د سیاسي وسیلو ترټولو مهمې ځینې داسې دي: د نورو دولتونو جرمونه افشا کول، د غلطو سیاستونو خطر ښودل، زیانمنې دسیسې افشا کول، او د ګمراه کوونکو شخصیتونو اغیزې کمزورې کول.

Some of the most important political means are exposing the crimes of other states, demonstrating the danger of erroneous politics, exposing harmful conspiracies and undermining misleading personalities.

ھغه مقاله د اجازه شوو موضوعاتو په جملې کې دی، او رسول الله ﷺ د بني قريظه جرمونه افشا کول کله چې دوی د احزاب په ورځ تړون ماته کړ، او کله چې قریشو د دې له امله ده باندې یرغل وکړ چې عبدالله بن جحش رضي الله عنه دوه سړي د بندیانو په توګه ونیول او یو تن یې د حرمت په میاشت کې ووژل، نو دوی وویل چې محمد او د هغه ملګرو د حرمت میاشت حلاله کړې ده (او په دې ترتیب سره یې دودیز قانون ماتولی دی)، او په هغې کې یې وینه توی کړې، مال یې ضبط کړ او سړي یې ونیول. کله چې قریشو په دې بهانه ده باندې یرغل وکړ، الله سبحانه وتعالی داسې آیتونه نازل کړل چې د دوی سیاسي دوکې یې افشا کړې، هغه دوکه چې موخه یې دا وه چې مسلمانان له خپل دین څخه واړوي. الله سبحانه وتعالی فرمایي: {دوی له تا څخه د حرمت میاشت په اړه پوښتنه کوي، چې په هغې کې جنګ کول څنګه دي؟ ووایه: په هغې کې جنګ لوی ګناه ده، مګر د الله په لار څخه منع کول، د هغه سره کفر کول، د مسجد حرام څخه منع کول او د هغې د خلکو ایستل د الله په نزد له دې څخه هم لوی دي، او فتنه له وژلو څخه لویه ده.} (البقره: ۲۱۷)

This Article is part of the styles, and is part of the permitted issues, and the Messenger (pbuh) used to expose the crimes of Bani Quraythah when they broke the treaty on the day of Al-Ahzaab, and when the Quraysh attacked him because ‘Abd Allah (swt) Bin Jahsh (ra) took two men as prisoners and killed another during the sacred month and so they claimed that Muhammad and his companions had made the sacred month permitted (and so violated the custom), and spilt blood, seized wealth and captured men during it. When the Quraysh attacked him with that, Allah (swt) revealed verses which exposed their false politics trying to turn the Muslims away from their religion. He (swt) said: They ask you about the sacred month - about fighting therein. Say, "Fighting therein is great [sin], but averting [people] from the way of Allah (swt) and disbelief in Him and [preventing access to] Al-Masjid Al-Haram and the expulsion of its people therefore are a greater [evil] in the sight of Allah (swt). And Fitnah is greater than killing."” (TMQ 2:217).

او کله چې د بنو قریظہ یهودو د پیغمبر ﷺ د وژلو سازش وکړ او دی د یوه دیوال په تر څنګ ناست و نو د یوې ډبرې په غورځولو سره یې د هغه په وژلو فکر وکړ، نو پیغمبر ﷺ د دوی سازش افشا کړ، او د دوی جلاوطنول د دې سازش سزا وه. ابن اسحاق وویل:

And when the Jews of Bani Quraythah conspired to kill the Messenger (pbuh) by throwing a rock upon him when he was sitting next to a wall, the Messenger (pbuh) exposed their conspiracy and their being exiled was punishment for it. Ibn Ishaq said:

