Ümmetin her bir ferdinin kamu malının herhangi bir kısmından yararlanma hakkı vardır ve Devletin bir kişiye bunu şahsen mülk edinmesine veya kullanmasına izin vermesi caiz değildir.

Every individual from the Ummah has the right to utilise anything from public property, and it is not allowed for the State to permit someone to individually possess or utilise it.

Bu makalede "ümmet", Dârü'l-İslâm'daki vatandaşlar, yani Müslüman olsun ya da zimmî (Müslüman olmayan) olsun, Devletin vatandaşlığını taşıyan herkes anlamına gelmektedir. Devlet, bunların hepsinin temel ihtiyaçlarını karşılamak da dahil olmak üzere, onlarla her zaman ilgilenmek zorundadır. Bu, onların tabi olduğu Şeriat hükümlerine uygundur. Bunlardan biri, tebaadan her bireyin kamu malından dilediğini kullanma hakkına sahip olması ve zimmînin de Müslümanın da kamu hizmetlerinden yararlanma konusunda aynı haklara sahip olmasıdır.

Ummah in this article is the citizens in Dar Al-Islam, or in other words, all those who carry the citizenship of the State, irrespective of whether they were Muslim or Dhimmi (non- Muslims), and the State is compelled to take care of them all the time, which includes providing the basic needs for them. This is in accordance with the Shari’ah rules they are subject to. Amongst them is that every individual from the subjects has the right to utilise anything from the public property, and the Dhimmi and Muslim have the same rights to utilise the public facilities.

Bu rivayetin sahih olduğu söylenemez:

It cannot be said that the narration:

.» الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ « .

.» الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ « .

"Müslümanların üç şeyde ortak payı vardır" ifadesi, kamu malının yalnızca Müslümanlara ait olduğu anlamına gelir; hatta bu rivayet ve buna benzer şu rivayet de böyledir:

“Muslims have common share in three” means that the public property is for the Muslims alone, rather this narration and similarly the narration:

. »... النَّاسُ شُرَكَاءُ « .

. »... النَّاسُ شُرَكَاءُ « .

"İnsanların ortaklaşa payı (sahipliği olanlar)" ifadesi, Müslim'in Büreyde yoluyla rivayet ettiği hadiste belirtilmiştir ve bu hadiste şöyle denmektedir:

“People have common share (partners)” are specified by the narration of Muslim through Buraydah which mentions:

. ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا « » ذَلِكَ فَ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ .

. ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا « » ذَلِكَ فَ لَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ .

«Sonra onları topraklarını bırakıp Muhacirlerin yurduna (Dârü'l-Muhâcirîn) geçmeye çağır ve eğer bunu yaparlarsa Muhacirlerle aynı hak ve sorumluluklara sahip olacaklarını bildir.» Dârü'l-Muhâcirîn ise Dârü'l-İslâm'dır; dolayısıyla bu metin vatandaşlık haklarını yalnızca Dârü'l-İslâm'a hicret edenlerle sınırlamaktadır; diğer bir ifadeyle, bunlar Dârü'l-İslâm'ın vatandaşlığını taşırlar. Bu nedenle bu hüküm dünyadaki bütün Müslümanları değil, yalnızca Dârü'l-İslâm'da bulunanları kapsar. Aynı şekilde, Dârü'l-İslâm'da yaşayan ve vatandaşlığını taşıyan gayrimüslimler de bu hükmün dışında tutulmaz, çünkü Büreyde rivayeti vatandaşlık hakkından yararlanmayı Dârü'l-İslâm'a hicrete bağlamaktadır. Buna göre, Dârü'l-İslâm'daki Müslüman ile Dârü'l-İslâm'da yaşayan ve vatandaşlığını taşıyan zimmî, bu maddenin uygulaması kapsamına girmektedir.

“Then summon them to leave their territory and transfer to the abode of the Emigrants ( Al-Muhajireen) and tell them that if they do so, they will have the same rights and responsibilities as the Emigrants (Al-Muhajireen).” and the Dar Al-Muhajireen is the Dar Al-Islam, and so this text limits the rights of citizenship to those who migrate to the Dar Al-Islam, or in other words, they carry the citizenship of Dar Al-Islam.Therefore, this does not encompass all the Muslims in the world but rather only those in Dar Al-Islam, and in the same way, non-Muslims who live in Dar Al-Islam and carry citizenship are not exempted, because the narration of Buraydah makes enjoyment of the right of citizenship conditional to migration to Dar Al-Islam. Accordingly, the Muslim in Dar Al-Islam, and the Dhimmi who lives in Dar Al-Islam and carries its citizenship fall under the application of this article.

Bu, Dârü'l-İslâm'daki vatandaşlar içindir; onlar kamu mülkünden faydalanabilirler ve Müslüman veya zımmî olmalarına bakılmaksızın hiçbirinin bundan men edilmemesi gerekir.

This is for the citizens in Dar Al-Islam; they can utilise from the public property, and none of them should be prevented from doing so irrespective of whether they were Muslims or Dhimmis.

Müslüman tebaanın kamu malını kullanması meselesi açıktır.

The issue of the Muslim subjects utilising the public property is clear.

Zimmîler hakkında ise, Resûlullah ﷺ'in ve doğru yolda olan Halifelerin dönemine ait, bunun doğruluğunu gösteren birçok nass ve olay vardır. - Zimmîler çarşılarda gezip alışveriş yapardı; çarşılar ise kamuya aittir. Ahmed, Ka'b bin Mâlik'ten şöyle rivayet etmiştir:

As for the Dhimmi, there are several texts and incidents from the time of the Messenger (pbuh) and the righteous Khulafaa’ which all indicate this. - They used to walk in the markets, buying and selling, and the markets are public property. Ahmad reported from Ka’b Bin Malik:

. فَ بَ يْ نَا أَنَا أَطُوفُ السُّوقَ إِذَا رَجُلٌ نَصْرَانِ ي جَاءَ بِطَعَامٍ يَبِيعُهُ يَ قُولُ: مَنْ يَدُلُّ ...« »...؟ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ .

. فَ بَ يْ نَا أَنَا أَطُوفُ السُّوقَ إِذَا رَجُلٌ نَصْرَانِ ي جَاءَ بِطَعَامٍ يَبِيعُهُ يَ قُولُ: مَنْ يَدُلُّ ...« »...؟ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ .

"Pazarda dolaşırken, bir Hristiyan yiyecek satmak için geldi ve şöyle dedi: Kâ'b bin Mâlik'e beni kim yönlendirir?" Bu, Müslümanların ve zimmilerin ihtiyaçları için pazarları aynı biçimde ziyaret ettiklerini göstermektedir. - Su, ateş ve otlaklardan faydalanırlardı. İbn Mâce, Ebû Hureyre'den şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ şöyle buyurdu:

- “While I was roaming through the market, a Christian came with some food to sell, saying: who will direct me to Ka’b Bin Malik?” and this indicates that the Muslims and Dhimmis used to visit the markets for their needs in the same manner. - They used to utilise the water, fire and pastures. Ibn Maja reported from Abu Hurayrah that the Prophet said:

. » ثَلاثٌ لا يُمْنَ عْنَ: الْمَاءُ وَالْكَلُِ وَالنَّارُ « .

. » ثَلاثٌ لا يُمْنَ عْنَ: الْمَاءُ وَالْكَلُِ وَالنَّارُ « .

“Üç şey (kimseden) esirgenemez: su, ateş ve otlaklar.” Sahâbîler, Şam'daki Hristiyanların Müslümanlarla birlikte nehirlerden su içebileceği konusunda görüş birliğine vardılar; aynı şekilde, Irak ve Bahreyn'de Mecusî olarak kalanlar için de durum böyleydi; benzer şekilde Mısır'daki Kıptîler de Nil'den içip sulama yapardı. Hepsi ormanlardan odun keser, ekinlerini ortak nehirlerden sularlar ve hayvanlarını ortak otlaklarda otlatırlardı. Bugün ise petrol ve türevlerinden ve elektrikten yararlanmaktadırlar; çünkü bunların ikisi de rivayette sözü edilen “ateş” kapsamına girmektedir. - Ölü arazileri ihya etme hakkına gelince, bu, Ahmed ve Et-Tirmizî'nin Câbir'den sahih bir senedle rivayet ettikleri hadise dayanmaktadır. Câbir şöyle dedi: Allah'ın Elçisi {ﷺ} şöyle buyurdu:

- “Three can not be denied (to anyone): water, fire and pastures”. The companions agreed that the Christians of Al- Sham could drink from the rivers with the Muslims, and similarly the same applied to those who remained Magians in Iraq and Bahrain, and similarly the Coptics in Egypt used to drink and irrigate from the Nile. They would all cut wood from the forests, irrigate their crops from the public rivers and shepherd their flocks in the public pastures. Today they would utilise petrol and its derivatives and electricity, since they are both from the: “fire” mentioned in the narration. - They have the right to revive dead land, due to what is reported by Ahmad and Al-Tirmidhi with an authentic chain from Jabir who said that the Messenger of Allah (pbuh) said:

«مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَهُ» — "Kim ölü bir toprağı canlandırırsa, o toprak onundur." Ve Buhârî'nin Âişe (r.a.)'dan rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

» مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « - “whoever revives a dead land, it belongs to him” and what was reported by Al-Bukhari from Aisha(ra) that the Prophet said:

.» مَنْ أَعْمَرَ أَرْضًا لَيْسَتْ لأَحَدٍ فَ هُوَ أَحَقُّ «.

