Mezalim (Haksızlıklar) Mahkemesi için atanacak hâkim sayısında bir sınır yoktur; aksine Halife, mezalimi (haksız fiilleri) ortadan kaldırmak için gerekli gördüğü kadar, bu sayı ne olursa olsun, hâkim atayabilir. Bir mahkeme oturumunda birden fazla hâkimin bulunmasına izin verilmekle birlikte, hüküm verme yetkisine yalnızca bir hâkim sahiptir. Diğer hâkimler yalnızca yardımcı olur ve görüş bildirir; onların görüşleri bağlayıcı değildir.

There is no limit to the number of judges that can be appointed for the Court of Injustice Acts (Madhalim), rather the Khalifah can appoint as many as he may deem necessary to eradicate the Madhalim (injustice acts), whatever that number may be. Although it is permitted for more than one judge to sit in a court session, only one judge has the authority to pronounce a verdict. The other judges only assist and provide advice, and their advice is not binding.

Mezâlim Mahkemesi hâkiminin birden fazla olabileceğinin delili, Halifenin kendi adına hareket etmek üzere bir veya birden fazla naibi tayin etmesine izin verilmiş olmasıdır. Ancak Mezâlim Mahkemesi hâkimlerinin sayısı birden fazla ise, mezâlimlere bakma yetkileri bölünemez; dolayısıyla bunlardan her biri mezâlim davalarına bakma hakkına sahip olur. Bununla birlikte Halife, bir Mezâlim Mahkemesi hâkimini bir ildeki görevle sınırlandırabilir veya onu belirli bir türdeki davalarla görevlendirebilir; çünkü mezâlimler üzerinde genel bir yetkilendirme ya da dilerse özel bir yetkilendirme yapma hakkına sahiptir. Uygun gördüğü takdirde tüm Devlet üzerinde, bir şehir veya bölge üzerinde yetkilendirme yapabilir.

The evidence that the judge of the Court of Injustices (Madhalim) can be more than one is that the Khalifah is permitted to appoint one or more deputies to act on his behalf. However, if there are a number of judges of the Court of Injustices (Madhalim), their power to look into the injustices (Madhalim) cannot be divided, so each one of them would have the right to look into the cases of injustices (Madhalim). The Khalifah is however allowed to specify a judge for the Court of Injustices (Madhalim) in one province, or to specify him to a certain type of case, because he has the right to give a general governorship over the injustices (Madhalim) or a specific governorship if he wished. He can give a governorship over the whole of the State, or over a city or region, as he sees fit.

Hâkim-i Mezâlim'in bir davaya baktığında onu tek başına incelemesi gerektiği hususuna gelince, bu, daha önce bir davada birden fazla hâkimin bulunmasının yasak olduğuna dair anlatılanlardan kaynaklanmaktadır; buna karşılık aynı bölgede birden fazla hâkim bulunması caizdir. Ancak Hâkim-i Mezâlim'in diğer hâkimlerinin mahkemede onunla birlikte yalnızca istişare sıfatıyla oturmaları caizdir ve bunlar hükme katılmazlar. Bu, onun rızasına ve tercihine bağlıdır. Dolayısıyla o bunu tercih etmez ve onların yanında oturmasına karşı çıkarsa, bunlar da oturmazlar; çünkü hâkimi işine bakmaktan alıkoyacak hiç kimsenin onunla birlikte oturmaması gerekir. Ancak mahkeme oturumunu terk ederse, meseleyi onlara danışmalıdır.

As for the fact that when the judge of the Court of Injustices (Madhalim) looks into a case he should look into it on his own, this is because of what was mentioned earlier regarding the prohibition of having numerous judges in a single case, while it is permitted to have more than one judge in the same area. However, it is permitted for other judges of the Court of Injustices (Madhalim) to sit with him in court in a consultative capacity only, and they would not participate in the verdict. This is referred to his contentment and choice – so if he did not prefer that and opposed their sitting with him then they would not do so, since no one who distracts the judge from looking into his work should sit with him. However, if he left the court session he should consult them in the issue.