Devlet, tüm vatandaşların ihtiyaçlarının dışındaki (zorunlu olmayan) gereksinimlerini karşılayabilmelerini kolaylaştırır ve toplumda eşitliği şu yolla sağlar:

The State makes it easier for all the citizens to be able to satisfy their extra (non-essential) needs, and to achieve equality in society in the following way:

a. Bayt el-Mal'in fonlarından, ganimetlerden ve benzeri kaynaklardan nakdi ve sabit varlıklar dağıtarak.

a. By giving out liquid and fixed assets from the funds of the Bayt Al-Mal, and from the war booties, and anything similar.

b. Ekilebilir arazisinin bir kısmını, yeterli araziye sahip olmayanlara bağışlamak. Arazisi olup da onu işletmeyenlere daha fazla verilmez. Arazisini işletemeyecek durumda olanlara ise onu işletebilmeleri için maddi yardım yapılır.

b. Donating some of its cultivated land to those who have insufficient land. Those who possess land but do not use it are not given more. Those who are unable to cultivate their land are given financial assistance to enable them to cultivate it.

c. Borcunu ödeyemeyecek durumda olanlara Zekât'tan, ganimet malından ve benzeri kaynaklardan mali yardımda bulunmak.

c. Giving help to those unable to repay their debts by providing funds from the Zakah, and the war booty, and anything similar.

Delil şudur: Allah (swt), Benî Nadîr'in malını Peygamber'e, dilediği kişiye vermesi için verdi; Elçi (pbuh) de bunu Ensar'a değil, özellikle Muhâcirlere verdi ve Ensar'dan yalnızca iki kişi dışında hiçbirine bir şey vermedi. Benî Nadîr'in malı ganimetin bir parçasıydı ve ganimete benzer olan, arazi vergisi gibi sabit kaynaklardan elde edilen diğer mallar da bunun gibidir; çünkü bunların harcanması, İmam'ın kendi görüşüne ve içtihadına göre harcamakla yükümlü kılınmıştır. Ancak bunların nereye harcanacağını açıklayan bir nass gelmişse, örneğin zekât harcamaları gibi, o zaman nassın belirttiği yerlerin dışında harcanması caiz değildir. Bu hüküm yalnızca sabit gelir kaynakları için geçerlidir; Müslümanlardan alınan vergilerle toplanan mallara gelince, bunlar dağıtılamaz, çünkü nass ganimet hakkındadır ve ona kıyas yapılarak, Beytülmal'in sabit gelir kaynaklarına benzeyen her şey için de aynı hüküm uygulanır.

The evidence for clause: “a” is that Allah (swt) gave the wealth of the Bani Al-Nadir to the Prophet in order for him to give it to whom he wished, and the Messenger (pbuh) gave it specifically to the emigrants rather than the Ansar, and did not give any of the Ansar anything apart from two men from amongst them. The wealth of Bani Al-Nadir was part of the booty, and similar to the booty is the rest of the wealth which is derived from fixed sources such as the land tax, because its expenditure has been placed under the responsibility of the Imam to spend according to his opinion and Ijtihad, except for if the text came explaining where it should be spent such as the expenditures of Zakah, in which case it would not be allowed to spend it except upon whatever the text mentioned. This is only with respect to the fixed sources of income, but as for the wealth collected from the taxes upon the Muslims, it cannot be given out because the text was regarding the booty and analogy upon it is made with anything similar, which are the fixed sources of income for the Bayt Al-Mal.

“b” maddesinin delili, Peygamber'in (ﷺ) arazi taksim ederken yaptığı uygulamadır; Amr bin Hareys'ten rivayet edilmiştir, o şöyle demiştir:

As for clause: “b” its evidence is the action of the Messenger (pbuh) when dividing the land; it is reported fromAmrf Bin Hareeth who said:

.» دَارًا بِالْمَدِينَةِ بِقَوْسٍ وَقَالَ: أَزِيدُكَ أَزِيدُكَ خَطَّ لِِ رَسُولُ اللهِ «.

.» دَارًا بِالْمَدِينَةِ بِقَوْسٍ وَقَالَ: أَزِيدُكَ أَزِيدُكَ خَطَّ لِِ رَسُولُ اللهِ «.

