Dış politika, İslam'ın davetini taşımak etrafında döner; Devlet ile diğer tüm devletler arasındaki ilişki de bu temel üzerine kurulur.

The foreign policy revolves around carrying the call to Islam; and the relationship between the State and all of the other states is built upon this basis.

Bu madde, Resulullah'ın (sav) krallara yazdığı mektuplardan ve Filistin'de, Rumlarla savaşmak üzere Usame'nin ordusunun Balka ve Darum'a hazırlanmasından, ayrıca hastalığı sırasında, ölümüne sebep olacak olan bu hastalığa rağmen orduyu göndermekte gösterdiği ısrardan alınmıştır. Bu durum, İslam'a davet ilkesinin, İslam Devleti ile dünyadaki diğer herhangi bir devlet arasındaki ilişkinin temeli olduğunu göstermektedir. Bu ilişki, orduların donatılmasını ve savaşa hazırlanmayı gerektirir; öyle ki, çağrı kendilerine dikkatlerini çekecek bir biçimde ulaştırıldıktan sonra İslam'a çağrıya icabet etmeyenlerle savaşmak için fırsat doğduğunda, cihad için gerekli güç hazır bulunur. Dolayısıyla İslam'a davet, herhangi bir devletle kurulan her ilişkinin temelidir ve bu nedenle dış politikanın da temelidir.

This Article is taken from the letters that the Messenger (pbuh) wrote to the kings, and the preparation of the army of Usamah to Balqa and Al-Darum in Palestine in order to fight the Romans, and his insistence upon sending the Army despite his illness which he was to die from. This indicates that the call to Islam is the basis for the relationship between the Islamic State and any other state in the world, and this relationship necessitates the equipping of armies, and the preparation for fighting, such that if the opportunity to fight those who do not respond to the call to Islam after it has been conveyed to them in a manner which attracts their attention, then the force required for Jihad is ready. Therefore, the call to Islam is the basis for every relationship with any state, so it is the basis for the foreign policy.