Her vilayetin, halkı arasından seçilen ve valinin öncülüğünde görev yapan bir meclisi vardır. Bu meclisin, idari konularda görüş bildirmeye katılma yetkisi vardır, ancak yönetme yetkisi yoktur; ve bu, iki amaç için olacaktır:

Every province has an assembly elected from its people and championed by the governor. The assembly has the authority to participate in expressing opinions on administrative matters and not on ruling; and this would be for two objectives:

Öncelikle, valiye vilayetin durumu ve ihtiyaçları hakkında gerekli bilgileri sunmak ve bu konudaki görüşlerini ifade etmek.

Firstly - providing the necessary information about the situation of the governorate and its needs to the governor and to express their opinion about that.

İkincisi: vali'nin kendileri üzerindeki yönetimine dair memnuniyetlerini veya şikâyetlerini ifade etmek amacıyla.

Secondly - in order to express their contentment or complaint about the rule of the governor over them.

Meclisin görüşü ilk seferinde bağlayıcı değildir, ikinci seferinde ise bağlayıcıdır; eğer halk validen şikâyetçi olursa, vali görevinden alınır.

The opinion of the assembly is not binding in the first instance and is binding in the second – if they complain about the governor he is removed.

Peygamberin (sallallahu aleyhi ve sellem) valilerinin bir il meclisine sahip olduğu bilinmemektedir; Peygamberin (sallallahu aleyhi ve sellem) fiillerinden de onun bir il meclisi seçtiği bilinmemektedir. Aynı şekilde, Râşid Halifelerden de buna benzer bir şey bilinmemektedir. Bundan dolayı il meclisi, yönetim aygıtının ya da Şer'i hükümlerin bir parçası değildir; çünkü yönetim aygıtı, Şer'i bir delili bulunan her yönetim fiilidir ve delili olmayan hiçbir şey yönetim aygıtından değildir. Bilakis böyle bir şey incelenir; eğer bir kökten türetilmiş bir fer'i fiil ise, o köke tabi olur ve uygulanmasına izin verilen yöntem ve araçlardan, yani idare denilen şeyden olur. Eğer kök ya da fer'i fiilin bir delili varsa, o zaman bunu Şer'i delile uygun olmadan üstlenmek doğru değildir.

It is not known that the governors of the Messenger (pbuh) used to have a provincial assembly and it is not known from the actions of the Messenger (pbuh) that he selected a provincial assembly, and in the same way, nothing similar is known from the righteously guided Khulafaa’. From this, the provincial assembly is not part of the ruling apparatus or the Shari’ah rules, since the ruling apparatus is every action from the acts of ruling that has a Shari’ah evidence and anything which has no evidence is not from the ruling apparatus. Rather it is examined, and if it is a branch action that is derived from a root, then it follows that root and is from the styles and means that are permitted to be acted upon - in other words, from what is called administration; and if the root or branch action has evidence, then it is not correct to undertake it except in accordance with the Shari’ah evidence.

Vilayet meclisi, valilik fiillerinden türeyen bir şube faaliyetidir; çünkü vali yönetimi ve idareyi üstlenir, vilayet halkı ise vilayetlerinin gerçeklikleri ve orada olup bitenler konusunda ondan daha bilgilidir. Buna göre, faaliyetlerini yürütebilmesi için dayanabileceği bilgilere sahip olması elzemdir ve bu bilgi vilayet halkı arasında mevcuttur. Bundan dolayı, onları yönetirken vilayet halkına başvurması zorunludur.

The provincial assembly is a branch action that is derived from the actions of the governorship, since the governor undertakes the ruling and administration, and the people of the province are more knowledgeable than him regarding the reality of their province and what occurs within it. Accordingly, it is vital that he has information that he can rely upon in order to undertake his actions and this information is present amongst the people of the province. Based upon this, it is imperative for him to refer to the people of the province while he is governing them.

