Dış ticaret, malın menşeine göre değil, tüccarın vatandaşlığına göre değerlendirilir. Devletle savaş hâlinde olan ülkelerden gelen tüccarların Devlet içinde ticaret yapmaları engellenir; ancak tüccara veya mala özel bir izin verilmişse bu durum geçerli değildir. Devletle antlaşması bulunan ülkelerden gelen tüccarlar, antlaşmaların şartlarına göre muamele görür. Devletin tebaası olan tüccarların, ülkenin ihtiyaç duyduğu herhangi bir malı veya düşmanı askerî, sınaî ya da iktisadî açıdan güçlendiren herhangi bir malı ihraç etmeleri engellenir. Bununla birlikte, sahip oldukları her türlü malı ithal etmeleri engellenmez. Bizimle gerçek bir savaş hâlinde olan ve halkı ile savaş durumu bulunan ülkeler (İsrail gibi) bu kurallardan istisna tutulur; çünkü onlarla olan bütün ilişkilerde, bu kurallar ticaretle bağlantılı olsun veya olmasın, fiilen savaşan ülkelerin kurallarını esas alırlar.

Foreign trade is assessed on the basis of the citizenship of the trader and not the origin of the goods. Merchants from countries in a state of war with the State are prevented from trading in the State, unless given a special permission for the merchant or the goods. Merchants from countries that have treaties with the State are treated according to the terms of the treaties. Merchants who are subjects of the State are prevented from exporting any goods that the country needs, or any goods which strengthen the enemy militarily, industrially or economically. However, they are not prevented from importing any property they own. Countries with whom there is a real war between us and their people (such as Israel) are excluded from these rules, since in all relationships with them they take the rules of the actual belligerent countries, whether those rules were linked to trade or not.