Kadının, Mezâlim Mahkemesi dışında, devlet memurluğuna ve yargı alanındaki görevlere atanması caizdir. Ümmet meclisinin üyelerini seçebilir, kendisi de üye olabilir; ayrıca Devlet Başkanı'nın seçiminde yer alabilir ve ona biat edebilir.

It is permitted for a woman to be appointed in civil service and positions in the judiciary apart from the Court of Injustices. She can elect members of the Ummah’s council, and be a member herself, and she can participate in the election of the Head of State and in giving him the pledge of allegiance.

Makalenin delili, memur ve hâkim birer çalışan oldukları için istihdamın delilidir. İstihdamın delili ise genel ve kayıtsızdır. Nebî ﷺ'in şöyle dediği rivayet edilmiştir.

The evidence for the article is the evidence for employment, since the civil servant and judge are employees. The evidence for employment is general and unrestricted. It is narrated that the Prophet said.

«أَعْطُوا الأَجِيرَ أَجْرَهُ قَبْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُه» — “Ücretliyi, teri kurumadan önce ücretini verin” (İbn Mâce, Abdullah bin Ömer'den rivayet etmiştir). Buradaki “ücretli” kelimesi geneldir ve hem kadınları hem erkekleri kapsar. Aynı doğrultuda Buhârî, Ebû Hüreyre'den şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ buyurdu:

.» أَعْطُوا الأَجِيرَ أَجْرَهُ قَ بْلَ أَنْ يَجِفَّ عَرَقُه « . “Give the employee his wages before his sweat dries” (reported by Ibn Maja from Abdullah Bin Umar). The word “employee” here is general and encompasses both women and men. In the same vein, Al-Bukhari reported from Abu Huraira that the Prophet said.

. وَرَجُلٌ اسْ تَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْ تَ وْفَى « : إلى أن قال » ثَلاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « » مِنْهُ وَلَمْ ي عُْطِ أَجْرَه .

. وَرَجُلٌ اسْ تَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْ تَ وْفَى « : إلى أن قال » ثَلاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ ي وَْمَ الْقِيَامَةِ « » مِنْهُ وَلَمْ ي عُْطِ أَجْرَه .

"Üç kişiye Kıyamet Günü karşı olacağım" ... ve (hadisin devamında) "bir işçi çalıştırıp ondan işi tam olarak gördüğü hâlde ücretini vermeyen adam" diyene kadar. "Çalışan" kelimesi kısıtlı değildir ve hem kadınları hem erkekleri kapsar. "İstihdam" tanımı "bir hizmetin bir karşılık (ücret) karşılığında değiş tokuş edildiği bir sözleşme"dir. Devlet dairelerindeki ve yargıdaki iş de Devlet ile memur arasındaki bir sözleşme uyarınca, bir ücret, yani maaş karşılığında yapılan bir hizmettir. Ömer b. el-Hattab (ra), kendi kabilesinden bir kadın olan eş-Şifa'yı Medine'de çarşı denetiminde (hisbe) bir kadı olarak atadı. Ancak bir kadının Mezalim mahkemesinin kadısı olması ve Mezalim yargısının baş sorumlusu olması caiz değildir, çünkü bu bir yönetici (idari/hükmetme) makamı olarak kabul edilir.

“I will be against three on the Day of Judgement” until he said “and a man who employs an laborer, and gets the full work done by him, but does not pay him his wages.”; the word employee is unrestricted and encompasses both women and men. The definition of employment is “a contract upon an exchange of a service for remuneration” and the work in government departments and judiciary is a service, undertaken upon a contract between the State and the civil servant in exchange for remuneration, which is the salary. Umar b. Al- Khattab (ra) appointed Al-Shifa, who was a woman from his tribe, as a judge in the market place (hisbah) in Madinah, though it is not permitted for a woman to be a judge of the Madhalim court and nor to be the chief judge responsible for the Madhalim judiciary, since that is considered a ruling position.

Ümmet meclisine gelince, ki bu istişare ve hesap sorma amacı taşır; istişare (Şura), genel bir delille sabittir.

