Eğitimin amacı, İslami kişiliği oluşturmak ve insanların hayat işleriyle ilgili bilgisini artırmaktır. Öğretim yöntemleri bu amaca ulaşmak için belirlenmiştir; bu amacın dışına çıkan herhangi bir yönteme ise izin verilmez.

The goal of education is to produce the Islamic personality and to increase peoples’ knowledge connected with life’s affairs. Teaching methods are established to achieve this goal; any method that leads to other than this goal is prevented.

Bu iki maddenin gerçeği şudur: eğitim politikasının anlamı, bilginin verilmesinin dayandığı ilke veya ilkelerdir. Eğitimin hedefine gelince, bu, o bilginin verilmesiyle ulaşılmak istenen amaçtır. Dolayısıyla eğitim politikası üzerine inşa edilen temel, eğitimin hedefi ise onu kurmakla amaçlanan niyettir.

The reality of these two articles is that the meaning of the educational policy is the principle, or principles, upon which information is given. As for the goal of the education, this is the objective which the provision of that information is aiming for. So the education policy is the basis which is built upon and the goal of education is the intention which is intended by establishing it.

Bu nedenle eğitim politikası, öğretilen konularla bağlantılıdır; eğitimin amacı ise öğretim yöntemleriyle bağlantılıdır. İnsanın gerçeği, şeyleri ve eylemleri kavramasıdır ve bu yüzden onlar hakkında bir hüküm verir; şeyleri ve eylemleri kavrar ve bu yüzden onlara yönelir. Bu iki meselenin dışında kalan hiçbir şey yoktur. Bilginin gerçeği ise ya şeyler ve eylemler hakkında hüküm verebilmek için zihniyeti geliştiren bilgi ya da o gerçek şeyler ve eylemler hakkında, onlardan yararlanabilmek için bilgi olmasıdır; bu iki meselenin dışında kalan hiçbir şey yoktur. İslam, Müslümanın hayatının ve düşüncelerinin temeli olarak İslami akideyi kılmış, aynı şekilde yönelimlerinin de temeli yapmıştır. Düşünmeyi harekete geçiren Kur'an âyetleri ve Peygamber ﷺ'in hadisleri de bunlara dahildir; nitekim Allah'ın (SWT) şu sözleri gibi:

Therefore, the education policy is connected to the subjects taught, and the goal of the education is connected to the methods of teaching. And the reality of man is that he comprehends things and actions, and so makes a judgement about them, and comprehends things and actions and so inclines towards them, and there is nothing which is outside of these two issues. The reality of information is that it is either information which develops the mentality in order to judge upon actions and things, and information about those actual actions and things in order to utilise them, and there is nothing which is outside of these two issues. Islam made the Islamic ‘Aqeedah the basis for the Muslim’s life, and the basis for his thoughts, and in the same manner the basis for his inclinations. The verses of the Quran, and the narrations of the Prophet which provoke thought, such as His (swt) words:

“Ve göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşün.” (TMQ 3:191) ve Resûlullah'ın ﷺ sözleri: «Bir saat tefekkür etmek, bir yıl ibadet etmekten hayırlıdır.»

“And give thought to the creation of the heavens and the earth.” (TMQ 3:191), and the words of the Messenger (pbuh) : .» تَفَ كرْ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبَادَةِ سَنَةٍ «.

“Bir saat tefekkür etmek, bir yıllık ibadetten hayırlıdır” (Kurtubi, Tefsiri'nde rivayet etmiştir), bunlar yalnızca insanı Allah'a (c.c.) iman etmeye sevk ettikleri içindir. Allah'ın (c.c.) şu sözleri gibi, meyilleri ifade eden ayet ve rivayetler de böyledir:

“Contemplation for an hour is better than a year of worship” (reported by Al-Qurtubi in his Tafsir), are only because they provoke him to believe in Allah (swt). The verses and narrations which mention inclinations, such as His (swt) words:

“De ki: [Ey Muhammed], 'Eğer babalarınız...' sözünden, O'nun (swt) şu sözüne kadar: 'Allah'tan (swt) veya Elçisinden (pbuh) daha çok sevdiğiniz şeyler...' (TMQ 9:24) ve Elçisinin (pbuh) sözleri:

“Say, [O Muhammad], "If your fathers "” until His (swt) words: “Are dearer to you than Allah (swt), or His Messenger (pbuh).” (TMQ 9:24), and the Messenger (pbuh)’s words:

.» لاَ يؤُْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتََّّ أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِ هِ وَالنَّاسِ أَجَْْعِيَ «.

.» لاَ يؤُْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتََّّ أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِ هِ وَالنَّاسِ أَجَْْعِيَ «.

"Sizden hiçbiriniz, ben ona babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz." (Enes'ten rivayet edilmiş, muttefekun aleyh) ifadeleri, İslami Akide ile sınırlandırılmış eğilimler olarak ancak zikredilmiştir. Bu nedenle bir Müslümanın eşya ve fiiller hakkındaki hükmünün İslami Akide esasına dayanması zorunludur; aynı şekilde onun eşya ve fiillere yönelik eğilimlerinin de Akide esasına dayanması zorunludur.

