Madde 177

Devletin tek bir müfredatı vardır ve başka hiçbir müfredatın öğretilmesine izin verilmez. Özel okullara, Devletin müfredatını benimsemeleri, Devletin eğitim politikası üzerine kurulmaları ve Devletin belirlediği eğitim hedefini gerçekleştirmeleri şartıyla izin verilir; ancak öğrenci veya öğretmen olsun, erkek ile kadın arasında karışmaya izin vermemeleri, ayrıca hiçbir mezhebe, dine, fıkıh ekolüne, ırka veya renge özgü olmamaları şartı aranır.

The State’s has one unique curriculum and no other curriculums are allowed to be taught. Private schools are allowed as long as they adopt the State’s curriculum and establish themselves on the State’s educational policy and accomplish the goal of education set by the State, on condition they do not allow mixing between male and female, whether student or teacher, and they are not specific to a sect, religion, school of thought, race or colour.

Halkın üzerine tek bir eğitim müfredatını zorunlu kılmak caiz bir meseledir; çünkü bu, İmam'ın belirli bir üslupla, seçmesi halinde halkın üzerine zorunlu kılabileceği mubah meseleler arasındadır. Nitekim Osman bin Affan (ra) Kur'an'ı istinsah ettirip Devletin farklı bölgelerine gönderdiğinde bunu yapmıştır. Her türlü ilim caizdir ve öğretim yöntemlerinin hepsi caizdir, çünkü hepsi bilginin bir parçasıdır.

To enforce a single education curriculum upon the people is a permitted issue, since it is from the permitted issues which have been left to the Imam to enforce upon the people with a particular style if chosen, which is what ‘Uthman bin Affan (ra) did when he copied the Quran and sent it to the different regions of the State. All types of knowledge are permitted, and the methods of teaching are all permitted, since they are all part of information.

Ancak bu bilginin belirli bir müfredatta öğretilmesi veya öğretimin bu düzen içinde yürütülmesi, eğitimi sistemleştirmeye yönelik bir tarzdır; tıpkı Devletin dairelerini düzenlemeye yönelik tarz gibidir. Dolayısıyla İmam, bu konuda belirli bir tarzı benimseyebilir ve insanları buna uymaya zorlayabilir, çünkü bu, işlerin idaresine ilişkin konulardandır. Bu nedenle bu konuda ona itaat etmek farzdır.

However, organising this information which is taught or upon which teaching is carried out in a specific curriculum is a style to systemise the education, similar to the style to organise the departments of the State. So the Imam can adopt a specific style and make the people abide by it, since it is from the issues which are part of the governing of the affairs, and, therefore, obedience to him in it would be obligatory.

Devlet, alternatif müfredatlar üzerinden yürütülen herhangi bir öğretimi yasaklayabilir; bunun gerekçesi, bu konunun İmam'ın kendi görüşü ve içtihadı doğrultusunda ele alınmak üzere ona bırakılmış meselelerden olduğudur. Ayrıca İmam'ın bu işi yürütmek için belirli bir yöntemi seçmesi caizdir. Eğer bir yöntem üzerinde karar kılmışsa, ona itaat etmek farz olur ve ona muhalefet etmek haram olur, çünkü Kur'an'da ona itaat emredilmiştir.

The State can prohibit any teaching which is carried out upon alternative curricula with the evidence that it is from the issues that have been given to the Imam to deal with according to his opinion and Ijtihad, and it is permitted for him to select a particular style to undertake it. If he decided upon one particular style, obedience to him would be obligatory, and it would be forbidden to contradict him, since obedience to him is mentioned in the Quran:

“Ey iman edenler! Allah'a itaat edin, Peygambere itaat edin ve aranızdaki yöneticilere de.” (TMQ 4:59). Ve Peygamber ﷺ'in şu sözlerinde de geçmektedir:

“O you who have believed, obey Allah (swt) and obey the Messenger (pbuh) and those in authority among you.” (TMQ 4:59), and mentioned in the words of the Prophet :

.» وَمَنْ يُطِعْ الأَمِيرَ فَ قَدْ أَطَاعَنِي «.

