Ordu, sancaklar ve bayraklarla donatılır; Devlet Başkanı (Halife) sancakları, orduya komuta etmesi için atadığı kişilere verir, bayrakları ise tugay komutanları sağlar.

The Army is given banners and flags and the Head of State (the Khalifah) gives the banners to whomever he appoints to lead the Army, whereas the flags are provided by the brigadiers.

1. Al-Liwa’ (sancak) ve Al-Rayah (bayrak) – dilbilimsel açıdan ikisi de Al-Muhit sözlüğünde geçtiği üzere Al-’Alam (işaret, alamet) anlamına gelir. Şeriat, kullanım bakımından bunların her birine, aşağıdaki biçimde bir şer'i anlam vermiştir:

1. Al-Liwa’ (banner) and Al-Rayah (flag) – from the linguistic angle, they both mean Al-’Alam (sign) as mentioned in the Al- Muhit dictionary. The Shari’ah gave each of them, in terms of usage, a Shari’ah meaning along the following manner:

Bayrak beyazdır; üzerinde siyah renkle "La İlahe İllallah, Muhammedun Resulullah" yazılıdır ve ordunun Emiri ya da komutanına verilir. Konumunu belirlemek için kullanılır ve bulunduğu yeri takip eder. Bayrağın ordu emirine bağlanmasının delilleri şunlardır:

The Banner is white: written upon it La Ilaha Illa Allah, Muhammad Rasul Allah in black, which is given to the Amir or leader of the Army. It is used to identify his position, and follows the position. The evidence for attaching the banner to the Amir of the Army:

. » دَخَلَ مَكَّةَ يَ وْمَ الْفَتْحِ وَلِوَاؤُهُ أَبْ يَضُ أَنَّ النَّبِيَّ « .

. » دَخَلَ مَكَّةَ يَ وْمَ الْفَتْحِ وَلِوَاؤُهُ أَبْ يَضُ أَنَّ النَّبِيَّ « .

“Peygamber (phuh) Mekke'ye Fetih Günü girdi ve sancağı beyazdı” diye İbn Mace, Cabir'den rivayet etmiştir ve o gün Elçi (pbuh) Ordunun komutanıydı. Aynı şekilde Allah'ın Elçisi (pbuh), gönderdiği orduların komutanlarına sancakları bağlardı; bu, Hafız İmam Ebu el-Fetih'in, Ibn Sayyid el-Nas olarak bilinen ve H. 734 yılında vefat eden “‘Uyun el-Athar fi Funun el-Maghazi vel-Shama'il vel-Siyar” adlı eserinde zikredilmiştir. Orada şöyle der: “…Hicretin on birinci yılında Safer'den dört gün önce, Pazartesi günü, Allah'ın Elçisi (pbuh) insanlara Romalılarla savaşmak için hazırlanmalarını emretti. Ertesi gün Usame bin Zeyd'i çağırdı ve ona, babasının öldürüldüğü yere git, dedi; atları hazırla, sen ordunun Emiri'sin… Çarşamba günü Allah'ın Elçisi (pbuh) ağrı hissetmeye başladı… Perşembe günü ise Usame'ye beyaz bir sancak verdi, sonra şöyle dedi: Allah yolunda sefere çık ve Allah'ı inkar edenlerle savaş. Böylece sancak bağlı olarak yola çıktı…” Sancak siyahtır; üzerinde beyaz renkle “La ilahe illallah, Muhammed Resulullah” yazılıdır ve ordunun bölüklerinin (tugay, birlik vb.) komutanlarına verilir. Delil ise şudur: Hayber'de, ordunun komutanı sıfatıyla Elçi (pbuh) şöyle demiştir,

“The Prophet (phuh) entered Makkah on the Day of Conquest and his banner was white” reported by Ibn Maja from Jabir, and on that day the Messenger (pbuh) was the leader of the Army. In the same way, the Messenger of Allah (pbuh) used to attach the banners to the leaders of the armies that he sent out, as has been mentioned in “‘Uyun Al-Athar fi Funun Al-Maghazi Wal- Shama’il Wal-Siyar” by Imam Al-Hafiz Abi Al-Fateh who is known by the name Ibn Sayyid Al-Nas who died in 734 AH, where he stated “...on Monday, four days before Safr of the eleventh year of Hijrah, the Messenger of Allah (pbuh) ordered the people to prepare to fight against the Romans. When it was the next day, he called Usamah Bin Zayd, and said to him go to the place your father was killed, so prepare the horses and you are the Amir of the Army…and so when it was Wednesday the Messenger of Allah (pbuh) began to feel pain…then when it was Thursday he gave a white banner to Usamah, then he said go out on the expedition in the path of Allah, and fight those who disbelieved in Allah, and so he went out with the banner tied…” The Flag is black: written upon it La Ilaha Illa Allah, Muhammad Rasul Allah in white, which is given to the heads of the divisions of the Army (brigade, unit, etc.). The evidence is that during Khaybar in his role as the leader of the Army, the Messenger (pbuh) said,

. لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ، أَوْ لَيَأْخُذَنَّ الرَّايَةَ، غَدًا رَجُلاً يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، أَوْ قَالَ « يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، يَ فْتَحُ اللَّهُ عَلَيْهِ، فَإِذَا نَحْنُ بِعَلِيٍّ وَمَا نَ رْجُوهُ، فَ قَالُوا: هَذَا عَلِ ي، » الرَّايَةَ، فَ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ .

. لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ، أَوْ لَيَأْخُذَنَّ الرَّايَةَ، غَدًا رَجُلاً يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ، أَوْ قَالَ « يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، يَ فْتَحُ اللَّهُ عَلَيْهِ، فَإِذَا نَحْنُ بِعَلِيٍّ وَمَا نَ رْجُوهُ، فَ قَالُوا: هَذَا عَلِ ي، » الرَّايَةَ، فَ فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَعْطَاهُ رَسُولُ اللَّهِ .

"Yarın bayrağı vereceğim; ya da bayrak yarın, Allah'ın ve Resulü'nün sevdiği bir adamın eline geçecek ve Hayber onun eliyle fethedilecek (Allah'ın yardımıyla)." Hepimiz bayrağı almayı umut ederken, "İşte Ali!" denildi ve Peygamber ﷺ bayrağı ona verdi, Hayber onun eliyle fethedildi (Allah'ın yardımıyla). (Salama b. el-Ekva'dan rivayet edilmiş, ittifakla sahihtir.) Ali (ra) o dönemde ordunun bir tabur ya da tugay komutanı olarak görülüyordu. Aynı şekilde Haris b. Hassan el-Bekri'den gelen rivayette de benzer bir durum vardır.

“I will give the flag tomorrow, or tomorrow the flag will be taken by a man who is loved by Allah and His Prophet (phuh) , and (Khaibar) will be conquered through him, (with Allah's help)" While every one of us was hopeful to have the flag, it was said, "Here is `Ali" and the Prophet (phuh) gave him the flag and Khaibar was conquered through him (with Allah's Help)” (agreed upon from Salama b. Al-Akwa’). ’Ali (ra) at that time was considered as the head of a battalion or brigade of the Army. Similarly in the narration from Al-Harith Bin Hassan Al-Bakri,

. على المنبر، وبلال قائم بين يديه، متقلد قدمنا المدينة فإذا رسول الله « وإذا رايات سود، فسألتُ : ما هذه الرايات؟ فقالوا: عمرو ، السيف بين يدي الرسول » بن العاص قدم من غزاة .

. على المنبر، وبلال قائم بين يديه، متقلد قدمنا المدينة فإذا رسول الله « وإذا رايات سود، فسألتُ : ما هذه الرايات؟ فقالوا: عمرو ، السيف بين يدي الرسول » بن العاص قدم من غزاة .

“Medine'ye geldik ve Peygamber ﷺ'i minberde gördük; Bilal de önünde kılıcını tutarak duruyordu. Resulullah ﷺ'in önünde siyah bayraklar vardı. ‘Bu bayraklar nedir?’ diye sordum. Onlar, Amr bin el-Âs'ın bir seferden yeni döndüğünü söylediler.” Bunu Ahmed, el-Müsned'de ve başka yerlerde rivayet etmiştir. Et-Tirmizî'nin, el-Hâris bin Hassan el-Bekrî'den rivayetinde ise lafız şöyledir:

“We came to Madinah and saw the Prophet (phuh) on the pulpit, with Bilal standing in front of him holding his sword, and there were black flags in front of the Messenger (pbuh) . I asked ‘What are these flags?’ They said Amr Bin Al-’Aas has just arrived from an expedition” reported by Ahmad in Al-Musnad and elsewhere, and in the report of Al-Tirmidhi from Al-Harith Bin Hassan Al-Bakri he said the wording,

. قدمت المدينة فدخلت المسجد فإذا هو غاص بالناس وإذا رايات سود تخفق وإذا قلت ما شأن الناس؟ قالوا يريد أن يبعث بلال متقلد السيف بين يدي رسول الله » فإذا رايات سود « عمرو بن العاص وجها. فمعنى .

. قدمت المدينة فدخلت المسجد فإذا هو غاص بالناس وإذا رايات سود تخفق وإذا قلت ما شأن الناس؟ قالوا يريد أن يبعث بلال متقلد السيف بين يدي رسول الله » فإذا رايات سود « عمرو بن العاص وجها. فمعنى .

"Medine'ye geldim, Mescid'e girdim ve onu insanlarla dolu gördüm; siyah bayraklar dalgalanıyordu, Bilal da Peygamber'in (ﷺ) önünde bir kılıç tutuyordu. 'Mesele nedir?' dedim. Dediler ki: 'Amr bin el-Âs'ı bir yere göndermek istiyor.'" "Siyah bayraklar" ifadesinin anlamı, ordunun pek çok bayrağının bulunmasıdır. Ordunun komutanı tek bir kişi olduğunda – ki o da Amr bin el-Âs'tı – bu, bayrakların tugay ve birliklerin başkanlarıyla birlikte olduğu anlamına gelmiş olmalıdır.

“I came to Madinah, entered the Mosque and found it crowded with people, and there were black flags fluttering, and Bilal was holding a sword in front of the Prophet (phuh) . I said ‘What is the matter?’ They said: ‘He wants to send Amr Bin Al-’Aas to somewhere’”. The meaning of “black flags” is that there were many flags with the Army, and when the Amir of the Army was one person – and that was Amr Bin Al-’Aas, this means that they must have been with the heads of the brigades and units.

Bu şekilde sancaklar Ordu Emiri'ne ve ordunun geri kalanına, birliklerine, tümenlerine ve alaylarına bağlanırdı. Buna göre her ordunun tek bir sancağı ve birçok bayrağı vardır.

This is how the banners were attached to the Amir of the Army, and the flags with the rest of the Army, its divisions, brigades and units. Accordingly, there is a single banner and many flags for each army.

Bu nedenle, sancaklar Ordu Emiri'ne ait bir işarettir ve başka hiç kimseye ait değildir; bayraklar ise askerlerle birlikte bulunan işaretlerdir.

Therefore, the banners are a sign for the Amir of the Army and no one else, and the flags are signs with the soldiers.

2. Bayrak, Ordu Emiri'ne bağlıdır ve onun makamının bir işaretidir; yani bayrak, Emir'in makamıyla birlikte kalır. Savaş sırasında ise savaş komutanı, ister Ordu Emiri olsun ister Ordu Emiri tarafından atanmış başka bir komutan olsun, savaş meydanındaki çatışma sırasında bayrağı taşıması için kendisine verilir. Bu nedenle, savaş meydanında savaş komutanı tarafından taşındığı için buna "Ümmü'l-Harb" (savaşın anası) denir.