. إلَى بَنِي النّضِيرِ يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ مِنْ خَرَجَ رَسُولُ اللّهِ « عَقَدَ بَنِي عَامِرٍ اللّذَيْنِ قَ تَلَ عَمْرُو بْنُ أُمَيّةَ الضّمْرِيّ، لِلْجِوَارِ الّذِي كَانَ رَسُولُ اللّهِ لَهُمَا، كَمَا حَدّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ، وَكَانَ بَ يْنَ بَنِي ال نّضِير وَبَ يْنَ بَنِي عَامِرٍ عَقْدٌ وَحِلْفٌ. يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ قَالُوا: نَ عَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَ لَمّا أَتَاهُمْ رَسُولُ اللّهِ نُعِينُك عَلَى مَا أَحْبَبْت مِمّا اسْتَ عَنْت بِنَا عَلَيْهِ ثُمّ خَلا بَ عْضُهُمْ بِب عْضِ فَ قَالُوا: إنّكُمْ لَنْ إلَى جَنْبِ جِدَارٍ مِنْ ب يُُوتِهِمْ قَاعِدٌ - تَجِدُوا الرّجُلَ عَلَى مِثْلِ حَالِهِ هَذِهِ -وَرَسُولُ اللّهِ فَمَنْ رَجُلٌ يَ عْلُو عَلَى هَذَا الْبَ يْتِ فَ يُ لْقِي عَلَيْهِ صَخْرَةً فَ يُرِيحُنَا مِنْهُ؟ فَانْ تَدَبَ لِذَلِكَ عَ مْرُو بْنُ جَحّاشِ بْنُ كَعْبٍ، فَ قَالَ: أَنَا لِذَلِكَ، فَصَعِدَ لِيُ لْقِيَ عَلَيْهِ صَخْرَةً كَمَا قَالَ... فَأَتَى الْخَبَ رُ مِنْ السّمَاءِ بِمَا أَرَادَ الْقَوْمُ فَ قَامَ وَخَرَجَ رَاجِعًا إلَى الْمَدِينَةِ... وَأَمَرَ رَسُولَ اللّهِ »بِالتّ هَيُّؤِ لِحَرْبِهِمْ وَالسّيْرِ إلَيْهِمْ... ثم أجلاهم رَسُولُ اللّهِ .

. إلَى بَنِي النّضِيرِ يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ مِنْ خَرَجَ رَسُولُ اللّهِ « عَقَدَ بَنِي عَامِرٍ اللّذَيْنِ قَ تَلَ عَمْرُو بْنُ أُمَيّةَ الضّمْرِيّ، لِلْجِوَارِ الّذِي كَانَ رَسُولُ اللّهِ لَهُمَا، كَمَا حَدّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ، وَكَانَ بَ يْنَ بَنِي ال نّضِير وَبَ يْنَ بَنِي عَامِرٍ عَقْدٌ وَحِلْفٌ. يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ قَالُوا: نَ عَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَ لَمّا أَتَاهُمْ رَسُولُ اللّهِ نُعِينُك عَلَى مَا أَحْبَبْت مِمّا اسْتَ عَنْت بِنَا عَلَيْهِ ثُمّ خَلا بَ عْضُهُمْ بِب عْضِ فَ قَالُوا: إنّكُمْ لَنْ إلَى جَنْبِ جِدَارٍ مِنْ ب يُُوتِهِمْ قَاعِدٌ - تَجِدُوا الرّجُلَ عَلَى مِثْلِ حَالِهِ هَذِهِ -وَرَسُولُ اللّهِ فَمَنْ رَجُلٌ يَ عْلُو عَلَى هَذَا الْبَ يْتِ فَ يُ لْقِي عَلَيْهِ صَخْرَةً فَ يُرِيحُنَا مِنْهُ؟ فَانْ تَدَبَ لِذَلِكَ عَ مْرُو بْنُ جَحّاشِ بْنُ كَعْبٍ، فَ قَالَ: أَنَا لِذَلِكَ، فَصَعِدَ لِيُ لْقِيَ عَلَيْهِ صَخْرَةً كَمَا قَالَ... فَأَتَى الْخَبَ رُ مِنْ السّمَاءِ بِمَا أَرَادَ الْقَوْمُ فَ قَامَ وَخَرَجَ رَاجِعًا إلَى الْمَدِينَةِ... وَأَمَرَ رَسُولَ اللّهِ »بِالتّ هَيُّؤِ لِحَرْبِهِمْ وَالسّيْرِ إلَيْهِمْ... ثم أجلاهم رَسُولُ اللّهِ .