.» مَنْ أَعْمَرَ أَرْضًا لَيْسَتْ لأَحَدٍ فَ هُوَ أَحَقُّ «.

- “Sahibi olmayan bir toprağı ekip işleyen kimse, o toprağa daha layıktır.” Ve Ebu Davud et-Tayalisi'nin Hz. Aişe'den (ra) rivayet ettiğine göre, Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur:

- “He who cultivates land that does not belong to anybody is more rightful (to own it).”. And what is reported by Abu Dawud At-Tayalisi from Aisha(ra) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. العِبَادُ عِبَادُ اللهِ، وَالْبِلادُ بِلادُ اللهِ، فَمَنْ أَحْيَا مِنْ مَوَاتِ الأَرْضِ شَيْئاً فَ هُوَ لَهُ، « » وَلَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَ ق .

. العِبَادُ عِبَادُ اللهِ، وَالْبِلادُ بِلادُ اللهِ، فَمَنْ أَحْيَا مِنْ مَوَاتِ الأَرْضِ شَيْئاً فَ هُوَ لَهُ، « » وَلَيْسَ لِعِرْقٍ ظَالِمٍ حَ ق .

"Kul Allah'ın kuludur, toprak Allah'ın topraktır (SWT). Kim ölü bir toprağın herhangi bir parçasını ihya ederse, o toprak onundur. Zalimin ise hiçbir mülkiyet hakkı yoktur."

“The slave is the slave of Allah (swt), and the land is the land of Allah (swt), and whoever revives any part of dead land, it belongs to him, and the oppressor has no right of possession”.

Bu delillerin tümü geneldir ve Müslüman olsun veya olmasın, bütün vatandaşları kapsar.

All of these evidences are general and encompass all citizens, irrespective of whether they were Muslims or not.

- Ayrıca, Müslüman olsun ya da zimmi olsun, bütün vatandaşlar kara, deniz ve hava ulaşım araçlarını kullanabilirler. Kara yoluna gelince, zimmiler Allah'ın Resulü ﷺ zamanında da bunu kullanırlardı. Et-Tirmizî, Aişe (r.a.)'dan şöyle dediğini rivayet etmiştir:

- Also, all of citizens whether Muslim or Dhimmi can use the methods of transportation from land, sea and air. As for the land, the Dhimmis used to use it at the time of the Messenger of Allah (pbuh) . Al-Tirmidhi reported from Aisha(ra) who said: .

. ثَ وْبَانِ قِطْرِيَّانِ غَلِيظَانِ، فَكَانَ إِذَا قَ عَدَ فَ عَرِقَ ثَ قُلاَ كانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ « عَلَيْهِ، فَ قَدِمَ بَ ز مِنْ الشَّامِ لِفُلاَنٍ الْيَ هُودِيِّ، فَ قُلْتُ: لَوْ بَ عَثْتَ إِلَيْهِ فَاشْتَ رَيْتَ مِنْهُ ث وَْبَ ينِ » ... إِلَى ا لْمَيْسَرَةِ .

. ثَ وْبَانِ قِطْرِيَّانِ غَلِيظَانِ، فَكَانَ إِذَا قَ عَدَ فَ عَرِقَ ثَ قُلاَ كانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ « عَلَيْهِ، فَ قَدِمَ بَ ز مِنْ الشَّامِ لِفُلاَنٍ الْيَ هُودِيِّ، فَ قُلْتُ: لَوْ بَ عَثْتَ إِلَيْهِ فَاشْتَ رَيْتَ مِنْهُ ث وَْبَ ينِ » ... إِلَى ا لْمَيْسَرَةِ .

– "Allah'ın Resulü ﷺ iki kalın Kıtri kumaşından yapılmış giysi giymişti. Oturduğunda, bu giysiler ona çok ağır geldiğinden terlerdi. Şam'dan, falancanın, Yahudi'nin için bazı giysiler geldi. Dedim ki: 'Belki ona bir haber gönderip, (ödeme yapmak kolaylaşıncaya kadar) ondan veresiye bazı giysiler satın alabilirsin.' Denize gelince, sahabe döneminde Müslümanlarla aynı biçimde kullanırlardı; bugün ise bu, havayollarının kullanımına benzemektedir."