2. The banner is attached to the Amir of the Army, and it is a sign for his position; in other words, it stays with the position of the Amir. As for during the battle, the leader of the battle, irrespective of whether it was the Amir of the Army or another leader who was appointed by the Amir of the Army, is given the flag to carry it during the fighting on the battlefield, and for this reason, it is called Umm Al-Harb (the mother of the war) since it is carried by the leader of the battle in the battlefield.

Bu nedenle savaşın sürdüğü süre boyunca, her savaş komutanının bir bayrağı vardır; bu, o dönemde bilinen bir husustur ve bayrağın dalgalanmaya devam etmesi, savaş komutanının gücünün bir delilidir. Bu, savaş adetlerine göre gerekli olan idari örgütlenmenin bir parçasıdır.

For that reason for the duration for which the war takes place, each leader of a battle has a flag, and this is an issue known at that time, and the continuation of the flying of the flag is an evidence of the strength of the leader of the battle. It is part of the administrative organisation that is required according to the customs of war.

Lamenting the deaths of Zayd, Ja’far and Ibn Rawahah, the Messenger of Allah (pbuh) told the people before the soldiers delivered the news. . أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَ ا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ « » رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ .

Lamenting the deaths of Zayd, Ja’far and Ibn Rawahah, the Messenger of Allah (pbuh) told the people before the soldiers delivered the news. . أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَ ا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ « » رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ .

Zeyd bayrağı aldı ve şehit edildi, sonra Ca'fer bayrağı aldı ve şehit edildi, ardından Abdullah bin Revaha bayrağı aldı ve şehit edildi. (Buhârî rivayet etmiştir.)

“Zayd took the flag and was martyred, so Ja’far took the flag and was martyred, and so ’Abdullah Bin Rawahah took the flag and was martyred” (reported by Al-Bukhari).

Aynı şekilde, savaş sürüyorsa ve savaş alanındaki ordunun komutanı bizzat Halife ise, savaş alanında sancağın yalnızca bayrakla yetinmeyip dikilmesi caizdir. İbn Hişam'ın Siyer'inde rivayet edildiğine göre, büyük Bedir Savaşı'nda savaş alanında hem sancak hem de bayrak bulunmuştur. Siyer'de şöyle rivayet edilmektedir: "İbn İshak dedi ki: Sancak, Abdü'd-Dâr'ın oğlu Abdi Manaf'ın oğlu Haşim'in oğlu Umeyr'in oğlu Mus'ab b. Umeyr'e verildi. İbn Hişam dedi ki: Beyazdı... İbn İshak dedi ki: Allah'ın Elçisi'nin (sav) önünde iki siyah bayrak vardı: biri, El-Ukab adıyla anılan Ali b. Ebi Talib'in, diğeri ise Ensar'dan bazılarınındı."

In the same manner, if the war is taking place and the leader of the Army in the battlefield is the Khalifah himself, then it is permitted for the banner to be raised in the battlefield and not simply the flag alone. It is reported in the Sirah of Ibn Hisham that in the major Badr battle, both the banner and the flag were present on the battlefield. It is reported in the Sirah “Ibn Ishaq said: and the banner was given to Mus’ab Bin ’Umayr Bin Hashim Bin ’Abd Manaf Bin ’Abd Al-Dar. Ibn Hisham said: and it was white…and Ibn Ishaq said: and there were two black flags in front of the Messenger of Allah (pbuh) : one with ’Ali Bin Abi Talib which was called Al-’Uqab, and the other with some of the Ansar”.