"Kim emire (önderine) itaat ederse bana itaat etmiş olur" (Ebu Hureyre'den rivayet edilen, ittifakla kabul edilen hadis). Ve onun sözleri:

“Whoever obeys the Amir (leader) obeys me” (agreed upon from the narration of Abu Hurayrah), and his words:

. » اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَإِنْ اسْتُ عْمِلَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِ ي كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَة «.

“Dinleyin ve itaat edin, başı kuru üzüm gibi olan bir Habeşli köle sizin başınıza getirilse bile” (Buhârî, Enes'ten rivayet etmiştir). Bu, ancak ona, kendi görüşü ve içtihadıyla hareket etmesi bırakılmış olan konularda itaat edilmesidir ve bu durumda ona itaat etmek, yöneticilere itaat etmektir. Mendup, mubah, farz ve haram gibi Şeriat hükümlerine gelince, bunlarda emrettiği takdirde ona itaat etmek, Allah'a (SWT) itaat etmek olur, ona itaat etmek değildir; çünkü günah işlemesini emretse ona itaat edilmeyeceğine dair delil vardır. Nâfi'den, onun da Abdullah'tan şöyle rivayet ettiğine göre Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur:

“Hear and obey even if an Abyssinian slave whose head is like a raisin is placed in authority over you” (reported by Al- Bukhari from Anas). This is only obedience to him in that which has been left for him to act in according to his opinion and Ijtihad, and obedience to him in this circumstance is obedience to the ones in authority. As for the Shari’ah rules such as the recommended, permitted, obligatory, and the forbidden, then obedience to him in these issues if he ordered them would be obedience to Allah (swt) and not to him, due to the evidence that if he ordered them to commit a sin he is not obeyed. It is reported from Nafi’ from Abdullah that the Messenger (pbuh) said:

. السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ مَا لَمْ ي ؤُْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ، فَإِذَا « » أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَة .

“Bir Müslüman için, hoşuna gitse de gitmese de, Allah'a (swt) isyanı emretmediği sürece, dinleyip itaat etmek bağlayıcıdır. Eğer Allah'a (swt) isyana emredilirse, o kimse için dinleyip itaat etmek bağlayıcı değildir.” (Buhârî tarafından rivayet edilmiştir.) Ahmed de ‘İmrân b. Husayn'dan, sahih bir senedle şunu rivayet etmiştir:

“Listening and Obedience are binding on a Muslim whether he likes or dislikes, so long as he is not commanded for disobedience (to Allah (swt)). If he is commanded to disobedience (to Allah (swt)), no listening and disobedience are binding (on him).” (reported by Al-Bukhari). And Ahmad reported with an authentic chain from ‘Imran b. Husayn:

.» لا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَ بَارَكَ وَتَ عَالَى «.

"Yaratılmış insanlara, Allah'a (SWT), yüce ve yüceltilmiş olan Allah'a karşı gelinmesini emretmeleri durumunda itaat yoktur." Buna göre, onun işlerin yönetiminde sahip olduğu haklar, kendi görüşüne ve içtihadına bırakılmış olan konulardadır ve bu konularda onun emrine tabi olması gerekenlerin o emre itaat etmesi gerekir. Dolayısıyla, mübah olan bir konuda belirli bir gerekçeye dayanarak yönetimi altındaki işleri düzenlemiş, örneğin belirli bir müfredat taslağı hazırlamış ve bunun uygulanmasını emretmiş, herhangi bir farklılığı da yasaklamış olsa, o zaman ona itaat etmek farz olur.

“No obedience to created people when asking for disobedience to Allah (swt) the glorified and exalted.”. Therefore, his rights in governing the affairs are in what has been left to his opinion and Ijtihad, and the obedience to his order by those who were ordered by it is in these issues. So if he governed permitted issues upon a particular basis, such as drafting a specific curriculum which was then ordered to be implemented and for any difference to be prohibited, consequently obedience to him would be obligatory.

