Devlet malı, harcanması Halife'nin görüşü ve içtihadıyla belirlenen her türlü maldır; örneğin vergilerden, arazi vergisinden ve cizyeden elde edilen mallar gibi.

State property is every wealth whose expenditure is determined by the opinion and Ijtihad of the Khalifah, such as the wealth derived from taxes, land tax and Jizya.

Delilinin açıklaması şudur: Şer'i delillerin gösterdiğine göre devlet malının tanımı, Şâri'nin (swt) Halifeye malı kendi görüşü ve içtihadına göre harcama izni vermesidir. Resulullah (ﷺ), savaş ganimetinden ve farklı topraklardan toplanan cizye ve arazi vergilerinden gelen malı kendi görüşü ve içtihadına göre harcardı. Ayrıca, malın nasıl göründüğü gibi harcanmasının Resulullah'a (ﷺ) bırakıldığını gösteren bir şer'i nass vardır. Resulullah'ın (ﷺ) fiili şer'i bir delil olduğundan, bu da İmamın bu malı kendi görüşü ve içtihadına göre uygun gördüğü şekilde harcamasının bir delilidir ve dolayısıyla İmama bu malı kendi görüşü ve içtihadına göre uygun gördüğü gibi harcama izni verilmiş olur. Bu nedenle devlet malının tanımı budur.

Its evidence is that the Shari’ah evidences indicated that the definition of State property is the permission of the Legislator (swt) for the Khalifah to spend the wealth according to his opinion and Ijtihad. The Messenger (pbuh) used to spend the wealth from the war booty according to his opinion and Ijtihad, and likewise the wealth from the Jizya and land taxes which were collected from the different lands. There is a Shari’ah text which shows that it was left to the Messenger (pbuh) to spend it according to how he saw fit, which is an evidence that the Imam can spend this wealth according to his opinion and Ijtihad, since the action of the Messenger (pbuh) is a Shari’ah evidence and so it is a permission for the Imam to spend this wealth as he sees fit according to his opinion and Ijtihad. Therefore, that is the definition of State property.