As for the Ummah council which is for consultation and accounting, consultation (Shura) is confirmed by a general evidence.

"Ve onlarla işte danış" (Âl-i İmrân 3:159),

“And consult them in the matter” (TMQ 3:159),

“Ve onların işleri aralarında istişare ile görülür” (Şûrâ 42:38). Peygamber ﷺ, Müslümanların saçlarını tıraş etmeyi ve kesmeyi reddettiğini görünce Ümmü Seleme'nin yanına gitti ve ona şunu söyledi.

“And whose affair is [determined by] consultation among themselves” (TMQ 42:38), and when the Messenger (saw) saw that the Muslims refused to shave and cut their hair, he went to Umm Salamah and said to her.

.» لَقَدْ هَلَكَ الْمُسْلِمُونَ « .

.» لَقَدْ هَلَكَ الْمُسْلِمُونَ « .

"Müslümanlar helak oldu" sözü, Buhari'nin El-Mİsver bin Mahrame'den rivayet ettiğine göre; (Mahrame), olup biteni ona anlattı. Bunun üzerine kadın ona, "Başını tıraş et, onlar senden ayrılmayacaklar" dedi. Ona uyarak başını tıraş etti; bunun üzerine Müslümanlar da tıraş oldular ve saçlarını kısalttılar. Sonra kadın ona, "Hemen yola çık onlarla" dedi ve o da bu tavsiyeyi dinledi. Demek ki Peygamber ﷺ bir kadının görüşünü almıştır; bu da onun, siyaset ya da başka herhangi bir konuda kadının görüşüne başvurabileceğini gösterir. Şura meclisinin bir üyesi yalnızca görüşü temsil eden bir vekildir ve delillerin genelliği gereği, bir kadının da bir erkek gibi vekil olarak atanması caizdir. Hesap verme meselesi de aynıdır, çünkü iyiliği emretme ve kötülükten sakındırma hakkındaki nasslar hem erkekleri hem kadınları kapsayacak şekilde geneldir. Müslim, Ümmü Seleme'den rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur:

“The Muslims are destroyed” as reported by Al-Bukhari from Al-Mawar Bin Makhzama, and he told her what had happened, so she said to him “Shave your head, they will not differ from you”, so he followed her advice and as a result the Muslims shaved and cut their hair. Then she said to him “Set off with them quickly”, and so he took her advice. So he took the opinion of a woman, which indicates that he took her opinion in any issue whether politics or otherwise. The member of the Shura council is simply a proxy to represent opinion, and it is permitted for a woman to be appointed as a proxy in the same manner as a man, due to the generality of the evidence. The issue of accounting is the same since the texts regarding enjoining the good and forbidding the evil are general, encompassing both men and women – Muslim reported from Umm Salama that the Messenger of Allah (saw) said.

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَالَ: لا مَا صَلَّوْا .

. سَتَكُونُ أُمَرَاءُ فَ تَ عْرِفُونَ وَتُ نْكِرُونَ، فَمَنْ عَرَفَ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ سَلِمَ، وَلَكِنْ « » مَنْ رَضِيَ وَتَابَعَ، قَالُوا: أَفَلاَ ن قَُاتِلُهُمْ ؟ قَالَ: لا مَا صَلَّوْا .

"Yöneticiler olacak ve onların iyi işlerini beğeneceksiniz, kötü işlerini ise beğenmeyeceksiniz. Onların kötü işlerini gören ve (bunların tekrarlanmasını önlemeye çalışan) kişi suçlanmaktan kurtulur; onların kötü işlerinden kalbinin derinliğinde nefret eden ve bunların tekrarlanmasını engelleyemeyen kişi de (yine) güvendedir. Ancak onların kötü işlerini onaylayan ve bunları taklit eden kişi manen helak olmuştur." Sahabeler Peygamber ﷺ'e sordular: "Onlarla savaşmayacak mıyız?" O buyurdu: "Hayır, namaz kıldıkları sürece." Buradaki namaz, İslam'la hükmetmenin bir işaretidir ve bu rivayet hem erkekler hem de kadınlar için geneldir. Dolayısıyla erkeklerin yöneticilerden sorumlu tutulduğu gibi, kadınlar da (sorumludur).

