Kadının temel rolü annelik ve evin yönetiminden sorumlu olmasıdır; o, korunması gereken bir onurdur.

The primary role of women is that she is a mother and responsible over the household and she is an honour that must be protected.

Bu makale birçok delile dayanmaktadır: birincisi, evliliği teşvik eden ve çocuğun emzirilmesinde kadının daha fazla hakka sahip olduğunu gösteren deliller. İkincisi, kadını kocasının izni olmadan evinden ayrılmaktan men eden ve kocasına hizmet etmesini zorunlu kılan deliller. Üçüncüsü, avret (kamuya açık alanlarda ve aile dışındaki kimselerin önünde örtülmesi gereken vücut kısımları) ile ilgili deliller, kadının özel hayat alanı, halvetin (birbirine yabancı bir erkek ve kadının özel bir yerde yalnız bir arada bulunması) yasaklanması, kadının yakın bir erkek akrabası olmadan seyahat etmesinin yasaklanması ve teberrüçün (dikkat çekici süslenme) yasaklanması.

This article is derived from numerous evidences: firstly, the evidences which encourage marriage and that the woman has more rights in the nursing of the child. Secondly, the evidences which prohibit the woman from leaving her husband’s house without his permission and obligate her to serve her husband. Thirdly, the evidences regarding the Awrah (private parts of body that must be covered in public and in front of non-family members), the private sphere of life for her, the prohibition of khalwah (for an unrelated man and woman to be alone together in private space), the prohibition of the woman travelling without a close male relative and the prohibition of Tabarruj (beautification which attracts attention).

Anas'tan rivayet edilen ilk delil şudur: Peygamber (phuh) insanlara iffetli olmayı emreder, bekârlığı ise şiddetle yasaklardı. Nitekim şöyle buyurdu: «Sevgi dolu ve çok doğuran kadınlarla evlenin, çünkü kıyamet günü sizinle diğer ümmetlerle övüneceğim.»

The first evidence has been mentioned in a narration from Anas that the Prophet (phuh) used to instruct people to be chaste, while vigorously prohibiting celibacy; he (phuh) said. .» تَ زَوَّجُوا الْوَدُ ودَ الْوَلُودَ، إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأَنْبِيَاءَ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « .

Ma'kil b. Yesar'dan rivayet edildiğine göre: "Sevgi dolu ve çok doğuracak kadınlarla evlenin, zira kıyamet gününde sayınızın çokluğuyla peygamberlere karşı öteki ümmetlerle yarışacağım." (Ahmed rivayet etmiştir, senedi Hasen'dir.)

“Marry from those who are tender and fertile, for indeed I will compete with the Prophet (phuh)s in your great numbers on the day of judgement” (reported by Ahmad with a Hasan chain). Ma’qal b. Yasar narrated.

. فَ قَالَ: إِنِّي أَصَ بْتُ امْرَأَةً ذَاتَ حَسَبٍ وَجَمَالٍ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ « وَإِن هََّا لاَ تَلِدُ أَفَأَتَ زَوَّجُهَا؟ قَالَ: لاَ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ فَ نَ هَاهُ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَ قَالَ: تَ زَوَّجُوا » الْ ودُودَ الْوَلُودَ فَإِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ .

. فَ قَالَ: إِنِّي أَصَ بْتُ امْرَأَةً ذَاتَ حَسَبٍ وَجَمَالٍ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ « وَإِن هََّا لاَ تَلِدُ أَفَأَتَ زَوَّجُهَا؟ قَالَ: لاَ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ فَ نَ هَاهُ، ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَ قَالَ: تَ زَوَّجُوا » الْ ودُودَ الْوَلُودَ فَإِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ .

Bir adam Peygamber'e (ﷺ) gelip şöyle dedi: "Güzel ve soylu bir nesepten gelen bir kadın buldum, ama çocuk doğuramıyor. Onunla evleneyim mi?" Peygamber (ﷺ) "Hayır" dedi. Sonra adam ikinci kez geldi ve ona yine aynısını söyledi. Sonra üçüncü kez geldi, bunun üzerine Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu: "Sevecen ve çok doğuran kadınlarla evlenin, çünkü ben sizin çokluğunuzla diğer ümmetlere karşı övüneceğim." (Ebu Davud, İbn Hibban ve Hakim tarafından rivayet edilmiştir; Hakim bunu sahih saymıştır.) Bu hadis, evliliğin hikmetinin ve amaçlanan sonucun çocuk sahibi olmak olduğunu göstermektedir. Peygamber (ﷺ), nişanlısı tarafından kısır olduğu bilinen bir kadınla evlenmeyi yasaklamıştır. Ancak bu yasak, kesin olduğuna dair bir delil bulunmadığı için kesin bir yasak değildir. Bunun yanında, gebeliği önlemek amacıyla geri çekilmeye (azl) izin veren rivayetler de vardır. Bu delillerden biri, Müslim'in Cabir'den rivayet ettiği hadistir; Cabir şöyle demiştir:

“A man came to the Prophet (phuh) and said “I have found a woman who is beautiful and of noble descent, but she cannot bear children. Shall I marry her?” He said: “No”. Then he came to him again for the second time and he told him not to. Then he came to him a third time, so the Prophet (phuh) said “Marry those who are tender and fertile, for indeed I will compete against the other nations with your great numbers”” (reported by Abu Dawud and Ibn Hibban and Al-Hakim, who authenticated it). This indicates that the wisdom behind marriage and the intended result is childbirth, and he prohibited marrying a woman who was known by her fiancé to be barren, though this is a non-decisive prohibition due to the absence of an indication of decisiveness, as well as the evidences reported that permit withdrawal, in other words, for the sake of preventing pregnancy. From these evidences is what Muslim reported from Jabir who said.

.» فَ لَمْ يَ نْ هَنَا فَ ب لَغَ ذَلِكَ نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا نَ عْزِلُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ « .

.» فَ لَمْ يَ نْ هَنَا فَ ب لَغَ ذَلِكَ نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا نَ عْزِلُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ « .

"Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) zamanında geri çekilerek (azl yaparak) ilişki kuruyorduk; bu durum Allah'ın Resulü'ne (ﷺ) ulaştı, ama onu yasaklamadı." Dolayısıyla kısır bir kadınla evlenmek caizdir; ancak önceki rivayetlere uygun olarak çok çocuk doğurabilecek kadınlarla evlenmek tercih edilir. Yani kadın öncelikle bir anne olmak içindir, sonra bir eş olmak içindir ve Şeriat'ın caiz ve teşvik ettiği biçimde eşlik ilişkisi kurar. Ayrıca bu, Abdullah b. Amr b. el-As'tan da rivayet edilmiştir.

“We used to withdraw (practice coitus interruptus) at the time of the Messenger of Allah (pbuh) , and that reached the Messenger of Allah (pbuh) and he did not prohibit it”. So it is permitted to marry a woman who is barren, though it is preferable to marry those who can bear many as it is recommended in accordance with the previous narrations. In other words, the woman is primarily to be a mother, and then a wife and to have spousal relations in accordance with what the Shari’ah made permitted and recommended. Additionally, it is narrated from ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘Aas.

. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي : .

. أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي هَذَا كَانَ بَطْنِي لَهُ وِعَاءً، وَثَدْيِي لَهُ « سِقَاءً، وَحِجْرِي لَهُ حِوَاءً، وَإِنَّ أَبَاهُ طَلَّقَنِي وَأَرَادَ أَنْ يَ نْ تَزِعَهُ مِنِّي، فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ » أَنْتِ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ تَ نْكِحِي : .

Bir kadın şöyle dedi: “Ey Allah'ın Elçisi, bu benim oğlum; karnım onu taşıdı, göğsüm onun için bir su tulumu, kucağım onun için bir koruyucu. Babası beni boşadı ve onu benden almak istiyor.” Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: “Yeniden evlenmediğin müddetçe onun üzerinde senin hakkın daha fazladır.” (Ebu Davud ve sahih olduğunu belirten El-Hakim tarafından rivayet edilmiştir; El-Zehebi de bunu onaylamıştır.) Dolayısıyla bu rivayet, bir anne ile çocuğu arasında yaşanan çeşitli durumları sıralamış, bu da annelik görevinin önemini göstermiş ve Peygamber ﷺ ona velayeti vermiştir. Bu iki rivayet, kadının temel rolünün anne olmak olduğunu, buna ek olarak hamilelik, doğum ve çocuğu emzirme ile ilgili hükümlerin de bulunduğunu göstermektedir.

“A woman said: “O Messenger of Allah, this is my son whom my stomach carried, my breast is a water-skin for him, and my lap is a guard for him. His father has divorced me and wants to take him away from me”. He said: “You have more right to him as long as you do not remarry”” (reported by Abu Dawud and Al-Hakim that authenticated it and Al-Dhahabi confirmed it). So the narration enumerated the various situations which occur between a mother and child, which indicates the importance of her motherhood, and he gave her custody. These two narrations indicate that the primary role of the woman is to be a mother, in addition to the rules related to pregnancy, birth and suckling the child.

İkinci delil olarak, Enes'ten rivayet edilmiştir ki bir adam, karısının evden çıkmasını yasaklayarak yolculuğa çıkmış; sonra karısının babası hastalanmış ve kadın, onu ziyaret etmek için Allah'ın Resûlü ﷺ'den izin istemiş, Resûlullah ﷺ de ona şöyle demiştir.

As for the second evidence, it is narrated from Anas that a man travelled having prohibited his wife from leaving their home, and subsequently her father became ill and so she sought permission from the Messenger of Allah (pbuh) to visit him, and the Messenger (pbuh) said to her.

.» اتَّقِي اللَّهَ وَلاَ تُخَالِفِي زَوْجَكِ « .

.» اتَّقِي اللَّهَ وَلاَ تُخَالِفِي زَوْجَكِ « .

“Allah'tan korkun, kocanıza isyan etmeyin” diye, İbn Kudâme'nin el-Muğnî'sinde nakledilmiştir. Ebû Hureyre'den rivayet edilmiştir ki Allah'ın Resûlü ﷺ şöyle buyurmuştur:

“Fear Allah, do not disobey your husband” as mentioned by Ibn Qudamah in Al-Mughni. It is narrated from Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (pbuh) said.

.» لاَ يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

.» لاَ يَحِلُّ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَصُومَ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

"Kocası hazır bulunduğunda, kocasının izni olmadan kadının nafile oruç tutması caiz değildir" (ittifak edilmiş rivayet). Ayrıca İbn Abbas'tan rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: «Kadının kocası üzerindeki hakkı, kocasının izni olmadan nafile oruç tutmamasıdır.»

“It is not allowed for a woman to fast while her husband is present, unless she has his permission” (agreed upon narration). And it is narrated from Ibn ‘Abbas that the Prophet (phuh) said. .» وَمِنْ حَقِّ الزَّوْجِ عَلَى زَوْجَتِهِ أَنْ لاَ تَصُومَ تَطَوُّعاً إِلاَّ بِإِذْنِهِ « .

“Kocanın karısı üzerindeki haklarından biri, kocasının izni olmadan nafile oruç tutmamasıdır” (Taberânî rivayet etmiştir). Şeriat, kadınlara hastalandıklarında babalarını ziyaret etme hakkı ve nafile oruç tutma hakkı tanımış, ancak bu hakları kocasının onun üzerindeki hakkına tabi kılmıştır. Bu da kadının asıl sorumluluğunun evin idaresinde olduğunu göstermektedir.

“The husband has a right over his wife that she does not undertake any voluntary fasting except with his permission” (reported by Al-Tabarani). The Shari’ah has given women the right to visit their father if they became ill, and the right to do voluntary fasting, but it made it subservient to the husband’s right over her, which indicates that the primary role is that she is responsible over the home.

Ayrıca, rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

Additionally, it is reported that the Prophet (phuh).

.» قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

.» قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

“ruled that his daughter Fatima discharges housework, and ‘Ali the outdoor work” — Ibn Abi Shaybah, Damrah b. Habib yoluyla rivayet etmiştir ki, “Onun kızı Fatıma'nın ev işlerini, Ali'nin ise dış işleri yapmasına hükmetti.” Ancak, rivayet zincirinde Ebu Bekr Bin Maryam el-Ghassani bulunmasına rağmen, bu rivayetin anlamı Ahmed'in el-Musned'inde hasen bir senedle Ali (ra)'den rivayet ettiği şu rivayette de yer almaktadır:

“ruled that his daughter Fatima discharges housework, and ‘Ali the outdoor work” reported by Ibn Abi Shaybah from Damrah b. Habib, and although Abu Bakr Bin Maryam Al- Ghassani is in the chain of the narration, the meaning of it is in the narration which Ahmad reported in Al-Musnad with a Hasan chain from ‘Ali (ra) which mentioned:

. فَ قَالَ عَلِ ي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَ وْتُ حَتَّى اشْتَكَيْتُ ...« صَدْرِي وَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْ هَا قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ وَقَدْ جَاءَكَ اللَّهُ بِسَبْيٍ وَسَعَةٍ فَأَخْدِمْنَا... ثُمَّ قَالَ أَلا أُخْ بِرُكُمَا بِخَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَانِي قَالَا بَ لَى فَ قَالَ كَلِمَاتٌ عَلَّمَنِيهِنَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَ قَالَ تُسَبِّحَانِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدَانِ عَشْرًا وَتُكَبِّ رَانِ عَشْرًا وَإِذَا أَوَيْ تُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا ف سَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّ رَا أَرْبَ عًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَ وَاللَّهِ مَا تَ رَكْتُ هُنَّ مُنْذُ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَ لَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَ قَالَ لَهُ ابْنُ الْكَوَّاءِ وَلَا لَيْ ل ةَ صِفِّينَ فَ قَالَ قَاتَ لَكُمْ اللَّهُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نَ عَمْ » وَلَا لَيْ لَةَ صِفِّينَ .

. فَ قَالَ عَلِ ي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَ وْتُ حَتَّى اشْتَكَيْتُ ...« صَدْرِي وَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْ هَا قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ وَقَدْ جَاءَكَ اللَّهُ بِسَبْيٍ وَسَعَةٍ فَأَخْدِمْنَا... ثُمَّ قَالَ أَلا أُخْ بِرُكُمَا بِخَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَانِي قَالَا بَ لَى فَ قَالَ كَلِمَاتٌ عَلَّمَنِيهِنَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَ قَالَ تُسَبِّحَانِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدَانِ عَشْرًا وَتُكَبِّ رَانِ عَشْرًا وَإِذَا أَوَيْ تُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا ف سَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّ رَا أَرْبَ عًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَ وَاللَّهِ مَا تَ رَكْتُ هُنَّ مُنْذُ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَ لَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَ قَالَ لَهُ ابْنُ الْكَوَّاءِ وَلَا لَيْ ل ةَ صِفِّينَ فَ قَالَ قَاتَ لَكُمْ اللَّهُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نَ عَمْ » وَلَا لَيْ لَةَ صِفِّينَ .

…ve Ali şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, Allah'a yemin ederim ki göğsüm ağrıyana kadar araziyi suladım; Fatıma da elleri nasır tutana kadar un öğüttüğünü söyledi. Allah size birçok esir getirdi, bu işte bize yardım etmeniz için...Bunun üzerine şöyle buyurdu: Sizin istediğinizden daha hayırlı bir şeyi size haber vermeyeyim mi? Dediler ki: Evet. Buyurdu ki: Cebrail'in bana öğrettiği bazı sözler: Her namazdan sonra on defa Sübhanallah, on defa Elhamdülillah ve on defa Allahu Ekber deyin; yatağınıza girdiğinizde ise otuz üç defa Sübhanallah ve Elhamdülillah, otuz dört defa Allahu Ekber deyin. Allah'a yemin ederim ki Allah Resulü ﷺ bana bunu öğrettiğinden beri bunu yapmayı bırakmadım. Bunun üzerine İbnu'l-Kevva ona sordu: Sıffîn gecesinde bile mi? Bunun üzerine şöyle cevap verdi: Allah sizi kahretsin ey Irak halkı! Evet, Sıffîn gecesinde bile.

“….and so ‘Ali said: O Messenger of Allah, I swear by Allah I irrigated the land until my chest hurt, and Fatima said I have grinded flour until my hands got blisters, and Allah has brought you many captives so help us (in this work)…So he said: should I inform you of something which is better than what you asked me? They said yes. He said: Some words which Jibril taught me: After each prayer Say Glory to Allah (sabih) ten times, Praise be to Allah (hamd) ten times, and Allah is Great (Kabbir) ten times, and when you go to bed then Sabih, and Hamd thirty three times each and Kabbir thirty four times. I swear by Allah, I did not leave doing that from the time that the Messenger of Allah (pbuh) taught me. Then Ibn Al-Kawa asked him: Not even on the night of Siffin (the battle with Mu’awiyah)? So he replied: May Allah fight you O people of Iraq, Yes, not even on the night of Siffin”.

Bu rivayette Resulullah ﷺ, Ali'yi (ra) sulama işinde dışarıda çalıştığı için, Fatıma'yı (ra) ise evde un öğüttüğü için azarlamadı; bunun yerine onlara hayatın zorluğunu onlar için hafifletecek, ahirette onlara daha fazla fayda sağlayacak ve daha kalıcı olacak bazı sözler verdi.

In this report the Messenger (pbuh) did not blame Ali (ra) for working on the irrigation outdoors, nor Fatimah (ra) for grinding flour indoors, but rather gave them some words which would make the difficulty of life easier for them, and be of more benefit and lasting to them in the hereafter.

Benzer şekilde bu rivayet, kadının evinin içindeki işinin ve erkeğin evinin dışındaki işinin vacip olduğuna delalet eder; çünkü hizmetçi talebi, kadının içeride, erkeğin dışarıda yaşadığı zorluğun bir delilidir. Eğer bu işler onlar üzerine vacip olmasaydı, işin zorluğundan bir delil olmazdı; bu durumda vacip olmayan bir şeyde ne zorluk ne de meşakkat olurdu.

