Her yetişkin ve akıl sağlığı yerinde olan vatandaş, erkek veya kadın, Müslüman veya gayrimüslim olmasına bakılmaksızın, Ümmet Meclisi'nin veya Eyalet Meclisi'nin üyesi olma hakkına sahiptir; gayrimüslim üye ise yalnızca yöneticilerin zulmü ya da İslam hukukunun yanlış uygulanması hakkında şikâyette bulunmakla sınırlıdır.

Every citizen who is adult and sane, has the right to be a member of the Ummah Council or the Provincial Council, whether they are male, female, Muslim or non Muslim; the non-Muslim member is restriced to raising complaints regarding the oppression of the rulers or the misapplication of the laws of Islam.

Devletin vatandaşlığına sahip olan, olgun ve akıl sağlığı yerinde her Müslüman, erkek ya da kadın olmasına bakılmaksızın Ümmet Meclisi'nin üyesi olma hakkına sahiptir. Bunun nedeni, Ümmet Meclisi'nin hüküm sürme yetkisine sahip olmaması ve kadının yönetici olmasını engelleyen rivayetin kapsamına girmemesidir. Aksine bu, her iki cinsiyetin de hakkı olan istişare (Şura) ve hesap verebilirlik meselesi çerçevesindedir. Resulullah ﷺ'in peygamberliğinin on üçüncü yılında, yani hicret ettiği yılda, içlerinde iki kadının da bulunduğu yetmiş beş Müslüman ona geldi ve hepsi Akabe'nin İkinci Biatı'nı verdiler; bu, bir savaş ve cihat biatı ve siyasi bir biat idi. Hepsi biatlerini verdikten sonra, hepsine şöyle buyurdu:

Any Muslim who holds the citizenship of the State, provided he is mature and sane, has the right to be a member of the Ummah Council, irrespective of whether they were male or female. This is because the Council of the Ummah has no mandate to rule and it does not come under the narration that prevents the woman from becoming a ruler. It is rather within the issue of consultation (Shura) and accounting, which is a right for both men and women. In the thirteenth year of the Messenger of Allah (pbuh)’s Prophethood, in other words, in the year he emigrated, there came to him seventy-five Muslims, among whom were two women, and they all gave him the Second Bay’a of Al- ‘Aqaba, which was a Bay’a of war and fighting and a political Bay’a. Once they had all given their Bay’a, he said to all of them:

. » أَخْرِجُوا إليَّ مِنْكُمُ اثْ نَيْ عَشَرَ نَقِيباً يَكُون ونَ على قَ وْمِهِمْ « .

. » أَخْرِجُوا إليَّ مِنْكُمُ اثْ نَيْ عَشَرَ نَقِيباً يَكُون ونَ على قَ وْمِهِمْ « .

"Aranızdan, kendilerinden ve kavimlerinden sorumlu olacak on iki lider (nakib) seçin." Bu, Ahmed'in Ka'b bin Malik yoluyla rivayet ettiği uzun bir rivayetin bir parçasıdır ve oradakilerin tümüne, hazır bulunanlar arasından seçim yapılması yönündeki bir emirdir. Emir, erkekleri belirtmemekte ve kadınları dışlamamaktadır; ne seçecek olanlar ne de seçilecek olanlar bakımından bir ayrım yapılmıştır. Mutlak hüküm, onu kısıtlayan bir delil bulunmadıkça mutlak olarak alınmalıdır; genel hüküm de, onu tahsis eden bir delil bulunmadıkça genel olarak alınmalıdır. Bu durumda hitap mutlak ve geneldir. Hitabı tahsis eden ya da kısıtlayan herhangi bir delil rivayet edilmemiştir; bu da Allah'ın Elçisi ﷺ'nin iki kadına nakibleri seçmelerini emrettiğini ve Müslümanlar arasından nakib olarak seçilme hakkını onlara verdiğini göstermektedir.

“Choose from among you twelve leaders (naqibs) who will be responsible for themselves and their people.” This is part of a long narration reported by Ahmad through Ka’b Bin Malik and it is an order from him addressed to everyone, to elect from all who were present. He did not specify the men nor exclude the women, neither in regard to who would select nor to who should be selected. The mutlaq (unrestricted) rule should be taken as such, unless there is evidence that restricts it; and the ‘Aam (general) rule should also be taken as such, unless there is evidence that specifies it. In this case the speech was unrestricted and general. No evidence of specification or restriction has been reported, which indicates that the Messenger of Allah (pbuh) ordered the two women to elect the Naqibs, and gave them the right to be chosen as Naqibs from among the Muslims.

Allah'ın Elçisi ﷺ bir defasında insanlardan biat almak için oturdu; yanında Ebu Bekir (ra) ve Ömer (ra) de oturuyordu. Erkekler ve kadınlar ona biat ettiler. Bu biat yönetime dair bir biatti, İslam üzerine bir biat değildi; çünkü kadınlar zaten Müslümandı. Hudeybiye'deki Rıdvan biatinden sonra kadınlar da ona biat ettiler. Allah (SWT) şöyle buyurur:

The Messenger of Allah (pbuh) sat once to take the Bay’a from the people, with Abu Bakr (ra) and Umar (ra) sitting with him, and both men and women gave him the Bay’a. This Bay’a was one for ruling, and not on Islam, for the women were already Muslims. After the Bay’a of the Redhwan in Hudaybiyah the women gave him their Bay’a too. Allah (swt) says:

“Ey Peygamber (ﷺ), iman eden kadınlar, Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, elleri ve ayakları arasında uydurdukları bir iftirayı getirmemek ve sana uygun olanda sana isyan etmemek üzere sana biat etmek için geldiklerinde, onların biatini kabul et ve onlar için Allah'tan bağışlanma dile. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhametlidir.” (TMQ 60:12).

