Bayt Al-Mal'in harcamaları altı bölüme ayrılır:

The expenditure of the Bayt Al-Mal is divided across six sections:

a. Zekâtın harcanmasını hak eden sekiz kategori, zekât bölümünden.

a. The eight categories which deserve the Zakah to be spent upon them, from the chapter of Zakah.

b. Fakirler, yoksullar, yolda kalmışlar, cihad ve borçlular: Zekât bölümünde bulunan kaynak yoksa, bunlara Beytü'l-Mâl'in sürekli gelir kaynaklarından para verilir; bu kaynaklarda da bir şey bulunmazsa, borçlulara hiçbir şey verilmez. Fakirlerin, yoksulların, yolda kalmışların ve cihadın gerektirdiği giderleri karşılamak için vergiler konulur ve bozulma (fesat) korkusu olduğunda Devlet borç alır.

b. The poor, the needy, the wayfarer, Jihad, and those in debt – if there is nothing found in the chapter of Zakah, they are given money from the permanent sources of income of the Bayt Al-Mal, and if nothing is found then those in debt are not given anything. Taxes are imposed in order to fulfil the expenses required for the poor, the needy, the wayfarer, and Jihad, and the State takes a loan in case of fear of Fasad (corruption).

c. Devlete hizmet eden kişiler, örneğin devlet memurları, askerler ve yöneticiler, Beytü'l-Mal'den maaş alırlar. Beytü'l-Mal'de yeterli kaynak bulunmazsa, harcama ihtiyaçlarını karşılamak için vergi konulur ve Fesat (yolsuzluk) korkusu olduğunda devlet borç alır.

c. The individuals who provide services to the State such as the civil servants, the soldiers and the rulers are paid from the Bayt Al-Mal. If there were insufficient funds in the Bayt Al-Mal then taxes are imposed in order to fulfil the expenditure needs, and the State takes a loan in case of fear of Fasad (corruption).

d. Yollar, camiler, hastaneler ve okullar gibi temel hizmet ve altyapılar Beytülmal tarafından finanse edilir; Beytülmal'de yeterli kaynak bulunmazsa, bu giderleri karşılamak için vergiler konulur.

d. The essential services and utilities such as roads, mosques, hospitals and schools are funded by the Bayt Al-Mal, and if there are insufficient funds in the Bayt Al- Mal taxes are imposed to fulfil these expenses.

e. Gerekli olmayan hizmet ve kamu imkânları Beytülmal tarafından finanse edilir; Beytülmal'de bulunan kaynaklar yetersiz olduğunda ise bu hizmetler finanse edilmez, bunun yerine ertelenir.

e. The non-essential services and utilities are funded by the Bayt Al-Mal, and if funds found in the Bayt Al-Mal are insufficient then they are not funded, but rather delayed.

f. Deprem ve sel gibi acil durumlar Beytülmal tarafından finanse edilir; eğer bu fonlar bulunamazsa, gerekli para derhal bir borç olarak alınır ve daha sonra artırılmış vergilerle geri ödenir.

f. Emergency situations such as earthquakes and floods are funded by the Bayt Al-Mal, and if the funds were not found the money required is taken as a loan immediately which is then repaid through raised taxes.

Bu maddenin "a" bendi için delil, Allah'ın (SWT) sözü olan sadaka ayetidir:

The evidence for clause: “a” of this article is the verse of Sadaqah, which is the words of Allah (swt):

“Zekât harcamaları yalnızca fakirler, yoksullar, zekât toplamakla görevli olanlar, kalpleri (İslam'a) ısındırılacak olanlar, esirleri (ya da köleleri) özgürleştirmek, borçlular, Allah yolunda (cihad) olanlar ve [yolda kalmış] yolcu içindir. Bu, Allah (SWT) tarafından farz kılınmış bir yükümlülüktür. Allah (SWT) bilendir, hikmet sahibidir.” (TMQ 9:60).

“Zakah expenditures are only for the poor and for the needy and for those employed to collect [Zakah] and for bringing hearts together [for Islam] and for freeing captives [or slaves] and for those in debt and for the cause of Allah (swt) and for the [stranded] traveller - an obligation [imposed] by Allah (swt). And Allah (swt) is Knowing and Wise.” (TMQ 9:60).