“There be Amirs and you will like their good deeds and dislike their bad deeds. One who sees through their bad deeds (and tries to prevent their repetition), is absolved from blame, but one who hates their bad deeds (in the heart of his heart, being unable to prevent their recurrence), is (also) safe. But one who approves of their bad deeds and imitates them is spiritually ruined. People asked the Prophet: Shouldn’t we fight against them? He replied: No, as long as they say their prayers” and prayer here is an allusion to ruling by Islam, and the narration is general for both men and women. So just as men account the rulers, so do women.

Yöneticilerin hesaba çekilmesi meselesine gelince, Buhârî ve Müslim, Ebû Hureyre'den şöyle rivayet etmişlerdir:

As for the issue of men accounting the rulers, Al-Bukhari and Muslim reported from Abu Huraira:

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ يمنَ الْعَرَ ي ب، فَ قَالَ ، وَكَانَ أَب وُ بَكْرٍ لَمَّا ت وُُفيَِّ رَسُولُ اللَّيه « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى :كيْفَ ت قَُاتيلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّيه : عُمَرُ يَ قُولُوا لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللهي، لأُقَاتيلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ ب يَْنَ الصَّلاةي وَالزَّكَاةي، فَيإنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَايل، وَاللهي، لَوْ مَنَ عُويني عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّون هََا إيلَى رَسُويل اللهي لَقَاتَ لْ تُ هُمْ عَلَى مَ نْعيهَا. قَالَ عُمَرُ : ف وَاللهي، مَا هُوَ إيلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَيبي بَكْرٍ » ، فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الَْْقُّ .

وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ يمنَ الْعَرَ ي ب، فَ قَالَ ، وَكَانَ أَب وُ بَكْرٍ لَمَّا ت وُُفيَِّ رَسُولُ اللَّيه « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى :كيْفَ ت قَُاتيلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّيه : عُمَرُ يَ قُولُوا لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَ قَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَ فْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ . فَ قَالَ: وَاللهي، لأُقَاتيلَنَّ مَنْ فَ رَّقَ ب يَْنَ الصَّلاةي وَالزَّكَاةي، فَيإنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَايل، وَاللهي، لَوْ مَنَ عُويني عَنَاقًا كَانُوا ي ؤَُدُّون هََا إيلَى رَسُويل اللهي لَقَاتَ لْ تُ هُمْ عَلَى مَ نْعيهَا. قَالَ عُمَرُ : ف وَاللهي، مَا هُوَ إيلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَيبي بَكْرٍ » ، فَ عَرَفْتُ أَنَّهُ الَْْقُّ .

"Allah'ın Elçisi (sav) vefat edip de Ebu Bekir göreve geçince, Bedevilerden bazıları küfre saptığında Ömer şöyle dedi: İnsanlarla nasıl savaşırız, oysa Allah'ın Elçisi (sav) şöyle buyurmuştur: Ben, insanlar 'Lâ ilâhe illallah' diyene kadar onlarla savaşmakla emrolundum. Kim bunu söylerse, malı ve canı, hakkı dışında korunmuş olur ve hesabı Allah'a (c.c.) aittir. Bunun üzerine Ebu Bekir şöyle dedi: Allah'a yemin ederim ki, namaz ile zekâtı birbirinden ayıranlarla savaşacağım, çünkü zekât malın hakkıdır. Allah'a yemin ederim ki, Allah'ın Elçisi (sav)'e verdikleri bir oğlak yavrusunu bile bana vermekten kaçınırlarsa, bu inkârları yüzünden onlarla savaşacağım. Ömer dedi ki: Allah'a yemin ederim, bu, Allah'ın (c.c.) Ebu Bekir'in göğsünü (anlayışa) açmasından başka bir şey değildi ve böylece onun doğru olduğunu anladım." Kadınların yöneticiyi hesaba çekmesine gelince, Kurtubi'nin Tefsiri'nde, Amidi'nin el-İhkâm'ında ve Gazali'nin el-Müstasfâ'sında zikredildiğine göre, Ömer (ra) mehrin dört yüz dirhemden fazla verilmesini yasakladığında bir kadın ona şöyle demiştir: Bunu yapmaya hakkın yok Ömer. Allah'ın (c.c.) sözünü duymadın mı?

