Yargılama sorumluluğunu üstlenen kişinin Müslüman, hür, baliğ, akıl sahibi, adil, bir Fakih (fıkıh bilen kişi) olması ve kuralları olaylara nasıl uygulayacağını bilmesi gerekir. Ayrıca, sayılan şartlara ek olarak mezalim yargısını (haksızlıkların giderilmesi davalarını) üstlenen kişinin de erkek ve bir Müçtehit (kendi fıkhını türetebilen, içtihat yapabilen kişi) olması gerekir.

Whoever undertakes the responsibility of judgement must be a Muslim, free, adult, sane, just, a Faqih (person who knows jurisprudence/Fiqh), and aware of how to apply the rules to the events. And the person who undertakes the judiciary of injustices (Madhalim) in addition to the conditions mentioned, must also be male and a Mujtahid (capable of deriving his own Fiqh/conducting Ijtihad).

Delili, daha önce Yüksek Kadılık için zikredilen delildir; ancak ihtilafları çözen kadıda ve hisbe kadısında erkek olmanın bir şart olmadığı, bunun yerine kadının kadı olmasının caiz olduğu, zira bunun bir yönetim (hükümranlık) makamı değil, bir yargı makamı olduğu; yani onların şer'i hükmü bildirdikleri, fakat onu uygulayan kişi olmadıkları içindir. Buna göre rivayet şudur: «لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة» (Yönetimini bir kadına veren bir topluluk asla felah bulmaz).

Its evidence is what was mentioned previously for the evidence for the Supreme judge, except that it is not a condition in the judge who settles the disputes and the judge of Hisbah to be male, rather it is permitted for the judge to be a woman, since it is not a position of ruling but rather a judge, in other words, they convey the Shari’ah rule while they are not the one who implements it. Accordingly, the narration. .» لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

“Asla felah bulmaz o kavim ki işlerini bir kadına teslim eder.” Buhârî'nin rivayet ettiği bu hadis, yönetici olma, yani hükümdarlık hakkında olduğu için (bu konuya) uygulanmaz. Hadisin söylenme sebebi ise, Fars halkının Kisrâ'nın kızı tarafından yönetilmesidir. Ebû Bekre'nin rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: “Peygamber ﷺ, Fars halkının Kisrâ'nın kızı tarafından yönetildiği haberini aldığında şöyle buyurdu:”

“Never will succeed such a nation that makes a woman their ruler.” reported by Al-Bukhari, does not apply, since it is regarding governorship which is ruling. And the reason for the narration was when the people of Persia were ruled by a woman; it is narrated from Abu Bakrah who said “When the Messenger of Allah (pbuh) was notified that the people of Persia were ruled by the daughter of Kisra, he said:

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

"Asla başarıya ulaşmaz o kavim ki işlerini bir kadına teslim eder." (Buhârî rivayet etmiştir.) Dolayısıyla hadisin bu sözünün sebebi, rivayetin metninde açıkça zikredilen belirli bir konudur; yani hükümdarlık, diğer bir deyişle yönetim yetkisidir. Yargılık ise bir yönetim yetkisi değildir. Buna göre bu rivayet hükümdarlığa özgüdür ve yargılığı kapsamaz; bunun iki sebebi vardır:

‘Never will succeed such a nation that makes a woman their ruler’” (reported by Al-Bukhari). So the reason for the words of the narration was a specific subject which was mentioned explicitly in the text of the narration, which is ruling, in other words, authority, and the judiciary is not an authority. Accordingly the narration is specific to ruling and does not encompass the judiciary, and that is for two reasons:

Öncelikle, belirli bir konuyla ilgili olan metin, bir soruya verilen cevap gibidir; bu yüzden onu sorunun ya da olayın konusuna özgü kılmak gerekir. Her konuda genel kabul edilmesi doğru değildir, çünkü soru cevaba yansır ve sözler belirli bir konuda olduğu için o konuyla sınırlandırılmaları gerekir; Resulullah'ın (sav) sözü soruya ya da olaya bağlıdır ve hüküm de buna bağlanır. Bu, Resulullah'ın (sav) bunu başlangıçta, bir olaya karşılık olarak değil, kendiliğinden söylemiş olması durumundan farklıdır; o durumda söz genel olur ve genelliğe bağlanır. Eğer onun sözü belirli bir olay hakkında bir yorum ya da belirli bir soruya cevapsa, durum farklıdır. Eğer metin, yani Allah'ın (swt) sözleri ya da Resulullah'ın (sav) sözleri, bir soruya ya da olaya kesin olarak bağlıysa, hüküm, hiçbir şüphe olmaksızın ona bağlanır. Bu, soru ya da olaydan kaynaklanan konu bakımındandır. Bu, soruyu soran ya da olayın kendisine geldiği kişi bakımından değildir; çünkü her ikisinde de dikkat, sözlerin genelliğine verilir, belirli sebebe değil. İşte bu yüzden sebep ile konu arasında bir ayrım yapılır: Dikkat sözlerin genelliğine verilir, belirli sebebe değil, çünkü sözler sebebe bağlı değildir ve genelliklerini korurlar. Bu, olayın ya da sorunun kapsadığı konudan, yani sorunun kapsadığı konudan farklıdır; çünkü sözler kesin olarak ona bağlıdır ve bunda hiçbir şüphe yoktur, zira rivayet yalnızca onun için ya da onun sebebiyle yapılmıştır. Bu nedenle söz, genel değil, konuya özgüdür. Buna göre rivayet...

Firstly, the text which is related in a specific subject is like the text which is an answer to a question, and so it is necessary to make it specific to the issue of the question or event, and it is not correct for it to be general in all issues, because the question is reflected in the answer, and because the words are in a specific subject it is necessary to limit them to that subject, since the word of the Messenger (pbuh) is connected to the question or event, and so the rule is connected to that. This is different than if the Messenger (pbuh) had said that initially (not in response to an event) in which case it would be general and connected to the generality. As for if his word is a comment upon a specific event, or an answer to a specific question, then the situation is different. If the text, in other words, the words of Allah (swt) or the words of the Messenger (pbuh) , were definitely connected to a question or event, then the rule is connected to that without any doubt. This is with respect to the subject that either came from a question or event. And it is not with respect to the questioner or whom the event occurred upon, since the consideration in both of them is given to the generality of the words and not to the specific cause. And this is why there is a difference made between the cause and the subject, so the consideration is to the generality of the words and not to the specific cause, since the words are not connected to the cause, and so they remain upon their generality. This is different to the event or question, in other words, different to the subject which was included by the event, or the subject which was included by the question, since the words are definitely connected to it, and there is no doubt in that, since the narration was only for its sake, or due to it, and due to this it is specific to the subject, and not general. Accordingly the narration.

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

"Kadınını yönetici kılan bir topluluk asla felah bulmaz" sözü yalnızca yönetime ilişkindir ve yargıyı kapsamaz.

“Never will succeed such a nation that makes a woman their ruler” is specific to ruling, and does not encompass the judiciary.

Birinci sebep budur. İkinci sebebe gelince, "bir kadını hükümdar kılarlar" sözleri yönetimle (velayetle) ilgilidir ve bu, emir yetkisinin velayetidir. Hâkim ise emir yetkisine sahip bir hükümdar (vali) değildir ve emir yetkisi bakımından bir vali değildir. Buna göre hâkim bu rivayetin kapsamına girmez; dolayısıyla rivayet yargı görevini kapsamaz.

This is the first reason. As for the second reason, the words “makes a woman their ruler” are from governorship, and this is the governorship of the command, and the judge is not a governor, and is not a governor for the command. Accordingly the judge does not come under this narration, so the narration does not encompass the judiciary.

Hadisin delalet açısından bakıldığında, kadının kadılık yapmasının caiz olup olmadığı meselesine gelince: kadı, diğer devlet memurları gibi bir memurdur. Bir memurun erkek veya kadın olması caizdir; nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: "Eğer sizin için emzirirlerse, onlara ücretlerini verin." (Talak, 65/6). Kadı, Şeriat'a uygun bir fiili yerine getirmek için, yani iki taraflı ihtilafa düşen iki tarafa, kendilerini bağlayacak olan Şeriat hükmünü bildirmek için atanır; Şeriat'ı uygulamak için atanmaz. Bu sebeple, kadı hakkında memurun tarifi geçerlidir, çünkü bu belirli bir hizmet üzerine, karşılık karşılığında yapılan bir akittir. Buna karşılık yöneticinin (Vali) durumu farklıdır; ona memurun tarifi uygulanmaz, çünkü belirli bir hizmet üzerine akdedilmez, bilakis ona Şeriat'ı uygulama emri verilir. Bu nedenle, bir yöneticinin (Vali'l-Emr) kadın olması caiz değildir, zira o bir emir sahibidir. Kadı ise memur olup yönetici olmadığından, kadının kadılık yapması caizdir.

