Madde 5-6

Madde 5-6 - Hilafet Devleti'nin Taslak Anayasası | Quran Course

. إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ « بِتَ قْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُسْلِمِينَ خَيْ رًا، ثُمَّ قَالَ: اغْزُوا بِاسْمِ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ، اغْ زوا وَلا تَ غُلُّوا وَلا تَ غْدِرُوا وَلا تَمْثُ لُوا وَلا تَ قْتُ لُوا وَلِيدًا، وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى ثَلاثِ خِصَالٍ أَوْ خِلالٍ، فَأَي تَُّ هُنَّ مَا أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِ لَى الإِسْلاَمِ، فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْ بَلْ مِنْ هُمْ وَكُفَّ عَنْ هُمْ، ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ، وَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ إِنْ فَ عَلُوا ذَلِكَ فَ لَهُ مْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ، فَإِنْ أَب وَْا أَنْ يَ تَحَوَّلُوا مِنْ هَا فَأَخْبِرْهُمْ أَن هَُّمْ يَكُونُونَ كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُ اللَّهِ الَّذِي يَجْرِي عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلا » يَكُونُ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَيْءِ شَيْءٌ إِلاَّ أَنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الْمُسْلِمِينَ .

“Allah Resulü ﷺ bir orduya veya bir birliğe komutan atadığında, özellikle onu Allah'tan korkmaya ve yanındaki Müslümanlara iyi davranmaya öğütlerdi. Şöyle derdi: Allah'ın adıyla ve Allah yolunda savaşın. Allah'ı inkâr edenlere karşı savaşın. Kutsal savaş yapın; ganimetten hıyanet etmeyin; antlaşmanızı bozmayın; (ölülerin) bedenlerini sakatlamayın; çocukları öldürmeyin. Müşrik olan düşmanlarınızla karşılaştığınızda, onları üç seçenekten birine davet edin. Bunlardan herhangi birine olumlu cevap verirlerse, siz de bunu kabul edin ve onlara zarar vermekten kendinizi alıkoyun. Onları İslam'a davet edin; size cevap verirlerse, bunu onlardan kabul edin ve onlara karşı savaşmaktan vazgeçin. Sonra onları yurtlarından Muhacirlerin yurduna hicret etmeye davet edin ve eğer bunu yaparlarsa Muhacirlerin bütün haklarına ve yükümlülüklerine sahip olacaklarını bildirin. Hicret etmeyi reddederlerse, onlara Bedevi Müslümanların durumunda olacaklarını ve diğer Müslümanlar gibi Allah'ın emirlerine tabi tutulacaklarını, ancak (kâfirlere karşı) Müslümanlarla fiilen savaşmadıkça ganimet veya fey'den hiçbir pay alamayacaklarını söyleyin.” (Müslim rivayet etmiştir). Bu rivayet, Dârü'l-İslâm'a hicret etmeyen kimsenin, Müslüman olsa bile vatandaşlık haklarının hiçbirinden yararlanamayacağını açıkça göstermektedir. Allah Resulü ﷺ, onları İslam'ın otoritesi altına girmeye davet etti ki Müslümanların yararlandığından yararlansınlar ve Müslümanların üstlendiği yükümlülükleri üstlensinler; şöyle buyurdu:

“When the Messenger of Allah (pbuh) appointed anyone as leader of an army or detachment he would especially exhort him to fear Allah and to be good to the Muslims who were with him. He would say: Fight in the name of Allah and in the way of Allah. Fight against those who disbelieve in Allah. Make a holy war, do not embezzle the spoils; do not break your pledge; and do not mutilate (the dead) bodies; do not kill the children. When you meet your enemies who are polytheists, invite them to three courses of action. If they respond to any one of these, you also accept it and withhold yourself from doing them any harm. Invite them to (accept) Islam; if they respond to you, accept it from them and desist from fighting against them. Then invite them to migrate from their lands to the land of Emigrants and inform them that, if they do so, they shall have all the privileges and obligations of the Emigrants. If they refuse to migrate, tell them that they will have the status of Bedouin Muslims and will be subjected to the Commands of Allah like other Muslims, but they will not get any share from the spoils of war or Fai' except when they actually fight with the Muslims (against the disbelievers).” (Recorded by Muslim). This narration indicates clearly that the one who does not migrate to Dar Al-Islam will not enjoy any of the rights of citizenship even if he were a Muslim. The Messenger of Allah (pbuh) invited them to come under the authority of Islam so that they may enjoy what the Muslims enjoyed and undertake the obligations which the Muslims undertook; he said:

"Sonra onları topraklarından Muhâcirîn yurduna hicret etmeye çağır ve bunu yaparlarsa, Muhâcirlerin sahip olduğu tüm haklara ve yükümlülüklere sahip olacaklarını bildir" (bu sözleri ifade eden hadis). Bu metin, onların bizim sahip olduğumuz şeylere sahip olmaları ve üzerlerine yükümlülüklerimizin, yani hükümlere tabi olmalarının, hicret etmelerine bağlı olduğunu belirtmektedir. Rivayetin anlaşılması şudur: Eğer hicret etmezlerse, Muhâcirlerin sahip olduğu şeylere, yani İslâm yurdu (Dârü'l-İslâm) içinde sahip oldukları şeylere sahip olamayacaklardır. Bu nedenle bu rivayetler, Muhâcirlerin yurduna hicret eden kişi ile etmeyen kişi arasındaki hükümlerdeki farkı açıklamaktadır. Muhâcirlerin yurdu İslâm yurdu idi; bunun dışındaki her yer ise küfür yurdu (Dârü'l-Küfr) sayılmaktadır. Kişinin Dârü'l-İslâm'da ya da Dârü'l-Küfr'de ikamet etmesine ise vatandaşlık denir. Dolayısıyla bir kişinin vatandaşlığı, ikamet olarak seçtiği yurt demektir: Dârü'l-İslâm mı, yoksa Dârü'l-Küfr mü? Eğer Dârü'l-İslâm ise, orada Dârü'l-İslâm'ın hükümleri uygulanır ve bu durumda kişi İslâmi vatandaşlığa sahip olur. Eğer Dârü'l-Küfr ise, orada Dârü'l-Küfr'ün hükümleri uygulanır ve orada yaşayan kişi İslâmi vatandaşlığa sahip sayılmaz.

“Then invite them to migrate from their lands to the land of Emigrants (Muhajirin) and inform them that, if they do so, they shall have all the privileges and obligations of the Emigrants”. This text stipulates that migration is required for them to have what we have and for our obligations to be upon them, in other words, for them to fall under the laws. The understanding of the narration is that if they did not move they would not have what the emigrants had, in other words, what they had in the abode of Islam (Dar Al-Islam), so this narrations explain the difference in the laws between the one who moves to the abode of the emigrants and the one who doesn’t, and the abode of the emigrants was the abode of Islam with anything else being the abode of disbelief (Dar Al-Kufr). The individual’s residence in Dar Al-Islam or in Dar Al-Kufr is referred to as citizenship. Hence, a person’s citizenship means the abode which he chooses as his residence; is it Dar Al-Islam or Dar Al-Kufr? If it were Dar Al-Islam, then the rules of Dar Al-Islam would apply to it, and in this case a person would be a holder of an Islamic citizenship. If it were Dar Al-Kufr, the rules of Dar Al-Kufr would apply to it, and the person living there would not be considered as a holder of an Islamic citizenship.

As for abiding by that which we abide by in terms of justice, this is derived from the actions and sayings of the Messenger of Allah (pbuh) (swt). He (pbuh) used to exact the same punishment upon the disbelievers and the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) punished a Jew by killing him for killing a woman, as has been recorded in Al-Bukhari from Anas Bin Malik who said: خَرَجَتْ جَارِيَةٌ عَلَيْ هَا أَوْضَاحٌ بِالْمَدِينَةِ قَالَ فَ رَمَاهَا يَ هُودِ ي بِحَجَرٍ قَالَ فَجِيءَ « فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا وَبِهَا رَمَقٌ فَ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ فَأَعَادَ عَلَيْ هَا قَالَ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ فَ رَفَ عَتْ رَأْسَهَا فَ قَالَ لَهَا فِي الثَّالِثَةِ فُلاَنٌ قَ تَ لَكِ » فَ قَتَ لَهُ بَ يْنَ الْحَجَرَيْنِ فَخَفَضَتْ رَأْسَهَا فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ .