هغه مسائل چې د خلیفه حالت بدلوي او په دې سبب له خلافت څخه ګوښه کوي درې دي:

The issues which alter the state of the Khalifah and ,therefore, remove him from the Khilafah are three:

الف. که چیرې د دولت د مشرتوب د تړون یوه شرط ناقص شي، لکه دا چې هغه له اسلامه مرتد شي، یا ښکاره ګناه وکړي، یا دیوانه شي، یا د دې په شان بل څه. دا ځکه چې دا شیان د تړون شرطونو او د دوام شرطونو څخه دي.

a. If one of the contracting conditionsof the leadership of the State becomes deficient, such as if he apostatises, or commits flagrant sin, or becomes mad, or anything similar. This is because these are from the conditions of contracting, and the conditions of continuation.

ب. د خلافت د دندو د ترسره کولو ناتوانی، د هرې هغې سببې له امله چې وي.

b. The incapability to execute the duties of the Khilafah, for any reason whatsoever.

ج. هغه زور چې په هغه باندې واقع شي او هغه ته داسې حالت پیدا کړي چې هغه نشي کولای د شریعت سره سم د خپلې نظر له مخې د مسلمانانو په ګټو کې په خپلواکه توګه عمل وکړي. نو که یو غالب ځواک هغه په داسې حد کې مغلوب کړي چې هغه د شریعت د احکامو له مخې یوازې د خپل رای په اساس د رعیت د چارو چلولو توان ونه لري، نو هغه د دولت د دندو د ترسره کولو په لحاظ د شرعي پلوه نااهل ګڼل کیږي، په دې صورت کې به هغه له خلافت څخه ګوښه کیږي. دا کار په دوو حالتونو کې پیښیدای شي:

c. Coercion over him which makes him unable to independently act in the interests of the Muslims according to his opinion in agreement with the Shari’ah. So if an overpowering force could subdue him to the point that he became unable to govern the affairs of the subjects by his opinion alone according to the Shari’ah rules, he is considered legally incapable of executing the duties of the State, in which case he would be removed from the Khilafah. This could occur in two situations:

لومړی حالت: کله چې د یو فرد یا د یو شمېر افرادو له مشاورانو څخه داسې نفوذ ولري چې تر هغه حده پورې ورسېږي چې د چارو په اداره کولو کې بشپړ کنټرول پیل کړي. که داسې انګېرل شي چې هغه د دوی له نفوذ څخه خلاصېدای شي، نو یو ټاکلې موده لپاره ورته نصیحت کېږي، او که هغه د دوی نفوذ لرې نکړي، نو لرې کېږي. او که داسې انګېرل نشي چې هغه خلاصېدای شي، نو سمدستي لرې کېږي.

The first situation: For an individual or group of individuals from his advisors to hold sway over him to the point they began to take full control of running the affairs. If it was believed that he could be liberated from their influence, he is admonished for a specific time, and if he does not remove their influence, then he is removed. And if it was not believed that he could be liberated, he is removed immediately.

دوهم حالت: دا چې یو کس د یو زوروال دښمن په لاس کې بندي شي، یا په ریښتیا سره یا د دښمن د اغیز له امله ځان ته تسلیم شي. دا حالت په دې ډول ارزول کیږي: که د خلاصون امید وي، نو تر هغه وخته ځنډول کیږي تر څو داسې امید پاتې نشي، او که د هغه د خلاصون امید نه وي، نو هغه له منځه وړل کیږي؛ او که د هغه د خلاصون امید نه وي، نو سمدستي له منځه وړل کیږي.

The second situation: For him to become a prisoner in the hands of an overpowering enemy, either literally or by his submission to the influence of the enemy. This situation is evaluated – if it was hoped he could be liberated, then there is a delay until no such hope remains, and if there were no hope in his liberation, then he is removed; if there was no hope in his liberation, then he is removed immediately.

دلیل دې ته هغه نصوص دي چې د خلیفه د شرطونو په اړه روایت شوي دي، ځکه دا نصوص ښيي چې دا شرطونه د دوام شرطونه دي، نه دا چې یوازې د دندې د ترلاسه کولو شرطونه وي. کله چې رسول الله ﷺ وفرمایل.

The proof for this is the texts that have been related in regards to the conditions of the Khalifah, since these texts indicate that these conditions are conditions for continuation and not simply conditions for taking the position alone. When the Messenger (pbuh) said.

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة «.

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة «.