“None of you is a believer till I am dearer to him than his father, his child, and the whole of mankind.” (agreed upon from the narration of Anas), are only mentioned as inclinations restricted by the Islamic ‘Aqeedah. Therefore, it is imperative that the judgement of a Muslim upon actions and things is built upon the basis of the Islamic ‘Aqeedah, and in the same manner it is imperative that his inclinations towards actions and things are built upon the ‘Aqeedah.

Bilgi, insanın zihniyetini oluşturan yönüyle, şeyler hakkındaki hükmü bakımından; eğilimini oluşturan yönüyle ise şeylere yönelişi bakımından ele alındığında, bu bilginin tamamının İslami Akide üzerine inşa edilmesi zorunludur; zihniyeti geliştirmeye yönelik bilgi olsun ya da eylemleri ve şeyleri kullanmak için edinilen bilgi olsun fark etmez. Başka bir deyişle, Müslümanın zihniyetini oluşturan bilginin Akide üzerine bina edilmesi zorunludur; aynı şekilde eğilimini oluşturan bilginin de Akide üzerine bina edilmesi zorunludur. Bu temelden hareketle, eğitim politikasının İslami zihniyeti ve eğilimi oluşturacak biçimde şekillendirilmesi zorunludur. Eğitim politikası, bilginin bilgi olma yönünden gerçekliğinden ve düşünce ile eğilimlerle bağlantılı ayetlerin bütününden çıkarılarak bilginin gerçekliğiyle ilişkilendirilmiştir ve 171. Madde bu esas üzerine kaleme alınmıştır.

When it is the information which forms his mentality, from the angle of the judgement upon things, and forms his disposition from the angle of the inclinations towards things, accordingly it is imperative that all of this information is built upon the Islamic ‘Aqeedah, irrespective of whether it is information to develop the mentality, or information which is adopted in order to utilise actions and things. In other words, it is imperative that the information which forms the mentality of the Muslim be built upon the Islamic ‘Aqeedah, and in the same manner it is imperative that the information which forms his disposition is built upon the ‘Aqeedah. And upon this basis, it is imperative that the education policy forms the Islamic mentality and disposition. The education policy has been deduced from the reality of information from its aspect of being information, and from the collection of verses connected to thought and inclinations, and linking them to the reality of information, and Article 171 was drafted upon this basis.

Madde 172, Resulullah'ın (sav) Müslümanlara öğretiminde yaptığı uygulamalardan alınmıştır; bu öğretim Mekke'de hicretten önce olsun, Medine'de sonra olsun fark etmez. Çünkü o, kendisinden öğrenen her bireyin zihniyet ve yaradılışında İslami bir kişilik kazanmasını amaçlıyordu; yani eylemlere ve şeylere dair yargılarında ve onlara yönelimlerinde. Bu nedenle onlara hayatlarının meselelerini düzenleyen hükümleri öğretmenin yanı sıra, Allah'ın (cc) rızasını nasıl arayacaklarını, onuru nasıl koruyacaklarını ve İslam'ı insanlığa ulaştırma sorumluluğunu nasıl üstleneceklerini, onları Müslüman olmaya nasıl yönlendireceklerini de etkili bir yöntemle ve verimli üsluplarla öğretirdi. Allah (cc) şöyle buyurmuştur:

Article 172 has been taken from the action of the Messenger (pbuh) in his teaching of the Muslims, irrespective of whether that was in Makkah before the emigration, or in Madinah afterwards, since he intended from teaching them that each one of them becomes an Islamic personality in his mentality and disposition - in other words, in their judgement upon actions and things and their inclinations towards them. So on top of teaching them the rules which treated their life’s issues, he used to teach them the noble values, such as how to seek the Pleasure of Allah (swt), such as honour and such as how to carry the responsibility of spreading the guidance to mankind, and guiding them to Islam, with an influential method, and productive styles. Allah (swt) said:

"Rabbinin yoluna hikmet ve güzel öğütle davet et ve onlarla en güzel şekilde tartış." (TMQ 16:125) Ve o, onlara Kur'an'ı ezberletir, İslam'ın hükümlerini öğretir, emirlere uymaya ve yasaklardan kaçınmaya teşvik ederdi. Bunun yanında, geçimleri için gerekli olanları; ticaretten, tarımdan ve sanayiden öğrenmelerine izin verirdi. İşte Resûlullah ﷺ'ın bu davranışları İslami kişiliği oluşturan şeylerdi ve bu makalenin delilleri de bunlardır.

“Invite to the way of your Lord with wisdom and good instruction, and argue with them in a way that is best.” (TMQ 16:125), and he used to make them memorise the Quran, and teach them the rules of Islam and enjoin them to follow the orders and avoid the prohibitions, and alongside that he would permit them to learn what they required for their livelihood, from trade and agriculture and industry. And so these actions of the Messenger (pbuh) were what formed the Islamic personality, and these are the evidences for this article.