Zekât, Müslümanlardan toplanır ve Şeriat'ın belirlediği mallardan alınır; bunlar para, ticaret kârları, hayvanlar ve tahıllardır. Şeriat'ın zikretmediği hiçbir şeyden alınmaz. Her mal sahibinden alınır; bu kişinin mükellef olup olmaması fark etmez. Yani akıllı ve bulûğa ermiş kişi de, çocuk ve akıl hastası gibi mükellef olmayan kişiler de bu kapsamdadır. Zekât, Beytü'l-Mal'in özel bir bölümüne konulur ve yalnızca Kur'an-ı Kerim'de zikredilen sekiz sınıftan bir veya birkaçına harcanmadan harcanmaz.

Zakah is collected from Muslims, and is taken from the wealth which the Shari’ah has specified such as money, the profits of trade, cattle and grains. It is not taken from anything which the Shari’ah did not mention. It is taken from every owner irrespective of whether they were legally responsible/accountable (Mukallaf) such as the mature, sane person or whether they were not legally responsible such as the child and the insane. The Zakah is placed in a specific section of the Bayt Al-Mal, and is not spent except upon one or more of the eight categories mentioned in the noble Quran.

Bu makale beş meseleyi kapsamaktadır: birincisi: Zekâtın Müslümanlar üzerine farz olması; ikincisi: Zekât, Şeriatın belirlediği mallardan alınır, bunun dışındakilerden alınmaz; üçüncüsü: Zekât her maliktен alınır; dördüncüsü: Zekât Beytülmâlin belirli bir bölümüne konulur; beşincisi: Zekât, belirli vasıfları ve sayıları karşılayan belirli kişilerden başkasına harcanmaz. Birinci mesele olan zekâtın farz olması meselesine gelince, bunun delili Kur'an-ı Kerim'dir; nitekim Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

This article encompasses the following five issues: first: the obligation of Zakah upon the Muslims; second: it is taken from the property that the Shari’ah specified and nothing else; third: it is taken from every owner; fourth: it is placed in a specific section of the Bayt Al-Mal; fifth: it is not spent upon anyone other than the specific individuals that meet certain characteristics and numbers. As for the first issue, which is the obligation of Zakah, its evidence is the noble Quran such as His (swt) words:

"Zekât verin" (Bakara 2:43)

“And give Zakah” (TMQ 2:43), and:

"Namazı kılın, zekâtı verin" (Ahzâb 33:33), ve:

“And establish prayer and give Zakah” (TMQ 33:33), and:

“Öyle erkekler ki ticaret de alışveriş de onları Allah'ı anmaktan, namazı kılmaktan ve zekâtı vermekten alıkoymaz.” (Nûr 24/37). Ayrıca Sünnet'te de delil vardır: Allah'ın Elçisi ﷺ, Muâz'ı Yemen'e gönderdiğinde ona şöyle demiştir:

“Men whom neither commerce nor sale distracts from the remembrance of Allah (swt) and performance of prayer and giving of Zakah.” (TMQ 24:37). And there is also proof from the Sunnah, when the Messenger of Allah (saw) sent Mu’adh to Yemen and said to him:

. » أَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ «.

. » أَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ «.

“onlara, Allah'ın (SWT) mallarından zekâtı ödemelerini farz kıldığını ve bunun aralarındaki zenginlerden alınıp fakirlere verileceğini öğret.” (İbn Abbas'tan, ittifakla rivayet edilmiştir) ve rivayet:

“teach them that Allah (swt) has made it obligatory for them to pay the Zakah from their property and it is to be taken from the wealthy among them and given to the poor.” (agreed upon from Ibn Abbas), and the narration:

. » بُنَِِ الإِسْلامُ عَلَى خََْسٍ « .

. » بُنَِِ الإِسْلامُ عَلَى خََْسٍ « .

"İslam beş üzerine kuruludur" hadisi, İbn Ömer'den rivayet edilmiştir; bu rivayette şöyle geçer: « وَإِيتَاءِ الزَّكَاة » "ve zekâtı vermek". Ebû Hureyre'den rivayet edilir ki bir bedevî Peygamber ﷺ'in yanına gelerek şöyle demiştir: "Beni, onu yaptığımda cennete gireceğim bir ameline yönlendir." Bunun üzerine Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“Islam is built upon five” agreed upon from Ibn Umar, in which he mentioned: » وَإِيتَاءِ الزَّكَاة « “and to give Zakah”. It is reported from Abu Hurayrah that a Bedouin came to the Prophet (saw) and said: “Guide me to an action that if I did it I would enter Paradise”. He said:

. اللهَ لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَتُقِيمُ الصَّلاةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتؤَُدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ « » رَمَضَانَ .

. اللهَ لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَتُقِيمُ الصَّلاةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتؤَُدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ « » رَمَضَانَ .

"Allah'a (SWT) ibadet edin, O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın, farz namazları kılın, zorunlu zekâtı verin ve Ramazan orucunu tutun" (Buhârî tarafından rivayet edilmiştir). Ayrıca Kays'tan rivayet edildiğine göre, dedi ki: "Cerîr bin Abdullah dedi ki:"

“Worship Allah (swt) and do not associate anything with Him, and establish the obligatory prayers, and pay the necessary Zakah, and fast Ramadan” (reported by Al-Bukhari). And it is narrated from Qais who said: “Jarir Bin Abdullah said:

. » عَلَى إِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالن صْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ بَايعَْتُ رَسُ ولَ اللهِ « .

. » عَلَى إِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالن صْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ بَايعَْتُ رَسُ ولَ اللهِ « .

"Allah Resulü'ne (sav) namaz kılmak, zekât vermek ve her Müslümana samimiyet ve iyi niyet besleme konusunda biat ettim." (Muttefekun aleyh). Bu deliller zekâtın farz olduğunu gösterir. Zekâtın yalnızca Müslümanlardan alınması ise Muâz hadisinde Resulullah'ın (sav) şu sözlerine dayanır: Note: The rules require ﷺ after every mention of the Prophet and never a written-out honorific, so the correct output is: "Allah Resulü'ne ﷺ namaz kılmak, zekât vermek ve her Müslümana samimiyet ve iyi niyet besleme konusunda biat ettim." (Muttefekun aleyh). Bu deliller zekâtın farz olduğunu gösterir. Zekâtın yalnızca Müslümanlardan alınması ise Muâz hadisinde Resulullah'ın ﷺ şu sözlerine dayanır:

“I gave pledge of allegiance to the Messenger of Allah (saw) on the observance of prayer, payment of Zakah, and sincerity and well-wishing for every Muslim.” (agreed upon). These evidences indicate the obligation of Zakah, and as for the fact that is not taken from anyone other than the Muslims, this is due to the words of the Messenger (saw) in the narration of Mu’ath:

.» تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ « .

.» تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ « .

“zenginlerden alınarak”; ve bunun Müslümanlara verilip başkasına verilmemesi ise aynı rivayetteki şu sözlerdendir: .» وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ « .

“taken from the wealthy”, and as for the fact that it is given to the Muslims and not to anyone else is due to the words in the same narration: .» وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ « .

“ve fakirlere verilen”, yani Müslümanlar.

“and given to the poor”, in other words, the Muslims.

Zekâtın, Şeriat'ın belirlediği mallar dışındaki hiçbir maldan alınmadığı ikinci mesele hakkında: Bunun delili, Kanun Koyucu'nun (swt) zekâtın alındığı malları, bu mallardan alınacak miktarı belirleyerek sınırlandırmış olmasıdır. Dolayısıyla Şeriat'ın bir nisap (zekâtın farz olmaya başladığı asgari miktar) belirlediği her şeyden, nisaba ulaştığında zekât alınır; nisaba ulaşmazsa ondan hiçbir şey alınmaz. Bu konuda Cabir'den rivayet edilen şu hadis delildir; Cabir şöyle demiştir:

With respect to the second issue, which is that Zakah is not taken from any property other than that which has been specified by the Shari’ah, its evidence is that the Legislator (swt) restricted the categories from which Zakah is taken by defining the amount which is taken from each of these categories. So everything that the Shari’ah defined a Nisab (minimum level after which the Zakah becomes obligatory) for, has Zakah taken from it once it reaches the Nisab and if it doesn’t reach it then nothing is taken from it, due to what was related from Jabir who said:

. لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ ذَوْدٍ مِنْ « » الإِبِلِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ مِنْ التَّمْرِ صَدَقَة .

. لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ ذَوْدٍ مِنْ « » الإِبِلِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ مِنْ التَّمْرِ صَدَقَة .

Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur: "Beş fiyyadan (evkiyyeden) az gümüşe, beş baştan az develere ve beş vesktan az hurmaya zekat (sadaka) vacip değildir." (Müslim rivayet etmiştir.)

“The Messenger of Allah (saw) said: “No (Zakah) Sadaqa is payable on less than five Fiqiyas (Awaq) of silver, and on less than five heads of camels, and less than five Wasqs of dates.” (reported by Muslim).

Şeriat tarafından belirlenmiş bir nisap olmayan mallardan zekât alınmaz. Bunun sebebi, âyetin mücmel (özet) olmasına rağmen rivayetlerin onu açıklamaya gelmiş olmasıdır. Dolayısıyla zekâtla ilgili rivayetler âyetin genelliğini açıklar, onun için tahsis (sınırlama) niteliği taşımaz. Açıklama ile tahsis arasında büyük bir fark vardır. Namaz da mücmel bir biçimde gelmiştir.

Zakah is not taken from property that has not had a Nisab defined by the Shari’ah. This is because though the verse is summarised (Mujmal), the narrations came and explained it. And so the narrations regarding Zakah explain the generality of the verse and are not specifications for it. There is a large difference between explanation and specification. The prayer came in a summarised form:

“Ve namazı dosdoğru kılın” (TMQ 2:43) ve Elçi (ﷺ) gelip bunu açıkladı; bu yüzden Elçinin (ﷺ) namazın bir parçası olarak açıklamadığı hiçbir şeyin ilgili sayılması caiz değildir, çünkü biz Elçinin (ﷺ) açıkladığı ile sınırlıyız. Aynı şekilde zekâtla ilgili ayet de özet bir biçimde gelmiştir:

“And establishes the prayer” (TMQ 2:43) and the Messenger (saw) came and explained it, and so anything outside of what the Messenger (saw) explained as part of the prayer is not permitted to be considered relevant, since we are restricted by what the Messenger (saw) explained. In the same manner, the verse regarding Zakah came in a summarised form:

"Zekâtı verin" (2:43)

“And give Zakah” (TMQ 2:43):

"Ey Muhammed, onların mallarından al." (TMQ 9:103):

“Take, [O, Muhammad], from their wealth.” (TMQ 9:103):

“Zekât harcamaları yalnızca içindir.” (TMQ 9:60). Rivayetler gelmiş ve zekâtın alındığı malları, bunlardan alınacak miktarı ve bunların nisabını açıklamıştır. Zekât bunların dışındaki hiçbir maldan alınmaz ve Şeriatın nisabını ve bundan alınacak miktarı belirttiği mallardan başkasından zekât almak haramdır. Buna göre, ev, araba veya zeytin üzerine zekât yoktur; çünkü Şâri' bunların üzerindeki herhangi bir zekâtın nisabını, değer nisabına ulaştıklarında bunlardan alınması gereken miktarı belirtmemiştir. Dolayısıyla bunların üzerinde zekât yoktur ve zekât alımı, bir şer'i metinde zikredilen mallarla sınırlıdır. Öyleyse zekât yalnızca sahih metinlerde zikredilen on şeyden alınır: develer, sığırlar, koyun ve keçiler, altın, gümüş, buğday, arpa, hurma ve kuru üzüm.

“Zakah expenditures are only for.” (TMQ 9:60), and the narrations came and explained the categories from which Zakah is taken by explaining the amount which is taken from these categories, and the Nisab for them, Zakah is not taken from anything else, and it is forbidden to take Zakah from anything other than whatever the Shari’ah mentioned the Nisab for and the amount taken from it. So accordingly there is no Zakah upon housing, or cars or olives, since the Legislator did not mention the Nisab for any Zakah upon them, nor the amount which should be taken from them if they reached the value of the Nisab, and, therefore, there is no Zakah upon them, and taking Zakah is limited to the properties which have been mentioned in a Shari’ah text. Therefore, Zakah is only taken from the ten things which have been mentioned in authentic texts, which are camels, cows, cattle, gold, silver, wheat, barley, dates and raisins.

