Siyasi yöntemlerin en önemlilerinden biri, bireylerin, milletlerin ve devletlerin işlerini yönetmede İslami düşüncelerin büyüklüğünün ortaya konulmasıdır.

One of the most important political methods is the manifestation of the greatness of the Islamic thoughts in governing the affairs of individuals, nations and states.

Bu Madde, İslam Devleti'nin üstlenmesi gereken şeylerin bir parçasıdır, çünkü yalnızca caiz değil, farzdır. Zira Devletin görevi, İslam'a davetini dikkat çekici bir biçimde taşımaktır, çünkü Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

This Article is part of what the Islamic State must undertake since it is obligatory and not simply permissible. That is because it is the duty of the State to carry the call to Islam in a manner which attracts attention, because Allah (swt) said:

“Peygambere (sav) düşen, ancak açık bir tebliğdir.” (Nur Suresi, 54) Ayetteki “mubîn” kelimesi, hükümle ilgisi olan bir nitelemedir (vasf-ı muhfim) ve dolayısıyla tebliği sınırlayan bir kayıttır. İslam’a davetin dikkat çekici bir biçimde tebliğ edilmesi, ancak İslam düşüncelerinin büyüklüğünün ortaya konmasıyla gerçekleşebilir. Bu büyük İslam düşüncelerinin arasında, İslam Devleti’nin zımmîye, emân verilene ve ahde bağlı olana nasıl davrandığı; yöneticinin onların üzerinde bir diktatör değil, şeriatın uygulayıcısı olduğu; ve ümmetin yöneticiyi tam bir disiplinle hesaba çektiği hususları yer alır. Dolayısıyla ümmetin yöneticiyi hesaba çekmesi nasıl farzsa, zulmedilse bile ona itaat etmek de farzdır; ancak günahta itaat etmek haramdır. Ümmetin ona karşı ayaklanma hakkı tamamen vardır ve açık bir küfür gösterdiğinde ayaklanmak farzdır. Yönetici ile yönetilen her konuda eşittir; ümmet, herhangi bir hakkı konusunda yöneticiye karşı, herhangi bir bireye karşı olduğu gibi, herhangi bir hâkim önünde şikâyette bulunabilir ve yönetirken şeriata aykırı davranırsa, mezâlim hâkimine ondan şikâyet edebilir. Bunun gibi başka İslam düşünceleri de vardır; buna göre bunları ortaya koymak ve büyüklüklerini vurgulamak, İslam’ın büyüklüğü görününceye ve İslam’a davet dikkat çekici bir biçimde tebliğ edilinceye kadar farzdır. Bu düşüncelerin ortaya konması siyasi üslubdan değil, siyasi yöntemlerdendir.