“b” bendine gelince: Bayt al-Mal'in fakirlere, muhtaçlara, yolculara ve cihada harcama yapması, para Bayt al-Mal'de bulunsun ya da bulunmasın, farzdır; çünkü bu, Allah (SWT)'ın Bayt al-Mal'in ve Müslümanların üzerine farz kıldığı şeylerden biridir. Bu nedenle, para Bayt al-Mal'de bulunmazsa, Müslümanların üzerine bu amaç için vergi konulur; zira şer'î delillerle sabit olduğu üzere bu, onların üzerine farzdır. Borçlulara gelince, onlar Allah (SWT)'ın Bayt al-Mal'in üzerine farz kıldığı şeylerdendir, Müslümanların üzerine değil. Bunun Bayt al-Mal'in üzerine farz olmasının sebebi, Resûlullah ﷺ'ın şu sözüdür: «أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نفَْسِهِ، فَمَنْ تَرَكَ دَيْناً فَعَلَيَّ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ» ﷺ

As for clause: “b”, it is obligatory upon the Bayt Al-Mal to spend upon the poor, the needy, the traveller and Jihad whether the money was in the Bayt Al-Mal or not, since it is part of what Allah (swt) obligated upon the Bayt Al-Mal and the Muslims. Therefore, if the money is not found in the Bayt Al-Mal then taxes are imposed upon the Muslims for its sake, because it is obligatory upon them as confirmed by the Shari’ah evidences. As for those in debt, they are part of what Allah (swt) obligated upon the Bayt Al-Mal and not upon the Muslims. The reason why it is obligatory upon the Bayt Al-Mal is due to the words of the Messenger (pbuh) : .» أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نفَْسِهِ، فَمَنْ تَرَكَ دَيْناً فَعَلَيَّ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ «.

“Ben her mü'mine kendisinden daha yakınım. Eğer biri borç bırakırsa, o borç bana aittir. Ancak bir mal bırakırsa, o mal mirasçılarınındır.” (Müslim, Cabir'den rivayet etmiştir) ve bu, Devlet Başkanı sıfatıyla ona aitti; dolayısıyla Allah'ın (swt) Beytü'l-Mal'a yüklediği yükümlülüklerden biridir. Ebu Hureyre'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“I am nearer to every believer than himself, If he leaves a debt,it is upon me. However, if he leaves an estate, it belongs to his heirs.” (reported by Muslim from Jabir), and it was upon him in his characteristic as the Head of the State, and so it is part of what Allah (swt) obligated upon the Bayt Al-Mal. It is reported from Abu Hurayrah that the Prophet said:

. فَأَ يََا مُؤْمِنٍ مَ اتَ وَتَرَكَ مَالاً فَلْيَرِثْهُ عَصَبَتُهُ مَنْ كَانُوا، وَمَنْ تَرَكَ دَيْناً أَوْ ضَيَاعاً « » فَلْيَأْتِنِِ فَأَنَا مَوْلاَه .

. فَأَ يََا مُؤْمِنٍ مَ اتَ وَتَرَكَ مَالاً فَلْيَرِثْهُ عَصَبَتُهُ مَنْ كَانُوا، وَمَنْ تَرَكَ دَيْناً أَوْ ضَيَاعاً « » فَلْيَأْتِنِِ فَأَنَا مَوْلاَه .

"Eğer mümin bir kimse ölür ve geriye bir miktar mal bırakırsa, bu mal mirasçılarınındır; eğer geriye ödenmesi gereken bir borç ya da muhtaç çocuklar bırakırsa, o zaman bana gelsinler, çünkü ben merhumun velisiyim." (Buhârî'nin rivayet ettiği hadis.) Buna göre borç Beytü'l-Mâl'in üzerindedir. Eğer Beytü'l-Mâl'de mal varsa, onu harcamak farzdır; ancak hiçbir mal bulunamazsa, Müslümanlar üzerine vergi konulmaz, çünkü bunun Müslümanlara farz olduğunu gösteren bir delil yoktur. İmam Nevevî'nin Sahîh-i Müslim şerhinde şöyle denilmektedir:

“if a true believer dies and leaves behind some property, it will be for his inheritors, and if he leaves behind some debt to be paid or needy offspring, then they should come to me as I am the guardian of the deceased." (reported by Al-Bukhari). Accordingly the debt is upon the Bayt Al-Mal. If there was wealth in the Bayt Al-Mal it is obligatory to spend it, and if no funds were found, then no taxes would be imposed, since there is nothing to indicate that it is an obligation upon the Muslims. In the explanation of Sahih Muslim by Al-Nawawi it is said that:

كان لا يصلي على من مات، وعليه دين لَ يَلف به وفاء، لئلا )أن النبِ يتساهل الناس في الاستدانة ويهملوا الوفاء، فزجرهم على ذلك بترك الصلاة عليهم، فلما فتح أي قضاؤه، فكان » مَنْ تَ رَكَ دَيْناً فَ عَلَيَّ « :الله على المسلمي مبادي الفتوح قال يقضيه( .

كان لا يصلي على من مات، وعليه دين لَ يَلف به وفاء، لئلا )أن النبِ يتساهل الناس في الاستدانة ويهملوا الوفاء، فزجرهم على ذلك بترك الصلاة عليهم، فلما فتح أي قضاؤه، فكان » مَنْ تَ رَكَ دَيْناً فَ عَلَيَّ « :الله على المسلمي مبادي الفتوح قال يقضيه( .

Peygamber, borcunu ödeyemeden vefat eden hiç kimse için cenaze namazı kılmazdı; bu, insanların borç almakta özensiz davranmamaları ve geri ödemeyi ihmal etmemeleri içindi ve böylece onları, bu kişiler için namaz kılmamasıyla azarlardı. Allah (swt) Müslümanlara fetihleri açtığında şöyle buyurdu: "Kim bir borç bırakırsa, onun ödenmesi bana aittir." Yani, onu ödemek bana aittir; o da bu borçları ödemekteydi. Bu, eğer para bulunursa borcun Beytülmal'den ödeneceğine dair bir delildir.

“The Prophet did not use to pray over anyone who died with a debt that he did not manage to fulfil, lest that people would not be careless in taking debts and neglect repayment, and so He would rebuke them by not praying over them. When Allah (swt) opened the conquests for the Muslims, He said: ‘whoever left behind a debt, it is upon me.’ in other words, to fulfil it, and he used to fulfil them.” which is evidence that it is paid from the Bayt Al-Mal if the money is found.

"c" maddesine gelince, dayanak şudur: Allah (SWT) Müslümanlara eğitimi, yargılamayı ve cihadı farz kılmış, Müslümanlar üzerine Hilafet'in kurulmasını farz kılmış ve Halife'ye, bunun gerektirdiği yöneticiler ve devlet memurlarıyla işleri yürütmeyi farz kılmıştır. Bu görevlerini yerine getirebilmeleri için de Bey'tu'l-Mal'in memurlara maaşlarını, yöneticilere ise ücretlerini vermesi gerekir. Bunun dayanağı şu kaidedir: "Bir farzın tamamlanması için gerekli olan şey de farzdır." Bey'tu'l-Mal'de bulunanlar yeterli olmazsa, bu giderleri karşılamak üzere vergi toplanır. Fesat (bozulma ve istikrarsızlık) meydana gelmesinden korkulursa, ihtiyacı karşılamak için borç alınabilir.

As for clause: “c”, the evidence is what has been mentioned that Allah (swt) obligated education, judging and Jihad upon the Muslims, and He (swt) obligated establishing the Khalifah upon them, and made it obligatory upon the Khalifah to govern the affairs with whatever that necessitates in terms of rulers and civil servants, and for those to be able to fulfil their obligations it is necessary for the Bayt Al-Mal to give the civil servants their salaries, and the rulers their compensations, from the rule: “Whatever is required to complete an obligation is itself an obligation”. If whatever is in the Bayt Al-Mal is not sufficient, then taxes are collected in order to meet these expenses, and if it is feared that instability/corruption (Fasad) could occur then loans can be taken to fulfil the need.