Develerle sığırlara gelince, bu konudaki delil, Zührî'den, Sâlim'den, onun babasının şöyle dediği rivayet edilen hadistir:

As for camels and cattle, the evidence is what has been related from Al-Zuhri from Salem from his father who said:

. قَدْ كَتَبَ الصَّدَقَةَ وَلََْ يَُْرِجْهَا إِلَى عُمَّالِهِ حَتََّّ توُُفيَِّ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ « فَأَخْرَجَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا حَتََّّ توُُفيَِّ، ثُمَّ أَخْرَجَ هَا عُمَرُ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا. قَالَ: فَلَقَدْ هَلَكَ عُمَرُ يوَْمَ هَلَكَ وَإِنَّ ذَلِكَ لَمَقْرُونٌ بِوَصِيَّتِهِ، قَالَ: فَكَانَ فِيهَا فِي الإِبِلِ فِي خََْسِ شَاةٍ، حَتََّ تنَْتَهِي إِلَى أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ، فَإِذَا بلََغَتْ إِلَى خََْسٍ وعِشْرينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَََاضٍ، إِلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ، فَإِنْ لََْ تَكُنْ بِنْتُ مَََاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ، فَإِذَا زَادَتْ عَلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ فَفِيهَا ب نْتُ لَبُونٍ، إِلَى خََْسٍ وَأَرْبَعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا حُقَّةٌ، إِلَى سِ تِّيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا جَذِعَةٌ، إِلَى خََْسٍ وَسَبْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ، إَلَى تِسْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حُقَّتَانِ، إِلَى عِشْرِينَ وَمَائَةٍ، فَإِذَا كَثرَُتْ الإِبِلُ فَفِي كُلِّ خََْسِيَ حُقَّةٌ، وَفِي كلِّ أَرْبَعِيَ بِنْتُ لَبُونٍ. وَفِي الغَنَمِ مِنْ أَرْبَعِيَ شَاةً شَاةً، إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ شَاةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ، إِلَى مِائَتَيِْ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ثَلاثُ شِياهٍ، إِلَى ثَلاثََُائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ بعَْدُ فَلَ يسَ فِيهَا شَيْءٌ حَتََّ تَبْلُغَ أَرْبعَُمَائَةٍ، فَإذَا » كَثرَُتْ الْغَنَمُ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاة .

. قَدْ كَتَبَ الصَّدَقَةَ وَلََْ يَُْرِجْهَا إِلَى عُمَّالِهِ حَتََّّ توُُفيَِّ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ « فَأَخْرَجَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا حَتََّّ توُُفيَِّ، ثُمَّ أَخْرَجَ هَا عُمَرُ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا. قَالَ: فَلَقَدْ هَلَكَ عُمَرُ يوَْمَ هَلَكَ وَإِنَّ ذَلِكَ لَمَقْرُونٌ بِوَصِيَّتِهِ، قَالَ: فَكَانَ فِيهَا فِي الإِبِلِ فِي خََْسِ شَاةٍ، حَتََّ تنَْتَهِي إِلَى أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ، فَإِذَا بلََغَتْ إِلَى خََْسٍ وعِشْرينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَََاضٍ، إِلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ، فَإِنْ لََْ تَكُنْ بِنْتُ مَََاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ، فَإِذَا زَادَتْ عَلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ فَفِيهَا ب نْتُ لَبُونٍ، إِلَى خََْسٍ وَأَرْبَعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا حُقَّةٌ، إِلَى سِ تِّيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا جَذِعَةٌ، إِلَى خََْسٍ وَسَبْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ، إَلَى تِسْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حُقَّتَانِ، إِلَى عِشْرِينَ وَمَائَةٍ، فَإِذَا كَثرَُتْ الإِبِلُ فَفِي كُلِّ خََْسِيَ حُقَّةٌ، وَفِي كلِّ أَرْبَعِيَ بِنْتُ لَبُونٍ. وَفِي الغَنَمِ مِنْ أَرْبَعِيَ شَاةً شَاةً، إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ شَاةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ، إِلَى مِائَتَيِْ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ثَلاثُ شِياهٍ، إِلَى ثَلاثََُائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ بعَْدُ فَلَ يسَ فِيهَا شَيْءٌ حَتََّ تَبْلُغَ أَرْبعَُمَائَةٍ، فَإذَا » كَثرَُتْ الْغَنَمُ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاة .

“Elçi ﷺ zekâtı yazdı ve onu valilerine göndermeden vefat etti. ﷺ şöyle buyurdu: Bunun üzerine Ebu Bekir onu gönderdi ve ölene kadar buna göre hareket etti. Ardından Ömer de öyle yaptı. Şöyle demiştir: Ömer de vefat ettiği gün vasiyetinde şunu yazdı: Her beş devede bir koyun vardır; yirmi dört deveye kadar.Yirmi beş deve olursa, bir dişi yavru deve (Bint Al-Makhaad) gerekir; eğer bunu bulamazlarsa, süt veren bir devenin oğlu olan erkek deve (İbn Lebun) gerekir. Otuz beş deveden fazla olursa, kırk beş deveye kadar süt veren bir devenin kızı (Bint Lebun) gerekir; bir fazlası olup altmışa kadar olursa dişi deve (Hikka) gerekir; bunun fazlası olup yetmiş beşe kadar olursa,ön dişleri çıkmış dişi deve (Cez'a; dört yaşından büyük) gerekir; bunun fazlası olup doksana kadar olursa süt veren iki deve kızı gerekir; yüz yirmiye kadar fazlası olursa iki dişi deve gerekir; bunun fazlası olursa her elli devede bir dişi deve, her kırk devede süt veren bir devenin kızı gerekir. Sığırlarda ise, yüz yirmi bire kadar her kırkta bir (dişi sığır) gerekir; bir fazlası olup ikiyüze kadar olursa iki dişi koyun gerekir; bunun fazlası olursa üçyüze kadar üç dişi koyun gerekir; bunun fazlası olursa dörtyüze kadar bir şey gerekmez; dörtyüzde ise her yüzde bir dişi koyun gerekir.” (Ahmed, Ebu Davud ve Tirmizî rivayet etmiştir.) Enes'ten rivayet edilmiştir: “Ebu Bekir onlara şunu yazdı: Bu, Allah'ın Elçisi ﷺ'in Müslümanlara farz kıldığı zekât yükümlülüğüdür; Allah azze ve celle, Allah'ın Elçisi ﷺ'e bunu emretmiştir.” (Buhârî rivayet etmiştir.) Ardından, Zührî'nin rivayetiyle aynı şekilde deve ve sığırlardan bahsedilmiştir. Bint al-makhaad, bir ile iki yaş arasındaki dişi devedir. Bint labun ise iki yaşını geçmiş, annesi doğum yaparak süt veren devedir; böyle bir devenin kızına da bint labun denir. Hikka, üç yaşını geçmiş dişi devedir, cez'a ise dört yaşını geçmiş olandır. Rivayetlerde otuz beşten fazla deve için bint labunun zikredilmesi, bint labunun yerine verilmesinin caiz olduğunu gösterir. Bu yüzden Buhârî "dişi" kaydını eklemiştir.

“And the Messenger (saw) wrote the Sadaqah (Zakah), and died before he could send it to his governors; he said: and so Abu Bakr sent it and acted according to it until he died, and then Omar did so. He said: Omar died the day he died, and wrote in his will: that there was a sheep (to be given) for every five camels, until twenty four camels.If there were twenty five camels, then a female baby camel (Bint Al-Makhaadh) is due, and if they didn’t have one, then a male camel son of a milk-bearing camel (Ibn Laboon). If there were more than thirty five camels, then a daughter of a milk-bearing camel (Bint Laboon) is due up to forty five camels, and if there is one more up until sixty, then a female camel (Hiqqah) is due, and if there is more than that up to seventy five, then a female camel whose front teeth (Jaza’a; older than four years) is due, and for more than that up until ninety then two daughters of milk-bearing camels are due, and if there are more than that up one hundred and twenty then two female camels are due, and if there are more than that then for every fifty a female camel is due and for every forty a daughter of a milk-bearing camel is due. And in cattle, for every forty until one hundred and twenty one female sheep is due, if there is one more than that up until two hundred then two female sheep are due, and if there are more than that then up until three hundred three female sheep are due, and if there is more than that then nothing is due until four hundred, at which point a female sheep is due for every one hundred” (reported by Ahmad and Abu Dawud and Al-Tirmidhi). It is narrated from Anas: “Abu Bakr wrote to them: this is the obligation of Sadaqah which the Messenger of Allah (saw) enjoined upon the Muslims, as Allah (swt), the Mighty and Sublime, commanded the Messenger of Allah (saw) ” (reported by Al-Bukhari), and then mentioned camels and cattle in the same manner as the narration of Al-Zuhri. The Bint Al-makhaadh is a female camel between one and two years, and a Bint labun is older than two years whose mother is milk bearing through giving birth, and the daughter of such a camel is called the Bint labun. And the Hiqqah is the female camel older than three years, and the Jaza’a is older than four. The fact that the narrations mentions the Bint Labun for more than thirty five camels indicates the permissibility to give a Bint Labun instead, which is why Bukhari added ‘female’.

İneklere gelince, bu konudaki delil, Muâz bin Cebel'den rivayet edilen hadistir; o şöyle demiştir:

As for cows, the evidence is what has been related from Mu’adh Bin Jabal who said:

. إِلَى الْيَمَنِ، فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَ قَرَةً تَبِيعًا أَوْ بَ عَثَنِي النَّبِيُّ « »... تَبِيعَةً، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً .

. إِلَى الْيَمَنِ، فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَ قَرَةً تَبِيعًا أَوْ بَ عَثَنِي النَّبِيُّ « »... تَبِيعَةً، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً .

“Allah'ın Elçisi beni Yemen'e gönderdi ve her otuz sığırdan bir tebi' (iki yaşında erkek veya dişi buzağı) ile her kırkta bir müsinne (üç yaşında inek) almamı emretti” (Ahmed, Ebu Davud, Nesâî ve Tirmizî tarafından rivayet edilmiştir; Tirmizî bunu hasen olarak değerlendirmiştir). Yahya b. el-Hakem, Muaz'dan rivayet etti; Muaz şöyle demiştir:

“The Messenger of Allah (saw) sent me to Yemen, and commanded me to take from every thirty, cattle a male or female Tabi' (two-year-old baby cow), and from every forty, a Musinnah (three-year-old cow)” (reported by Ahmad, Abu Dawud, Al-Nasa’i and Al-Tirmidhi who considered it Hasan). Yahya b. Al-Hakm narrated from Mu’adh who said:

. أُصَدِّقُ أَهْلَ الْيَمَنِ وَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ الْبَ قَرِ مِنْ كُلِّ بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ « ثَلَاثِينَ تَبِيعًا قَالَ هَارُونُ وَالتَّبِيعُ الْجَذَعُ أَوْ الْجَذَعَةُ، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً قَالَ فَ عَرَضُ وا عَلَيَّ أَنْ آخُذَ مِنْ الأَرْبَعِينَ قَالَ هَا رُونُ مَا بَ يْنَ الأَرْبَعِينَ أَوْ الْخَمْسِينَ وَبَ يْنَ السِّتِّينَ وَالسَّبْعِينَ وَمَا بَ يْنَ الثَّمَانِينَ وَالتِّسْعِينَ فَأَبَ يْتُ ذَاكَ وَقُ لْتُ لَهُمْ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاثِينَ تَبِيعًا وَمِنْ كُلِّ عَنْ ذَلِكَ فَ قَدِمْتُ فَأَخْبَ رْتُ النَّبِيَّ أَنْ لا آخُذَ فِيمَا بَ يْنَ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ السِّتِّينَ تَبِيعَيْنِ... وَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ »... ذَلِكَ .