Bu, Devletin tek tip bir eğitim müfredatına sahip olmasıyla ilgilidir.

This is with respect to the fact that the State has one unique education curriculum.

Özel okullar meselesine gelince, Elçi (ﷺ) insanlara İslam'ı öğretmeleri için öğretmenler gönderir ve Müslümanların başkalarına öğretmesine izin verirdi. Bu da her kişinin dilediğine, ücret karşılığında veya ücretsiz olarak öğretebileceğini ve bir okul açmasının caiz olduğunu gösterir. Ancak diğer bireysel konularda olduğu gibi, daha önce zikredilen İmam'ın emrettiği her şeye itaat konusundaki delil nedeniyle, bu kişi Devletin müfredatına, yani Halife'nin emrettiği müfredata uymakla yükümlüdür.

As for the issue of private schools, the Messenger (pbuh) used to send teachers to people in order to teach them Islam, and would permit the Muslims to teach other, which indicates that every person can teach whoever he wishes, whether for a fee or for free, and he is permitted to open a school. However, like the rest of the individual subjects, he is compelled to follow the State curriculum, in other words, the curriculum that the Khalifah ordered, due to the evidence that was aforementioned regarding obedience to whatever the Imam ordered.

Zimmîlerin çocuklarına kendi dinlerini nasıl öğretebilecekleri sorulursa, cevap şudur: Zimmîler, dinlerini ve ibadetlerini evlerinde ve ibadethanelerinde, yani devletin koyduğu yönetim çerçevesinde işleyen okullar gibi kamusal hayatın dışındaki yerlerde öğrenmelerinden men edilmemişlerdir. Zimmîler, ibadetlerini kiliselerinde öğrenirlerdi ve bu kiliseler Resûlullah ﷺ ve doğru yolda olan Halîfeler zamanında da mevcuttu. Buhârî, Ebû Hureyre'den rivayet etmiştir; Ebû Hureyre şöyle demiştir:

If it is asked how can the Dhimmi teach their children their religion if the private schools have to be in agreement with the syllabus of the Islamic State – then the answer is that they are not prohibited from teaching their religion and rituals in their houses and places of religious worship, or in other words, in places other than the public life such as the schools since this proceeds upon the governance that the State lays down. The Dhimmi used to learn their rituals in their churches and their churches were present at the time of the Messenger (pbuh) and the righteous Khulafaa’. Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah who said:

. فَ قَالَ: انْطَلِقُوا إِلَى بَ يْ نَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْ نَا رَسُولُ اللَّهِ « فَ نَادَاهُمْ: يَا مَعْشَرَ يَ هُودَ، يَ هُودَ، فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْ نَا بَ يْتَ الْمِدْ رَاسِ، فَ قَامَ النَّبِيُّ »... أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا .

"Mescitteyken Elçi (sallallahu aleyhi ve sellem) yanımıza çıkıp şöyle buyurdu: Yahudilerin yanına gidin. Böylece onunla birlikte Midras evine varana kadar yürüdük. Ayağa kalktı ve onlara hitap etti: 'Ey Yahudiler topluluğu! İslam'ı kabul edin, güvende olursunuz' …" Midras, Yahudilerin ibadet yeridir; Tevrat'ı okudukları ve dini bayramlarında namaz için de toplandıkları yerdir. El-Muhit sözlüğünde şöyle geçer: "El-midras: Kur'an'ın okunduğu yer ve Yahudilerin medrasesi de oradandır." Yani Yahudilerin Tevrat'ı okudukları yerdir. Lisanü'l-Arab'da ise şöyle denir: "Yahudilerin fuhr'u: dini bayramlarında namaz kılmak için toplandıkları medreselerinin yeridir." Yani Elçi (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında Yahudilerin kendi dinlerini kilise ve sinagoglarında öğrenmelerine engel yoktu. Bu durum Hulefa-i Raşidin dönemi boyunca da sürdü. Abdürrezzak, Musannef'inde Ali b. Ebi Talib'den (radıyallahu anh) şöyle rivayet eder: "Elbiselerini yere sarkıtmış bir topluluk görünce şöyle dedi: Sanki Yahudiler fuhr'larından çıkıyorlar. Abdürrezzak'a 'Fuhr nedir?' diye sorduk. 'Sinagogları' dedi." Yani Ali (radıyallahu anh), ibadetlerini sinagogda bitirip çıkan Yahudilere benzeterek elbiselerini sarkıtan kimseleri tarif etmiştir. Demek ki zimmîler, dinlerini ve ibadetlerini kendi kilise ve sinagoglarında ya da bunlara bağlı yerlerde yerine getiriyorlardı; bilinen anlamda belirli okulları yoktu.