– “The Messenger of Allah (pbuh) (saw) was wearing two thick Qitri garments on. When he would sit, he would sweat since they were so heavy for him. Some clothes arrived from Ash-Sham for so-and-so, the Jew. I said: 'Perhaps you could dispatch a request to him to buy some garments (on credit) from him until it is easy (to pay).” As for the sea, they used to use it in the same manner as the Muslims at the time of the companions, and today that is analogous to the use of the airways.

- Bunlar da genel yolları ve kamu iletişim hatlarını kullanabilirler, çünkü bunlar toplu taşımaya benzer.

- They can also use the general paths and the public communications as they are analogous to the public transportation.

Bu, makalenin ilk bölümü için delil: bütün bireylerin kamu malından faydalanma hakkına sahip olduğuna dairdir.

This is the evidence for the first part of the article that all of the individual subjects have the right to utilise the public property.

Ikinci kısma gelince, Devletin bir kişiye bunu bireysel olarak mülk edinmesine ya da kullanmasına izin vermesi caiz değildir. Bunun delili, Peygamberin kendisine tuzlu bir arazi verdiği Ebyad bin Hammal'ın rivayetidir. Ebyad'a, verdiği şeyin tükenmeyen su gibi olduğu bildirilince, Peygamber ondan geri almıştır. Tirmizî, Ebyad bin Hammal'dan şöyle rivayet etmiştir: "Peygamber'e gelip ondan tuzlu bir araziyi iktâ olarak kendisine vermesini istedi ve Peygamber de ona verdi. O ayrılırken, Peygamber'in yanındaki bir kişi şöyle dedi: 'Ona ne verdiğini biliyor musun? Ona tükenmeyen suyu verdin.' Bunun üzerine Peygamber onu ondan geri aldı." Diğer delil ise Tirmizî'nin Âişe (r.a.)'dan rivayet ettiği ve 'Hasen Sahih' dediği, İbn Huzeyme'nin de Sahih'inde rivayet ettiği hadistir; Allah Resûlü ﷺ şöyle buyurmuştur:

As for the second part, which is that it is not allowed for the State to permit someone to individually possess or utilise it – its evidence is the narration of Abyad Bin Hammal when the Prophet granted him some land which was salt laden, and when he was informed that what he had given him was similar to nondepleted water he took it back from him. Al-Tirmidhi reported from Abyad Bin Hammal that: “He came to the Prophet and asked him to assign him a salt laden land as a fief, and he granted it to him. And when he left, one person with the Prophet said: “Do you know what you have granted him? You granted him the non-depleted water”. He then took it away from him”. The other evidence is that which Al-Tirmidhi reported from Aisha(ra) and he said it is Hasan Sahih, and Ibn Khuzaymah reported in his Sahih, that the Messenger (pbuh) said:

. » مِنًى مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ « .

. » مِنًى مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ « .

“Mina, önce gelen kimse için bir konaklama yeridir”; ayrıca Al-Sa’ab b. Jathamah'tan Al-Bukhari'nin rivayet ettiği hadis:

“Mina is a resting place for whoever arrives there first”, and also the narration of Al-Sa’ab b. Jathamah with Al-Bukhari:

.» لا حِمَى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

.» لا حِمَى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

"Allah'tan ve Elçisinden başka hiçbir hima (zekât hayvanlarının otlatılması için ayrılmış bölge) yoktur(SWT)." Wait, the honorific for the Messenger should be ﷺ, and the translation must keep the original structure. Corrected: "Allah'tan(SWT) ve Elçisinden ﷺ başka hiçbir hima (zekât hayvanlarının otlatılması için ayrılmış bölge) yoktur."

“There is no Hima (for grazing the animals of Zakah) except for Allah (swt) and His Messenger (pbuh)”.

Açıktır ki kapitalist tekellerin ve zengin şirket ile bireylerin çoğu, hayali servete sahip olmayı, doğal gaz, petrol ve diğer madenî kaynaklar ile iletişim, ulaşım, su ve diğer kamusal mülkiyet türlerini sömürmelerine olanak tanıyan özel ayrıcalıklar sayesinde başarmıştır.

It is clear that most of the capitalist monopolies and rich companies and individuals who have imaginary wealth, have managed to do so because of the special privileges they get to exploit the different types of public property, such as gas, petrol and the other mineral resources, and the communications, transport, water and other things.