“When the Messenger of Allah (saw) died and Abu Bakr took office, and those from the Bedouins disbelieved, Umar said: How can we fight people and the Messenger of Allah (saw) said: I have been ordered to fight the people until they say La ilaha illa Allah (swt), and whoever does so then their wealth and blood are protected except by its right, and their account is with Allah (swt). So Abu Bakr said: I swear by Allah (swt), I will fight whosoever differentiates between the prayer and the Zakah, since Zakah is the right of the wealth, By Allah (swt), if they deny me a young goat, that they paid to the Messenger of Allah (saw) I will fight them over their denial. Umar said: By Allah (swt), it was only that Allah (swt) had opened the chest of Abu Bakr (to understanding), and so then I realised it was the truth”. As for women accounting the ruler, it is mentioned by Al-Qurtubi in his Tafsir, Al-Amidi in Al-Ihkam and Al-Ghazali in Al-Mustasfa that a woman accounted Umar (ra) when he prohibited people from giving dowry of greater than four hundred dirham. She said to him: You have no right to do this Umar. Have you not heard the words of Allah (swt).

“Onlardan birine yüklü miktarda [hediye] vermiş olsanız bile, ondan hiçbir şey geri almayın.” (Kur'an 4:20) Bunun üzerine şöyle dedi: Kadın doğruyu söylemiş, Ömer ise yanılmıştır.

“And you have given one of them a great amount [in gifts], do not take [back] from it anything.” (TMQ 4:20) so he said: A woman is correct, and Umar is wrong.

Halifenin seçimlerine katılması ve ona biat etmesiyle ilgili olarak, kadınların biat ettiğini açıkça belirten, Buhârî'nin Ümmü Atiyye'den rivayet ettiği hadis şöyledir:

With respect to her participation in elections for the Khalifah and giving him the pledge of allegiance, the narration of Umm ‘Atiyyah explicitly mentions how the women gave the pledge of allegiance, reported by Al-Bukhari from Umm ‘Atiyyah:

. فَ قَرَأَ عَلَيْ نَا أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَ يْئًا وَنَ هَانَا عَنِ النِّ يَاحَ ةِ، بَايَ عْ نَا النَّبِيَّ « »... فَ قَبَضَتِ امْرَأَةٌ مِنَّا يَدَهَا .

. فَ قَرَأَ عَلَيْ نَا أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَ يْئًا وَنَ هَانَا عَنِ النِّ يَاحَ ةِ، بَايَ عْ نَا النَّبِيَّ « »... فَ قَبَضَتِ امْرَأَةٌ مِنَّا يَدَهَا .

“Peygambere biat ettik; bize, Allah'a (SWT) ortak koşmamamızı okudu ve yas tutmamızı (ölüler için feryat etmemizi) yasakladı; bunun üzerine aramızdan biri elini çekti”, ve ayet.

“We gave the Prophet the pledge of allegiance and he read for us that they should not disbelieve in Allah (swt), and he forbade us from wailing (over the dead), so one of us withdrew her hand”, and the verse.

“Ey Peygamber, mü'min kadınlar sana bey'at etmek üzere geldiklerinde…” (TMQ 60:12) ayeti de kadının bey'at etmesini açıkça zikretmektedir ve bu nedenle kadının halifeyi seçmesi ve ona bey'at etmesi caizdir.

“O Prophet, when the believing women come to you pledging to you.” (TMQ 60:12) is also explicit in mentioning the woman’s pledge of allegiance, and ,therefore, it is permitted for her to elect the Khalifah and give him the pledge of allegiance.