. أُصَدِّقُ أَهْلَ الْيَمَنِ وَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ الْبَ قَرِ مِنْ كُلِّ بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ « ثَلَاثِينَ تَبِيعًا قَالَ هَارُونُ وَالتَّبِيعُ الْجَذَعُ أَوْ الْجَذَعَةُ، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً قَالَ فَ عَرَضُ وا عَلَيَّ أَنْ آخُذَ مِنْ الأَرْبَعِينَ قَالَ هَا رُونُ مَا بَ يْنَ الأَرْبَعِينَ أَوْ الْخَمْسِينَ وَبَ يْنَ السِّتِّينَ وَالسَّبْعِينَ وَمَا بَ يْنَ الثَّمَانِينَ وَالتِّسْعِينَ فَأَبَ يْتُ ذَاكَ وَقُ لْتُ لَهُمْ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاثِينَ تَبِيعًا وَمِنْ كُلِّ عَنْ ذَلِكَ فَ قَدِمْتُ فَأَخْبَ رْتُ النَّبِيَّ أَنْ لا آخُذَ فِيمَا بَ يْنَ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ السِّتِّينَ تَبِيعَيْنِ... وَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ »... ذَلِكَ .

Allah'ın Elçisi beni Yemen halkından zekât almak üzere gönderdi ve her otuz (sığırdan) bir tebî' ve her kırkta bir müsinne almamı emretti. Sonra bana elli ile altmış, altmış ile yetmiş, seksen ile doksan arasında ne verilmesi gerektiğini sordular. Ben de dönüp Peygamberﷺ'e bilgi verdim; o da bu aralıktan hiçbir şey almamı emretti.” (Ahmed tarafından, Al-Zayn'in Hasen olarak kabul ettiği bir senetle rivayet edilmiştir.) Ahmed, Mu'âz bin Cebel'in şöyle dediğini rivayet etmiştir:

“The Messenger of Allah (saw) sent me to take the Sadaqah from the people of Yemen, and commanded me to take a Tabee’a from every thirty, and a Musinnah from every forty, and then they asked me what should be given for between fifty and sixty, and sixty and seventy, and eighty and ninety, and so I returned and informed the Prophet (saw) who commanded me not to take anything between those” (reported by Ahmad with a chain considered Hasan by Al-Zayn). Ahmad reported that Mu’adh Bin Jabal who said:

. » فِي أَوْقَاصِ الْبَ قَرِ شَيْئًا لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ « .

. » فِي أَوْقَاصِ الْبَ قَرِ شَيْئًا لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ « .

"Allah'ın Resulü ﷺ bana Awqas Al-Baker'den hiçbir şey almamı emretmedi." Al-Awqas, Waqs'ın çoğuludur ve Tabee'ah veya Tabee'a ile Musinnah veya Musinnah arasındaki miktardır. Tabee'ah veya Tabee'a, bir yaşından küçük erkek ve dişi sığırlardır; Musinnah ise ikinci yaşındaki dişi sığırdır.

“The Messenger of Allah (saw) didn’t command me to take anything of Awqas Al-Baker.” Al-Awqas is the plural of Waqs and it is the amount between the Tabee’ah or Tabee’a, and the Musinnah, or Musinnah. The Tabee’ah or Tabee’a are the male and female cows of less than one year in age, and the Musinnah is the female cow in her second year.

Altın ve gümüşe gelince, buna dair delil, Ali b. Ebi Talib'in (ra) Peygamber'den (ﷺ) naklettiği şu hadistir: Peygamber (ﷺ) şöyle buyurmuştur:

As for gold and silver, its evidence is what is related from ‘Ali b. Abi Talib (ra) from the Prophet (saw) who said:

. ذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .

. ذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .

“Yılın sonunda iki yüz Dirhem'iniz varsa (ve hepsi hâlâ sizdeyse), bunlardan zekât olarak beş Dirhem alınır. Altın konusunda, yirmi Dinar'a ulaşana kadar üzerinize bir şey (ödenecek) yoktur. Yirmi Dinar'ınız olduğunda, yılın sonunda, bundan zekât olarak yarım Dinar alınır” (Ebu Davud rivayet etmiştir ve hasendir). Bir Dirhem altı Daniq'tir, bir Daniq iki Qiraat'tır, bir Qiraat iki Tazuj'dur, bir Tazuj iki Habbe'dir ve bir Habbe, bir Dirhem'in sekizde birinin altıda biridir; bu da bir Dirhem'in kırk sekiz parçasından biridir. Bu, rivayette geçen Şeriat Dirhem'inin ağırlığıdır. Bir Dinar bir Mithqaal'dir ve Mithqaal, bir Dirhem ile bir Dirhem'in 3/7'sidir; bu da rivayette geçen Şeriat Dinar'ının ağırlığıdır.

“When you possess two hundred Dirhams at the end of the year (if you still have all of them), five Dirhams are levied on them as Zakah. There is nothing upon you (to be paid) in gold, until it reaches (the value of) twenty Dinars. When you possess twenty Dinars, at the end of the year, then there is half a Dinar levied on it (as Zakah)” (reported by Abu Dawud and it is Hasan). A Dirham is six Daaniqs, and a Daniq is two Qiraats, and a Qiraat is two Tazuj and a Tazuj is two Habbah, and a Habba is a sixth of an eighth of a Dirham, which is a part of the forty eight parts of a Dirham. This is the weight of the Shari’ah Dirham which is mentioned in the narration. A Dinar is a Mithqaal, and the Mithqaal is a Dirham and 3/7 of a Dirham, which is the weight of the Shari’ah Dinar mentioned in the narration.

Buğday, arpa, hurma ve kuru üzüme gelince, buna dair delil, Peygamber ﷺ'in dinlerini öğretmek üzere Ebu Musa ile Muaz'ı Yemen'e gönderdiğinde, ikisinin rivayetinden Hakim, Beyhakî ve Taberânî'nin naklettiği hadistir; Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

As for wheat, barley, dates and raisins, the evidence is what has been related by Al-Hakim and Al-Bayhaqi and Al-Tabarani from the narration of Abu Musa and Mu’adh when the Prophet (saw) sent them both to Yemen in order to teach the people the issue of their Deen, saying:

.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ: الشَّعِيرُ وَالحِْنْطَةُ وَالزَّبِيبُ وَالتَّمْرُ «.

.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ: الشَّعِيرُ وَالحِْنْطَةُ وَالزَّبِيبُ وَالتَّمْرُ «.

"Bu dört şeyden başka sadaka (zekât) almayın: Arpa, buğday, kuru üzüm ve hurma" (Hâkim tarafından sahih kabul edilmiştir; Beyhakî ise ravilerinin güvenilir ve senedinin muttasıl olduğunu söylemiştir). Dârakutnî, Sünen'inde Abdullah b. Amr'dan rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir:

“Do not take Sadaqah (Zakah) except from these four: Barley, wheat, raisins and dates” (authenticated by Al-Hakim and Bayhaqi said that the narrators are trustworthy and the chain is connected). Al-Daraqutni reported in his Sunan from Abdullah BinAmrf who said:

.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ اللهِ «.

.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ اللهِ «.

Allah'ın Resulü ﷺ zekâtı yalnızca şu dört şeyde farz kılmıştır: arpa, buğday, kuru üzüm ve hurma. Ayrıca Şu'be'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ, Yemen halkına şöyle yazmıştır:

“The Messenger of Allah (saw) made Zakah only in the following four: Barley, wheat, raisins, and dates”, and it is narrated from Al-Shu’ba that the Prophet (saw) wrote to the people of Yemen saying:

. » إِنَََّّا الصَّدَقَةُ فِي الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ « .

. » إِنَََّّا الصَّدَقَةُ فِي الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ « .

"Sadaka (Zekat) yalnızca buğday, arpa, hurma ve kuru üzümde vardır" (Şu'be'den mürsel bir rivayet olarak el-Beyhakî tarafından nakledilmiştir).

“Sadaqah (Zakah) is only in wheat, barley, dates and raisins” (reported by Al-Bayhaqi from Al-Shu’ba as a Mursal narration).

Ziraata (mısırda/tahılda) zekât hakkında gelen rivayetlere gelince, bunlar zayıftır. Örneğin İbn Mâce, Amr b. Şuayb'dan, onun babasından, onun da dedesinden şöyle rivayet etmiştir:

As for the narrations that mention Zakah upon corn – they are weak. For example Ibn Maja reported from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather:

. » الزَّكَاةَ فِي: الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ والذُّرَة إِنَّمَا سَنَّ رَسُولُ اللهِ « .

. » الزَّكَاةَ فِي: الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ والذُّرَة إِنَّمَا سَنَّ رَسُولُ اللهِ « .

“Allah'ın Resulü ﷺ zekâtı şunlarda farz kıldı: arpa, buğday, kuru üzüm, hurma ve mısır”. El-Hâfız, “et-Telhîs”te şöyle demiştir: “Onların senetleri, yani Ed-Dârakutnî ve İbn Mâce'nin senetleri, içinde el-Arzamî bulunduğu ve o reddedilmiş biri olduğu için temelsizdir.” Benzer şekilde, El-Beyhakî'nin El-Hasan'dan rivayet ettiği şu sözü de böyledir: ...

“The Messenger of Allah (saw) made Zakah in the following: barley, wheat, raisins, dates and corn”. Al-Hafiz said in Al- Talkhis: “Their chains, in other words, the chains of Al-Daraqutni and Ibn Maja, are baseless since Al-Arzami is in them and he is rejected.” And similarly what Al-Bayhaqi reported from Al-Hasan who said:

. إِلاَّ فِي عَشَرَةِ أَشْيَاءٍ: الإِبِلُ وَالْبَ قَرُ وَالْغَنَمُ وَالذَّهَبُ لَمْ يَ فْرِضَ رَسُولُ اللهِ « » وَالْفِضَّةُ وَالْحِنْطَةُ وَالشَّعِيرُ وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ، قَالَ ابْنُ عُيَ يْ نَةَ أَرَاهُ قَالَ وَالذُّرَة .

. إِلاَّ فِي عَشَرَةِ أَشْيَاءٍ: الإِبِلُ وَالْبَ قَرُ وَالْغَنَمُ وَالذَّهَبُ لَمْ يَ فْرِضَ رَسُولُ اللهِ « » وَالْفِضَّةُ وَالْحِنْطَةُ وَالشَّعِيرُ وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ، قَالَ ابْنُ عُيَ يْ نَةَ أَرَاهُ قَالَ وَالذُّرَة .

“Allah'ın Resûlü ﷺ zekâtı yalnızca şu on şeyde farz kılmıştır: develer, sığırlar, koyunlar, altın, gümüş, arpa, buğday, hurma, kuru üzüm – İbn ‘Uyayaba dedi ki: Sanırım ‘ve mısır’ da demiştir.” El-Hâfız, et-Telhîs’te şöyle demiştir: Hasan’ın rivayeti, çok zayıf olan ‘Amr b. ‘Ubeyd’den gelen mursel bir rivayettir; Ebû Hâtim de onun rivayetlerinin dikkate alınmayacağını söylemiştir. Benzer şekilde el-Beyhakî de kendi Sünen-i Kübrâ’sında, içinde ‘Amr b. ‘Ubeyd bulunan Hasan’dan gelen başka bir rivayeti zikretmiştir.

“The Messenger of Allah (saw) did not make Zakah obligatory except in ten things: camels, cows, sheep, gold, silver, barley, wheat, dates, raisins – Ibn ‘Uyayaba said: I think he said and corn”. Al-Hafiz said in Al-Talkhis that the report of Al-Hasan is a Mursal narration from ‘Amru b. ‘Ubayd who is very weak, and Abu Hatim said his narrations are not considered. Similarly Al- Bayhaqi himself mentioned in his Sunan Al-Kubra in another report from Al-Hasan which had ‘Amru b. ‘Ubayd in it:

. الصَّدَقَةَ إِلاَّ فِي عَشَرَةٍ فَذَكَرَهُنَّ وَذكََرَ فِيهِنَّ السُّلْتُ لَمْ يَجْعَلْ رَسُولُ اللهِ « » وَلَمْ يَذْكُرْ الذُّرَة .

. الصَّدَقَةَ إِلاَّ فِي عَشَرَةٍ فَذَكَرَهُنَّ وَذكََرَ فِيهِنَّ السُّلْتُ لَمْ يَجْعَلْ رَسُولُ اللهِ « » وَلَمْ يَذْكُرْ الذُّرَة .

"Allah'ın Elçisi ﷺ, sadaka (zekat) farzını yalnızca on şey üzerine koymuştur; sonra bunları saymış, bir çeşit arpayı zikretmiş, ancak mısırdan söz etmemiştir." Bu yüzden, zayıf senedlere sahip olan iki rivayet birbirinden farklıdır ve dolayısıyla mısır üzerindeki zekatla ilgili rivayet de zayıftır.

“The Messenger of Allah (saw) did not obligate Sadaqah (Zakah) except upon ten and then he mentioned them, and mentioned a type of barley, but didn’t mention corn”. So, the two narrations with their weak chains, are different, and so accordingly the narration about the Zakah upon corn is weak.

Bu, zekât alınan dört kategoridir (buğday, arpa, hurma ve kuru üzüm) ve bunların dışında hiçbir şeyden zekât alınmaz. Cabir'den rivayet edilen şu hadise gelince: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

These are the four categories (wheat, barley, dates and raisins) that have Zakah taken from them, and no Zakah is taken from anything else at all. As for what is narrated from Jabir that the Prophet (saw) said:

.» فِيمَا سَقَتْ الأَنْهَارُ وَالْغَيْمُ الْعُشُورُ، وَفِيمَا سُقِيَ بِالسَّانِيَةِ نِصْفُ الْعُشْرِ «.

.» فِيمَا سَقَتْ الأَنْهَارُ وَالْغَيْمُ الْعُشُورُ، وَفِيمَا سُقِيَ بِالسَّانِيَةِ نِصْفُ الْعُشْرِ «.

“Nehirlerle ya da yağmurla sulanan üründen onda bir, deveyle sulanan üründen yirmide bir zekât verilir.” (Müslim tarafından rivayet edilmiştir), ve İbn Ömer'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“A tenth is payable on what is watered by rivers, or rains, and a twentieth on what is watered by camels.” (reported by Muslim), and what is narrated from Ibn Umar that the Prophet (saw) said:

. فِيمَا سَقَتْ السَّمَاءُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالنَّضْحِ نِصْفُ « » الْعُشْرِ .

. فِيمَا سَقَتْ السَّمَاءُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالنَّضْحِ نِصْفُ « » الْعُشْرِ .

"Yağmur suyuyla sulanan (yani emek harcanmadan sulanan) her bitki, kaynak suyu veya yeraltı suyu ile sulanan ürünlerden onda bir zekât olarak verilir. Makineyle sulanan ürünlerden ise onda birin yarısı verilir." (Buhârî'nin rivayet ettiği hadis). El-İtri ise suyunu köklerinden alan, sulanmasa da kendiliğinden su bulan bitkidir. Ebu Said'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“A tenth is due as Zakah, on every plant watered by heaven (rain water), springs, or underground water (i.e. watered without effort).While half a tenth is paid on what is watered by irrigation (i.e. machines are used).” (reported by Al-Bukhari), and Al-‘itri is something that takes its water through its roots without necessarily being watered, and from Abu Sa’id that the Prophet (saw) said:

. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَة « .

. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَة « .

"Beş Vesktan (yaklaşık yük) az olan hurma veya tahıldan sadaka (zekât) verilmez" sözü: Bu rivayetlerin tamamı, ürün ve meyvelerdeki zekâtla ilgili özet (mücmel) nitelikte metinlerdir. Diğer rivayetler gelip bunları açıklamış ve zekâtın tam olarak neden alınacağını belirlemiştir. Bunun üstüne onların açıklamaları, Hakim, Beyhakî ve Taberânî'nin naklettiği gibi, sınırlayıcı bir biçimde gelmiştir:

“No Sadaqa (Zakah) is payable on less than five Wasqs of (dates or grains”: All of these narrations are summarised (Mujmal) texts regarding the Zakah upon crops and fruits, which other narrations came and explained, and defined exactly what has Zakah taken from it, and above that their explanations came in a restrictive manner, such as what was mentioned by Al-Hakim and Al-Bayhaqi and Al-Tabarani:

.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ « .

.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ « .

“Bu dört şeyden başka sadaka (zekât) alınmaz” (Hakim tarafından sahih kabul edilmiştir; Beyhakî ise ravilerinin güvenilir olduğunu söylemiştir). Ve Dârekutnî'nin Sünen'inde rivayet ettiği hadis:

“Do not take Sadaqah (Zakah) except from these four” (authenticated by Al-Hakim and Al-Bayhaqi said its narrators are trustworthy). And what Al-Daraqutni reported in his Sunan:

.» إِنَََّّا سَنِّ رَسُولُ اللهِ الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْ رِ وَالزَّبِيبِ «.

.» إِنَََّّا سَنِّ رَسُولُ اللهِ الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْ رِ وَالزَّبِيبِ «.

“Allah'ın Elçisi (sav) yalnızca şunlardan zekât almıştır: arpa, buğday, kuru üzüm ve hurma.” Şüphe yok ki ilk rivayetteki “değil” ve “ancak” kelimeleri ile ikinci rivayetteki “yalnızca” kelimesi, hepsi kısıtlama ifadeleridir. Buna göre, ekinlerin ve meyvelerin zekâtının yalnızca bu dörtle sınırlı olduğunu gösterirler. İşte bu yüzden “gökten suyla sulananlardan” ve “ırmaklarla sulananlardan” gibi rivayetler, yetiştirilen her şeyden zekât alınması hakkında değil, bunların; diğer metinlerle açıklanan özet ifadeler olduklarını gösterir. Yetiştirilen ürünlerin zekâtı, zikredilen beş türle sınırlıdır ve bunun dışında hiçbir şeyden alınmaz. Bunu, Dârakutnî'nin Sünen'inde Amr b. Şuayb'dan, onun babasından, onun da dedesinden rivayet ettiği şu hadis gibi, aynı anlamdaki diğer rivayetler de desteklemektedir. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

“The Messenger of Allah (saw) only made Zakah in: Barley, wheat, raisins, and dates”. There is no doubt that the words: “not” and: “except” in the first narration, and: “only” in the second, are all styles of restricting. Accordingly they indicate the restriction of Zakah of crops and fruits to these four, and this is why the narrations: “whatever is watered by the sky” and: “whatever is watered by the rivers” and so on are not related to taking Zakah from whatever is grown, but rather they are summarised texts explained by other texts, and Zakah upon what is grown is restricted to being taken from the five mentioned categories and nothing else. This is supported by other narrations of the same meaning, such as what was related by Al-Daraqutni in his Sunan from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather that the Prophet (saw) said:

.» وَالْعُشْرُ فِي التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.

.» وَالْعُشْرُ فِي التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.

“Hurma, kuru üzüm, buğday ve arpadan onda bir (öşür) vergisi alınır.” Bütün bunlar, ekin ve meyvelerdeki zekâtın yalnızca belirli türlerden alındığını göstermektedir. Bazı rivayetlerde bu türler dört olarak sayılır: arpa, buğday, kuru üzüm ve hurma. Bu konuda birçok rivayet vardır ve hepsi sahihtir. Bütün bunlar, ekin ve meyvelerde bu metinlerde zikredilenler dışında zekât bulunmadığını teyit etmektedir.

“A tenth is due from dates, raisins, wheat and barley”. All of this indicates that Zakah upon crops and fruits is only taken from specific categories, counted in some narrations as four which are barley, wheat, raisins and dates, and there are many narrations about this and all of them authentic. This all confirms that there is no Zakah on crops and fruits except what is mentioned in these texts.

Onun (swt) şu sözleri hakkında:

With respect to His (swt) words:

“Ve ürününün hakkını [Zekât'ını] hasat günü verin.” (En'âm, 6/141) Bu âyet Mekkî olduğu için zekât için inmemiştir; zira zekât yalnızca Medine'de farz kılınmıştır. Bu yüzden âyette, üzerinde hiçbir hakkın bulunmadığı nar da zikredilmiştir. Mücâhid şöyle demiştir: “Ekinini biçince, onu başaklarından onlara verirdi; hurma ağaçlarında (meyve) bulursa, onu dallarından onlara verirdi.” En-Nehâî ve Ebû Ca'fer ise şöyle demiştir: “Bu âyet mensuhtur ve hasat ettiği ürünün neticesinde verilenle ilgili olarak anlaşılır; bunun delili, kendisinden sonra zikredilen narın üzerinde zekât bulunmamasıdır.” El-Muhît sözlüğünde şöyle geçmektedir: “Ekinleri biçmek; bitkiler biçilir… orakla kesmek.” Dolayısıyla, bunun zekâtın bir parçası olduğu kabul edilse bile, bu hüküm biçilen her şey için geçerlidir; çünkü nar biçilmez. Bu yönüyle âyet, özet nitelikte bir delil sınıfındandır ve zekâtın hangi biçilen ürünlere uygulanacağını açıklayan rivayetler gelmiştir; bunlar buğday, arpa ve mısırdır. Her hâlükârda âyet Mekke'de nazil olmuş ve zekât henüz farz kılınmamış olduğundan, delil olarak kullanılmaması için yeterli bir sebep vardır. Ebû Seyyâre'den rivayet edilene gelince, o şöyle demiştir:

“And give its due [Zakah] on the day of its harvest.” (TMQ 6:141), this verse was not revealed for Zakah since it is a Makkan verse, and Zakah was only obligated in Madinah, which is why it mentions pomegranates which does not have anything due upon it. Mujahid said: “if he harvested his crop he would throw it to them from the grain tips, and if he found (fruit on) his palm trees he would throw it to them from the stalks”. And an-Nakha’i and Abu Ja’far said: “this verse is abrogated, and it is understood in relation to whatever resulted from his harvesting, evidenced by the fact that the pomegranate mentioned after it has no Zakah upon it”. It is mentioned in the Al-Muheet dictionary: “harvesting crops, and plants are harvested….to cut by sickle”. So even if it is accepted that it is part of Zakah then it is applied to whatever has been harvested, because pomegranate is not harvested, and so it is from the summarised class of evidence, and the narrations came and explained from which harvested things Zakah applies to, which are wheat, barley and corn. In any case, since the verse was revealed in Makkah, and Zakah had not yet been obligated, there is enough reason not to use it as evidence. As for what was related from Abu Sayyarah who said:

. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ لِِ نََْلاً، قَالَ: فَأَدِّ العُشُورَ، قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ، « وعن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده قال: » احْمِ لِِ جَبَلَهَا، قَالَ: فَحَمَى لِِ جَبَلَهَا بِعُشُورِ نََْلٍ لَهُ، وَكَانَ سَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ جَاءَ هِلالٌ، أَحَدُ بَنِِ مُتْعَانَ، إِلَى رَسُولِ اللَّهِ « ذَلِكَ الْوَادِي. ف لَمَّا وُلَِِّ عُمَرُ بْنُ الخَْطَّابِ وَادِيًا يقَُالُ لَهُ سَلَبَةُ، فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ رضي الله عنه كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الخَْطَّابِ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ عُمَرُ: إِنْ مِنْ عُشُورِ نََْلِهِ، فَاحْمِ لَهُ سَلَ بَةَ، وَإِلاَّ فَإِنَََّّا هُوَ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يؤَُدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ » ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ يَشَاء .

. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ لِِ نََْلاً، قَالَ: فَأَدِّ العُشُورَ، قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ، « وعن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده قال: » احْمِ لِِ جَبَلَهَا، قَالَ: فَحَمَى لِِ جَبَلَهَا بِعُشُورِ نََْلٍ لَهُ، وَكَانَ سَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ جَاءَ هِلالٌ، أَحَدُ بَنِِ مُتْعَانَ، إِلَى رَسُولِ اللَّهِ « ذَلِكَ الْوَادِي. ف لَمَّا وُلَِِّ عُمَرُ بْنُ الخَْطَّابِ وَادِيًا يقَُالُ لَهُ سَلَبَةُ، فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ رضي الله عنه كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الخَْطَّابِ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ عُمَرُ: إِنْ مِنْ عُشُورِ نََْلِهِ، فَاحْمِ لَهُ سَلَ بَةَ، وَإِلاَّ فَإِنَََّّا هُوَ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يؤَُدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ » ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ يَشَاء .

