Mezalim Mahkemesi'nin hâkimi, Halife veya Baş Kadı tarafından atanır. Hesap sorulması, disiplin işlemleri ve görevden alınması, Halife tarafından veya Halife bu yetkileri ona vermişse Baş Kadı tarafından yapılır. Ancak Halife, yardımcıları veya Baş Kadı hakkında yürüttüğü bir mezalim davası incelenirken görevden alınamaz; bu durumlarda onu görevden alma yetkisi Mezalim Mahkemesi'ne aittir.

The judge of the Court of Injustices (Madhalim) is appointed by the Khalifah, or by the Supreme Judge. His accounting, discipline and removal are done by the Khalifah or by the Supreme Judge if the Khalifah had given him the powers to do so. However he cannot be removed during his investigation of a Madhlamah against the Khalifah, or the executive assistants, or the Supreme Judge; rather the power to remove him in these circumstances is for the Court of Injustice Acts (Madhalim).

Madalim yargıcını, Halife ya da Baş Kadı atar. Bunun nedeni, Madalim'in yargı erkinin bir parçası olması, yani Şer'i hükmün icra yoluyla iletilmesi olmasıdır ve her türlü yargıcın Halife tarafından atanması gerekir. Bu husus, daha önce açıklandığı gibi, Allah'ın Resulü ﷺ'in yargıçları atamasıyla da doğrulanmaktadır. Bütün bunların anlamı, Madalim yargıcını atayanın Halife olduğudur; ancak Halife, atama akdinde bunun için hüküm koymuşsa Baş Kadı da Madalim yargıcını atayabilir. Devletin merkezindeki Mahkemetü'l-Madalim'in yalnızca Halife'den, yardımcılarından ve Baş Kadı'dan kaynaklanan mezalimi incelemesi caizdir. Buna karşılık illerdeki mezalim mahkemesi şubeleri, valilerden ve diğer devlet memurlarından kaynaklanan mezalimi incelemektedir. Halife, illerde kendi yetkisine bağlı olan şube mezalim mahkemelerindeki Madalim yargıçlarının atanması ve görevden alınması yetkisini Merkezi Mezalim Mahkemesi'ne verme hakkına sahiptir.

The judge of Madhalim is appointed by the Khalifah, or by the Supreme Judge. This is because the Madhalim is part of the judiciary, for they are the conveying of the Shari’ah rule by way of enforcement, and all the types of judges must be appointed by the Khalifah. This is confirmed by the Messenger of Allah (pbuh)’s actions since he used to appoint the judges as was explained previously. All this means that it is the Khalifah who appoints the judge of Madhalim, yet the Supreme Judge could appoint the judge of Madhalim if the Khalifah made provisions for this in his appointment clause. It is allowed for the main court of injustices (Mahkamat Al-Madhalim) in the centre of the State to examine only the Madhalim that occurred from the Khalifah, his assistants and the Supreme Judge. However, the branches of the court of injustices in the provinces examine the Madhalim that occur from the governors and the other State employees. The Khalifah has the right to give the Central Court of Injustices the authority of appointment and removal of the Madhalim judges in the branch Madhalim courts that come under its authority in the provinces.

Halife, devletin merkezindeki en üst mezalim mahkemesinin üyelerini atar ve görevden alır. Mezalim mahkemesinin başkanını, yani Halifenin görevden alınmasını inceleyen mezalim hâkimini görevden almak, ilkesel olarak Halifenin hakkı olmalıdır; çünkü tüm hâkimler gibi onu atama yetkisi de Halifededir. Ancak, hâkimi görevden alma yetkisi bir davanın görülmesi sırasında Halifeye bırakılırsa, bu yetki yasaklanmış bir sonuca yol açabilir. Böyle bir durumda ilke şudur:

The Khalifah is the one that appoints and removes the members of the main court of injustices in the centre of the State. As for the removal of the head of the central court of injustices - in other words, the Madhalim judge responsible in examining the removal of the Khalifah - it should in principle be the right of the Khalifah to remove him, as it is he who has the right to appoint him like all the judges. However, it is possible, if the power of removing the judge were left to the Khalifah during a case, then this power would lead to something prohibited. In such a situation the principle of.

. )الوسيلة إلى الحرام حرام( .

. )الوسيلة إلى الحرام حرام( .

"Haram olana götüren vasıta da haramdır" hükmü buna uygulanır.

“the means to something forbidden is also forbidden” would apply.

Böyle bir durumun ortaya çıkma ihtimalinin güçlü olması, bu ilkenin uygulanması için yeterlidir.

The strong likelihood of such a scenario arising is enough for applying this principle.

Bu durum, halifeye veya yardımcılarına ya da Baş Kadısına karşı bir dava olduğunda ortaya çıkar (halifeye Mezâlim kadısını atama ve azletme zorunlu yetkisi verilmişse). Çünkü bu durumda Mezâlim kadısını azletme zorunlu yetkisinin halifenin elinde bulunması, kadının hükmünü etkileyecek ve dolayısıyla kadının gerekli gördüğünde halifeyi veya yardımcılarını görevden alma yetkisini sınırlayacaktır. Bu durumda kadıyı azletme zorunlu yetkisi, haram olana bir vasıta niteliğindedir; yani bu durumda bu yetkinin halifenin elinde bırakılması yasaktır.

This situation is when there is a case against the Khalifah or his assistants or his Supreme Judge (in case the Khalifah was given the mandatory power of appointing and removing the Madhalim judge). This is because keeping the mandatory power of removing the Madhalim judge in the hands of the Khalifah in this case would influence the verdict by the judge and accordingly it would limit the capability of the judge to remove the Khalifah or his assistants if deemed necessary. This mandatory power of removing the judge in this case is a means for Haram, or in other words, leaving it in the hand of the Khalifah in this case is prohibited.

Geri kalan durumlara gelince, hüküm değişmeden kalır; yani mezalim hâkimini görevden alma yetkisi, tıpkı atanması gibi, Halife'ye bırakılmıştır.

As for the remaining cases, the rule remains as it is; in other words, the power of removing the Madhalim judge is left to the Khalifah, just like his appointment.