“d” maddesine gelince: Deliline ulaşabilmek için, alternatifi bulunmayan faydalar ve kamu hizmetleri üzerindeki zorunlu harcamaları finanse etmenin delilinin, işlerin yönetiminin bir parçası olduğunu ayrıntılı olarak anlamak gerekir ve rivayet şöyledir:

As for clause: “d”, in order to reach its evidence it is necessary to understand in detail that the evidence to fund the obligatory expenditures on the benefits and utilities where no alternative exists is that it is part of the management of the affairs, and the narration says:

» وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ « . “ve o, yönettiği kimselerden sorumludur” (Buhârî, İbn Ömer'den rivayet etmiştir) ve bunun yerine getirilmemesi hâlinde ümmetin zarara uğrayacağı gerçeği; Resûlullah ﷺ da şöyle buyurmuştur:

. » وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ « . “and he is responsible for his subjects” (reported by Al- Bukhari from Ibn Umar), and the fact that the Ummah would be afflicted by harm in the absence of it being carried out and the Messenger (pbuh) said:

. » لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ « .

. » لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ « .

"Zarar verilmesi ve zarar görülmesi yoktur" (Ahmed, İbn Abbas'tan rivayet etmiştir; Hakim ise Ebu Said el-Hudri'den rivayet etmiş ve sahih olduğunu belirtmiştir). Buna göre, bu hadis, halifenin maslahatlar ve faydalar hususunda üzerine düşen yükümlülüğün delilidir; bu nedenle, bunlar zaruri olsun ya da olmasın, halifenin bunları mutlak anlamda yerine getirmesi vaciptir. Bunların Müslümanlar üzerindeki vucubuna dair delil ise "Zarar verilmesi ve zarar görülmesi yoktur" sözüdür. Bu yüzden zaruri olmayan maslahatlar Müslümanlar üzerine vacip değildir; çünkü bunlar gerçekleştirilmediğinde ümmet bir zarara uğramaz. Ümmetin üzerine, yalnızca gerçekleştirilmediğinde zarara yol açacak olan şey vacip kılınır.

“No causing harm and no harming” (reported by Ahmad from Ibn ‘Abbas, and reported and authenticated by Al-Hakim from Abu Sa’id Al-Khudri). Accordingly, these are the evidence for the obligation upon the Khalifah for the interest and utilities, which is why it is obligatory upon him in an absolute sense whether they were from the essentials or non-essentials. The evidence for their obligation upon the Muslims are the words: “No causing harm and no harming”, which is why the non-essential interests are not obligatory upon them since the Ummah would not be afflicted with harm if they were not undertaken, and nothing is obligatory upon the Ummah except that which would cause a harm if it was not undertaken.

Buna göre, her çıkar ve faydanın Müslümanlara farz kılınması gerekmez; yalnızca yapılmadığında zarar doğuracak çıkarlar farzdır. Bayt'ül-mal ise Müslümanlara fayda sağlayan her meseleyi ve yapılmadan bırakıldığında onlara zarar verecek her şeyi üstlenmekle yükümlüdür. "Ne zarar vermek ne de zarara karşılık zarar vermek vardır" hadisiyle, bu yükümlülüğün delilinin Ümmet üzerindeki kapsamının sınırlandırılması nedeniyle, zorunlu olmayan çıkar ve faydaları, örneğin insanlara yeterli olan yolları genişletmek ya da genişletilmeden idare edilebilecek bir hastane inşa etmek ve benzeri zorunlu olmayan çıkarları gerçekleştirmek için Müslümanlara vergi konulmaz. Bu işler için para Bayt'ül-mal'de bulunursa Devlet bunları üstlenir; bulunmazsa para bulunana kadar ertelenir. Bunları yapmak uğruna vergi konulması ise doğru değildir.

Accordingly, not every interest and utility is obligatory upon the Muslims, rather only those interests which would cause harm if they were not undertaken. As for the Bayt Al-Mal, it is obligatory for it to undertake every issue which brings benefit for the Muslims, and everything which, if left without being undertaken, would cause them harm. Due to the restriction of the evidence of its obligation upon the Ummah with the narration: “There should be neither harming nor reciprocating harm”, taxes are not imposed upon the Muslims in order to undertake the non-essential interests and utilities such as widening the roads which are sufficient for the people without the widening or building a hospital that could be managed without, and anything else similar from non-essential interests. If the money is found in the Bayt Al-Mal the State would undertake them, and if not they would be delayed until the money is found, and it is not correct for taxes to be imposed for the sake of undertaking them.