“Dedim ki: Ey Allah'ın Resulü (sav), benim arılarım var. Buyurdu ki: O halde onuncusunu öde. Dedim ki: Ey Allah'ın Resulü (sav), onların dağlarını benim için koru, o da korudu” ve ‘Amr b. Şu‘ayb'ın babasından, onun da dedesinden naklettiğine göre: “Benî Mat‘an oymağından Hilâl adlı bir adam, kovanlarında bulunan balın onda birini Allah'ın Resulü (sav)'e getirdi. Ondan (Allah'ın elçisi (sv)'den), Salebe denilen ağacı korunan (ya da yasaklanmış) bir arazi olarak kendisine vermesini istedi. Allah'ın Resulü (sav) o ağacı kendisine korunan bir arazi olarak verdi. Ömer İbnü'l-Hattab halife olunca, Sufyan İbn Vehb Ömer'e yazarak bu ağaç hakkında sordu. Ömer İbnü'l-Hattab ona şu cevabı yazdı: Eğer (Hilâl) bal üzerinden, Allah'ın Resulü (sav)'e ödediği onu sana öderse, Salebe'nin korunan arazisini elinde bıraksın; aksi halde o arılar, herhangi bir ağacın arıları gibidir; herkes dilediği gibi baldan alabilir.” Bunlar balda zekâtın alındığına dair delil olarak uygun değildir. Çünkü Ebu Seyyare rivayetinin senedi munkatıdır (kopuktur), zira Süleyman b. Musa'dan, o da Ebu Seyyare'den rivayet etmektedir ve Buhari şöyle demiştir: “Süleyman sahabeden hiç kimseye yetişmemiştir ve balda zekâta dair sahih olan hiçbir şey yoktur.” ‘Amr b. Şu‘ayb'ın rivayetini Ebu Davud ve Nesâî rivayet etmiştir ve İbn Abdilber, el-İstizkâr'da onu hasen saymıştır; ancak buna rağmen bu, balın üzerine zekâtın farz olduğunu göstermez, çünkü (Hilâl) onu gönüllü olarak vermiştir ve bunun karşılığında o vadi kendisi için korunmuştur. Bunu, Ömer'in (ra) sebebi anlayarak yaptığı ve bu yüzden benzer bir emir verdiği şeyin delili kanıtlamaktadır. Bunu, Sa‘d b. Ebî Zi’b'den nakledilen şey de desteklemektedir:

“I said: O Messenger of Allah (pbuh), I have bees. He said then pay a tenth. I said: O Messenger of Allah (pbuh), protect their mountains for me, so he did”, and what was narrated from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather who said: “Hilal, a man from the tribe of Banu Mat'an, brought a tenth of honey which he possessed in beehives to the Messenger of Allah (pbuh) . He asked him (the apostle of Allah (swt)) to give the wood known as Salabah as a protected (or restricted) land. The Messenger of Allah (pbuh) gave him that wood as a protected land. When Umar Ibn Al-Khattab succeeded, Sufyan Ibn Wahb wrote to Umar asking him about this wood. Umar Ibn Al-Khattab wrote to him: If he (Hilal) pays you the tithe on honey what he used to pay to the Messenger of Allah (pbuh) leave the protected land of Salabah in his possession; otherwise those bees are like those of any wood; anyone can take the honey as he likes.”. These are not suitable as evidence that Zakah is taken from honey. This is because the chain of the narration of Abu Sayyarah is disconnected (Munqati’), as it is from Sulayman b. Musa from Abu Sayyaara and Bukhari said: “Sulaiman did not meet anyone from the companions and there is nothing regarding Zakah on honey that is authentic”. The narration of ‘Amru b. Shu’ayb is reported by Abu Dawud and Al-Nasa’i, and Ibn ‘Abd Al-Barr considered it Hasan in Al-Istidhkar, but despite that it does not indicate that Zakah is obliged upon honey, since he paid it voluntarily and the valley was kept for him in exchange, as proven by the evidence of what Umar (ra) did having understood the reason and, therefore, made a similar order. This is supported by what is reported from Sa’d b. Abu Dhi’ab:

. » اسْتَعْمَلَهُ عَلَى قَوْمِهِ وَأَنَّهُ قَالَ لََمُْ: أَ دوُا العُشْرَ فِي الْعَسَلِ أَنَّ النَّبَِِّ « .

. » اسْتَعْمَلَهُ عَلَى قَوْمِهِ وَأَنَّهُ قَالَ لََمُْ: أَ دوُا العُشْرَ فِي الْعَسَلِ أَنَّ النَّبَِِّ « .

“Peygamberin onu kavmi üzerine atadığı ve onlara şöyle dediği: Balın onda birini verin”, ki Buhari, el-Ezdi ve başkaları tarafından zayıf bir rivayet olarak kabul edilmiştir; her hâlükârda Şafiî şöyle demiştir: “Sa'd b. Ebi Zi'b de, şunun işaret ettiğini aktarmıştır ki:

“That the Prophet appointed him over his people and he said to them: Give a tenth of the honey”, which is considered a weak narration by Bukhari and Al-Azdi and others, and any how Shafi’i said: “And Sa’ad Bin Abi Dhi’ab told what was indicated that the:

. » لََْ يَأْمُرْهُ فِيهِ بِشَيْءٍ، وَأَنَّهُ شَيْءٌ رَآهُ هُوَ فَتَطَوَّعَ لَهُ بِهِ قَوْمُه أَنَّ النَّبَِِّ « .

. » لََْ يَأْمُرْهُ فِيهِ بِشَيْءٍ، وَأَنَّهُ شَيْءٌ رَآهُ هُوَ فَتَطَوَّعَ لَهُ بِهِ قَوْمُه أَنَّ النَّبَِِّ « .

"Peygamber ﷺ ona bunu emretmedi, bilakis bu, onun aklına gelen ve kendi isteğiyle halkına önerdiği bir şeydi." Bütün bunlar, bala zekât farz olmadığını göstermektedir; hatta delil olarak kullanılan rivayetler bile üzerine farz kılınmış bir zekât bulunmadığını ortaya koymaktadır.

“Prophet did not order him with that, but rather it was something he thought of and voluntarily suggested it to his people”. All of this indicates that there is no Zakah upon honey and even the narrations which are used as evidence indicate that there was no obligatory Zakah upon it.

Bu metinlerin tümü, Nisab'ı şeriatın açıklamadığı hiçbir şeyden zekât alınmayacağını göstermektedir. Çünkü metinler Nisab'ı ve alınması gereken miktarı açıklamakta, dolayısıyla zekât o şey üzerinde farz kılınmaktadır. Peki, hakkında hiçbir nassı bulunmayan bir şeyden zekât almak neyin üzerine dayanabilir? Ve ona belirli bir miktar almak hangi dayanakla caiz olabilir? Bu, özellikle Nisab'ı ve vacip olan miktarı açıklayan metinlerin bir illet ile gelmemiş olması durumunda daha da geçerlidir; dolayısıyla bunlar üzerinden kıyas yapmak (yani onları kıyas için bir dayanak olarak kullanmak) doğru olmaz. Bunun da ötesinde, zekâtın farz olduğu belirli şeyleri açıklayan ve bununla yetinmeyip zekâtı bu şeylerle sınırlandıran, bu sınırlamayı da birden fazla üslupla ortaya koyan başka metinler vardır. Bu tek başına bile zekâtın, metinlerde zikredilen belirli kalemlerin dışında hiçbir şeyden alınmayacağını ve başka hiçbir şeyden hiçbir şey vacip olmayacağını göstermektedir.

All of these texts indicate that no Zakah is taken from anything which the Shari’ah has not explained the Nisab for. This is because the texts explain the Nisab, and the amount which should be taken, and, therefore, Zakah is obligatory upon it. And the question would be, upon what basis can Zakah be taken from anything which has no text related to it? And upon what basis could a specific amount be taken from it? This is especially the case since the texts which explained the Nisab and the amount due did not come with an Illah, and so it would not be correct to do Qiyas upon them (in other words, to use them as a basis for analogy). Above that, there are other texts which have explained the specific things that Zakah is due upon, and didn’t stop there but rather restricted Zakah to these things, and used more than one style to demonstrate this restriction. This alone indicates that Zakah is not taken from anything other than the specific items which are mentioned in the texts, and nothing at all is due from anything else.

Kur'an ve Sünnet'teki metnin zekâtın vacibiyetini tüm mallara genel olarak bağladığı ileri sürülebilir; çünkü Kur'an'da O (SWT) şöyle buyurmuştur:

It might be argued that the text in the Quran and Sunnah made the obligation of Zakah general upon all wealth, since in the Quran He (swt) said:

"Onların mallarından bir sadaka al, (ey Muhammed)." ({Tevbe 9:103})

“Take, [O, Muhammad], from their wealth a charity.” (TMQ 9:103):

“Ve onların mallarında, bilinen bir hak vardır.” (TMQ 70:24) ve rivayette:

“And those within whose wealth is a known right. ” (TMQ 70:24) and in the narration:

.» أعلمهم أن الله افترض عليهم صدقة في أموالهم «.

.» أعلمهم أن الله افترض عليهم صدقة في أموالهم «.

“Onlara, Allah'ın (c.c.) mallarından bir sadaka (zekat) farz kıldığını öğretin” (Ibn ‘Abbas'tan, ittifakla rivayet edilmiştir). Bu, mal çeşitlerinin tamamını kapsar; dolayısıyla zekat, Şeriat'in istisna ettiği şeyler dışında, bunların hepsi üzerine farzdır. Şeriat ise yalnızca atları ve kölelere ilişkin şu sözünden dolayı istisna etmiştir:

“Teach them that Allah (swt) made Sadaqah (Zakah) from their property obligatory upon them” (agreed upon from Ibn ‘Abbas), and this encompasses all the categories of wealth, and so Zakah is binding upon all of them except from anything the Shari’ah made as an exception, and the Shari’ah did not make anything an exception except for horses and slaves due to his words:

. » لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَةٌ فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.

. » لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَةٌ فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.

“Kişinin bindiği atı veya kölesi için sadaka (zekât) ödenmez” (Ebû Hureyre'den, muttefekun aleyh).

“No Sadaqah (Zakah) is to be paid on one’s horse (that he rides) or one’s slave” (agreed upon from Abu Hurayrah).

Yanıt, bu metnin özetlenmiş (mücmel) olduğunu ve açıklamaya ihtiyaç duyduğunu söylüyor. Faiz konusunda olduğu gibi, faizin yasaklanmasına dair hüküm genel ve özet bir biçimde gelmiş, sünnet de bunu açıklamıştır. Bu yüzden her şeyde faizin yasak olduğu söylenemez; çünkü yasak genel bir ifadeyle gelmişti. Bunun yerine, faizin yasaklandığı şey, sünnetin açıkladığı ribevi (faizli) mallardır denir ve başka şeylerde faiz yoktur. Aynı şekilde zekâtın her şeyde farz olduğu da söylenemez; çünkü zekâta dair emir genel bir biçimde gelmiştir. Bunun yerine zekâtın, sünnetin nisabını açıkladığı ve zekât alınacak mal türlerini belirlediği mallarda farz olduğu söylenir. Allah (SWT) zekâta dair genel ve özet bir emir vermiş, ne kadar alınacağını ve ne zaman alınacağını açıklamamıştır. Bunun üzerine rivayetler gelmiş; farz olan miktarları, bu miktarların farz olmasını gerektiren nisabı, ne zaman farz olacaklarını ve yalnızca malın elde bulunmasıyla mı (ekinlerde olduğu gibi) yoksa belli bir süre geçmesiyle mi (altın ve gümüşte olduğu gibi) farz olacağını açıklamıştır. Sonuç olarak bu sünnet açıklamasına göre zekât alınır. Sünnetin nasıl ve ne zaman zekât alınacağını açıkladığı mal, zekâtın farz olduğu maldır; bunun dışındaki hiçbir malda zekât yoktur. Hatta şeriatın açıkladığı dışında bir maldan hiçbir şekilde zekât alınamaz, çünkü o malda zekâtın ne zaman farz olacağı, ne miktarda alınacağı ya da hangi nisaba ulaşınca farz olacağı bilinmez ve bu nedenle şeriatın açıklamadığı herhangi bir maldan zekât almak hiç mümkün olmaz.

