Muhtesib, ihlalleri öğrendiği anda, yeri ne olursa olsun ve bir mahkeme oturumu yapmaya gerek kalmadan bu ihlaller hakkında hüküm verme yetkisine sahiptir. Emirlerini yerine getirmesi ve hükümlerini derhal uygulaması için emrine bir takım polis memurları verilir.

The Muhtasib has the authority to judge upon violations as soon as he learns of them, irrespective of the location and without the need to hold a court session. A number of policemen are put at his disposal to carry out his orders and to execute his verdicts immediately.

Bu makale, Muhtesib'in ele aldığı davayı incelemek için bir kadı mahkemesine ihtiyaç duyulmadığını, aksine bir suçun gerçekleştiğinden emin olduğu anda hükmünü verdiğini ve pazarda, evde, bir hayvanın sırtında veya arabada, gündüz ya da gece, her yerde ve her zaman hüküm verme yetkisine sahip olduğunu açıklamaktadır. Bunun nedeni, bir davada hüküm vermek için kadı mahkemesinin bulunmasını gerektiren delilin Muhtesib hakkında geçerli olmamasıdır; çünkü bu şartı ortaya koyan rivayet şöyle demektedir.

This article clarifies that a judicial court would not be required for the Muhtasib to look into the case at hand, rather he passes the judgement upon the offence the moment he is sure that it took place, and he has the power to judge at any place and at anytime, whether in the market, in the house, while riding on the back of an animal or in the car, or during the day or night. This is because the evidence that confirms the need to have a judicial court in order to rule upon a case does not apply to the Muhtasib, because the narration which confirmed this condition states.

. » أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

. » أَنَّ الْخَصْمَ يْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ « .

"davacı ile davalının hâkimin önünde oturmaları gerektiği" ve.

“that the two litigants have to sit in front of the judge” and.

. » إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

. » إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ « .

"iki davacı karşında oturduğunda" (Ahmed'in Ali'den (ra) rivayet ettiği). Bu durum Hisbe kadısında yoktur. Çünkü davacı ve davalı yoktur; bunun yerine ihlal edilmiş bir kamu hakkı veya bir Şeriat ihlali vardır. Ayrıca Allah Resulü (ﷺ), yiyecek yığını meselesini incelediğinde, o sırada çarşıda yürüyordu ve yiyecek satış için sergileniyordu. Satıcıyı yanına çağırmadı, fakat suçu tespit eder etmez yerinde müdahale etti. Bu, Hisbe davalarının bir yargı mahkemesi gerektirmediğini göstermektedir.

“when the two litigants sit in front of you” (reported by Ahmad from Ali (ra)). This situation does not exist with the judge of the Hisbah. For there is no plaintiff and no defendant, but rather there is a public right that has been violated or there is a violation of the Shari’ah. Also, when the Messenger of Allah (pbuh) looked into the case of the heap of food, he was walking in the market at the time and the food was displayed for sale. He did not summon the vendor to him, but as soon as he detected the offence he dealt with it on the spot. This indicates that the cases of Hisbah do not require a judicial court.