Devlet, Bayt el-Mal'deki kaynaklar yetersiz kaldığında, Şeriat'ın Ümmet'e yüklediği herhangi bir işi yerine getirmek için vergi koyma hakkına sahiptir, çünkü bunu finanse etme yükümlülüğü Ümmet'in üzerine geçer. Devlet, Ümmet'in yerine getirmekle yükümlü olmadığı bir şey için vergi koyma hakkına sahip değildir; bu nedenle mahkemeler veya daireler için ücret almak ya da herhangi bir hizmeti yerine getirmek karşılığında ücret tahsil etmek caiz değildir.

The State has the right to impose taxes in order to undertake anything that the Shari’ah obligated upon the Ummah if the funds in the Bayt Al-Mal were insufficient since the obligation for funding it would be transferred onto the Ummah. The State has no right to impose a tax for the sake of whatever is not obligatory upon the Ummah to undertake, and so it is not permitted to collect fees for the courts or departments or to fulfil any service.

Dayanak, önceki makalenin ilk meselesinde zikredilen delille aynıdır: Şeriat genel geliri belirlemiştir; Elçi (sallallahu aleyhi ve sellem) vergi koymamış ve gümrük vergisi almayı yasaklamıştır, çünkü bu da bir vergidir ve dolayısıyla her türlü vergiyi kapsayan bir yasaktır. Ayrıca şunu da belirtmiştir: Bayt'ül-Mal'de Şeriatın Bayt'ül-Mal'e ve Ümmet'e yüklediği herhangi bir harcamayı karşılayacak mal yoksa, yükümlülük Ümmet'e geçer. Ancak Şeriatın yalnızca Bayt'ül-Mal'e yüklediği bir yükümlülük ise, Bayt'ül-Mal'de ona ayrılacak para kalmasa bile yükümlülük Ümmet'e geçmez; bunun yerine, o iş için para bulunana kadar ertelenir ve Ümmet'e hiçbir vergi konulmaz. Aynı şekilde, Ümmet'e doğrudan vergi konulmaz; bu, Müslümanlar üzerinde farz kılınmamış herhangi bir şey için olamaz. Dolaylı vergiler de benzer şekilde konulmaz. Dolayısıyla mahkemeler, daireler, ithalat damga pulu, izin harçları veya benzeri şeyler için hiçbir ücret alınmaz. Posta pulları ise dolaylı vergi sayılmaz; bunlar mektupların taşınması karşılığındaki bedeldir ve caizdir. Bu nedenle, Şeriatın Müslümanlara farz kılmadığı bir şey için dolaylı vergi alınmamalıdır; çünkü bunlar, aralarında hiçbir fark olmayan doğrudan vergiler gibidirler ve Ümmet'e konulmaları caiz değildir.

The evidence for this is the same evidence that was mentioned for the first issue of the last article, in that the Shari’ah defined the general income, and that the Messenger (pbuh) did not impose taxes and forbade the taking of custom duties, because it is a tax, and so it is a prohibition that encompasses every tax. It also mentioned that if there was no wealth in the Bayt Al-Mal to spend upon whatever the Shari’ah obligated upon the Bayt Al-Mal and the Ummah, the obligation transfers onto the Ummah, and whatever the Shari’ah obligated upon the Bayt Al-Mal alone then its obligation does not transfer on to the Ummah even if there was nothing left in the Bayt Al-Mal for it, rather it is delayed until the money for it is found and no taxes are imposed upon the Ummah. In the same way, no taxes are directly imposed upon the Ummah for the sake of anything that was not obligatory upon it, and similarly indirect taxes are also not imposed; so no fees are collected for the courts, or the departments, or import stamps, or permit fees, or anything similar. As for postal stamps, they are not considered to be indirect taxes, but rather they are the price for transporting letters, which is permitted. Therefore, no indirect tax for the sake of anything which the Shari’ah did not obligate upon the Muslims should be collected, since they are just like the direct taxes without any difference between them, and it is not permitted to impose them upon the Ummah.