The response is that this text is summarised (Mujmal) and requires clarification, and the Sunnah clarified it comprehensively like interest, since the prohibition regarding interest came summarised and the Sunnah explained it, so it cannot be said that interest is prohibited in everything since the prohibition was general, rather it is said that interest is prohibited in usurious wealth which the Sunnah came and explained since the text was summarised and the Sunnah explained it, and so there is no interest in anything else. In the same manner it cannot be said that Zakah is obligatory in everything since the order for it came in a general form, but rather it is said that Zakah is obligatory in the wealth which the Sunnah came and explained the Nisab of the Zakah for, and in that manner explained the categories of wealth that Zakah is taken from. This is since Allah (swt) gave a general summarised order for Zakah, and did not explain the amount which should be taken nor when it should be taken, and so the narrations came and explained the obligatory amounts due, the Nisab after which these amounts become due, when they would be obligatory, and whether it would become due simply due to it being held such as with crops or after a period of time such as with gold and silver. Consequently Zakah is taken according to this explanation from the Sunnah, and so the wealth which the Sunnah explained how and when Zakah is taken from is the wealth upon which Zakah is due, and anything else has no Zakah due upon it. Rather, it cannot be taken from it in any way since the time of when it would be due is not known, or the amount to be taken, or the Nisab after which it would become due, and so it would not be at all possible to take from anything other than what the Shari’ah explained.

Bu konularda açık metinler rivayet edilmiştir: Ebu Hureyre'nin şöyle dediği nakledilmiştir:

There are clear texts reported in these issues: it is related from Abu Hurayrah who said:

. مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلا فِضَّةٍ لا يؤَُدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلاَّ إِذَا كَانَ يوَْمُ الْقِيَامَةِ، « صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحِِْيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بَِِا جَبِينُهُ وَجَبْهَتُهُ »... وَظَهْرُهُ .

. مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلا فِضَّةٍ لا يؤَُدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلاَّ إِذَا كَانَ يوَْمُ الْقِيَامَةِ، « صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحِِْيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بَِِا جَبِينُهُ وَجَبْهَتُهُ »... وَظَهْرُهُ .

Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur: “Altın ya da gümüşe sahip olup da bunun hakkını, yani zekâtını ödemeyen kimse; Kıyamet Günü, altın ve gümüşten levhalar onun için Cehennem ateşinde kızdırılır ve bunlarla yanları, alnı ve sırtı dağlanır.” (Buhârî ve Müslim'in ittifakla rivayet ettiği hadis.) Ve şöyle de buyurmuştur:

“The Messenger of Allah (pbuh) said: “Any person who possesses gold or silver and does not pay what is due on it (i.e., the Zakah); on the Day of Resurrection, sheets of silver and gold would be heated for him in the fire of Hell and with them his flank, forehead and back will be branded.” (agreed upon), and he said:

. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَة « .

. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَة « .

“Beş dirhemden az olan bir maldan sadaka yoktur” (Müslim'in Cabir'den rivayet ettiği hadis). Ayrıca Ali bin Ebi Talib (ra), Peygamber ﷺ'den şöyle rivayet etmiştir:

“There is no Sadaqah on less than five Dirham” (reported by Muslim from Jabir), and it is related from Ali Bin Abi Talib (ra) from the Prophet :

. إِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَ لَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .

. إِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَ لَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .

“Eğer iki yüz dirheminiz bir yıl boyunca bulunursa, bunlardan beş dirhem zekât vacip olur; yirmi dinarınız olmadıkça altın açısından size bir şey yoktur. Eğer yirmi dinarınız bir yıl boyunca bulunursa, yarım dinar zekât vacip olur.” (Ebu Davud rivayet etmiştir ve hasen derecesindedir.) Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

“If you have two hundred Dirham for a year, then five Dirham are due from them, and there is nothing upon you (in terms of gold) until you have twenty Dinar, so if you have twenty Dinar for a year then half a Dinar is due” (reported by Abu Dawud and it is Hasan). And the Prophet said:

. مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلا بقََرٍ وَلا غَنَمٍ لا يؤَُدِّي زَكَاتَهَا إِلا جَاءَتْ يوَْمَ الْقِيَامَةِ « » أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسََْنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونَِِا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلافِهَا .

. مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلا بقََرٍ وَلا غَنَمٍ لا يؤَُدِّي زَكَاتَهَا إِلا جَاءَتْ يوَْمَ الْقِيَامَةِ « » أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسََْنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونَِِا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلافِهَا .

"Deve, sığır veya koyunlara sahip olup da bunların zekâtını vermeyen hiçbir sahibi yoktur ki, Kıyamet Günü bunlar olduklarından daha büyük ve daha şişman olarak gelmesinler; onu boynuzlarıyla boynuzlasınlar ve toynaklarıyla çiğneyip ezsinler." (Buhari ve Müslim, Ebu Hureyre'den rivayet etmiştir.) Ve şöyle buyurmuştur:

“There is no owner of camels, cattle or sheep who does not give Zakah on them, but they will come on the Day of Resurrection as big and fast as they ever were, and will gore him with their horns and trample him with their hooves.” (agreed upon from Abu Hurayrah), and he said:

.» وَالعُشْرُ فِي: التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحْ نْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.

.» وَالعُشْرُ فِي: التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحْ نْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.

“Hurma, kuru üzüm, buğday ve arpadan onda bir (zekât) verilir” (Dârekutnî, Sünen’inde Amr b. Şuayb’dan, o babasından, o da dedesinden rivayet etmiştir). Ve aynı senetle şu rivayet de nakledilmiştir:

“A tenth is due on dates, raisins, wheat and barley” (reported by Al-Daraqutni in his Sunan from ‘Amru b. Shu’ayb from his father and from his grandfather). And it is reported from the same chain:

.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ الله «.

.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ الله «.

"Allah'ın Elçisi ﷺ yalnızca buğday, arpa, hurma ve kuru üzümden zekât alırdı". Ve Muâz bin Cebel'den, Peygamber ﷺ onu Yemen'e gönderdiğinde ona şöyle dediği rivayet edilmiştir:

“The Messenger of Allah (pbuh) only made Zakah in wheat, barley, dates and raisins”. And from Mu’adh Bin Jabal when he was sent to Yemen by the Prophet who said to him:

.» خُذْ الحَْبَّ مِنْ الحْ بِّ، وَالشَّاةَ مِنْ الْغَنَمِ، وَالْبَعِيرَ مِنْ الإِبِلِ، وَالْبَقَرَةَ مِنْ الْبَقَرِ «.

.» خُذْ الحَْبَّ مِنْ الحْ بِّ، وَالشَّاةَ مِنْ الْغَنَمِ، وَالْبَعِيرَ مِنْ الإِبِلِ، وَالْبَقَرَةَ مِنْ الْبَقَرِ «.

“Tanelerden tane, koyunlardan koyun, develerden deve ve sığırlardan sığır alın.” (Ebu Davud, İbn Mace ve Ed-Darakutnî tarafından rivayet edilmiştir).

“Take grains from grains, sheep from sheep, camels from camels and cows from cows.” (reported by Abu Dawud, Ibn Maja and Al-Daraqutni).

Buna göre zekât, yalnızca nass'ın gelip açıkladığı mallar üzerinde farzdır ve bunun dışında hiçbir şeye kesinlikle farz değildir.

Accordingly, Zakah is only obligatory upon the wealth which the text came and explained, and is not obligatory upon anything else at all.

Peygamber'in belli mallardan, yani kölelerden ve atlardan, zekâtın istisna edildiği yolundaki iddiaya gelince, bu iddia yanlıştır. Çünkü Peygamber ﷺ belirli bir malı zekâttan istisna etmemiştir; zekâtın tüm mallar üzerinde farz olduğunu, yalnızca kölelerle atların bundan müstesna tutulduğunu söylememiştir. Aksine zekâta dair hüküm önce genel (mücmel) olarak gelmiş, nasslar da bu mücmel hükmü ayrıntılarıyla açıklamıştır. Dolayısıyla burada istisna meselesi hiç söz konusu değildir. Kölelere ve atlara dair rivayete gelince, Elçi ﷺ bunları istisna olarak zikretmemiş, yalnızca bunlar üzerinde zekâtın bulunmadığını bildirmiştir. Nitekim Buhari, Ebu Hureyre'den naklen şöyle rivayet etmiştir:

As for the claim that the Prophet made certain wealth as an exception from Zakah, which are the slaves and horses, and this means that anything which was not made an exception has Zakah due upon it, is a false claim, since the Prophet did not make specific wealth as an exception from Zakah as he did not say that Zakah is obligatory upon all wealth except for slaves and horses. Rather the order regarding Zakah came summarised (Mujmal) and the texts clarified in detail what was summarised, and so the issue of exception is not present at all. As for the story of the slaves and horses, the Messenger (pbuh) did not make them as an exception but rather he simply informed that there is no Zakah due upon them; Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah who said:

.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَغُلاَمِهِ صَدَقَة «.

.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَغُلاَمِهِ صَدَقَة «.

Peygamber şöyle buyurmuştur: "Müslümanın ne atında ne de kölesinde zekât vardır." Ebû Hureyre'den, bir başka senedle, Peygamber'den naklen şöyle rivayet edilmiştir:

“The Prophet said: “There is no Zakah either on a horse or a slave belonging to a Muslim.”, and in another chain from Abu Hurayrah from the Prophet who said:

.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَة فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.

.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَة فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.

“The Muslim does not have to pay Sadaqah on his slave or his horse.”, and from Ali (ra) who said: .»... قَدْ عَفَوْتُ لَكُمْ عَنْ صَدَقَةِ الخَْيْلِ وَالرَّقِيقِ، فَهَاتُوا صَدَقَةَ «.

“The Muslim does not have to pay Sadaqah on his slave or his horse.”, and from Ali (ra) who said: .»... قَدْ عَفَوْتُ لَكُمْ عَنْ صَدَقَةِ الخَْيْلِ وَالرَّقِيقِ، فَهَاتُوا صَدَقَةَ «.

“Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: “Size atlar ve köleler üzerinden zekât vermeyi bağışladım, zekâtı … getirin” (Ahmed ve Sünen sahiplerince rivayet edilmiştir; Hafız, senedinin Hasen olduğunu söylemiştir). Bu bir istisna değil, yalnızca bir bilgilendirmedir; dolayısıyla zekâttan istisna tutulan bir mal değildir.”

“The Messenger of Allah (pbuh) said: “I have exempted you from having to pay Zakah on horses and slaves, bring Zakah of …” (reported by Ahmad and the authors of the Sunan, and Al- Hafiz said its chain is Hasan), and this is not an exception rather it is only information, and, therefore, it is not wealth which has been made as an exception from Zakah.

Aynı şekilde, eşeklerde zekât olmadığını belirten bir metin de vardır; Ebu Hureyre şöyle demiştir:

In the same manner there is a text which mentions that there is no Zakah on donkeys; Abu Hurayrah said:

Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) eşeklerdeki zekâttan sorulduğunda şöyle buyurdu: "Bu konuda bana şu ayetten başka bir şey indirilmedi: {Kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onu görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir şer işlerse onu görecektir.} (Zilzâl, 99/7) (Muttefekun aleyh)." Ebu Hureyre rivayetinde ise atlar hakkında da soru sorulmuştur. Bu durum bir istisna değildir; sadece bir soruya verilmiş bir cevaptır. Bunu, Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kölelerin, atların ve eşeklerin malın dışında tutulması ve "Bunlarda zekât yoktur, zekât bütün mallarda farzdır" şeklinde bir hüküm koyduğu biçiminde anlamak mümkün değildir. Çünkü böyle bir anlayış, bu konudaki şer'î nasslarla tamamen çelişir. Nasslarda hiçbir istisna rivayet edilmemiştir. Çünkü istisna, ancak genel bir hükmü içeren bir nassın bulunması ve aynı nassta, yani aynı cümle içinde, istisna edatlarından veya usullerinden biriyle bu genelliğin dışarıda bırakılması durumunda söz konusu olur. Örneğin: "İnsanlar geldi, Muhammed hariç" veya "Zekât, atlar ve köleler hariç her şeyde farzdır" gibi. Ya da genel bir nass bulunup, sonradan gelen başka bir özel nassın bu genelliği tahsis ederek ilk nastan istisna yapması hâlinde de istisna gerçekleşir. Oysa atlar, köleler ve eşeklerle ilgili nasslarda bu durumlar yoktur. Zira zekâta dair nass mücmel (özet) bir nass olup, sünnet onu açıklamıştır. Ayrıca atlar ve köleler hakkındaki rivayet, genel bir cümle olarak gelip istisna edatlarından biriyle ondan çıkarılmış değildir; ayrı ve müstakil bir cümle olarak gelmiştir. Bu sebeple onu bir istisna değil, bir bilgi vermek olarak değerlendirmek gerekir.