ایا هغه قوم هیڅکله بریالی نه شي چې یوه ښځه یې مشر کړي" (له ابوبکره څخه البخاري روایت کړی)، د دې ویناوو کې حکم هم شامل دی، نو لکه څنګه چې څوک مشر وي، ښځه نشي کیدای؛ نو که یو سړی چې حاکم و، د یوه دلیل له امله ښځه شي، نو دا شرط یې له لاسه ورکړی وي او سمدستي له منصب څخه لیرې کول یې واجب دي. په ورته ډول، کله چې الله (ج) وفرمایل: "ای هغو کسانو چې ایمان یې راوړی، الله ته غاړه کیږدئ او رسول ته (ﷺ) او هغو خاوندانو ته چې ستاسو په منځ کې حکومت لري." (TMQ 4:59)، د هغه (ج) ویناوې "ستاسو په منځ کې" د "حاکمانو" سره یوځای، په ښکاره توګه دا معنا لري چې د حکومت خاوند باید د اسلام پیروان وي څو چې حاکم وي. نو که حاکم د موږ له ډلې نه وي، یعنې کافر شي، نو د هغه هغه ځانګړتیا چې قرآن د حاکم لپاره ټاکلې ده له لاسه ورکوي - د مسلمان کیدو شرط له لاسه ورکول - او بیا له حکومت څخه لیرې کیږي، ځکه دا سمه نه ده چې هغه حاکم وي پداسې حال کې چې زموږ له ډلې نه نه دی، یعنې مسلمان نه دی. همدا حکم د هغو ټولو نصوصو لپاره هم دی چې د خلیفه د شرطونو په اړه راغلي دي؛ دا داسې عمومي نصوص دي چې د هغه تشریح شوي کس لپاره اړین دایمي صفتونه احاطه کوي، چې دا ښيي چې دا د دوام شرطونه دي او یوازې د منصب د نیولو شرطونه نه دي. پر دې بنسټ، د خلافت د تړلو شرطونه هم د هغه د لرې کولو شرطونه دي، ځکه د نصوصو د عموميت له امله د دوي شتون د خلافت د تړلو شرط دی، او د دوام شرط هم دی، او له منځه تلل یې د دوام له منځه تلل دي، نو د کس لپاره په خپل منصب کې پاتې کیدل منع دي. دا د مادې "الف" د دلیل ثبوت دی.

“Never will succeed such a nation that makes a woman their leader” (reported by Al-Bukhari from Abu Bakrah), his words included the ruling, so as long as the person is a leader, he could not be a woman; so if a man who was a ruler became a woman, due to any reason, then he would have lost this condition and it would be obligatory to remove him immediately. In the same manner, when Allah (swt) said. “O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger (pbuh) and those in authority among you.” (TMQ 4:59), His (swt) words “Among you” next to “those in authority” clearly means that the person of authority must be an adherent of Islam as long as he is a person of authority. So if the person of authority became someone not from amongst us, in other words, became a disbeliever, then this characteristic which the Quran stipulated for the person of authority would be lost - the loss of the condition of being Muslim - at which point he becomes removed from this position of authority since it is not correct for him to be a person of authority while he is not from amongst us, in other words, not a Muslim. And the same applies to all the texts which have been related in regards to the conditions of the Khalifah; they are comprehensive texts which encompass the perpetual characteristics that are necessary for the one described, which indicates that they are conditions of continuation and not simply conditions for taking the position alone. Based upon that, the conditions for the contracting of the Khilafah are also the conditions for removing him, since their presence is a condition for the contracting of the Khilafah, and a condition for its continuation due to the generality of the text, and their loss means the loss of its continuation, and so it is prohibited for the person to remain in their position. This is the proof for paragraph “a” of the article.

په «ب» پاراګراف دلیل دا دی چې د خلافت عقد د دندو په ترسره کولو باندې دی؛ نو که هغه د هغه څه په ترسره کولو کې ناتوان شي چې ورباندې یې عقد شوی و، نو د هغه لرې کول واجب کیږي، ځکه هغه داسې شوی لکه څوک چې په حقیقت کې موجود نه وي. بله دا چې د خلیفه په توګه د هغه د مامورو کارونو د ترسره کولو نه وړتیا له امله، د دین مسائل او د مسلمانانو ګټې معطلې کیږي، او دا یو داسې شر دی چې باید لرې شي، او دا نه شي لرې کیدای مګر د هغه په لرې کولو سره، ترڅو د بل چا په ځای وټاکل شي. په دې حالت کې د هغه لرې کول واجب کیږي۔ باید وپوهیږو چې دا یو ځانګړي سبب پورې تړلی نه دی؛ بلکه هر هغه څه چې هغه ته رسیږي او د هغه د کارونو په ترسره کولو کې د ناتوانۍ لامل کیږي، د هغه لرې کول لازموي. که چیرې دا هغه ناتوان نه کوي، نو لرې نه کیږي. د همدې له امله نه شي ویلای چې د بدن د غړو له لاسه ورکول د لرې کیدو لامل دی یا نه، همدارنګه نه شي ویلای چې که یو ځانګړی ناروغي ورباندې راشي، نو دا د لرې کیدو لامل دی یا نه. ځکه په دې اړه هیڅ نص نشته؛ بلکه شرعي حکم دا دی چې هر هغه څوک چې د هغه کارونو په ترسره کولو کې ناتوان وي چې ورباندې مامور شوی، د هغه لرې کول لازمیږي، د ناتوانۍ هر ډول سبب وي. دا یوازې د خلیفه لپاره ځانګړی نه دی، بلکه عام دی او هر هغه چا ته شامل دی چې په کار مامور شوی وي، که هغه د والي په شان حاکم ټاکل شوی وي یا د ادارې د مدیر په شان کارکوونکی وي؛ د هغه ناتوانی د هغه د لرې کیدو لامل ګرځي۔

As for paragraph “b”, its evidence is that the contract of the Khilafah is over the execution of its duties; so if he becomes incapable to execute what he was contracted upon, it becomes obligatory to remove him since he has become like one who in reality is not there. Additionally, due to his inability to execute the actions which are commissioned to him as Khalifah, the issues of the Deen and the interests of the Muslims would be suspended, and this is an evil that must be removed, and it cannot be removed except by his removal so as to be replaced by someone else. His removal in this situation would become mandatory. It should be known that this is not linked to a specific reason; rather anything which afflicted him leading to his incapacity in executing his actions necessitates his removal. If it does not make him incapable, then he is not removed, and for this reason it cannot be said that losing limbs from his body necessitates removal or not, in the same way, it cannot be said that if he is afflicted by a specific illness, it necessitates his removal or not. This is since there is no text regarding this at all; rather the Shari’ah rule is that the one incapable of executing the actions which they have been commissioned for necessitates his removal, whatever the reason for this incapacity. This is not specific for the Khalifah, rather it is general and applies to everyone who is commissioned to an action, irrespective of whether he was appointed as a ruler such as a governor or as an employee such as a department manager; his incapacity necessitates his removal.

د «ج» پراگراف دلیل د «ب» پراگراف د دلیل سره یو شان دی. دا ځکه چې هغه عمل ته د ناکامۍ چې د خلیفه په توګه ورته سپارل شوي دي، دوه ډوله دي: مادي ناتوانی او حکمي ناتوانی. مادي ناتوانی هغه ده کله چې هغه په فزیکي ډول ناتوانه وي، یعنې د عملونو د ترسره کولو فزیکي وس له لاسه ورکړي، او دا هغه څه دي چې د «ب» پراگراف کې بحث شوي. حکمي ناتوانی هغه ده کله چې هغه په فزیکي ډول د عملونو د ترسره کولو وس ولري، خو د عملونو د ترسره کولو لپاره په آزاده توګه عمل کولو کې ناتوانه وي. نو د مادي ناتوانۍ حکم په ده باندې پلی کېږي، ځکه هغه د هغو عملونو د ترسره کولو توان نه لري چې د ده له خوا ورته سپارل شوي، ځکه چې هغه د ځان په واسطه د چارو په آزاده توګه تر سره کولو کې ناتوان دی، او په دې توګه هغه د هغه چا په څېر کېږي چې غائب وي. له همدې امله، لازمه ده چې هغه لېرې شي. دا دوه حالته لري: لومړی بندي کېدل دي، او دوهم مغلوب کېدل دي.

The proof for paragraph “c” is the same as the proof for paragraph “b”. That is because the incapacity to execute the actions that have been commissioned to him as the Khalifah is of two types: literal incapacity and legal incapacity. Literal incapacity is when he is physically incapable, in other words, the loss of the physical capability to execute the actions, and this is what was discussed in paragraph “b”. Legal incapacity is when he is physically able to execute the actions, but he is incapable of freely acting to undertake the actions, and so the rule of literal incapacity would apply to him, since he is unable to undertake the execution of the actions which have been commissioned to him by himself, due to his incapability of freely acting in the affairs by himself, and so he becomes like the one who is absent; for this reason, it is necessary to remove him. This has two situations: the first is being confined, and the second is being overpowered.

جہاں تک قید کی صورتِ حال کا تعلق ہے، تو وہ یہ ہے کہ اس کے معاونین میں سے کوئی اس پر قابو پا لے اور امور کو انجام دینے کا مکمل اختیار اپنے ہاتھ میں لے لے، جبکہ خلیفہ کو ان امور سے نمٹنے سے روک دے۔ جو شخص اختیار رکھتا ہے وہی خلافت کے منصب کے معاملات سنبھالتا ہے، اس لیے اس صورت میں خلیفہ اس شخص کی طرح سمجھا جائے گا جو قید میں ہو اور آزادانہ بات کرنے سے روکا گیا ہو۔ چونکہ خلافت کا عقد خود خلیفہ کی ذات پر ہی قائم ہوتا ہے، اور اسی لیے خلیفہ کا خود خلافت کے امور کی دیکھ بھال کرنا لازم ہے، اس لیے اس پر یہ قید یا اس کے معاونین کا مکمل قبضہ اس بات کا مطلب ہے کہ وہ اپنے سپرد کیے گئے کاموں کو انجام دینے کی صلاحیت کھو چکا ہے۔ اس بنا پر وہ اس شخص کی مانند ہو گیا ہے جو غائب ہو، اور اسے معزول کرنا لازم ہے۔ تاہم اس صورتِ حال کا جائزہ لیا جائے گا: اگر کوئی امید ہو کہ جس نے خلیفہ پر قابو پا رکھا ہے اس کا اثر ختم ہو سکتا ہے اور اس کی قید توڑی جا سکتی ہے، تو اس کی معزولی مؤخر کی جائے گی؛ اور اگر قید نہ ٹوٹے تو پھر اسے معزول کر دیا جائے گا۔

As for the situation of confinement, it is when someone from his assistants takes control over him, and takes full control of implementing the issues while preventing him from dealing with them, and the one in control is the one who deals with the position of the Khilafah, and so the Khalifah in this situation is considered to be like the one who is confined and is prevented from freely speaking. Since the contract of the Khilafah only proceeds upon the person of the Khalifah, and ,therefore, it is obligatory to attend to the Khilafah himself, this confinement over him or the full control of his assistants means that he has lost the ability to execute the actions that have been commissioned to him; accordingly, he has become like the one who is absent and must be removed. However, this situation will be evaluated; if there was some hope that the influence of the one who took control over the Khalifah could be removed and that his confinement could be broken, then his removal is delayed; if the confinement is not broken, then he is removed.

جہاں تک مغلوب ہونے کی صورت کا تعلق ہے، مثلاً جب وہ غالب دشمن کے ہاتھ میں قیدی بن جائے اور خود کو ان سے چھڑانے پر قادر نہ ہو، تو مسلمانوں کے امور کی دیکھ بھال سے عاجز ہونے کی وجہ سے اسے اس امامت کے عقد سے روک دیا جاتا ہے جو اسے سونپا گیا تھا۔ یہ حکم خواہ دشمن کافروں میں سے ہو یا باغی مسلمانوں میں سے، برابر ہے۔ اس صورت میں تمام امت پر واجب ہے کہ جنگ یا فدیہ ادا کرکے اسے چھڑائے، اور اگر اس کے ہونے کی کوئی امید نہ ہو، تو اگر وہ کافروں کے ہاتھ میں قیدی ہو تو اسے فوراً معزول کر دیا جائے گا۔ اور اگر وہ باغیوں کا قیدی ہو تو حالات کا جائزہ لیا جائے گا؛ اگر ان (مسلمانوں) کا کوئی امام ہو اور انہیں خلیفہ کے چھڑانے کی امید نہ رہے، تو اسی وقت اسے معزول کر دیا جائے گا، اور اگر ان کا کوئی امام نہ ہو تو اسے قید کی حالت میں شمار کیا جائے گا، یعنی کچھ مدت تک انتظار کیا جائے گا، اور اگر اس کی قید ختم نہ ہوئی تو اسے معزول کر دیا جائے گا۔

As for the situation of being overpowered, such as when he becomes a prisoner in the hand of the overpowering enemy and is unable to liberate himself from them, then he is prevented from the contract of the leadership given to him due to his incapability of looking into the affairs of the Muslims. This is the case whether the enemy was from amongst the disbelievers or rebellious Muslims. In this situation, it is obligatory upon all the Ummah to save him either through fighting or paying a ransom, and if there was no hope of this happening, then if he was a prisoner in the hands of the disbelievers, he would be removed immediately. If, however, he was a prisoner of the rebels, the situation would be evaluated; if they had an Imam, and they lost hope in recovering the Khalifah, then he would be removed at the time, and if they did not have an Imam, then he would be considered as the one who is in the situation of confinement, in other words, they would delay for a period, and if his imprisonment was not ended, he would be removed.

یہ دلائل تینوں پیراگرافوں کے لیے ہیں، اور مجموعی طور پر یہ خلافت کی شرائط کے دلائل ہیں۔ اسی طرح، اُسے جو ذمہ داری سونپی گئی ہے اسے انجام دینے کی صلاحیت بھی ایک شرط ہے۔ لہٰذا اگر وہ اُس ذمہ داری کو انجام دینے سے عاجز ہو جائے جو اُسے سونپی گئی ہے تو اس شرط کا ختم ہو جانا لازم آتا ہے۔ تاہم یہ بات ملحوظ رہنی چاہیے کہ ان شرائط میں سے بعض کے ختم ہونے سے وہ خلافت سے معزول ہو جاتا ہے، یعنی فوراً معاہدہ منسوخ ہو جاتا ہے، جب کہ بعض کے ختم ہونے سے وہ خلافت سے معزول تو نہیں ہوتا لیکن اس کی معزولی واجب ہو جاتی ہے۔ اسلام سے ارتداد، مکمل دیوانگی، اور کفار کے ہاتھوں میں جسمانی قیدی بن جانا جس میں اس کی رہائی کی کوئی امید نہ ہو، یہ تین صورتیں ایسی ہیں جو اسے خلافت سے باہر کر دیتی ہیں، اور وہ معزولی کا حکم جاری ہونے سے پہلے ہی فوراً خود معزول ہو جاتا ہے۔ لہٰذا اس کی اطاعت واجب نہیں رہتی، اس کے احکام نافذ نہیں کیے جاتے، اور اس کے ساتھ خلافت کا معاہدہ منسوخ ہو جاتا ہے۔

These are the proofs for the three paragraphs and in totality, they are the proofs for the conditions of the Khilafah. So, in the same manner, the ability to carry out what has been commissioned to him is a condition. Thus, his incapacity to carry out what he has been commissioned to do entails the loss of this condition. However, it should be noticed that the loss of some of these conditions remove him from the Khilafah, in other words, annul the contract instantly, and the loss of some of them does not remove him from the Khilafah but would mandate his removal. The three situations of apostasy from Islam, being completely mad and becoming a physical prisoner in the hands of the disbelievers with no hope of releasing him, remove him from the Khilafah and he has deposed himself immediately even if his removal was not ruled upon. Therefore, it would mean that it is not obligatory to obey him, and his orders are not implemented and the contract of the Khilafah with him is annulled.

