2 Genel Kurallar - Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası | Quran Course

2 Genel Kurallar - Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası | Quran Course

0% read · 5 min left

Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

2 Genel Kurallar

2 General Rules

by Sheikh Taqiuddin An-Nabahani5 min readViewed 200 times

Madde 1

Article 1

İslam akîdesi devletin temelini oluşturur. Bu nedenle, devletin varlığında, yapısında, sorumluluğunda ya da onunla ilgili başka herhangi bir yönünde, İslam akîdesi onun dayanağı olmadıkça hiçbir şeyin var olmasına izin verilmez. Aynı zamanda İslam akîdesi anayasanın ve Şeriat hükümlerinin dayanağıdır; dolayısıyla anayasa ya da hukukla ilgili hiçbir şeyin, İslam akîdesinden kaynaklanmadıkça var olmasına izin verilmez.

The Islamic belief ('Aqeedah) constitutes the foundation of the state. Hence, nothing is permitted to exist within its entity, its structure or its accountability or any other aspect connected to it, unless the Islamic 'Aqeedah is its basis. At the same time, the Islamic 'Aqeedah acts as the basis of the constitution and Shari’ah laws; thus, nothing related to the constitution or to the laws is permitted to exist unless it emanates from the Islamic 'Aqeedah.

Devlet, üzerine kurulduğu yeni fikirlerin ortaya çıkmasıyla oluşur. Yönetim (insanların işlerini idare etmek ve meselelerini yürütmek) devletin içinde, bu fikirler değiştiğinde değişir; çünkü bu fikirler kavrama dönüşürse, yani anlamları idrak edilir ve güvenilirlikleri tesis edilirse, insanın davranışını etkilerler. Bu davranış da bu kavramlara göre ilerler. Böylece insanın hayata bakışı değişir ve buna bağlı olarak menfaatlere bakışı da değişir. Yönetim, basitçe bu menfaatlerin koruyuculuğu ve bunların idaresinin denetimidir; dolayısıyla hayata bakış, devletin inşa edildiği temeldir ve yönetimin kurulduğu temeldir. Bununla birlikte hayata bakış, belirli bir hayat düşüncesinden doğar. Dolayısıyla bu hayat düşüncesi, devletin temeli ve yönetimin temeli haline gelir.

Ancak devleti temellendiren bu fikir yığını, yani devletin hayata bakışını oluşturan kavramlar, ölçüler ve inançlar yığını, ya temel bir fikir üzerine bina edilmiş olabilir ya da temel bir fikre dayanmayabilir. Eğer temel bir fikir üzerine bina edilmişse, sağlam direkler ve kararlı bir varlık üzere sağlam biçimde kurulmuş olur; çünkü temel bir zemine dayanır. Bunun sebebi, temel fikrin arkasında başka bir fikir bulunmayan fikir olması ve bunun da fikri bir akide olmasıdır. Bu durumda devlet fikri bir akide üzerine inşa edilmiş olur. Öte yandan devlet temel bir fikir üzerine kurulmamışsa, bu onun yıkılmasını kolaylaştırır ve varlığını yıkıp otoritesini gasp etmek zor olmaz. Çünkü devletin kurulduğu tek bir fikri akide üzerine inşa edilmemiştir. Bu nedenle devletin güçlü bir varlık olabilmesi için, devletin dayandığı fikirlerin kaynaklandığı fikri bir akide üzerine kurulması şarttır; yani devletin hayata dair fikrini temsil eden kavramlar, ölçüler ve inançlar yığınının ve dolayısıyla bu devletin hayata bakışının, ve bunun da onun menfaatlere bakışını doğurduğu fikri bir akideden kaynaklanması gerekir.

However, this host of thoughts upon which the state is founded i.e. the host of concepts, criteria and convictions could either be built upon a fundamental thought or not built upon a fundamental thought. If it were built upon a fundamental thought, it would be solidly built with strong pillars and a firm entity; since it would rest upon a fundamental foundation. This is so because the fundamental thought is the thought that has no other thought behind it, and that is the intellectual 'Aqeedah. In such a case, the state would be built upon an intellectual 'Aqeedah. On the other hand, if the state were not built upon a fundamental thought, this would ease its destruction and it would not be difficult to demolish its entity and then usurp its authority. This is because it has not been built upon one intellectual 'Aqeedah upon which the state was established. Therefore, it is essential that in order for the state to be a strong entity, it must be established upon an intellectual 'Aqeedah from which ideas that the state was founded upon emanate i.e. an intellectual 'Aqeedah from which the host of concepts, criteria and convictions that represent the idea of the state regarding life emanate and consequently the viewpoint of this state towards life and this is what produces its viewpoint towards the interests.