“While at the mosque, the Messenger (pbuh) came out to us and said: go to the Jews,and so we went with him until we went to the house of Midras. He stood up and addressed them, "O assembly of Jews! Embrace Islam and you will be safe" …” and Midras is the place of their worship which they used to read the Torah and in which they would also gather for prayers on their religious festivals. It is mentioned in the Al-Muhit dictionary: “Al-midras: the place which the Quran is read, and from it is the madras of the Jews”, in other words, where the Jews would read their Torah. In Lisan Al-‘Arab it mentions: “Fuhr of the Jews: the place of their madras which they would gather in on their religious festivals to pray there”. In other words, at the time of the Messenger (pbuh) they were not prohibited from learning their religion in their churches and synagogues. This continued throughout the time of the righteous Khulafaa’: it is reported by ‘Abd alRazzaq in his Musannaf from ‘Ali b. Abi Talib (ra): “he saw a people with their clothes hanging low and so he said: As though they were Jews leaving their Fuhr. We asked ‘Abd Al-Razzaq what is their Fuhr? He said their synagogue”. In other words, ‘Ali (ra) described those who prayed with their clothes hanging low as being like Jews who left their synagogues after finishing their worship inside. In other words, – the Dhimmis used to practice their religions and do their rituals of worship in their churches and synagogues, or in the places connected to them, and they did not have specific schools according to the known meaning.

Özel okullarda, devlet okullarında olduğu gibi, erkek ve kız öğrencilerin karışık eğitim görmesinin yasaklanmasının delili gelince:

As for the evidence to prohibit mixing in private schools, in the same way that it is prohibited in the schools of the State:

Ebû Said el-Hudrî'den rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir:

- Al-Bukhari reported from Abu Sa’id Al-Khudri who said:

. غَلَبَ نَا عَلَيْكَ الرِّجَالُ فَاجْعَلْ لَنَا ي وَْمًا مِنْ نَ فْسِكَ، :قَالَتْ النِّسَاءُ لِلنَّبِيِّ « فَ وَعَدَهُنَّ ي وَْمًا لَقِيَ هُنَّ فِيهِ، فَ وَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ، فَكَانَ فِيمَا قَالَ لَهُنَّ : مَا مِنْكُنَّ امْرَأَةٌ تُ قَدِّمُ » ثَلاثَةً مِنْ وَلَدِهَا إِلا كَانَ لَهَا حِجَابًا مِنْ النَّارِ، فَ قَالَتْ امْرَأَةٌ: وَاثْ نَتَ يْنِ؟ فَ قَالَ: وَاثْ نَتَ يْنِ .

Bazı kadınlar, erkeklerin Peygamber'in tüm vaktini aldığını söyleyerek ona kendilerine bir gün ayırmasını istediler. Bunun üzerine Peygamber ﷺ, onlara dini dersler ve emirler için bir gün söz verdi. Böyle bir derste Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Üç çocuğu ölen bir kadını, onlar cehennem ateşinden koruyacaktır." Bunun üzerine bir kadın, "Ya yalnızca iki çocuğu ölürse?" diye sordu. O da, "İki bile (onu cehennem ateşinden koruyacaktır)" diye cevap verdi. Yani kadınların dersi erkeklerinkinden ayrılmış, karışmasına izin verilmemişti. Namaz da ayrı saflarda kılınır, mescidden çıkarken de birlikte, karışarak çıkmazlardı; bunun yerine Elçi ﷺ ve namaz kılmış olan sahabe, kadınlar çıkana kadar bekler, sonra çıkarlardı.

“Some women requested the Prophet to fix a day for them as the men were taking all his time. On that he promised them one day for religious lessons and commandments. Once during such a lesson the Prophet said, "A woman whose three children die will be shielded by them from the Hell fire." On that a woman asked, "If only two die?" He replied, "Even two (will shield her from the Hell-fire).” In other words, the teaching of the women was separated from that of the men, and it was not mixed. The prayer was also done in separate rows, and when they left the mosque they would not leave together thus mixing, rather the Messenger (pbuh) and the companions who had prayed would wait until the women left and then they would leave.

- Buhârî, Ümmü Seleme'den rivayet etmiştir:

- Al-Bukhari reported from Umm Salamah:

. كانَ إِذَا سَلَّمَ يَمْكُثُ فِي مَكَانِهِ يَسِيراً، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَ ن رَى، أَنَّ النَّبِيَّ « كَانَ يُسَلِّمُ، « : وفي رواية عنده أيضاً قالت .» وَاللهُ أَعْلَمُ، لِكَيْ يَ نْ فُذَ مَنْ يَ نْصَرِفُ مِنْ النِّسَاءِ »فَ يَ نْصَرِفُ النِّسَاءُ فَ يَدْخُلْنَ ب يُُوتَ هُنَّ مِنْ قَ بْلِ أَنْ يَ نْصَرِفَ رَسُولُ اللَّهِ .

Peygamber namazı selamla bitirdikten sonra bir süre yerinde otururdu." İbn Şihab şöyle dedi: "Bence (Allah en doğrusunu bilir), namaz kılan kadınların ayrılmasını beklediğini düşünüyorum." Başka bir rivayette ise şöyle geçer: "Peygamber ﷺ selamla namazı bitirdiğinde, kadınlar Allah'ın Resulü ﷺ ayrılmadan önce ayrılır ve evlerine girerlerdi." Bu nedenle, öğretim karıştırılmamalıdır.

“The Prophet after finishing the prayer with Taslim used to stay at his place for a while." Ibn Shihab said, "I think (and Allah (swt) knows better), that he used to wait for the departure of the women who had prayed”, and in another report: “When the Prophet finished the prayer with Taslim, the women would depart and enter their houses before Allah (swt)'s Messenger (pbuh) departed.” And, therefore, teaching must not be mixed.

Özel okulların belirli bir mezhebe, dine, düşünce okuluna, ırka veya renge dayalı olmamasına gelince: Bu temele dayanarak kurulan okullar devletin birliği üzerinde etkiler doğurur ve farklılıklara odaklanır; özellikle okullar öğrencilerin zihniyetinin ve eğilimlerinin oluşmasında önemli bir rol oynadığından bu durum daha da önemlidir. Osmanlı Hilafeti'nin sonlarında bu tür okullar devletin bünyesinde yıkıcı bir unsur olmuştur. Bu nedenle, bu okullar yarattıkları zarar sebebiyle yasaklanmıştır ve haramın yolunu açtıkları için de yasaklanmıştır; yani delil, zararın giderilmesi kuralı ile "Haramı getiren vasıta da haramdır." kuralıdır.

As for the issue of the private schools not being specific to a sect, religion, school of thought, race or colour – this is because schools established on this basis lead to effects upon the unity of the State and focus upon points of difference, especially since schools play an important role in building the mentality and disposition of the students. At the end of the ‘Uthmani Khilafah such schools were a destructive element in the body of the State. Therefore, these schools are prohibited due to what damage they produce and that they lead to the Haram, in other words, the evidence is the rule of harm and the rule that states that: "The means to something forbidden is also forbidden".