This is from the angle of the indication of the narration and as for the angle of the permission for a judge to be a woman, the judge is an employee like the rest of the civil servants. And it is permitted for an employee to be male or female; “And if they breastfeed for you, then give them their payment.” (TMQ 65:6). The judge is appointed to undertake an action according to the Shari’ah, or in other words, to inform the two disputing parties of the Shari’ah rule which would be binding upon them, and he is not appointed in order to implement the Shari’ah. Due to this the definition of the employee would apply to him, since it is a contract upon a service for compensation, which is opposite to the ruler since the definition would not apply to him, since he is not contracted over a specific service, rather he is given the command to execute the Shari’ah, and for this reason it is not permitted for a ruler to be a woman because he is a governor of a command (Wali Al-Amr). It is permitted for the judge to be a woman, since the judge is an employee and not a ruler.

Hâkimin diğer şartlarına gelince, bunların delilleri halifenin şartları bölümünde ele alınmıştır. Aynı şekilde, hâkimin fakih olması (fıkhı bilen olması) şartının delili de rivayettir.

With regards to the rest of the conditions for the judge, their proofs were discussed in the section about the conditions of the Khalifah. Similarly the evidence for the condition that they be a faqih (to know jurisprudence) is the narration.

. "القضاة ثلاثة" .

. "القضاة ثلاثة" .

“The judges are of three kinds” until he said. .» وَرَجُلٌ قَضَى لِلنَّاسِ عَلَى جَهْلٍ فَ هُوَ فِي النَّارِ « .

“The judges are of three kinds” until he said. .» وَرَجُلٌ قَضَى لِلنَّاسِ عَلَى جَهْلٍ فَ هُوَ فِي النَّارِ « .

“ve cahillik içinde insanlar hakkında hüküm veren kişi cehennemliktir” (Ebû Dâvûd ve Nesâî'nin Sünen'inde rivayet edilmiştir; Hâkim, Büreyde'den rivayetini sahih olarak değerlendirmiştir).

“and a man who passess judgement on the people in ignorance will be in hellfire” (reported in the Sunan and authenticated by Al-Hakim from Buraydah).

Bu, Hisbe yargısı ile insanlar arasındaki uyuşmazlıkları çözen yargı için olup, bu yargıda kadının hâkim olması caizdir. Mezalim Mahkemesi'nin hâkimine gelince, o da Yüce Hâkim gibi erkek olması şarttır; çünkü onun görevi hem hükmetmek hem de yargılamaktır, zira yöneticinin üzerinde hükmeder ve ona İslam Şeriatı'nı uygulatır. Bu nedenle, hâkimin diğer şartlarıyla birlikte erkek olması şarttır; bunların arasında fakih olmak da vardır. Bununla birlikte, bunlara ek olarak müctehid olması da şarttır; çünkü mezalim kapsamında, yöneticinin Allah'ın (SWT) indirdiğiyle hükmetmeyip hükmetmediğine, yani Şeriat delili bulunmayan bir kanunla hükmedip etmediğine ya da kullandığı delilin olaya uygun olup olmadığına bakmak gerekebilir. Bu tür bir mezalim yalnızca müctehid tarafından giderilebilir; çünkü müctehid değilse, hakkında az bilgi sahibi olduğu ya da hiç bilgisi bulunmadığı bir konuda hüküm vermiş olur ki bu haramdır ve caiz değildir. Dolayısıyla, yöneticinin ve hâkimin şartlarına ek olarak müctehid de olması gerekir.

This is for the judiciary of Hisbah and the judiciary that resolves the disputes between the people, where it is permitted for the judge to be a woman. As for the judge of the Court of Injustices (Madhalim), it is a condition that he is male, like the Supreme Judge, because his work is both ruling and judging, since he rules upon the ruler, and implements the Shari’ah upon him, and for that reason it is a condition that he is male along with the rest of the conditions of the judge, of which being a Faqih is one. However, in addition to that, it is a condition that he should be a Mujtahid, because as part of the injustices (Madhalim) he may be required to look into whether the ruler has ruled by other than that which Allah (swt) has revealed, or in other words, has ruled by a law that has no Shari'ah evidence, or to look into whether the evidence he used does not apply to the event. This type of injustice (Madhlamah) can only be dealt with by a Mujtahid, since if he were not a Mujtahid, he would be judging on something he knows little about or has no knowledge about at all, and that is forbidden and not permitted. Therefore, in addition to the conditions of the ruler and those of the judge, he should also be a Mujtahid.