“O Prophet (phuh), when the believing women come to you pledging to you that they will not associate anything with Allah, nor will they steal, nor will they commit unlawful sexual intercourse, nor will they kill their children, nor will they bring forth a slander they have invented between their arms and legs, nor will they disobey you in what is right - then accept their pledge and ask forgiveness for them of Allah. Indeed, Allah is Forgiving and Merciful.” (TMQ 60:12).

Bu Bey'at aynı zamanda yönetime dair bir Bey'attı; çünkü Kur'an, kadınların mümin olduklarını ve Bey'atın, iyi bir konuda kendisine isyan etmeyecekleri yönünde olduğunu belirtir.

This Bay’a was also a Bay’a on ruling, as the Quran states that the women were believers, and the Bay’a was that they would not disobey him in any good thing.

Buna ek olarak, kadın görüş bildirme konusunda temsil etme ve temsil edilme hakkına sahiptir. Çünkü görüş bildirme hakkına sahiptir ve bu nedenle temsilcisini seçebilir; üstelik vekillik erkek olmayı gerektirmediğinden, kendisini seçenleri temsil etme hakkı vardır.

In addition to that, the woman has the right to represent and be represented in voicing an opinion. This is because she has the right to voice her opinion, so she can choose her representative; and moreover since deputyship does not necessitate being a man, she has the right to represent those who elect her.

Ayrıca, Hz. Ömer'in (ra) karşılaştığı bir sorunda, bu sorunun ister Şeriat hükümleriyle ister yönetimle ya da Devlet'in herhangi bir faaliyetiyle ilgili olsun, Müslümanların görüşlerini istediği de sabit olmuştur. Karşılaştığı bir sorunda Müslümanları mescide çağırır, hem erkekleri hem kadınları davet eder ve hepsinin görüşünü isterdi. Mehir miktarının sınırlandırılması konusunda bir kadın kendisine karşı çıktığında ise görüşünden vazgeçmiştir.

It was also confirmed that our master Umar (ra) used to seek the opinion of the Muslims when a problem faced him, whether it related to the rules of the Shari’ah or governing or any of the actions of the State. When a problem faced him he used to call the Muslims to the mosque, and he used to call the men and women, and seek the opinion of all of them. He withdrew his opinion when a woman opposed him regarding limitation of the dowry.

Gayrimüslimler, tıpkı Müslümanlar gibi, Ümmetin Meclisinde temsil edilme ve seçmenlerinin temsilcisi olma hakkına sahiptir; böylece kendileri adına, İslam hükümlerinin onlara yanlış uygulanması ve yöneticinin üzerlerine düşebilecek zulmü konusunda görüşlerini dile getirebilsinler. Bunun nedeni, Allah'ın şöyle buyurmasıdır: "Bilmiyorsanız, zikir ehline sorun." (TMQ 16:43).

Non-Muslims have the right, like the Muslims, to be represented in the Council of the Ummah, and to be representatives of their electorate in it, so as to express the opinion on their behalf regarding the misapplication of the rules of Islam upon them and the oppression of the ruler that might fall upon them. This is because Allah said “So ask the people of the message if you do not know.” (TMQ 16:43).

Ancak gayrimüslimlerin yasama ile ilgili konularda görüş bildirmesine izin verilmez, çünkü İslami yasama İslami inançtan ('Akide) kaynaklanır. Bu yasama, delillerinden çıkarılan, İslami inancın belirlediği belirli bir bakış açısına göre insan sorunlarını ele alan bir dizi pratik ilahi hükümdür. Gayrimüslim, İslami 'Akide'ye yabancı ve onunla çelişen bir doktrini benimser; hayata dair bakış açısı İslami bakış açısıyla çelişir ve bu nedenle yasama konularında onun görüşüne başvurulmaz.

However, non-Muslims would not be allowed to voice their opinion in matters related to legislation, because the Islamic legislation emanates from the Islamic belief ('Aqeedah). It is a host of practical divine rules deduced from their elaborate evidences, which treat human problems according to a specific viewpoint outlined by the Islamic belief. The non-Muslim embraces a doctrine that is alien and contradictory to the Islamic 'Aqeedah and his viewpoint about life contradicts the Islamic viewpoint and ,therefore, his opinion is not sought in matters of legislation.

Gayrimüslim de Halife'yi seçme hakkına sahip değildir ve Halife'nin seçileceği adayların ön elenmesine katılma hakkı da yoktur, çünkü yönetimde hiçbir hakkı yoktur. Ümmet Meclisi'nin zorunlu yetkilerine giren diğer konularda ise bu konularda ve bunlarla ilgili görüş bildirmede tıpkı Müslüman gibidir.

The non-Muslim also does not have the right to elect the Khalifah, nor to participate in the short listing of the candidates from whom the Khalifah is to be elected, for he has no right in ruling. As for other matters that form part of the Ummah Council’s mandatory powers, he is just like the Muslim in these matters and in voicing an opinion regarding them.