عامه ملکیت د شریعت د خاوند (ج ﷻ) هغه اجازه ده چې ټولنه د خپله ملکیت په توګه جمعی ډول له همدې ملکیت څخه ګټه پورته کولی شي۔

Public property is the permission of the Legislator (swt) for the community to collectively utilise the property itself.

دا مادې دلیل دا دی چې شرعي دلیلونه دې ته اشاره کوي چې عامه ملکیت تعریف د شارع (ج) له خوا د ټولنې لپاره دا اجازه ده چې د دې ملکیت څخه په ګډه ګټه پورته کړي، او د دې تعریف دلیلونه هغه نصوص دي چې د عامه ملکیت په اړه راغلي دي. د رسول الله ﷺ خبرې دي:

The evidence for this article is that the Shari’ah evidences indicate that the definition of public property is the permission of the Legislator (swt) for the community to collectively utilise the property, and the evidences for this definition are the texts related regarding public property. The words of the Messenger (pbuh) :

. » الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ: الْمَاءِ وَالْكَلإِ وَالنَّارِ « .

. » الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ: الْمَاءِ وَالْكَلإِ وَالنَّارِ « .

«مسلمانان په دریو شیانو کې گډ ونډه لري: اوبه، واښه او اور.» دا حدیث احمد د پیغمبر ﷺ له یوه صحابي څخه روایت کړی دی، او د هغه راویان معتبر دي. هم دا راز هغه څه چې ترمذي د ابیض بن حمال له لارې روایت کړي دي: