Devlet tarafından yönetilen topraklar birimlere ayrılır; bu birimlerin her birine Vilayet (il) denir. Her vilayet de birimlere ayrılır ve bu birimlerin her birine İmale (ilçe) denir. Vilayeti yöneten kişiye Vali (vali) veya Emir denir, İmaleyi yöneten kişiye ise Amil (görevli) veya Hakim (yönetici) denir.

The lands which are ruled by the State are divided into units, where each unit is called a Wilayah (province). Each province is divided into units and each unit is called an ’Imalah (district). The one who governs the province is called the Wali (governor) or Amir and the one who governs the ’Imalah is called the ’Aamil (worker) or Hakim (ruler).

Valiler, yönetme görevini yürüttükleri için yöneticidirler; çünkü vilayet yönetmektir. Bu durum, el-Muhît sözlüğünde şöyle belirtilmiştir: "Bir şeyi yönetmek ve onun üzerinde vilayet (yönetim yetkisi) ve velayet (koruyuculuk) hakkı sahibi olmak demektir; veya bu kökten gelir ve vilayet, plan, liderlik ve yetkiyi ifade eder." Vali, halifenin yetki vermesiyle, ya da halifenin yetki vermek üzere görevlendirdiği kişi tarafından yetkilendirilmek zorundadır; dolayısıyla vali yalnızca halife tarafından atanır. Vilayet ya da liderlik makamının kökeni, yani valilerin ve liderlerin görevlendirilmesi, Resûlullah ﷺ'in uygulamasına dayanır. Onun ﷺ, bölgelere vali atadığı, bu valilere o bölgeler üzerinde yönetme hakkı verdiği sabittir. Mu'âz b. Cebel'i Cünd'e, Ziyâd b. Lebîd'i Hadramevt'e, Ebû Mûsâ el-Eş'arî'yi ise Zebîd ve Aden'e vali olarak atamıştır. Vali, halifenin temsilcisidir ve halifenin kendisine verdiği yetki çerçevesinde, halifeyi temsil ettiği her türlü işi yürütür. Şer'î açıdan valiliğin belirli bir sınırı yoktur. Dolayısıyla yönetimle ilgili herhangi bir işte halife adına hareket eden her kişi, atanma sırasında halifenin belirttiği sözler doğrultusunda o işte vali sayılır. Ancak toprakların valiliği ya da liderlik, belirli bir alan üzerinde olur; çünkü Resûlullah ﷺ, valisi olacağı bölgeyi belirler veya liderlik için yetki verirdi. Bu valilik iki türlüdür: genel ve özel. Genel valilik, yönetimle ilgili bütün meseleleri kapsar. Bu şekilde yetkilendirilmek, halifenin o şehrin ya da bölgenin bütün halkı üzerinde liderliği ve tüm işlerin idaresini kendisine devretmesi demektir; dolayısıyla vali genel bir denetime sahip olur. Özel liderliğe gelince, bu, liderin yetkisinin ordunun yönetimi, halkın idaresi, sınırların korunması ve o bölge ya da şehrin kutsal değerlerinin savunulması ile sınırlı tutulmasıdır. O, yargıya ve vergi toplamaya müdahale edemez.

The governors are rulers since the governorship is ruling; it is mentioned in the Al-Muhit dictionary: “And to govern something and upon it governorship (Wilayah) and guardianship (Wilayah), or it is the root and wilayah is the plan and leadership and authority”, and requires empowerment by the Khalifah or one whom he delegated to empower and so the governor is not appointed except by the Khalifah. The origin of governorship or leadership, in other words, in the governors and leaders, is the action of the Messenger (pbuh) . It is confirmed that he appointed governors over lands, and gave them the right to rule over the regions. He appointed Mu’adh Bin Jabal over Al-Jund, Ziyad Bin Labid over Hadramout and Abu Musa Al-Ash’ari over Zabid and ’Aden. The governor is the representative of the Khalifah and he undertakes whatever actions he represents the Khalifah in according to what he has been delegated. The governorship does not have a specific limit according to the Shari’ah so everyone who acts on behalf of the Khalifah in any action of ruling is considered to be a governor in that action according to the words which the Khalifah specified during his appointment. However, the governorship of the lands or the leadership is over a defined area, since the Messenger (pbuh) used to define the area which he would be a governor over or empower the leadership for the leader. This governorship is of two types - general or specific; general encompasses all of the issues of ruling in the governorship and being empowered in this manner means that the Khalifah delegates to him the leadership of the city or region of the governorship over all of its people, and the handling of the issues in all of his actions, and so he has a general control. As for the specific leadership, this is when the leader’s leadership is limited to the management of the Army, governing of the subjects, protection of the borders and defence of the sanctities in that region or city. He cannot interfere with the judiciary and the collection of taxes.

Elçi (ﷺ), Amr b. Hazm'ı Yemen üzerine atamak gibi genel valiliklere atamalar yaptı. Ayrıca ’Ali Bin Ebi Talib'i (ra) Yemen'deki kadıların üzerine atamak gibi belirli valiliklere de atamalar yaptı. Ondan sonra gelen Halifeler de aynı yolu sürdürdüler; nitekim Ömer Bin El-Hattab (ra), Muaviye Bin Ebi Sufyan'ı genel bir valiliğe atıyordu. Ayrıca belirli valiliklere de atamalar yapıyorlardı; örneğin ’Ali Bin Ebi Talib (ra), ’Abdullah Bin ’Abbas'ı mali işler dışındaki her konuda Basra üzerine atadı, mali işlerin başına ise Ziyad'ı getirdi.

The Messenger (pbuh) appointed general governorships, such as the appointment of Amr b. Hazm over Yemen. He also appointed specific governorships, such as the appointment of ’Ali Bin Abi Talib (ra) over the judges in Yemen. The Khulafaa’ after him continued in the same manner, and so they used to appoint general governorships such as Umar Bin Al-Khattab (ra) appointing Mu’awiyah Bin Abi Sufyan to a general governorship. They would also appoint specific governorships, such when ’Ali Bin Abi Talib (ra) appointed ’Abdullah Bin ’Abbas over Basra in everything other than the finances and appointed Ziyaad over the finances.

İlk dönemlerde valilik iki türdü: namaz valiliği ve harac valiliği. Buna göre tarih kitaplarında yöneticilerin valiliğinden söz edilirken iki ifade kullanılır: birincisi namaz üzerine emirlik, ikincisi namaz ve harac üzerine emirlik. Yani yönetici, ya namazın ve haracın emiri ya da yalnızca namazın emiri olabiliyordu. Valilik veya emirlik bağlamında namaz kelimesinin anlamı, yalnızca halkın namazında imam olması değildi; onun anlamı, mali işler dışında onların tüm işlerinde yönetici olmasıydı. Dolayısıyla namaz kelimesi, vergi toplama dışındaki yönetimi ifade ediyordu.

The governorship in the first eras was of two types: governorship of the prayer and the governorship of the land taxes. Accordingly, in the history books they use two expressions when talking about the governorship of the leaders: the first being the leadership over the prayer and the second being the leadership over the prayer and the land taxes. In other words, the leader could either be a leader of the prayer and the land taxes or the leader of the prayer alone. The meaning of the word prayer in the governorship or leadership is not that he was the Imam of the people in their prayer alone; rather its meaning was the governorship over them in all of their affairs except the finances. So the word prayer meant the ruling with the exception of the collection of the taxes.

Eğer vali hem namaz hem de arazi vergisi üzerinde yetkiliyse, valiliği genel olur; yetkisi yalnızca namaz veya yalnızca arazi vergisiyle sınırlıysa, valiliği özel olur. Her durumda bu, özel valilikte Halife'nin düzenlemelerine dayanır; dolayısıyla Halife, valiliği arazi vergisine, yargıya, ya da mali işler, yargı ve Ordu dışındaki her şeye özgü kılabilir; devletin idaresi veya eyaletin idaresi için iyi bulduğunu yapar. Bunun nedeni, Şeriat'in vali için belirli bir işi sınırlamamış, valinin ya da liderin görevini hükümranlık ve yetkiyle sınırlamış olmasıdır. Vali, Halife adına hareket eden ve belirli bir yerin lideri olan kişidir; bu da Peygamber ﷺ'in yaptığına uygundur.

If the governor was both over prayer and land taxes, his governorship was general, and if it was limited to the prayer or to the land taxes, then his governorship was specific. In every case, this returns back to the arrangements of the Khalifah in the specific governorship, so he can make it specific to the land taxes, or the judiciary, or to make it specific to everything other than the finances, judiciary and Army; he does whatever he thinks is good for the administration of the State or the administration of the province. This is since the Shari’ah did not limit specific work for the governor, but rather limited the work of the governor or leader to ruling and authority, and that he is acting on behalf of the Khalifah and is a leader over a specific place, and this is according to what the Messenger (pbuh) did.

Bilakis Şeriat, Halife'ye genel ve özel valilikler atama hakkını vermiştir; bu, onun gördüğü duruma göre yapılır ve bu durum Peygamber ﷺ'in uygulamasından açıkça anlaşılmaktadır. Peygamber ﷺ'in bir liderin veya valinin liderliğini ya da valiliğini bir şehir veya bölgeyle sınırlandırmasına dayanarak, devleti vilayetlere ve ilçelere bölen elli ikinci madde kaleme alınmıştır.

Rather the Shari’ah gave the Khalifah the right to appoint general and specific governorships, according to what he sees from the actions, and that is apparent from the action of the Messenger (pbuh) . Built upon the limiting of the leadership of the leader or the governorship of the governor to a city or region by the Messenger (pbuh) , article fifty-two was drafted which divided the State into provinces and districts.