa’ used to do this with respect to the income other than taxes, so how would they have treated the income from taxes? By greater reasoning there should remain nothing in the Bayt Al-Mal, and so nothing more than what is necessary is taken.

Dit is het bewijs voor de drie kwesties van dit artikel.

This is the evidence for the three issues of this article.