Similarly the narration indicates the obligation of the work of the woman in her house, and the man’s work outside of it, since the request for a servant is an evidence of the difficulty of the work upon her inside and him outside, and if these issues were not obligatory upon them there would be no indication from the difficulty of the work, in which case there would be no difficulty and no hardship, if it was not obligatory.

Ahmad'ın rivayetinden anlaşılanın, İbn Ebi Şeybe'nin rivayetine destek olarak alınması açısından.

This is from the angle of what is understood from the narration of Ahmad as a support for the narration of Ibn Abi Shaybah.

Ebu Hanife de bu rivayeti kullanmıştır; aynı şekilde bazı fakihler de kullanmıştır. Örneğin, rivayeti nakleden Ebu Bekir İbn Ebi Şeybe ve birçok silsile üzerinden rivayeti nakleden Ebu İshak el-Cürcani'dir; bu durum, el-Mugni'nin müellifi tarafından da zikredilmiştir, ancak İbn Kudame rivayeti kendisi kullanmamıştır.

Also Abu Hanifah used the narration, as did a number of jurists, such as Abu Bakr Bin Abi Shaybah who reported the narration, as well as Abu Ishaq Al-Jurjani who also reported the narration through numerous chains as mentioned by the author of Al-Mughni, though he (ibn Qudama) did not use it himself.

Aynı şekilde İbn Habib el-Malikî, el-Vâdiha'da bu rivayeti alıp kullanmıştır. İbn Hacer, Fethu'l-Bârî'de şöyle zikretmiştir: "İbn Habib, Asbağ'dan; İbn el-Mâcişûn ise Mâlik'ten rivayet etmiştir ki, kadın soylu olsa bile ev işleri kadının üzerine vaciptir, eğer kocası (hizmetçi için) maddi olarak gücü yetmiyorsa. Dedi ki: Bu sebeple Peygamber ﷺ, Fâtıma'ya iç işleri, Ali'ye ise dış işleri yüklemiştir."

In the same way Ibn Habib Al-Maliki in Al-Wadiha took the narration and used it. Ibn Hajar mentioned in Fateh Al-Bari: “And Ibn Habib reported from Asbagh and Ibn Al-Majishun from Malik that the housework is obliged upon the woman, even she was noble, if her husband was not financially able to pay (for a servant). He said: and for that reason the Prophet (phuh) obliged Fatima with the indoor work and Ali the outdoor”.

Buna dayanarak, İbn Ebi Şeybe'nin zikredilen rivayetini alıyoruz.

Based upon that we take the mentioned narration of Ibn Abi Shaybah.

. » قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

. » قَضَى عَلَى ابْ نَتِهِ فَاطِمَةَ بِخِدْمَةِ البَ يْتِ. وَعَلَى عَلِيٍّ مَا كَانَ خَارِجَ البَ يْتِ « .

"Kızı Fatıma'ya ev işlerini, Ali'ye ise dış işleri düzenlemiştir."

“he ruled his daughter Fatima with the housework, and Ali with the outdoor work”.

Ve o, eşlerine kendisine yardım etmelerini emrederdi. Müslim, müminlerin annesi Âişe'den (ra) rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur:

And he used to order his wives to help him. Muslim reported from 'Aisha (ra) the mother of the believers that the Messenger of Allah (pbuh) said.

.» يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ، ثُمَّ قَالَ اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ فَ فَعَلَتْ « .

.» يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ، ثُمَّ قَالَ اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ فَ فَعَلَتْ « .

“Ey Âişe, bıçağı getir ve onu bir taşla bileyle” hadisi. Ahmed, sahih bir senetle Ya'îş b. Tahfa b. Kays el-Gıfârî'den rivayet etmiştir: Babam es-Suffa'dan biriydi (Peygamber ﷺ zamanındaki fakirlerdendi)… şeklinde devam eder, nihayet şöyle anlatır.

“O 'Aisha, bring the knife and sharpen it with a stone”. And Ahmad reported with an authentic chain from Ya’ish b. Takhfa Bin Qays Al-Ghifari who said my father was from the Al- Suffa (poor people at the time of the Prophet (phuh) )…until he mentioned.

. فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَ يْتِ عَائِشَةَ، فَ قَالَ: يَا عَائِشَةُ، أَطْعِمِينَا ... ثُمَّ قَالَ: يَا « » عَائِشَةُ، اسْ قِينَا .

. فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَ يْتِ عَائِشَةَ، فَ قَالَ: يَا عَائِشَةُ، أَطْعِمِينَا ... ثُمَّ قَالَ: يَا « » عَائِشَةُ، اسْ قِينَا .