Barış zamanlarında ya da savaşın sonunda ise bayraklar, bu bayrakları taşıyan tümenler, tugaylar ve birliklerle birlikte orduya dağıtılır… Nitekim Amr bin el-As'ın ordusuna ilişkin, el-Harith bin Hassan el-Bekri'nin rivayetinde de bu şekilde anlatılmıştır.

As for during times of peace, or at the end of the battle, then the flags are distributed in the Army with the divisions, brigades and units raising them…as is mentioned in the narration of Al-Harith Bin Hassan Al-Bakri regarding the Army of Amr Bin Al-’Aas.

İslam'da bağlanan ilk sancak, Abdullah bin Cahş'ın sancağıdır; Sa'd b. Malik için ise hilal şeklinde beyaz bir hilalin bulunduğu siyah bir bayrak bağlanmıştır. Bütün bunlar, ordunun bayrak ve sancaklara sahip olmasının zorunlu olduğunu ve halifenin, ordunun başına getirdiği kişilere sancakları verenin kendisi olduğunu göstermektedir. Bayrakların verilmesine gelince, halifenin veya tugay komutanlarının bunları takdim etmesi caizdir. Ümmü Seleme'nin, Allah Resulü ﷺ'in şöyle dediğini rivayet ettiği hadis de bu konuyla ilgilidir.

The first banner to be tied in Islam was the banner of ’Abdullah Bin Jahsh, and a black flag with a white crescent was tied for Sa’d b. Malik. All of this indicates that it is imperative that the Army has flags and banners, and that the Khalifah is the one who assigns the banners to whomever he assigns over the Army. As for the flags, it is permitted for the Khalifah or the brigadiers to present them. The narration of Umm Salamah that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلاً يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُه ...، فَأَعْطَاهَا « » عَلِيّ اً .

. لأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ غَداً رَجُلاً يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُه ...، فَأَعْطَاهَا « » عَلِيّ اً .

"Allah'ı ve Elçisini seven bir adama bayrağı vereceğim, Allah ve Elçisi de onu sever..." ifadesi ve "Onu Ali'ye verdi" sözü, halifenin bunu yapmasının caiz olduğunu göstermektedir. Tugay komutanlarının bayrakları başkalarına vermesinin caiz olduğu ise el-Harith bin el-Hassan el-Bekri'nin rivayet ettiği "وإذا راياتٌ سود" hadisinden anlaşılabilir.

“I will give the flag to a man who loves Allah and His Messenger, and Allah and His Messenger love him ... He gave it ’Ali” shows the permissibility of the Khalifah doing so. The permissibility of the brigadiers presenting the flags to others can be understood from the narration of Al-Harith Bin Al-Hassan Al-Bakri which mentioned. . "وإذا راياتٌ سود" .

"siyah bayraklar vardı" ifadesi, ordunun yanında birçok bayrağın bulunduğu, ancak tek bir komutanının olduğu anlamına gelir; o da Amr bin el-Âs'tır. Bir seferden dönüyor olsalar da sefere çıkıyor olsalar da bu, bayrakların tugay komutanlarının yanında bulunduğu anlamına gelir. Bayrakların Resûlullah ﷺ tarafından onlara verildiğine dair bir delil yoktur. Ancak halifenin tugay komutanlarına bayrakları tugay başkanlarına verme yetkisi tanıması caizdir ve bu, disiplin açısından daha uygundur. Yine de bütün bunlar caiz olan şeyler, yani mubah kapsamına girmektedir.

“there were black flags”, since its meaning is that there were many flags with the Army while they had a single leader, which was Amr Bin Al-’Aas. Irrespective of whether they were returning from or leaving for an expedition, this means that flags were with the heads of the brigades, and there is nothing to indicate that it was the Messenger (pbuh) who appointed the flags to them. However, it is permitted for the Khalifah to give the brigadiers the power to give the flags to the brigade heads, and this is more appropriate for discipline, even though all of this falls under what is permitted, or in other words, Mubah.