دې محکمو کې باید یوازې یو قاضي وي چې د حکم صادرولو واک لري. د هغه سره یو یا ډېر قاضیان ملګری کېدای شي، خو دوی د حکم صادرولو واک نه لري، بلکې د مشورې ورکولو او خپل نظر وړاندې کولو واک لري، او د دوی نظر پابند کوونکی نه ګڼل کېږي.

The courts should be comprised of only one judge who has the authority to pronounce judgement. One or more judges are permitted to accompany him, however they do not have the authority of judgement but rather the authority of consulting and giving their opinion, and their opinion is not considered binding.

دلیل دا دی چې رسول الله ﷺ د یوې قضیې لپاره دوه قاضیان نه دي ټاکلي، بلکه د هرې یوې قضیې لپاره یو واحد قاضي ټاکه، چې دا د دې خبره ښایي چې په یوه قضیه کې د قاضیانو تعدد ناروا دی۔ سربیره پر دې، قضاء د شریعت د حکم خبرولو نوم دی چې بیا پابند کوونکی وي، او د یو مسلمان لپاره شرعي حکم متعدد نه دی، ځکه دا د الله (سبحانه وتعالی) حکم دی، او د الله (سبحانه وتعالی) حکم واحد دی۔ دا سمه ده چې د هغه په فهم کې ډیر احتمالات وي، مګر د مسلمان په نسبت د عمل له پلوه شرعي حکم واحد دی او هیڅکله متعدد نه کیږي۔ نو هر هغه څه چې هغه د الله (سبحانه وتعالی) د حکم په توګه په خپل ځان پورې نه وي فهم کړي، هغه د هغه لپاره د الله (سبحانه وتعالی) حکم نه دی، که څه هم د هغه په نظر کې شرعي حکم ګڼل کیږي۔ هغه څه چې هغه د تقلید په توګه اخیستي او پرې عمل یې کړی، هغه د هغه په اړه د الله (سبحانه وتعالی) حکم ګڼل کیږي، او بل هر څه د هغه لپاره د الله (سبحانه وتعالی) حکم نه دی۔ کله چې قاضي هغه ته د هغه په اړه د الله (سبحانه وتعالی) حکم خبروي، او دا حکم د هغه لپاره پابند کوونکی وي، نو لازمه ده چې دا خبرتیا واحده وي، ځکه دا د هغه الله (سبحانه وتعالی) حکم خبروي چې د هغه لپاره پابند دی، او په حقیقت کې هغه د الله (سبحانه وتعالی) په حکم عمل کوي، او د عملي کار په حالت کې د الله (سبحانه وتعالی) حکم متعدد نه دی، که څه هم د فهم احتمالات ډیر وي۔ په همدې اساس د ډیرو قاضیانو ټاکل سمه نه ده، ځکه د الله (سبحانه وتعالی) حکم متعدد کیدل ناممکن دي۔