“f” maddesinin delili, sıkıntıda olan kişiyi kurtarmanın delilidir: Ebu Musa el-Eş'ari'den rivayet edilen, üzerinde ittifak edilen bir hadiste Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

As for clause: “f”, its evidence is the evidence for saving the one in trouble: in an agreed upon narration from Abu Musa Al- Ash’ari, that the Prophet said:

. عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ، فَ قَالُوا: يَا نَبِيَّ اللهِ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: يَ عْمَلُ بِيَدِهِ « فَ يَ نْ فَعُ نَ فْسَهُ وَيَ تَصَدَّقُ، قَالُوا: فَإِنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ، قَالُوا: فَإِنْ » لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: فَ لْيَ عْمَلْ بِالْمَعْرُوفِ وَلْيُمْسِكْ عَنْ الشَّرِّ، فَإِن هََّا لَهُ صَدَقَة .

. عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ، فَ قَالُوا: يَا نَبِيَّ اللهِ، فَمَنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: يَ عْمَلُ بِيَدِهِ « فَ يَ نْ فَعُ نَ فْسَهُ وَيَ تَصَدَّقُ، قَالُوا: فَإِنْ لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ، قَالُوا: فَإِنْ » لَمْ يَجِدْ؟ قَالَ: فَ لْيَ عْمَلْ بِالْمَعْرُوفِ وَلْيُمْسِكْ عَنْ الشَّرِّ، فَإِن هََّا لَهُ صَدَقَة .

Her Müslüman sadaka vermek zorundadır. Sahabeler sordu: "Ey Allah'ın Resulü! Eğer birinin verecek bir şeyi yoksa ne yapar?" O buyurdu: "Elleriyle çalışıp hem kendine fayda sağlasın, hem de (kazandığından) sadaka versin." İnsanlar devam edip sordu: "Ya bunu da bulamazsa?" Buyurdu: "Yardım isteyen muhtaçlara yardım etsin." Sonra insanlar sordu: "Ya bunu da yapamazsa?" Buyurdu: "O zaman iyi işler yapsın, kötü işlerden uzak dursun; bu da onun için sadaka sayılır."

“Every Muslim has to give in charity. The people asked, "O Allah (swt)'s Prophet! If someone has nothing to give, what will he do?" He said, "He should work with his hands and benefit himself and also give in charity (from what he earns)." The people further asked, "If he cannot find even that?" He replied, "He should help the needy who appeal for help."Then the people asked, "If he cannot do that?" He replied, "Then he should perform good deeds and keep away from evil deeds and this will be regarded as charitable deeds."”.

Ve aynı şekilde, İbn Ömer'den rivayet edilen ve üzerinde ittifak edilen hadiste Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur:

And in the same way, the agreed upon narration from Ibn Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لا يَظْلِمُهُ وَلا يُسْلِمُهُ، وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللهُ « فِي حَاجَتِهِ، وَمَنْ فَ رَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَ رَّجَ اللهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَ وْمِ ا لْقِيَامَةِ، وَمَنْ » سَتَ رَ مُسْلِمًا سَتَ رَهُ اللهُ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ .

. الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لا يَظْلِمُهُ وَلا يُسْلِمُهُ، وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللهُ « فِي حَاجَتِهِ، وَمَنْ فَ رَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَ رَّجَ اللهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَ وْمِ ا لْقِيَامَةِ، وَمَنْ » سَتَ رَ مُسْلِمًا سَتَ رَهُ اللهُ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ .

"Bir Müslüman, başka bir Müslüman'ın kardeşidir. Bu yüzden ona zulmetmemeli ve onu düşmanın eline teslim etmemelidir. Kim kardeşinin ihtiyacını giderirse, Allah (SWT) da onun ihtiyacını giderir; kim kardeşinin sıkıntılarından birini giderirse, Allah (SWT) kıyamet gününde onun sıkıntılarından birini giderir; kim bir Müslüman'ın kusurunu örterse, Allah (SWT) kıyamet gününde onun kusurunu örter."