پیغمبر ﷺ د بني نضیر په لور ووت چې د بني عامر د دوو مرو کسانو د دیت (وینې بها) په ورکولو کې د دوی مرسته وغواړي، هغه دوه کسان چې د امرو بن امیہ الضمري لخوا وژل شوي وو. یزید بن رومان په روایت سره، دوی د پیغمبر ﷺ له لوري د امان ژمنه درلوده. بني نضیر او بني عامر تر منځ تړون او متحد والی وو. کله چې د الله (swt) رسول ﷺ بني نضیر ته لاړ او د دوو کسانو د دیت د ورکولو لپاره یې د دوی مرسته وغوښته، دوی وویل: «هو، اې ابوالقاسم! موږ به ستا سره مرسته وکړو، ځکه چې ته له موږ څخه مرسته غوښتې.» مګر کله چې دوی یو بل سره په پټه وليدل، وې ویل: «په دې سړي باندې له دې نه غوره فرصت به ونه مومئ»، په داسې حال کې چې د الله رسول ﷺ د دوی د کورونو د یوه دیوال په تر څنګ ناست و. دوی وویل: «څوک به دې دیوال ته وخېژي او په دې سړي باندې ډبره وغورځوي او موږ یې له ستونزې خلاصه کړي؟» عمرو بن جحش بن کعب ځان وړاندې کړ او د کور دیوال ته وخېژيد ترڅو د رسول ﷺ په لور ډبره وغورځوي… د دې پیلان خبر له آسمانه پیغمبر ﷺ ته ورسېد، هغه پاڅېد او مدینې ته بېرته راغی. د الله رسول ﷺ د جګړې د چمتووالي امر وکړ او د دوی په لور روان شو… بیا یې دوی جلاوطن کړل۔

“The Prophet went out to Bani Nadir seeking their help pay the blood money for the two dead men of Bani ‘Amir who were killed by ‘Amru b. Umiyyah Al-Damri. They had a promise of protection from the Prophet according to Yazid b. Ruman. Bani Nadir and Bani ‘Amir had a treaty and were allies. When Allah (swt)'s Messenger (pbuh) went to Bani Nadir asking them for help to pay the blood money for the two men, they said, ‘Yes, O Abu’l-Qasim! We will help you, since you asked us for help.’ Yet, when they met each other in secret, they said, ‘You will not find a better chance with this man than this- while the Messenger of Allah (pbuh) was sitting next to a wall of one of their houses. They said: ‘who will ascend this wall and drop a stone on this man and rid us of his trouble’ ‘Amr b. Jahsh b. Ka`b volunteered and ascended the wall of the house to drop a stone on the Messenger (pbuh) …The news of this plot was conveyed to the Prophet from heaven, and he stood up and went back to Madinah. The Messenger of Allah (pbuh) ordered the preparation of war and marched forth to them…then he exiled them”.

او قرآن کریم نے ابولہب پر اس کے نام کے ساتھ حملہ کیا: «تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ» ("ابولہب کے دونوں ہاتھ ہلاک ہوں، اور وہ خود بھی ہلاک ہو") (TMQ 111:1)، اور دوسروں پر ان کی صفات کے ذریعے حملہ کیا، اور یہ سب کچھ نقصان دہ شخصیات کو بدنام کرنے کے زمرے میں شمار کیا جاتا ہے۔

And the Quran attacked Abu Lahab by name: “May the hands of Abu Lahab be ruined, and ruined is he.” (TMQ 111:1) and others by their characteristics, all of which is considered undermining harmful personalities.

دې مادې لپاره دا دلیلونه دي.

These are the evidences for this Article.