“Bunun üzerine onunla birlikte 'Âişe'nin evine gittik. Bunun üzerine (Peygamber) şöyle dedi: Ey 'Âişe, bize yemek ver, ... sonra da şöyle dedi: Ey 'Âişe, bize içecek getir.” Eğer ona hizmet etmek, kadın için şeriatın mübah kıldığı bir işle, örneğin ticaretle, ya da mendup kılınmış bir işle, örneğin nafile namazlarla çakışırsa, o zaman ona hizmet etmek tercih edilir. Bu durumda kadının, isteğe bağlı ve mendup işleri bırakıp onun hizmetini görmesi gerekir. Bu iki delil, kadının asıl görevinin evin sorumluluğunu üstlenmek olduğunun kanıtıdır.

“So we went with him to the house of 'Aisha, so he said: O 'Aisha, feed us, ... then he said, O 'Aisha, bring us drinks”. If serving him conflicted with any action that the Shari’ah made Mubah (permitted) for her, such as trade, or anything recommended, such as recommended prayers, then serving him is preferred. So it would be upon her to leave behind the optional and recommended actions and instead serve him. These two evidences are proof that the primary role for the woman is to be responsible for the household.

Üçüncü delil olarak, Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur.

As for the third evidence, the Prophet (phuh) said.

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

. إِنَّ الْجَارِيَةَ إِذَا حَاضَتْ لَمْ يَصْلُحْ أَنْ ي رَُى مِنْ هَا إِلاَّ وَجْهُهَا وَيَدَاهَا إِلَى « » المِفْصَلِ .

“Bir kız çocuğu ergenlik çağına ulaştığında (adet görmeye başlamasıyla belirlenir), yüzü ve bilekleri dahil iki eli dışında bedeninin herhangi bir kısmının görülmesi doğru değildir” hadisini Ebû Dâvûd, Katâde'den mürsel bir rivayet olarak nakletmiştir. Katâde ise sahabi Enes ile görüşmüştür ve bu yüzden onun mürsel rivayetleri amel edilen rivayetlerdir. Bu, kadının giyimi ve avreti hakkında bir sınırlamadır ve onun korunması gereken bir namus olduğunun delilidir. Ayrıca Allah (swt) şöyle buyurmuştur.

“If a girl reaches puberty (indicated by starting menstrual cycle), it is not correct that any part of her be seen other than her face and her two hands up to the wrists” reported by Abu Dawud as a Mursal narration from Qatadah, and Qatadah had met the companion Anas and so his Mursal narrations are acted upon. This is the restriction for the woman’s clothing and her Awrah, and it a proof that she is an honour that must be protected. Additionally, Allah (swt) said.

“Ey iman edenler! Kendi evleriniz dışındaki evlere, izin isteyip ev halkına selam verinceye kadar girmeyin.” (TMQ 24:27) Bu sebeple Allah (c.c.), ev sahiplerinin izni olmadan evlere girmeyi yasaklamış, izin verilmemesini yabancılık, izin verilmesini ise yakınlık sayarak şöyle buyurmuştur.

“O you who have believed, do not enter houses other than your own houses until you ascertain welcome (ask for permission) and greet their inhabitants.” (TMQ 24:27), and so Allah (swt) prohibited to enter houses without the permission of their occupants, and considered lack of permission to be estrangeent, and the granting of permission to be made familiar, and said.

"Izin isteyinceye kadar" — bu, izin istemeyi ifade eden bir kinayedir. Buradaki izin, kadın örtülü değilken eve girilmesini önlemek amacıyla konmuştur ve bu yüzden annenin yanında bile izin almak gereklidir. Bir rivayette:

“Until you ascertain welcome.” which is an allusion that indicates requesting permission. The permission here is intended to prevent entering into a house when the woman is not covered, which is why permission is necessary even with the mother. In a narration:

. حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ صَفْ وانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ « سَأَلَهُ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْ تَأْذِنُ عَلَى أُمِّي؟ فَ قَالَ: نَ عَمْ، قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي مَعَهَا اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا، فَ قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي خَادِمُهَا فَ قَالَ لَهُ : فِي الْبَ يْتِ، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا أَتُحِبُّ أَنْ تَ رَاهَا عُرْيَانَة ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَاسْ تَأْذِنْ : رَسُولُ اللَّهِ » عَلَيْ هَا .

. حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ صَفْ وانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ « سَأَلَهُ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْ تَأْذِنُ عَلَى أُمِّي؟ فَ قَالَ: نَ عَمْ، قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي مَعَهَا اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا، فَ قَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي خَادِمُهَا فَ قَالَ لَهُ : فِي الْبَ يْتِ، فَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ اسْتَأْذِنْ عَلَيْ هَا أَتُحِبُّ أَنْ تَ رَاهَا عُرْيَانَة ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَاسْ تَأْذِنْ : رَسُولُ اللَّهِ » عَلَيْ هَا .

“Malik bana Safvan b. Sulaym'den, o da 'Ata' b. Yasar'dan naklen anlattı: Bir adam Peygamber (phuh) efendimize sordu: 'Annemi görmek için izin istemeli miyim?' O: 'Evet' buyurdu. Adam: 'Annem evimde benimle birlikte yaşıyor' dedi. Peygamber ﷺ: 'Ondan izin iste' buyurdu. Adam: 'Ona bakacak benden başka kimse yok; her gördüğümde yine izin istemem gerekir mi?' dedi. Peygamber ﷺ: 'Ondan izin iste. Onu çıplak görmek ister misin?' buyurdu. Adam: 'Hayır' diye cevap verdi. Bunun üzerine Peygamber ﷺ: 'O hâlde izin iste' buyurdu.' Bu rivayeti Malik, el-Muvatta'da; Ebu Davud ise el-Meraşil'de 'Ata' b. Yasar'dan nakletmiştir. İbnu Abdilber, et-Temhid'de bunun sahih bir mürsel rivayet olduğunu, el-İstizkar'da ise sahih mürsel rivayetlerden olduğunu söylemiştir. Allah (swt) da şöyle buyurmuştur.”

“Malik told me from Safwan b. Sulaym from ‘Ata’ b. Yasar a man asked the Prophet (phuh) ‘Should I seek permission to see my mother?’. He said ‘Yes’. So the man said “she is in the house with me”. He said ‘Seek her permission. So the man said ‘She has no one else to serve her other than me, should I still seek permission every time I see her?’. He said ‘Seek her permission. Would you like to see her naked?’ The man replied: ‘No’. So the Prophet (phuh) said ‘So seek permission’” reported by Malik in Al-Muwatta and Abu Dawud in Al-Marasil from ‘Ata’ b. Yasar, and Ibn ‘Abd Al-Barr said in Al-Tamhid that it is an authentic Mursal narration, and in Al-Istidhkar he said it is from the authentic Mursal narrations. And Allah (swt) said.

“Ve mü'min kadınlara de ki: Zînetlerini, görünen kısmı hariç, göstermesinler; başörtülerini göğüslerinin üzerine salsınlar ve zînetlerini kocalarından, babalarından, kocalarının babalarından, oğullarından, kocalarının oğullarından, erkek kardeşlerinden, erkek kardeşlerinin oğullarından, kız kardeşlerinin oğullarından, kadınlarından, sağ ellerinin sahip olduğu kimselerden, şehvet sahibi olmayan erkek hizmetçilerden veya kadınların mahrem yerlerini henüz bilmeyen çocuklardan başkasına göstermesinler.” (TMQ 24:31). Dolayısıyla Allah (SWT), kadının özel hayatında neleri gösterebileceğini belirlemiştir; kadın, yüzünden ve ellerinden fazlasını yalnızca ailesine (Mahrem – kendisiyle evlenemeyecek erkekler) ve şehvet duygusu taşımayan kimselere (çocuklar ve yaşlılar) gösterebilir. Bu kısıtlama, kadının korunması gereken bir onur olduğunu açıkça göstermekte ve bu nedenle onun etrafı bu kurallarla çevrilmiştir. Kadının avreti nasıl belirlenmişse, avretinden daha fazlasını görebilecek kimseler de tam olarak belirlenmiştir; bu da kadının korunduğunu ifade etmektedir.

“And tell the believing women to not expose their adornment except that which [necessarily] appears thereof and to wrap [a portion of] their headcovers over their chests and not expose their adornment except to their husbands, their fathers, their husbands' fathers, their sons, their husbands' sons, their brothers, their brothers' sons, their sisters' sons, their women, that which their right hands possess, or those male attendants having no physical desire, or children who are not yet aware of the private aspects of women.” (TMQ 24:31). Therefore, Allah (swt) has defined what can be shown by the woman in her private life, and that she can only let her family (Maharim – those men who cannot marry her) and those who do not have sexual desires (children and elderly) see more than her face and hands. This restriction clearly indicates that she is an honour which must be protected, and so she is surrounded with these rules. In the same manner that her Awrah is defined, the people who are permitted to see more from her Awrah are also precisely defined, which indicates that the woman is protected.

Ayrıca İbn Abbas'tan rivayet edilmiştir ki, o, Peygamber ﷺ'in insanlara şöyle hitap ettiğini işitmiştir.

Additionally, it has been narrated from Ibn ‘Abbas that he heard the Prophet (phuh) addressing the people saying.

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ « .

.» لاَ يَخْلُوَنَّ رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ « .

"Bir erkek, yanında bir Mahremi (aile içinden bir erkek akrabası) bulunmadıkça bir kadınla baş başa kalmamalıdır" (Buhârî ve Müslim'in ittifak ettiği hadis). Ayrıca Peygamber ﷺ'in şöyle dediği rivayet edilmiştir.

“A man should not be alone with a woman unless she has a Mahram (male family member) with her” (agreed upon). It is also narrated that the Prophet (phuh) said.

. لاَ يَحِلُّ لامْرَأَةٍ تُ ؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَ وْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ ي وَْمٍ إِلاَّ مَعَ ذِي « » مَحْرَمٍ .

. لاَ يَحِلُّ لامْرَأَةٍ تُ ؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَ وْمِ الآخِرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ ي وَْمٍ إِلاَّ مَعَ ذِي « » مَحْرَمٍ .

"Allah'a ve Ahiret gününe iman eden bir kadının, mahremi olmadan bir gün ve bir gecelik yolculuk yapması caiz değildir" (Müslim rivayet etmiştir). Ve İbn Abbas'ın rivayetinde Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“It is not permitted for a woman who believes in Allah and the Day of Judgement to travel a day and night journey without Mahram” (reported by Muslim). And in the narration of Ibn ‘Abbas that the Prophet (phuh) said.

. وَلاَ تُسَافِرِ الْمَرْأَةُ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ، فَ قَامَ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ...« » امْرَأَتِي خَرَجَتْ حَاجَّةً وَإِنِّي اكْ تُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، قَالَ: انْطَلِقْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ .

. وَلاَ تُسَافِرِ الْمَرْأَةُ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ، فَ قَامَ رَجُلٌ فَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ...« » امْرَأَتِي خَرَجَتْ حَاجَّةً وَإِنِّي اكْ تُتِبْتُ فِي غَزْوَةِ كَذَا وَكَذَا، قَالَ: انْطَلِقْ فَحُجَّ مَعَ امْرَأَتِكَ .

“Bir kadın mahremi olmadan yolculuk yapmamalıdır.” Bir adam ayağa kalkıp şöyle dedi: “Ey Allah'ın Elçisi! Karım hacca gitti, ben de falan seferde görevlendirildim.” Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: “Öyleyse git ve karınla birlikte hacca git.” (Müslim, İbn Abbas'tan rivayet etmiştir.) Böylece Peygamber ﷺ, karısını korumak amacıyla, savaşa çıkan ordudan onu geri çekti. Ayrıca Allah (SWT) şöyle buyurmuştur.

“A woman must not travel unless she is with her Mahram” A man stood up and said ‘O Messenger of Allah: my wife has gone to pilgrimage and I was assigned to such and such expedition. The Messenger (pbuh) said “Then leave and go on pilgrimage with your wife” (reported by Muslim from Ibn ‘Abbas). So the Messenger (pbuh) withdrew him from the army which was going out to battle, in order to protect his wife. Also, Allah (swt) said.

"Ve artık âdet görmeyen, evlenme isteği olmayan kadınlar için, dış giysilerini çıkarmalarında [ancak] süslerini sergilemedikleri sürece bir günah yoktur." (TMQ 24:60). Buradaki anlam, süslenmelerinin yasak olduğu değildir; çünkü kadının süslenmesi hiçbir kısıtlama olmaksızın caizdir. Asıl kastedilen, süslerini erkeklerin dikkatini kendisine çekecek şekilde sergilememeleridir. Dolayısıyla yasak, süslenmenin kendisine değil, süslerin açıkça gösterilmesinedir.

“And women of post-menstrual age who have no desire for marriage - there is no blame upon them for putting aside their outer garments [but] not displaying adornment .” (TMQ 24:60). The meaning is not that they should not be beautified, since beautification is permitted for the woman without any restriction, rather they should not display their beautification in such a way that would turn men’s attention towards them, and so the prohibition is for the open display of the beautification and not the beautification itself.

Bu deliller, kadının korunması gereken bir namus olduğunu kesin bir biçimde göstermektedir; buna göre bu maddenin delili de açıkça ortaya konmuş olmaktadır.

These evidences all indicate conclusively that the woman is an honour that must be protected, and accordingly the proof of this article has been made clear.