Bayt Al-Mal'in sürekli gelir kaynakları; ganimet, cizye, arazi vergisi, define (gömü) hazinesinin beşte biri ve zekâttır. Bu gelirler, bir ihtiyaç olup olmadığına bakılmaksızın sürekli olarak toplanır.

The permanent sources of income for the Bayt Al-Mal are the booty, Jizya, land tax, a fifth of buried treasure, and Zakah. This income is collected continuously irrespective of whether there was a need or not.

Bu maddenin delilleri, gelirleri kapsayan delillerdir; dolayısıyla ganimetin delili Allah'ın (SWT) şu sözüdür:

The evidences for this article are the evidences which include the income, so the evidence for booty is the words of Allah (swt):

"Ve Allah'ın, şehir halkından Resulüne geri çevirdiği ganimet - o, Allah'ındır, Resulünündür, yakın akrabanındır, yetimlerindir, miskinlerindir ve yolda kalmış yolcularındır." (Haşr, 59:7). Cizye'nin delili ise Allah'ın (c.c.) şu sözüdür:

“And what Allah (swt) restored to His Messenger (pbuh) from the people of the towns - it is for Allah (swt) and for the Messenger (pbuh) and for [his] near relatives and orphans and the [stranded] traveller.” (TMQ 59:7). The evidence for Jizyah is His (swt) words:

“Ta ki cizyeyi boyun eğerek, küçük düşmüş bir hâlde gönüllü olarak versinler.” (TMQ 9:29). Haraç arazisi hakkında Ebû Ubeyd'den rivayet edilen, şu sözde geçen delil ise arazi vergisinin dayanağıdır.

“Until they give the Jizyah willingly while they are humbled.” (TMQ 9:29). The evidence for land tax is what was reported from Abu ‘Ubayd regarding the Kharajiyyah land when he said:

والخلفاء بعده قد جاءت في افتتاح وجدنا الآثار عن رسول الله « الأرضين بثلاثة أحكام: أرض أسلم عليها أهلها فهي ملك أيمانهم، وهي أرض عشر لا شيء عليهم فيها غيره. وأرض افتتحت صلحاً على خراجٍ معلوم فهم على ما صولحوا عليه لا يلزمهم أكثر منه. وأرض أخذت عنوة فهي التي اختلف فيها المسلمون، فقال بعضهم سبيلها سبيل الغنيمة فتخمس وتقسم، فيكون أربعة أخماسها خططاً بين الذين افتتحوها خاصة، ويكون الخمس الباقي من سمى الله تبارك وتعالى. وقال بعضهم بل حكمها والنظر فيها إلى الإمام إن رأى أن يجعلها غنيمة فيخمسها ويقسمها كما فعل بخيبر فذلك له، وإن رأى أن يجعلها فيئاً فلا يخمسها ولا يقسمها رسول الله ولكن تكون موقوفة على المسلمين عامة ما بقوا كما صنع عمر بالسواد فعل ذلك، » فهذه أحكام الأرض التي تفتح فتح اً.

والخلفاء بعده قد جاءت في افتتاح وجدنا الآثار عن رسول الله « الأرضين بثلاثة أحكام: أرض أسلم عليها أهلها فهي ملك أيمانهم، وهي أرض عشر لا شيء عليهم فيها غيره. وأرض افتتحت صلحاً على خراجٍ معلوم فهم على ما صولحوا عليه لا يلزمهم أكثر منه. وأرض أخذت عنوة فهي التي اختلف فيها المسلمون، فقال بعضهم سبيلها سبيل الغنيمة فتخمس وتقسم، فيكون أربعة أخماسها خططاً بين الذين افتتحوها خاصة، ويكون الخمس الباقي من سمى الله تبارك وتعالى. وقال بعضهم بل حكمها والنظر فيها إلى الإمام إن رأى أن يجعلها غنيمة فيخمسها ويقسمها كما فعل بخيبر فذلك له، وإن رأى أن يجعلها فيئاً فلا يخمسها ولا يقسمها رسول الله ولكن تكون موقوفة على المسلمين عامة ما بقوا كما صنع عمر بالسواد فعل ذلك، » فهذه أحكام الأرض التي تفتح فتح اً.