Ayrıca Allah'ın Elçisi (ﷺ), İslam Devleti'ni belirli bir temel üzerine kurmuştur; dolayısıyla bu temel, her çağda ve her yerde İslam Devleti'nin temeli olmalıdır. Allah'ın Elçisi (ﷺ) Medine'de otoriteyi kurup bu şehrin yönetimini üstlendiğinde, bunu en ilk günden itibaren İslami akide üzerine kurmuştur; o sırada hüküm koyan ayetler henüz inmemişti. Bu nedenle Allah'ın Elçisi (ﷺ), "Allah'tan başka hak ilah yoktur ve Muhammed Allah'ın Elçisi'dir (ﷺ)" şehadetini Müslümanların hayatının, insanlar arasındaki ilişkilerin ve mağduriyetlerin giderilmesi ile anlaşmazlıkların çözülmesinin temeli kılmıştır. Başka bir deyişle, bu şehadet hayatın bütün yönlerinin ve otorite ile yönetimin temeliydi. Allah (SWT) bununla yetinmemiş, bu akideyi bütün insanlara taşımak amacıyla cihadı da meşru kılmış ve Müslümanlara farz kılmıştır. Ebu Davud, Ebu Hureyre'nin rivayetine göre Allah'ın Elçisi'nin (ﷺ) şöyle buyurduğunu nakletmiştir:

Additionally, the Messenger of Allah (pbuh) established the Islamic State upon a specific basis; ,therefore, this very basis must be the basis of the Islamic State in every era and in every location. When the Messenger of Allah (pbuh) established the authority in Madinah and assumed the rule over it, he established it on the basis of the Islamic 'Aqeedah from the very first day and the verses of legislation had not been revealed yet. Hence, the Messenger of Allah (pbuh) made the Shahadah (testimony) of “There is no true god but Allah and Muhammad is the Messenger of Allah (pbuh)” as the basis of the Muslims’ life and of the relationships between people as well as the basis for removing grievances and settling disputes. In other words, it was the basis of all aspects of life and the basis of authority and government. He (swt) did not stop at that; rather, He (swt) also legislated for Jihad and made it an obligation upon the Muslims in order to carry this 'Aqeedah to all people. Abu Dawud reported on the authority of Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (pbuh) (swt) said:

…açık bir günahkârlık olmadıkça" ifadesi. Tüm bunlar, devletin temelinin İslam akîdesi olduğunu göstermektedir; çünkü Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), yönetimi bu akîde üzerine kurmuş, onu yönetimin temeli olarak sürdürmek için kılıcın çekilmesini emretmiş ve bunun uğrunda cihadı da emretmiştir. Anayasanın birinci maddesi, daha önce zikredilen gerekçelere dayanılarak hazırlanmıştır. Bu madde, devletin İslam akîdesinden kaynaklanmayan hiçbir anlayışa, inanca veya ölçüte sahip olmasını yasaklamaktadır. İslam akîdesinin devlet için yalnızca isimde bir temel olarak bulunması yeterli değildir; bu temel, devletin varlığıyla ilgili her yönde ve her küçük ya da büyük meselede yansıtılmalıdır. Dolayısıyla devletin hayat veya yönetim hakkında, İslam akîdesinden kaynaklanmadığı sürece herhangi bir anlayışa sahip olması yasaktır. Devlet, bu akîdeden kaynaklanmayan hiçbir anlayışa hoşgörü göstermez. Bu nedenle, demokrasi anlayışının devlet içinde benimsenmesine müsaade etmez; çünkü demokrasi İslam akîdesinden kaynaklanmaz ve İslam akîdesi, ondan kaynaklanan kavramlarla çelişir. Ayrıca milliyetçilik anlayışına hiçbir şekilde itibar tanınmaz; çünkü milliyetçilik İslam akîdesinden kaynaklanmaz ve İslam akîdesinden doğan kavramlar onu hoş görmez, yasaklar ve tehlikesini belirtir. Aynı şekilde vatanseverlik anlayışının da var olmaması gerekir; çünkü o da İslam akîdesinden kaynaklanmaz ve İslam akîdesinden doğan kavramlarla çelişir. Ayrıca devletin aygıtının, demokratik anlayışa göre bakanlık birimlerine sahip olmaması gerekir; devletin yönetiminde de, İslam akîdesinden kaynaklanmadıkları ve ondan doğan kavramlarla çeliştikleri için, imparatorluk, monarşi veya cumhuriyet anlayışları bulunmamalıdır. Ayrıca, bireylerin, hareketlerin veya grupların İslam Devleti'ni İslami Akide'den başka bir temele dayanarak değerlendirmeleri kesinlikle yasaktır. Dolayısıyla İslami Akide'den başka bir temele dayanan bu tür bir değerlendirme yasak olduğu gibi, İslami Akide'den başka bir temele dayanarak hareket ve grupların kurulması da yasaktır. İslami Akide'nin Devlet için temel olması, bütün bunları Devletin kendisi için bağlayıcı kılar ve yönettiği vatandaşlar için de uyulması zorunlu hale getirir. Çünkü devlet olarak Devletin hayatı, devlet sıfatıyla ondan kaynaklanan her meselenin hayatı, devlet sıfatıyla ona bağlanan her eylem ve devlet sıfatıyla onunla kurulan her ilişki, Devletin akidesi, yani İslami Akide temeline dayanmak zorundadır.

