د حکومت نظام یو واحد (یونیٹری) نظام دی، نه فیډرال نظام.

The system of ruling is a unitary system and not a federal system.

یوازینه نظام د حکومت کولو یوازینی سم نظام دی، او له دې پرته بل هیڅ منل کیدونکی نه دی. دا ځکه چې د شریعت دلیلونه یوازې همدا نظام راوړی او له دې پرته نور هر څه یې منع کړي دي؛ چې عبدالله بن عمرو بن العاص روایت کوي چې هغه د رسول الله ﷺ څخه واورېدل چې وې فرمایل.

The only correct system for ruling is the unitary system and nothing else is acceptable. This is because the Shari’ah evidence brought it alone and prohibited anything else; it was narrated by ‘Abd Allah b. Amr b. Al-‘As that he heard the Messenger of Allah (pbuh) say.

. وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ فَ لْ يُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ « » آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ.

. وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَ لْبِهِ فَ لْ يُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ « » آخَرُ ي نَُازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ.

«څوک چې د خلیفه سره بیعت وکړي، هغه باید خپل لاس ورکړي او په زړه سره اخلاص ولري (یعنې ظاهراً او باطناً د هغه تابع شي). هغه باید د خپل وس تر اندازې پورې د هغه اطاعت وکړي. که بل څوک راشي او د خلافت دعوه وکړي او د هغه د واک سره سیالي وکړي، نو (مسلمانان) باید دې دویمه کس سر پرې کړي۔» (روایت شوی د مسلم لخوا)۔ او د ابو سعید الخدري څخه روایت دی، چې د الله رسول ﷺ وفرمایل،

“He who swears allegiance to a Caliph should give him the grasp of his hand and the sincerity of his heart (i. e. submit to him both outwardly as well as inwardly). He should obey him to the best of his capacity. If another man comes forward (as a claimant to Caliphate), disputing his authority, they (the Muslims) should behead the latter.” (reported by Muslim). And it is narrated by Abu Sa‘id Al-Khudri that the Messenger of Allah (pbuh) said,

. » إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ، فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا «.

. » إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَ يْنِ، فَاقْ تُ لُوا الآخَرَ مِنْ هُمَا «.

د مسلم په روایت کې راغلي: «کله چې د دوو خلیفګانو لپاره بیعت وشي، نو هغه چې وروسته ته بیعت ورکړل شوی وي، ووژنئ.» د دې دواړو روایتونو څخه د استنباط زاویه داده چې لومړۍ روایت په هغه صورت کې روښانه کوي چې امامت، یعنې خلافت، ورکړل شوی وي، او چا په دې خلافت کې ورسره ډګر ونیوه، نو په دې صورت کې دا واجب دی چې له هغه سره جګړه وشي او که هغه خپله ادعا پرېنږدي نه، نو ووژل شي. نو روایت دا روښانه کوي چې هر څوک چې د خلافت په مشرۍ کې ورسره سیالي وکړي، باید ورسره جګړه وشي. او دا د دولت د ویشلو د منعې، د دې د اجازه نه ورکولو د هڅونې او د دې د یووالي د ساتلو لپاره، حتی د ځواک په کارولو سره، له هغې هر ډول جلا کېدو د منعې د بیان لپاره یوه اشاره ده. څرنګه چې دویمه روایت هغه صورت په ګوته کوي کله چې دولت سر (یعنې خلیفه) ونه لري، او د دولت مشري (یعنې خلافت) د دوو کسانو لپاره بیعت شوې وي، نو دویم یې باید ووژل شي، او په لوړ استدلال سره که څو کسانو ته بیعت شوی وي. او دا د دولت د ویشلو د منعې لپاره یوه اشاره ده، یعنې د دې منع چې دولت څو دولتونه شي، او دا چې دولت باید یو وي. له همدې امله د اسلام د واکمنۍ نظام واحد نظام دی او نه فدرالي نظام، او له واحد نظام پرته هر بل نظام په قطعي توګه ممنوع دی، او د همدې لامل له مخې دا مادې جوړې شوې.

“When oath of allegiance has been taken for two caliphs, kill the one for whom the oath was taken later.” (reported by Muslim). The angle of deduction from these two narrations is that the first narration explains that in the scenario that the Imamate, in other words, the Khilafah, is given to htto dispute with him over this Khilafah it would be obligatory to fight him and to kill him if he did not give up his contention. So the narration clarifies that whoever contends the leadership of the Khalifah in the Khilafah must be fought. And this is an allusion to indicate the prohibition of the division of the state, encouragement not to permit its division and prohibiting any separation from it even through the use of force to maintain its unity. As for the second narration, it is regarding the scenario when the state does not have a head, in other words, a Khalifah, and the leadership of the state, in other words, the Khilafah, was given to two people and so the second of them should be killed, and by greater reasoning if it was given to more than two. And this is an allusion to indicate the prohibition of the division of the state. This means the prohibition of making the state into multiple states and it being obligatory that the state is one. Consequently the system of ruling in Islam is a unitary system and not a federal system and anything other than the unitary system is conclusively prohibited, and for this reason the article was drafted.