“Peygamber’den (ﷺ) ve ardından gelen Halifelerden, fetihlerle ilgili olarak üç hükümde toplanan rivayetler bulduk: Müslüman olmuş kimselerin topraklarıdır; bu topraklar onlara aittir ve bunlar ‘Öşür’ (onda bir) toprağıdır, bunların üzerine bundan başka bir şey konulmaz. Bir de, üzerinde anlaşılmış bir haraç esasına dayanarak barış antlaşmasıyla açılan topraklardır; bunların üzerine başka bir şey konulmaz. Bir de zorla alınan topraklardır ki, Müslümanların bu konuda ihtilaf ettikleri meseledir: Bunlardan bazıları, bunun ganimet malı gibi muamele görmesi gerektiğini söylemiştir; bu nedenle (Devlet tarafından) beşte biri alınır ve taksim edilir; böylece beşte dört, toprağı fethedenler arasında taksim edilir, geri kalan beşte bir ise Allah (swt) içindir. Bazıları ise, hayır, hükmü İmam’a bırakılır, demiştir; eğer İmam bunun ganimet olarak bırakılmasını uygun görürse, beşte biri alınır ve geri kalanı Allah Resulü’nün (ﷺ) yaptığı şekilde taksim edilir, bunu yapabilir; eğer harp ganimeti olarak tutulmasının uygun olduğunu düşünürse, taksim edilmeden bırakılır, Ömer’in Sevad (Irak toprakları) ile yaptığı gibi Müslümanların genelinin yararına bırakılır. Fethedilmiş topraklara ilişkin hükümler bunlardır.” Müslümanların Ömer’le (ra) Sevad (Irak toprakları) arazisi hakkındaki tartışmalarının hikâyesi de Ebu Yusuf’un el-Harâc adlı eserinde nakledilmiştir.

“We found reports from the Messenger of Allah (pbuh) and the following Khulafaa', regarding land conquering, in three rules: the land of those who had embraced Islam, so it belongs to them, and this is the land of ‘Ushr ( tenth) and there is nothing (imposed) upon them other than that. And land which was opened through a peace treaty based upon an agreed land tax, and nothing more is imposed upon them. And the land which was taken by force, which is the subject that the Muslims differed over; some of them said it should be treated like booty, so a fifth is taken off it (by the State) and it is divided, and so four fifths is divided between those who had conquered the land, and the remaining fifth is for Allah (swt). And some said, no, rather its rule is left to the Imam; if he thinks it should be left as booty, a fifth is taken and the rest is divided in the same manner that the Messenger of Allah (pbuh) did, then he can do that, and if he thinks that it should be kept as a spoil of war, it is left undivided but rather it is left for the generality of the Muslims as Omar did with Al-Sawaad. These are the rules regarding land which has been conquered”. The story of Muslims’ discussion with Omar (ra) regarding the land of Sawaad (land of Iraq) is also reported by Abu Yusuf in Al-Kharaj.

Beşinci hazine hakkındaki delil, Resulullah ﷺ'in sözüdür:

As for the fifth of treasures its evidence is the words of the Messenger (pbuh) :

. » وَفِي الرِّكَازِ الخُْمُسُ « .

. » وَفِي الرِّكَازِ الخُْمُسُ « .

“Defineden çıkan hazinede beşte bir oranında zekât ödemek farzdır.” Zekâtın delilleri ise çoktur. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“One fifth is compulsory to be paid (as Zakah) on buried Treasure.” And as for Zakah, its evidences are many, Allah (swt) said:

“And give Zakah” (TMQ 2:43), and the Prophet said to Mu’adh: . فَأَعْ لِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى « » فُقَرَائِهِمْ .

“And give Zakah” (TMQ 2:43), and the Prophet said to Mu’adh: . فَأَعْ لِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى « » فُقَرَائِهِمْ .

"Onlara Allah'ın (SWT) kendilerine zekâtı ödemeyi farz kıldığını bildir. Zekât, zenginlerinden alınmalı ve fakirlerine dağıtılmalıdır."

“tell them that Allah (swt) has made the payment of Zakah obligatory upon them. It should be collected from their rich and distributed among their poor.”.

Bütün bu deliller farziyet anlamını ifade etmektedir; dolayısıyla bu malın verilmesi bir yükümlülüktür. Bu nedenle, ihtiyaç olsun olmasın sürekli olarak alınır, çünkü Allah (SWT) bunu farz kılmıştır ve farz yerine getirilmek zorundadır.

All of these evidences convey the meaning of obligation, and so paying this wealth is an obligation, which is why it is taken perpetually regardless of the need, since Allah (swt) made it obligatory, and the obligation must be carried out.