“Allah'ın Resûlü ﷺ bana Medine'de bir yay ile bir ev sınırladı. Şöyle buyurdu: Sana daha fazlasını vereceğim. Sana daha fazlasını vereceğim.” (Ebû Dâvûd rivayet etmiş ve hasen olduğunu kabul etmiştir), ayrıca Ahmed'in rivayet edip el-Zeyd'in sahih saydığı ve el-Beyhakî'nin de rivayet ettiği bir rivayette, ikisi de ‘Alkame b. Vâil yoluyla babasından nakletmektedir:

“The Messenger of Allah (pbuh) demarcated a house with a bow at Medina for me. He said: I shall give you more. I shall give you more.” (reported by Abu Dawud and he considered it Hasan), and in a narration reported by Ahmad and authenticated by Al-Zayd and also reported by Al-Bayhaqi, with both of them through ‘Alqamah b. Wa’il from his father:

. أَقْطَعَهُ أَرْضًا، قَالَ: فَأَرْسَلَ مَعِي مُعَاوِيَةَ أَنْ أَعْطِهَا إِيَّاهُ، أَوْ قَالَ أَنَّ رَسُولَ اللهِ « أَنْ يقُْطِعْهُ عَيْنُونَ، البَلَدِ الَّذِي كَانَ مِنْهُ سَأَلَ تََِيمُ الدَّارِ ي رَسُولَ اللهِ « وقد .» أَعْلِمْهَا إِيَّاه »بِالشَّامِ قَبْلَ فَتْحِهِ، وَهُوَ مَدِينَةُ الخَْلِيلِ، فَأَقْطَعَهُ إِيَّاهَا .

. أَقْطَعَهُ أَرْضًا، قَالَ: فَأَرْسَلَ مَعِي مُعَاوِيَةَ أَنْ أَعْطِهَا إِيَّاهُ، أَوْ قَالَ أَنَّ رَسُولَ اللهِ « أَنْ يقُْطِعْهُ عَيْنُونَ، البَلَدِ الَّذِي كَانَ مِنْهُ سَأَلَ تََِيمُ الدَّارِ ي رَسُولَ اللهِ « وقد .» أَعْلِمْهَا إِيَّاه »بِالشَّامِ قَبْلَ فَتْحِهِ، وَهُوَ مَدِينَةُ الخَْلِيلِ، فَأَقْطَعَهُ إِيَّاهَا .

“Peygamber’in ona Hadramevt’te bir toprağı iktā olarak verdiği, Muâviye’yi de bunu kendisine teslim etmek üzere gönderdiği…” ve: “Temîm ed-Dârî, Allah’ın Elçisi ﷺ’den, Şam’ın fethedilmeden önce kendisine ait olan, el-Halîl şehri olan bazı topraklarını kendisine iktā etmesini istedi; Elçi ﷺ de bunu kendisine verdi” (Ebû Ubeyd’in el-Emvâl’inde ve Ebû Yûsuf’un el-Harâc’ında rivayet edilmiştir). Bir diğer delil ise Ömer b. el-Hattâb’ın (ra), Irak’taki çiftçilerin topraklarını ekip işletebilmeleri için Beytü’l-Mâl’den onlara bir miktar para vermesidir; sahâbe de buna karşı sessiz kalmıştır ve bu nedenle bu durum icmâ sayılmıştır.

“That the Prophet assigned him some land in Hadramout as fief, He said: he sent Mu’awiyah in order to give it to him”. And: “Tamim Al-Dari asked the Messenger of Allah (pbuh) to assign him parts of the land that used to belong to him in Al-Sham before it was conquered, which was the city of Al-Khalil, and so the Messenger (pbuh) granted it to him” (reported by Abu ‘Ubayd in Al-Amwal and Abu Yusuf in Al-Kharaj). Another evidence is what Umar Bin Al-Khattab (ra) did in giving the farmers of Iraq some money from the Bayt Al-Mal in order for them to cultivate their land, and the companions remained silent over it, and so it is considered an Ijma’.

"c" maddesinin delili, Allah'ın (SWT) zekât malıyla ilgili şu sözüdür:

As for clause: “c”, its evidence is what Allah (swt) mentioned regarding the Zakah wealth with His (swt) words:

“Borçlular için de” (Tevbe 9:60) ve Elçi'nin (ﷺ) sözleri:

“And for those in debt” (TMQ 9:60), and the words of the Messenger (pbuh) :

. » أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نفَْسِهِ، فَمَنْ تَرَكَ دَيْناً فَعَلَيَّ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ «.

. » أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نفَْسِهِ، فَمَنْ تَرَكَ دَيْناً فَعَلَيَّ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ «.

“Ben her mü'mine kendisinden daha yakınım. Eğer biri borç bırakırsa, o borç bana aittir. Ancak bir mal bırakırsa, o mal mirasçılarınındır.” (Müslim'in Cabir'den rivayet ettiği hadis), ve Şâri' (Allah), ganimet malından Hz. İmam'ın kendi görüşü ve içtihadına göre harcama yapabileceğini hükme bağlamıştır; bu harcama, borçların ödenmesini de kapsayabilir.

“I am nearer to every believer than himself, If he leaves a debt,it is upon me. However, if he leaves an estate, it belongs to his heirs.” (reported by Muslim from Jabir), and the Shari’ah ordained that the wealth from the booty can be spent by the Imam according to his opinion and Ijtihad, which could include repaying the debts.