که چیرې د هغه عادل کردار په واضح ګناه سره خراب شي، یا هغه د ښځې جنس ته واړوي یا داسې څوک شي چې جنس یې روښانه نه وي، یا هغه په لنډمهاله جنون اخته شي، یا په حقیقت کې د خلافت د ترسره کولو توان له لاسه ورکړي، یا د خپلو مشاورینو د یوه فرد یا ډلې د اغیزې له امله بند شي چې د چارو په ترسره کولو بشپړ کنټرول په لاس کې واخلي، یا د خلاصون په امید فزیکي بندي شي، یا د کافرانو د اغیزې لاندې راشي چې هغه کنټرولوي؛ په دې اوو حالتونو کې هغه لرې کول واجب دي، خو هغه یوازې د قاضي په حکم لرې کیږي. په دې ټولو اوو حالتونو کې تر هغه وخته پورې چې د لرې کولو امر صادر شي، د هغه اطاعت کول او امرونه ترسره کول واجب دي؛ ځکه دې حالتونو کې هیڅ یو هم د خلافت د قرارداد په اتوماتیک ډول باطلېدو پایله نه لري، بلکې د قاضي په حکم پورې اړه لري. هغه شرایط چې له لاسه ورکولو سره یې هغه له خلافته لرې کیږي، او هغه شرایط چې له لاسه ورکولو سره هغه له خلافته نه لرې کیږي بلکې دا معنا لري چې هغه د لرې کولو مستحق دی، توپیر دا دی: هغه شرایط چې له لاسه ورکولو سره قرارداد له پیله او په ماهیت کې باطل کیږي، په دې ډول چې دا شرایط د قرارداد بیرته راګرځېدونکي برخه وي یا د هغه یو رکن وي، نو په دې صورت کې قرارداد باطل دی، ځکه که دا شرایط د خلافت د قرارداد د تړلو په وخت کې نه وای، قرارداد به باطل وای او نه به تړل کیده. که دا شرایط د خلافت په دوره کې راښکاره شي، قرارداد باطلېږي او بې اثره کیږي. دا د اسلام، عقل او په انفرادي توګه د عملونو د ترسره کولو د توان په شان شرایطو کې پیښیږي. وہ شرائط جن کے ختم ہو جانے سے عقد باطل نہیں ہوتا، بلکہ اس کی بنیاد جائز رہتی ہے، لیکن وہ اس کی صفات کے اعتبار سے اسے باطل کر دیتی ہیں، کیونکہ ان کا تعلق خود عقد سے نہیں اور نہ ہی اس کے ارکان میں سے کسی رکن سے، بلکہ اس کی ایک صفت سے ہوتا ہے۔ ایسی صورت میں عقد باطل نہیں بلکہ ناقص ہوتا ہے۔ پس اگر یہ تمام شرائط خلافت کا عقد کرتے وقت موجود نہ ہوں تو خلافت منعقد ہو جائے گی مگر ناقص ہوگی، اور اس کے فسخ کا انحصار قاضی کے فیصلے پر ہوگا۔ اسی طرح اگر یہ شرائط خلافت کے دوران ظاہر ہوں تو عقد ناقص ہو جائے گا، لیکن وہ خود بخود ختم نہیں ہوگا، بلکہ اس کے ختم کیے جانے کا انحصار بھی قاضی کے فیصلے پر ہوگا۔ اس کی مثالیں مرد ہونا، عادل ہونا اور اس جیسی دیگر شرائط ہیں۔ اسی وضاحت سے وہ فرق معلوم ہو جاتا ہے جو خلیفہ کی اس حالت میں تبدیلی کے درمیان ہے جو اسے خلافت سے معزول کر دیتی ہے، اور اس حالت میں تبدیلی کے درمیان ہے جو اسے خلافت سے معزول نہیں کرتی بلکہ اسے معزولی کا مستحق بنا دیتی ہے۔

As for if his just character is damaged by the appearance of clear sin, or changing his sex to female or someone whose gender is not clear, or if he became afflicted by temporary madness, or he became literally incapable of carrying out the Khilafah, or he is confined through being influenced by an individual or group from his advisors who take full control of executing the affairs, or he becomes a physical prisoner with the hope of being able to be liberated, or he falls under the influence of the disbelievers who control him; in these seven circumstances, it is obligatory for him to be removed, however, he is not removed except by a judge’s verdict. In all of these seven circumstances, it is obligatory to obey him and execute his orders until the order to remove him is issued; this is because none of these situations results in the automatic annulment of the contract of the Khilafah but rather relies upon the verdict of a judge. The difference between the conditions which if lost result in his removal from the Khilafah and those conditions whose loss does not remove him from the Khilafah but rather mean that he is deserving of being removed, is that those conditions whose loss makes the contract invalid from its origin and quality, in that they return to the contract or are one of its pillars, then the contract would be invalid in this case since if they were not present at the time of the contracting of the Khilafah, then the contract would be invalid and would not have been concluded. If they appear during the period of the Khilafah, the contract would be invalid, and would be void as well. This would occur with conditions such as the condition of Islam, sanity and the capability to carry out the actions individually. As for the conditions whose loss does not make the contract invalid, but rather its basis remains legitimate, but it makes it invalid from its properties, since it does not return to the contract itself, nor to one of its pillars, but rather to a property attached to it. In this case, the contract is not invalid but rather is imperfect. So if all these conditions were not present at the time of contracting the Khilafah, the Khilafah is contracted but it would be imperfect and its annulment would rely upon the verdict of a judge. In the same manner, if they appear during the period of the Khilafah, then the contract would become imperfect, but it would not void itself. Rather, its annulment would rely upon the verdict of a judge. Examples of this would be like the condition of being male, just and whatever is similar. It is from this explanation, that the difference between the changing of the condition of the Khalifah which removes him from the Khilafah, and the changing of condition which does not remove him from the Khilafah but rather makes him deserving of being removed has been arrived at.