“unless the disobedience to Allah is flagrant”. All of this indicates that the basis of the state is the Islamic 'Aqeedah, since the Messenger of Allah (pbuh) established the authority upon it, ordered the brandishing of the sword in order to maintain it as a basis for the authority and he also ordered Jihad for its sake. The first Article of the constitution was drafted based on the previously mentioned grounds. This Article prohibits the state from having any concept, conviction or criterion that does not emanate from the Islamic 'Aqeedah. To have the Islamic 'Aqeedah as a nominal basis for the state would not be sufficient; rather, this basis should be reflected in every aspect related to the State’s existence and in every minor or major issue. Hence, it is forbidden for the state to have any concept about life or about ruling unless it emanates from the Islamic 'Aqeedah. The state would not tolerate any concept not emanating from this 'Aqeedah. Therefore, it would not tolerate the concept of democracy to be adopted within the state because it does not emanate from the Islamic 'Aqeedah and because the Islamic Aqidah contradicts with the concepts which emanate from it. Additionally, the concept of nationalism would not be allowed to have any consideration whatsoever because it does not emanate from the Islamic 'Aqeedah and because the concepts which emanate from the Islamic 'Aqeedah abhor it, prohibit it and outline its danger. Likewise, the concept of patriotism should not have any existence, for it does not emanate from the Islamic 'Aqeedah and because it contradicts with the concepts that emanate from the Islamic 'Aqeedah. Furthermore, the apparatus of the State would not have any ministerial departments according to the democratic understanding and nor should there be in its government any imperial, monarchical or republican concepts for these do not emanate from the 'Aqeedah of Islam and they contradict with the concepts emanating from it. Furthermore, it is categorically forbidden for individuals, movements or groups to account the Islamic State on other than the basis of the Islamic 'Aqeedah. Hence, such type of accounting that is based upon other than the Islamic 'Aqeedah would be prohibited and the establishment of movements and groups on other than the basis of the Islamic 'Aqeedah would be prohibited. The fact that the Islamic 'Aqeedah acts as the basis for the State makes all of this binding upon the State itself and makes it incumbent upon the citizens over which it rules. This is since its life, in its capacity as a state, as well as the life of every matter originating from it in its capacity as a state, and every action linked to it in its capacity as a state, and every relationship established with it in its quality as a state, must have as its basis the 'Aqeedah of the State, that is the Islamic 'Aqeedah.

Maddenin ikinci konusu hakkındaki delil şudur: Anayasa Devletin temel yasasıdır (Kanun el-Esasi); dolayısıyla bir kanundur ve kanunun kendisi de otoritenin emridir. Allah (SWT), yönetici olan kişiye Allah'ın Resulü'ne ﷺ indirdiği ile hükmetmesini emretmiş; Allah'ın indirdiğinden başka ile hükmedeni, hükmettiğine inanıyorsa ve Allah'ın indirdiğinin Resulüne ﷺ uygun olmadığına inanıyorsa kâfir olarak nitelendirmiştir. Allah (SWT), indirdiğine inanmadığı halde Allah'ın indirdiğinden başka ile hükmeden yöneticiyi ise "asi" olarak nitelendirmiştir. Bu, Allah'a ve Resulü ﷺ'ne imanın yöneticinin emirlerinin, yani kanunların ve anayasanın dayanağı olması gerektiğini göstermektedir. Allah'ın (SWT) yöneticiye, yani Şeriat hükümleriyle, Allah'ın indirdiği ile hükmetmesi yönündeki emri ise Kitap ve Sünnet'te sabittir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur: "Hayır, Rabbin adına yemin olsun ki, aralarında çekişip ihtilaf ettikleri şeylerde seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar, sonra da senin verdiğin hükme gönülden teslim olmadıkça..." (Nisa 4:65) Ve yine buyurmuştur:

As for the second issue in the Article, its evidence is reflected in the fact that the constitution is the fundamental law (Qanun Al-Asaasi) of the State; thus, it is a law, and the law itself is the order of the authority. Allah (swt) ordered the ruler to rule by what He (swt) revealed to the Messenger of Allah (pbuh) and described the one who rules by other than what Allah (swt) has revealed as a disbeliever if he believed in what he ruled by and believed in the unsuitability of what Allah (swt) revealed to His Messenger . He (swt) described the ruler who rules by other than what He (swt) revealed but did not believe in it as ‘Aassi (disobedient). This indicates that belief in Allah (swt) and His Messenger must be the basis of the orders of the ruler; that is, the basis of the laws and the basis of the constitution. As for the command of Allah (swt) to the ruler to rule by what He (swt) revealed, in other words, by the Shari’ah rules, this is established in the Book and the Sunnah. Allah (swt) says,. “But no, by your Lord, they will not [truly] believe until they make you, [O Muhammad], judge concerning that over which they dispute among themselves.” (TMQ 4:65) and says,.