Bu, Kur'an'da ve Sünnet'te geçen, insanların birbirini tanımaya çağıran ve kabilecilikten vazgeçilmesini, ırk veya renk esasına göre ayrım yapılmamasını emreden çağrıdan ayrıdır. Allah (SWT) şöyle buyurur:

This is apart from the call that is found in the Quran and the Sunnah to know other people and to discard tribalism, and not to differentiate on the basis of race or colour. Allah (swt) says:

"Ey insanlar! Şüphesiz Biz sizi bir erkekten ve bir dişiden yarattık ve birbirinizi tanıyasınız diye sizi halklara ve kabilelere ayırdık. Şüphesiz Allah katında sizin en değerliniz, en takvalı olanınızdır. Şüphesiz Allah (swt) bilendir, haberdardır." (Hucurat, 49:13). Ve Resûlullah ﷺ, Müslim'in Ebû Hureyre'den rivayet ettiği bir hadiste şöyle buyurmuştur:

“O mankind, indeed We have created you from male and female and made you peoples and tribes that you may know one another. Indeed, the most noble of you in the sight of Allah (swt) is the most righteous of you. Indeed, Allah (swt) is Knowing and Acquainted.” (TMQ 49:13). And the Messenger (pbuh) said in a narration reported by Muslim from Abu Hurayrah:

. مَنْ خَرَجَ مِنْ الطَّاعَةِ وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ فَمَاتَ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً، وَمَنْ قَاتَلَ « » تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ ي غَْضَبُ لِعَصَبَةٍ أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ أَوْ يَ نْصُرُ عَصَبَةً فَ قُتِلَ فَقِتْ لَةٌ جَاهِلِ يَّة.

“Cemaatten ayrılan ve (Emir'e) itaatten çıkan kimse, bu hâlde ölürse, Cahiliyye dönemi ölümü ile ölmüş olur. Kör bir sürünün (davasının doğru olup olmadığını bilmeden savaşan bir topluluğun) bayrağı altında savaşan, asabiyetle öfkelenen, aile şerefi için savaşa çağıran ve kabilesine yardım eden kimse -yani Allah'ın (swt) rızası için değil, bu aile ya da kabile uğruna savaşan kimse- bu savaşta öldürülürse, Cahiliyye dönemi ölümü ile ölmüş olur.” Ahmed, Ebu Nadra'dan, Zeyn tarafından sahih kabul edilen bir senetle şöyle rivayet etmiştir: Teşrik günlerinin ortasında Allah Resûlü ﷺ'nin hutbesini dinlemiş birisi bana anlattı ki, Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: “Ey insanlar! Rabbiniz birdir, babanız da birdir. Arabın acemiye, acemin Araba, kırmızının siyaha, siyahın kırmızıya üstünlüğü yoktur; ancak takva ile üstünlük vardır. Tebliğ etmedim mi?” Ashab: “Allah Resûlü ﷺ tebliğ etmiştir” dediler. Bunlar, bu madde için delillerin tamamıdır.

“One who defected from obedience (to the Amir) and separated from the main body of the Muslims-if he died in that state-would die the death of one belonging to the days of Jahiliyya. One who fights under the banner of a people who ate blind (to the cause for which they are fighting. i. e. do not know whether their cause is just or otherwise), who gets flared up with family pride, calls, (people) to fight for their. family honour, and supports his kith and kin (i.e. fights not for the cause of Allah (swt) but for the sake of this family or tribe) -if he is killed (in this fight), he dies as one belonging to the days of Jahiliyya”. And it is reported by Ahmad with a chain from Abu Nadrah authenticated by Al-Zayn: Someone who heard the sermon of the Messenger of Allah (pbuh) in the middle of the days of Tashriq told me that he said: O people – your Lord is one, and your father is one, there is no preference for an Arab over a non-Arab, nor a non-Arab over an Arab, nor for the red over the black, nor the black over the red, except in Taqwa (piety). Have I not conveyed? They said: The Messenger of Allah (pbuh) has conveyed.” These are all the evidences for the article.