“The Messenger of Allah (pbuh) was asked about Zakah upon donkeys, and he said: “Nothing has come to me with respect to it except this verse – : “So whoever does an atom's weight of good will see it, And whoever does an atom's weight of evil will see it.” (TMQ 99:7) (agreed upon), and he was also asked about horses as mentioned in the narration of Abu Hurayrah. This was not an exception, rather it was simply an answer to a question, and this cannot be considered as the Messenger (pbuh) making slaves, horses and donkeys as exceptions to wealth and so saying: “there is no Zakah upon these and Zakah has been made obligatory upon all wealth”, since this completely contradicts the Shari’ah texts on the issue. There is no exception reported in the texts at all, because exception occurs if there is a general text regarding a rule, and in the same text, in other words, the same sentence, there is an exception made to that through one of the instruments or styles used to make an exception. For example: “the people came except Muhammad”, or: “Zakah has been obligated upon everything except for horses and slaves”. Or it could occur if there was a general text, and another specific text came which specified the generality of the first text and was thereby an exception from it, and this is not present in the texts regarding the horses, slaves and donkeys because the text regarding Zakah was a summarised (Mujmal) text and the Sunnah came and explained it. Additionally the narration regarding the horses and slaves did not come as a general sentence which was then made an exception to through the use of one of the instruments or styles of making exceptions, but it was rather a separate sentence and is, therefore, considered to be information and not an exception.

Ticaret malına gelince, onun zekâtının farz olduğuna dair delil, rivayet ve sahabenin icmâıdır. Ebû Dâvûd, senedi ile Semure b. Cündeb'den rivayet etmiştir; o şöyle demiştir:

As for Zakah upon trade, the evidence for its obligation is the narration and the Ijma’ of the companions: Abu Dawud reported by his chain from Sumura Bin Jundub who said:

.» كانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُُْرِجَ الصَّدَقَةَ مِنْ الَّذِي نُعِ د لِلْبَيْعِ أَمَّا بعَْدُ، فَإِنَّ رَسُولَ الله «.

.» كانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُُْرِجَ الصَّدَقَةَ مِنْ الَّذِي نُعِ د لِلْبَيْعِ أَمَّا بعَْدُ، فَإِنَّ رَسُولَ الله «.

Rasulullah ﷺ, bizlere satış için hazırladığımız malların zekâtını vermemizi emrederdi” (Hafız, Bulûgu’l-Merâm’da bunu Ebû Dâvûd’un rivayet ettiğini ve senedinde bazı zayıflıklar bulunduğunu söylemiştir). Ayrıca Amr b. Hamas’tan, babasından naklen şöyle rivayet edilmiştir: “Ömer bana emretti ve dedi ki: Malının zekâtını ver. Ben de dedim ki: Benim borulardan ve baharattan başka malım yok. Bunun üzerine dedi ki: Onların değerini biç, sonra onların zekâtını ver” (Ahmed, Şâfiî ve başkaları rivayet etmiştir). Bu ve benzeri rivayetler yayılmış, sahabeden hiç kimse buna itiraz etmemiş ve bu nedenle icma sayılmıştır. Borular ve baharatın kendisi üzerine zekât yoktur; bunlar normalde zekâtı gerektirecek kadar büyük miktarda bulunmazlar. Dolayısıyla ticaret için biriktirilmedikçe bunlara zekât gerekmez; bu da onların ticaret için hazırlandığına bir delildir. Üçüncü mesele ise her sahibinden zekât alınmasıdır; bu, her Müslümandan, erkek ya da kadın, akıllı ya da akılsız, bâliğ ya da çocuk olsun, zekâtın alınması anlamına gelir. Erkek ve kadın açısından bu, nasların genelliğinden açıkça anlaşılmaktadır; çünkü zekât, mala bağlı bir haktır ve mal olması yönünden malın üzerindeki tek yükümlülüktür. Nitekim Allah (c.c.) da şöyle buyurmuştur:

“The Messenger of Allah (pbuh) used to command us to pay the Zakah upon what we had prepared for sale” (Al-Hafiz said in Bulugh Al-Muram that Abu Dawud reported it and its chain has some weakness). And from ‘Amru b. Hamas from his father who said: “Omar commanded me and said: pay the Zakah on your propert, and so I said: I have no property other than pipes and condiment. So he said: value them and then pay the Zakah upon them” (reported by Ahmad, Al-Shafi’i and others). These and similar stories to this spread and no one amongst the companions rebuked it and so, therefore, it is considered to be an Ijma’. There is no Zakah due upon pipes and condiment themselves, and they are not normally possessed in such a big quantity such that there would Zakah due upon them unless they were amassed for trade, and so this is an indication that they were prepared for trading. As for the third issue, which is the taking of Zakah from every owner, this means that Zakah is taken from every Muslim, male or female, sane or insane, mature or prepubescent. With respect to male and female, this is apparent from the generality of the texts, since Zakah is a right connected to the wealth and it is the single duty due from the wealth from the angle of it being wealth, which is why Allah (swt) said:

“{Onların mallarından bir sadaka al, ey Muhammed.}” (TMQ 9:103) ve: “Ve onların mallarında bilinen bir hak olanlar.” (TMQ 70:24) ve rivayette:

“Take, [O, Muhammad], from their wealth a charity.” (TMQ 9:103) and: “And those within whose wealth is a known right.” (TMQ 70:24) and in the narration:

. » فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ «.

. » فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ «.

"Sonra onlara Allah'ın (SWT) mallarında sadaka (zekât) farz kıldığını öğret" (Buhârî ve Müslim'de Ibn ‘Abbas'tan rivayet edilmiştir); ve Bedevînin sorusuna cevap olarak gelen, ittifakla kabul edilen rivayette de şöyledir:

“then teach them that Allah (swt) has obligated Sadaqah (Zakah) upon their property” (agreed upon from Ibn ‘Abbas), and in the agreed upon narration which came as an answer to the question of the Bedouin:

. الزَّكَاةَ، فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الإِسْلامِ... إلى أن قال: وَذكََرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ...« » قَالَ: هَلْ عَ لَيَّ غَيْرُهَا؟ قَالَ: لا، إِلا أَنْ تَطَوَّعَ .

. الزَّكَاةَ، فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الإِسْلامِ... إلى أن قال: وَذكََرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ...« » قَالَ: هَلْ عَ لَيَّ غَيْرُهَا؟ قَالَ: لا، إِلا أَنْ تَطَوَّعَ .

“…o, İslam hakkında soruyordu… nihayet şöyle dedi: Allah'ın Elçisi (ﷺ) ona zekâttan (farz olan sadakadan) bahsetti. Soran kişi, "Bunun dışında bir şey ödemekle yükümlü müyüm?" diye sordu. Allah'ın Elçisi (ﷺ) şöyle buyurdu: "Hayır, ancak kendi isteğinle gönüllü olarak vermek istediğin şeyler hariç." Bu, yükümlülüğün malın sahibinin hukuken sorumlu olup olmadığına bakılmaksızın, malın mal olması yönüyle malın üzerinde olduğunu gösterir. Allah (swt), malı bulunan Müslümanın, yani zengin olmasının gereği olarak, birçok yükümlülük koymuştur; örneğin malıyla cihad etmek, açı doyurmak, nafaka vermek gibi. Ancak Müslümanların malları üzerine tek bir hak dışında hiçbir yükümlülük koymamış, malın üzerindeki farz haklarını yalnızca buna hasretmiş ve bunun dışında hiçbir hakkın malın üzerine yüklenmesini yasaklamıştır. Bu, yükümlülüğün malın, mal olması yönüyle, sahibinin hukuken sorumlu olup olmadığına bakılmaksızın üzerinde olduğunu gösterir ve zekâtın, sahibi hukuken sorumlu olmasa bile, yani çocuk veya akıl hastası olsa bile, maldan alınacağının delilidir. Ayrıca Allah (swt), Müslümanın mal sahibi olması sıfatıyla, yani maldan doğan haklar olarak, yükümlülükler koyduğunda, bunlar genel olarak Müslümanın hukuken sorumlu olup olmasına bakılmaksızın ona yükümlü kılınmıştır; örneğin yakın akrabalarının ve eşlerinin nafakasını ödemek, her türlü cezai ceza veya para cezası, ve tahrip ettiği herhangi bir şeyin değerini ödemek gibi. Bunların hepsi, mala bağlı oldukları için çocuk ve akıl hastası için de farzdır; zekât da aynıdır, çünkü o da mala bağlı bir haktır. Bunun da ötesinde Peygamber (ﷺ) şöyle buyurmuştur:

“he was asking about Islam…till he said: And the Messenger of Allah (pbuh) (saw) told him about the Zakah (obligatory charity). The inquirer asked: "Am I obliged to pay anything besides this?" The Messenger of Allah (pbuh) (saw) said, "No, but whatever you pay voluntarily out of your own free will.” which indicate that the obligation is upon the wealth from the aspect of it being wealth, without any consideration as to whether the owner was legally responsible or not. Allah (swt) made many obligations upon the Muslim who owned wealth in his characteristic as someone who possessed wealth, or in other words, was rich, such as the obligation of Jihad with wealth, and finding the hungry, and paying expenses, and so on, but He (swt) did not obligate anything upon the wealth which was owned by Muslims except for one right which is Zakah, and restricted the obligatory rights over wealth to it and forbade any other right to be imposed upon it. This indicates that the obligation is empowered over the wealth in its aspect as wealth without looking at whether the owner was legally responsible or not, and this is a proof that wealth is what has Zakah taken from it, even if its owner was not legally responsible, in other words, even if they were a child or insane. Additionally, when Allah (swt) ordained obligations upon the Muslim, in his capacity as an owner of wealth, in other words, rights connected to wealth, they were obligated upon the Muslim generally irrespective of whether they were legally responsible or not, such as paying upkeep for close relatives and wives, and any criminal penalties or fines, and paying the value of anything which they destroyed, and so all of these are obligatory upon the child and the insane since they are connected to the wealth, and the Zakah is the same since it is a right connected to wealth. Above and beyond that, the Prophet said:

. » مَنْ وَلَِِ يَتِيمًا لَهُ مَالٌ فَلْيَتَّجِرْ فِيهِ، وَلا يتَْرُكْهُ حَتََّّ تَأْكُلَهُ الصَّدَقَة « .

. » مَنْ وَلَِِ يَتِيمًا لَهُ مَالٌ فَلْيَتَّجِرْ فِيهِ، وَلا يتَْرُكْهُ حَتََّّ تَأْكُلَهُ الصَّدَقَة « .

"Yetimin velisi olan, malı bulunan kişi, o malla ticaret yapmalı ve (biriken ve kullanılmayan halde) bırakmamalıdır; aksi halde mal, her yıl ödenen Zekât yüzünden tamamen tükenir" - yani Zekât - bunu Et-Tirmizi ve Ed-Daraku𝑡nî, Amr b. Şuayb'dan, onun babasından, onun dedesi Abdullah (sav) b. Amr'dan rivayet etmişlerdir. Her ne kadar senedinde hakkında ihtilaf edilen El-Müsenna b. Es-Sabbah bulunsa da, bu rivayet Amr b. Şuayb yoluyla Ömer b. El-Hattab (ra)'a dayandırılan mevkuf bir rivayet olarak da nakledilmiştir. Ayrıca kıyas yapılarak, mükellef olmayan çocukla deli arasında, ikisinin de yasal sorumluluğa sahip olmaması gerekçesiyle benzerlik kurulmuş ve bu nedenle mükellef olmayan çocuğa vacip olan şey, deliye de aynı şekilde vaciptir denilmiştir.

