Madde 114 - Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası | Quran Course

Madde 114 - Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası | Quran Course

"Ey insanlar, şüphesiz ben, hepinize Allah'ın Resulüyüm." (TMQ 7:158), "Ey insanlar, Rabbinizden korkun." (TMQ 4:1), "Ey iman edenler, Allah'a ve Resûl'e icabet edin." (TMQ 8:24), "Ey iman edenler! Oruç, sizden öncekilere farz kılındığı gibi size de farz kılındı." (TMQ 2:183), "Sizden kim o ayı görürse, o ayda oruç tutsun." (TMQ 2:185), "Namazı kılın." (TMQ 2:43), "[Ey Muhammed], onların mallarından sadaka al." (TMQ 9:103), "Sadakalar ancak fakirler ve miskinler içindir." (TMQ 9:60), "Altın ve gümüşü biriktirip onu Allah yolunda harcamayanlar..." (TMQ 9:33), "Allah alışverişi helal, faizi ise haram kılmıştır." (TMQ 2:275), ve bunlara benzer daha birçok ayet. Bütün bunlarda Kanun Koyucu (Allah) insanlığa, muhatabın erkek veya kadın olmasına bakılmaksızın genel bir hitapla seslenmiştir. Ve Kanun Koyucu'nun (Allah'ın) hitabının genelliği, genelliğini korumaktadır. Buna göre Şeriat, erkekler için erkek olma vasfıyla, kadınlar için kadın olma vasfıyla değil, insan olma açısından insanlık için gelmiştir. Dolayısıyla Şeriatın emrettiği her şey insanlık için gelmiş olup, hak ve yükümlülükler açısından kapsadığı her şey insanlığa aittir ve insanlığın üzerinedir. Bu, maddenin "kadının, erkekle aynı hak ve yükümlülüklere sahip olduğu" kısmının delilidir; çünkü Şeriat insanlık için gelmiştir, hem kadın hem erkek insandır ve Şeriat ne kadın ne de erkek için özel olarak gelmemiştir. Dolayısıyla ikisi de, Kanun Koyucu'nun (Allah'ın) insanlığa yönelik şer'i hükümlerdeki hitabı bakımından eşittir.

"O mankind, indeed I am the Messenger of Allah (saw) to you all.” (TMQ 7:158), “O mankind, fear your Lord.” (TMQ 4:1), “O you who have believed, respond to Allah (swt) and to the.” (TMQ 8:24), “O you who believe! fasting is prescribed for you.” (TMQ 2:183), “So whoever sights [the new moon of] the month, let him fast it.” (TMQ 2:185), “And establish prayer.” (TMQ 2:43), “Take, [O, Muhammad], from their wealth.” (TMQ 9:103), “Zakah expenditures are only for the poor and for the needy.” (TMQ 9:60), “And those who hoard gold and silver.” (TMQ 9:33), “Allah (swt) has permitted trade and has forbidden interest(usury).” (TMQ 2: 275), amongst many other similar texts. In all of these the Legislator (swt) addresses humankind with a general address irrespective of whether the one addressed was male or female. And the generality of the address of the Legislator (swt) remains upon its generality. Accordingly, the Shari’ah came for humankind and not for men in their characteristic of being male, or for women in their characteristic of being female, rather for mankind from the angle of being human. Therefore, whatever the Shari’ah commanded came for humankind, and whatever it includes in terms of rights and obligations are for and upon humankind. This is the evidence for the part of the article which mentions that the woman has the same rights and obligations as the man, because the Shari’ah came for humankind, and both male and female are human, and it did not come specifically for woman or man, and so the two of them are equal in respect to the address of the Legislator (swt) regarding the Shari’ah rules for humankind.

Bu nedenle aslında Şâri' (c.c.), Şeriat'ı insanlık için koymuştur; erkekler ya da kadınlar özelinde değil, ikisini de insan olarak kapsayacak biçimde. Sonra Şâri' (c.c.), kadınlara özgü bazı hükümler ve erkeklere özgü bazı hükümler koymuştur. Ancak bu özgülük yalnızca o hükümlerle sınırlıdır; onların ötesine, ya da onları açıklamaya gelen nasslara geçmez. İkisinden hiçbiri, cinsiyetlerinden birine bağlayan açık bir nass bulunmadıkça özel bir hükümle yükümlü tutulmaz. Dolayısıyla kadın ya da erkeğin belirli hükümlerle özelleştirilmesi, genelliğe bir istisnadır. Şeriat da tüm hükümleri gibi genel kuralında kalır ve her istisna yalnızca nassın andığı şeyle sınırlıdır, ötesine geçmez. Örneğin kadınlara özgü hükümler vardır: adet dönemindeyken namazın terk edilmesi ve Ramazan'da oruç tutmamak gibi. Yine, yalnızca kadınların bilebileceği durumlarda, örneğin bakirelik gibi konularda tek bir kadının şahitliğinin, şahitlere ilişkin olağan şartlar aranmaksızın yeterli sayılması gibi. Bu özeldir, konusunda nasslar vardır, ama bunun dışında hiçbir şeye uygulanmaz. Kadın, Şâri'in hitabıyla erkek gibi muhatap olmaya devam eder; çünkü hitap insanlığa yöneliktir, belirli bir cinsiyete değil. Ayrıca erkeklere özgü hükümler de vardır; örneğin hükümranlık ve yöneticilik. Bu nedenle erkekten başkasının bu görevi üstlenmesi caiz değildir. Bu özgüllük, hakkında nakledilmiş bir nass bulunduğundan yalnızca erkeklere aittir. Ancak bu özgüllük yalnızca hükümranlıkla ilgilidir, yargıyla ya da devletin dairelerini yönetmekle ilgili değildir; çünkü nass hükümranlık ya da yönetenler hakkında gelmiştir, başka bir şey hakkında değil. Ve bu, yalnızca metinde gelenle sınırlıdır ve metinle nakledilmeyen hiçbir şeyle özelleştirilmez; bilakis erkek, Kanun Koyucu'nun (swt) hitabıyla, kadınla aynı şekilde muhatap kalır, çünkü hitap insanlığa yöneliktir, belirli bir cinsiyete değil.

Therefore, in origin the Legislator (swt) made the Shari’ah for humankind, not for men or women specifically, but rather for both of them as human beings. Then, the Legislator (swt) laid down some rules specific for women and some specific for men, however this specificity is restricted to those rules alone and does not go beyond them or the texts which came to explain them. Neither of them is charged with a rule specifically unless there is a clear text related which specifies it to one of the two genders. So the specification of women or men with certain rules is an exception to the generality, and so the Shari’ah remains upon its generality as do all of its rules, and any exception is limited to what the text mentions and does not go any further. For example, there are specific rules for women such as leaving prayer, and eating in Ramadan during the menstrual cycle, and such as making the witness statement of a single woman sufficient in those cases which only they would be privy to such as virginity without requiring the normal condition regarding witnesses, as this is specific to women and there are texts regarding it, but it does not apply to anything else at all; rather she remains addressed by the address of the Legislator (swt) in the same manner as man is, since the address is for humankind and not for a specific gender. Also, for example, there are rules which are specific to men such as ruling or authority, and so it is not valid for anyone other than a man to undertake it. This is specific to men, and has had a text narrated regarding it, and so it is specific to men alone. However this specification is related to ruling alone and not the judiciary or managing the departments of the state because the text came regarding ruling, or those who govern, and nothing else. And it is resricted to what came in the text alone, and will not be specified at all by anything which is not related by text; rather the man remains addressed by the address of the Legislator (swt) in the same manner as the woman since the address is for humankind and not for a specific gender.