Bir açıdan bakıldığında, onun vilayeti yönetmesi, vilayet halkının öfkelenmemesi esasına dayanmalıdır; çünkü halk ondan öfkelenirse, onu görevden almak Halife'ye düşer. Nitekim Peygamber ﷺ, Bahreyn'deki 'Amili el-'Alâ' b. el-Hadramî'yi, 'Abd Kays heyeti onun hakkında şikâyette bulunduğu için görevden almıştır; bu, İbn Sa'd'ın et-Tabakât'ında zikredilmiştir. Buna göre, vilayet halkının onun bu vilayeti yönetmesine dair görüşünün, yani onlardan razı olup olmadıklarının bilinmesi zorunludur.

This is from one angle, and from another angle his ruling of the province must be upon a basis that the people of the province are not angered, since if they are angry with him, then it would be upon the Khalifah to remove him, since the Messenger (pbuh) removed Al-’Ala’ b. Al-Hadrami as his ’Amil over Bahrain since the delegation of ’Abd Qays complained about him as mentioned by Ibn Sa’d in Al-Tabaqat. Accordingly, it is imperative that the opinion of the people of the province regarding his undertaking the ruling over them is known as to whether they are content or not.

Ayrıca, valisi olduğu halkın yönetimi sırasında onlara başvurması, şu iki sebeple zorunludur: Vali'nin ihtiyaç duyduğu bilgileri toplamak ve halkının onun yönetimi hakkında ne düşündüğünü bilmek. Dolayısıyla valinin halkına başvurması gerekir. Bu başvuruyu kolaylaştırmak için vali, halkı arasından seçilen bir il meclisi kurar; böylece bu meclise, bilgi toplama ve halkın valinin yönetimine dair görüşünü öğrenme olmak üzere iki konu için başvurabilir. Buna göre bu meclisin herhangi bir istişare (Şura) veya görüş alma işlevi yoktur ve yönetim eylemiyle hiçbir ilgisi bulunmaz; aksine idari faaliyeti incelemek içindir. Görüşü bağlayıcı değildir, yalnızca valiye yardımcı olmak için vardır. Bu meclisi ilk kuran kişi Ümer b. Abdülaziz'dir; çünkü halife olmadan önce Medine valisiydi ve bir liderlik meclisi düzenlediğinde, görüş öncüleri ve kabilelerinin liderleri olan iki kişiyle buluşur ve onlara şöyle derdi: "Bu, kötülük ve fitne meclisidir. Siz ikiniz, beni incelemekten (denetlemekten) başka bir işle uğraşmıyorsunuz. Eğer Hakk'a uymayan bir şey görürseniz, beni Allah'ı hatırlatarak uyarın ve O'ndan korkutun." Dolayısıyla temel ilke, halkın görüşüne başvurmak ve valinin onlar tarafından denetlenmesidir; bu başvuruyu gerçekleştirmek için vali'nin yanında bir il meclisi oluşturulur.

Additionally, it is imperative for him to refer to the people of his province while he is governing them, due to the following two reasons: to gather the information which the governor requires and for his knowledge of what the people of his province think about his ruling – ,therefore, it is necessary for him to refer to the people of his province. To facilitate this reference, the governor establishes a provincial assembly which is elected from the people of his province, so that he can refer to it for the two issues: gathering information and knowing the opinion of the people of the province regarding the rule of the governor. Accordingly, this assembly does not have any consultation (Shura) or taking of opinion and nothing to do with the practice of ruling; rather it is to look into the administrative action. Its opinion is not binding but rather it is present in order to assist the governor. The first one who created this assembly was Umar b. ’Abd Al-’Aziz, since before he became the Khalifah, he was the governor over Madinah, and if he conducted a leadership assembly, he would meet two men of the opinion formers and leaders of their tribes, and said to them “It is an assembly of evil and strife, and you two have no action other than to examine me (monitor me), so if you see something which does not agree with the Truth, then remind me of Allah and make me fear Him”. So the origin is to refer to the people of the province and the observation of the governor from their side and in order to achieve this reference, a provincial assembly is created beside the governor.