“One who becomes the guardian of an orphan, who owns property, must trade on his behalf and not leave it (saved and unused) until it is all eaten up by Zakah (which is paid yearly)”, in other words, the Zakah, reported by Al-Tirmidhi and Al- Daraqutni fromAmrf Bin Shu’ayb from his father from his grandfather ‘Abd Allah (swt) b. ‘Amru, and even though Al-Muthna b. Al-Sabah, who is differed over, is in the chain, it is also reported from ‘Amru b. Shu’ayb to Umar Bin Al-Khattab (ra) as a Mawquf narration, and analogy (Qiyas) is made with the insane on the basis that both are not legally responsible, and so whatever is obligatory upon the child who is not legally responsible is similarly obligatory upon the insane person.

Dördüncü meseleye gelince, yani bu malın Beytü'l-Mal'da özel bir bölümde tutulmasına gelince, bunun sebebi şudur: Müslümanların hakkı olan ve sahibi belirlenmemiş her türlü mal, Beytü'l-Mal'ın haklarındandır. Müslümanların maslahatları ve işleri için harcanması gereken her hak da Beytü'l-Mal'ın üzerinde bir haktır. Zekât, Müslümanların hak ettiği mallardan olmakla birlikte, sahibi Şâri'in (Allah'ın) nassıyla belirlenmiştir; çünkü Şeriat, harcanacağı yönleri belirlediği anda sahibini de belirlemiş ve onu yalnızca bu sekiz alanla sınırlandırmıştır. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

As for the fourth issue, which is the fact that it is placed in a special section in the Bayt Al-Mal, this is because whatever wealth is due to the Muslims, and the owner is not specified, then it is from the rights of the Bayt Al-Mal. And every right which is necessary to be spent upon the interests and affairs of the Muslims, is a right upon the Bayt Al-Mal. Zakah, although it is from what the Muslims deserve, however its owner has been specified by the text of the Legislator (swt), since the Shari’ah specified its owner at the time it specified the aspects which it should be spent upon, and limited it to those eight areas alone. Allah (swt) said:

“Zekât harcamaları yalnızca fakirler, yoksullar, zekât toplamakla görevlendirilenler, kalpleri (İslam'a) ısındırılacak olanlar, köleleri (veya esirleri) özgürlüğüne kavuşturmak, borçlular, Allah yolu (swt) ve yolda kalmış yolcu içindir.” (TMQ 9:60). Bu harcamalar bu alanlarla sınırlı olduğu sürece Beytülmal'in haklarından değildir; çünkü bunlar, başka bir yerde harcanmasına izin verilmeyen, belirli alanlara ayrılmış bir maldır. Beytülmal ise yalnızca bu malın saklandığı yerdir; ancak Beytülmal'in haklarından sayılmaz. Zira bu mal Halife'ye ödenir ve dağıtımını o yapar. Enes'ten rivayet edildiğine göre bir adam Allah'ın Elçisi'ne ﷺ şöyle demiştir:

“Zakah expenditures are only for the poor and for the needy and for those employed to collect [Zakah] and for bringing hearts together [for Islam] and for freeing captives [or slaves] and for those in debt and for the cause of Allah (swt) and for the [stranded] traveller.” (TMQ 9:60), and as long as it has been restricted to these aspects then it is not from the rights of the Bayt Al-Mal, since it is wealth for specific aspects which is not permitted to be spent anywhere else, and the Bayt Al-Mal is simply the place for safekeeping it, but it is not considered part of the rights of the Bayt Al-Mal. Rather the Bayt Al-Mal is simply the place for storing the wealth because it is paid to the Khalifah and he is the one who distributes it; it is reported from Anas that a man said to the Messenger of Allah (pbuh) :

. إِذَا أَدَّيْتُ الزَّكَاةَ إِلَى رَسُولِكَ فَقَدْ بَرِئْتُ مِنْهَا إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ « إِثَُْهَا عَلَى مَنْ بَدَّلََاَ » : نعََمْ، إِذَا أَدَّيْتَهَا إِلَى رَسُولِِ فَقَدْ بَرِئْتَ مِنْهَا، فَلَكَ أَجْرُهَا، وَ .

. إِذَا أَدَّيْتُ الزَّكَاةَ إِلَى رَسُولِكَ فَقَدْ بَرِئْتُ مِنْهَا إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ « إِثَُْهَا عَلَى مَنْ بَدَّلََاَ » : نعََمْ، إِذَا أَدَّيْتَهَا إِلَى رَسُولِِ فَقَدْ بَرِئْتَ مِنْهَا، فَلَكَ أَجْرُهَا، وَ .

"Eğer zekâtı Resulünüze (sav) verirsem, Allah'a (cc) ve Resulü'ne (sav) karşı sorumluluktan kurtulmuş olur muyum?" dedi. O da şöyle buyurdu: "Evet, eğer onu Resulüm'e (sav) verirsen, Allah'a (cc) ve Resulü'ne (sav) karşı suçtan arınmış olursun; böylece onun sevabına sahip olursun, günahı ise onu değiştirene aittir." (Ahmed tarafından rivayet edilmiştir; Heysemî ve ez-Zeyn tarafından sahih kabul edilmiştir.) Ve Beşir b. el-Hasasiyye'den rivayet edilmiştir ki şöyle demiştir:

“If I gave Zakah to your Messenger (pbuh) then am I absolved with Allah (swt) and His Messenger (pbuh)”, He said: “Yes, if you gave it to my Messenger (pbuh) then you are free of blame with Allah (swt) and His Messenger (pbuh), so you have its reward, and its sin is on the one who alters it” (reported by Ahmad and authenticated by Al-Haythami and Al-Zayn). And it is reported from Bashir b. Al-Khasasiyah who said:

. قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا، أَفَنَكْتُمُ مِنْ أَمْوَالِنَا « » بِقَدْرِ مَا يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا؟ فَقَالَ: لا .

. قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا، أَفَنَكْتُمُ مِنْ أَمْوَالِنَا « » بِقَدْرِ مَا يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا؟ فَقَالَ: لا .

“Ey Allah'ın Resulü (pbuh), zekât toplayanlardan bazıları gerekenden fazlasını topluyor; mallarımızı bu orana göre gizleyebilir miyiz?” dedik. O da: “Hayır.” buyurdu. (Ebu Davud ve Abdürrezzak rivayet etmiştir; El-Munziri ise bu konuda bir yorum yapmamıştır.) Bu, zekâtın halifeye verildiğinin ve zekât toplaması için valilerini ve çalışanlarını gönderenin de halifenin olduğunun delilidir. Ardından zekât, onun görüşü ve ictihadı doğrultusunda belirtilen yönlerde harcanır. Bu nedenle zekâtın saklanacağı yer Beytülmal'dir. Ancak bu, yalnızca zekâtı depolamak içindir, çünkü zekât yalnızca belirtilen alanlarda harcanabilir; bu yüzden özel bir bölümde tutulur. Dolayısıyla zekât, halifeye verildiği için Beytülmal'in gelirlerinden sayılsa ve zekâtı ödemeyi geciktirenler cezalandırılsa da, halifenin görüşü ve ictihadıyla serbestçe harcanmaz; aksine onun görüşü ve ictihadı, belirtilen yönlerle sınırlıdır ya da yalnızca zekâta hak kazananlarla sınırlıdır, başka hiçbir şeyle değil. Beşinci meseleye gelince: zekâtın yalnızca özellikleri ve sayıları belirlenmiş belirli kişilere harcanması, Allah'ın (swt) zekâtın kimlere verilebileceğini belirlemesi ve harcamasını Kendisinin belirlediği kişilerle sınırlaması içindir. Allah (swt) şöyle buyurmuştur:

“We said: O Messenger of Allah (pbuh), some people who collect Zakah collect more than is due, can we hide our property to that proportion? He said: no.” (reported by Abu Dawud and ‘Abd Al- Razzaq, and Al-Mundhiri did not comment upon it). So this is proof that the Zakah is paid to the Khalifah and he is the one who sends his governors and workers to gather it, and then it is spent upon the specified aspects according to his opinion and Ijtihad, which is why the place for safekeeping it is the Bayt Al-Mal. However this is simply to store the Zakah since it cannot be spent anywhere except upon the areas specified, and, therefore, it is placed in a special section. So even though Zakah is from the income of the Bayt Al-Mal since it is paid to the Khalifah, and people are punished if they defer paying it, it is not spent unrestrictedly according to his opinion and Ijtihad, but rather his opinion and Ijtihad is restricted within the aspects, or restricted to those deserving of Zakah alone and nothing else. As for the fifth issue: the fact that it is not spent except upon the specific individuals whose characteristics and numbers have been defined, is because Allah (swt) specified whom Zakah can be given to and limited its spending to those whom He (swt) had defined; Allah (swt) said:

“Zekât harcamaları yalnızca fakirler, yoksullar, zekât toplamakla görevlendirilenler, kalpleri ısındırılacak olanlar, köleleri (esirleri) özgürleştirme, borçlular, Allah yolunda olanlar ve yolda kalmış yolcu içindir.” (Tevbe, 9/60). Bu ayet “yalnızca” anlamına gelen “innemâ” kelimesiyle sınırlandırılmıştır; “innemâ” ise kısıtlama üslüplarındandır. Dolayısıyla zekâtı bu sayılanlardan başkasına hiçbir şekilde harcamak caiz değildir. Nitekim Resûlullah ﷺ de şöyle buyurmuştur:

“Zakah expenditures are only for the poor and for the needy and for those employed to collect [Zakah] and for bringing hearts together [for Islam] and for freeing captives [or slaves] and for those in debt and for the cause of Allah (swt) and for the [stranded] traveller.” (TMQ 9:60). So it has been limited by the word: “Only (Innama)” which is from the styles of restriction, and, therefore, it is not permitted to spend it on anyone other than them at all, which is why the Messenger (pbuh) said:

. » لا تََِ ل الصَّدَقَةُ لِغَنٍِِّ، وَلا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ « .

. » لا تََِ ل الصَّدَقَةُ لِغَنٍِِّ، وَلا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ « .

“Zengin birine (veya ihtiyacı olmayana) ya da güçlü ve sağlıklı birine sadaka vermek caiz değildir” hadisini Tirmizî, Abdullah (SWT) b. Amr'dan rivayet etmiş ve hasen olduğunu söylemiştir. Hâkim de bunu Ebû Hureyre'den rivayet etmiş ve sahih olduğunu belirtmiştir. Zekât hakkında ise şöyle demiştir:

“It is not permissible to give charity to a rich man (or one who is independent of means) or to one who is strong and healthy” reported by Al-Tirmidhi from ‘Abd Allah (swt) b. ‘Amru, and he said it was Hasan, and Al-Hakim reported it from Abu Hurayrah and he authenticated it. And he said regarding Zakah:

.» وَلا حَظَّ فِيهَا لِغَنٍِِّ، وَلا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ « .

.» وَلا حَظَّ فِيهَا لِغَنٍِِّ، وَلا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ « .

"zengin ya da çalışıp kazanmaya gücü yeten biri, zekâttan pay alamaz." Bu rivayeti Ahmed, Ebu Dâvud ve Nesâî rivayet etmiştir. Ez-Zehebî, rivayetin sahih olduğunu ve ravilerinin güvenilir olduğunu belirtmiştir.

“and no rich man or one who is strong and able to earn has a share of Zakah.” reported by Ahmad and Abu Dawud and Al-Nasa’i and Al-Dhahabi said that the narration is authentic and its narrators are trustworthy.

Bu, zekâtın belirtilen sekiz kategori dışında hiçbir şeye harcanmadığının delilidir.

So this is evidence that it is not spent on anything at all outside of the mentioned eight categories.