“A Muslim is a brother of another Muslim. So he should not oppress him nor should he hand him over to. Whoever fulfills the needs of his brother, Allah (swt) will fulfill his needs; whoever removes the troubles of his brother, Allah (swt) will remove one of his troubles on the Day of Resurrection; and whoever covers up the fault of a Muslim, Allah (swt) will cover up his fault on the Day of Resurrection”.

Bu, hem Halife'yi hem de diğer Müslümanların tamamını kapsayan genel bir yükümlülüktür; dolayısıyla Beytülmal'in ve Müslümanların üzerine farzdır. Beytülmal'de yeterli miktarda mal bulunursa, bu buradan harcanır. Yeterli mal bulunmazsa, bu amaç için vergi toplanır; çünkü Müslümanların sıkıntıya düşenlere yardım etmesi farzdır.

This is general encompassing both the Khalifah as well as the rest of the Muslims, and so it is obligatory upon the Bayt Al-Mal and upon the Muslims. If sufficient funds are found in the Bayt Al- Mal then they are spent upon from there, and if there were not sufficient funds found then taxes are collected for its sake because it is obligatory upon the Muslims to help those in trouble.

Fesat (fesâd) korkusunun bulunduğu bir durumda borç alınmasına ilişkin olarak, "b", "c" ve "f" maddelerinde belirtildiği gibi, bunun nedeni fesadın Müslümanlara zarar veren bir zarar olması ve rivayet edilen hadis gereğince onun ortadan kaldırılmasının farz olmasıdır.

With respect to the taking out of loans in a situation where corruption (Fasad) is feared, as mentioned in clauses: “b” and: “c” and: “f”, this is because corruption is a harm afflicting the Muslims, and its removal would be obligatory due to the narration:

.» لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ «.

.» لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ «.

"Ne zarar verilmeli ne de karşılık olarak zarar verilmelidir." Yani, fonlar mevcut değilse ve borç alınmamışsa, para beklemek zarara yol açabilecekse, zararı ortadan kaldırmak için borç almak farz olur. Bu durumda Devletin, zararı gidermek için gereken miktarda borç alması gerekir. Bu üç durumun dışında herhangi bir amaç için borç alınması caiz değildir; çünkü diğer durumlarda yapılan harcamalar mevcut fonlara bağlıdır, fonlar yoksa bunun için borç alınmamalıdır. Bayt el-Mal'da fon bulunsun ya da bulunmasın hak sahibi olunan konulara gelince: fon bulunursa bunlara harcanır, bulunmazsa gereksinimi karşılamak için Müslümanlardan vergi toplanarak fon aranır. Bu, beklemenin mümkün olduğu ve beklemenin herhangi bir zarara yol açmadığı durumda geçerlidir; bu nedenle vergiler toplanana kadar erteleme yapılır. Ancak beklemek mümkün değilse ve gecikme nedeniyle insanlar zarara uğrayacaksa, o zaman bunun için borç alınır. Buna göre Devlet, yalnızca hiçbir harcama yapılmazsa zarara yol açacak durumlar için borç alır; bunlar, fon bulunsun ya da bulunmasın hak edilen fonların bulunduğu durumlar ve şeylerdir.

“There should be neither harming nor reciprocating harm”. So, if the funds were not available, and loans were not taken out, and waiting for the money could cause harm, then it would be obligatory to take out a loan to remove the harm. It would then be necessary for the State to take a loan for the amount required to remove the harm. It is not permitted to take out a loan for the sake of anything other than these three situations, because spending in other situations depends on the presence of funds, but if the funds are not present money should not be borrowed for it. As for anything which is entitled to funds whether or not they were found in the Bayt Al-Mal, then if the funds are found they are spent upon it, and if they are not found then they are sought through taking taxes from the Muslims in order to fulfil what is required. This occurs if it is possible to wait and no harm occurs due to waiting, and so it is delayed until the taxes have been collected, and if it cannot be waited for and the people would be afflicted with harm due to any delay then at that time a loan would be taken out for its sake. So accordingly the State would not take out a loan except for the situations which would cause harm if nothing was spent, which are those situations and things whose entitlement to funds remains whether the funds were found or not.