هغه مسائل چې د شورا لاندې راځي، د اکثریت رایې ته په کتو پریکړه کیږي، پرته له دې چې دا رایه سمه ده یا غلطه. او هغه نور مسائل چې د شورا لاندې راځي، په کې د سمې رایې پلټنه کیږي، پرته له دې چې د اکثریت یا اقلیت ته کومه پاملرنه وشي.

The issues which fall under consultation (Shura) are decided by the opinion of the majority without considering whether it is correct or incorrect. As for any other issues which fall under Shura, the correct opinion is sought without any consideration given to the majority or minority.

دا د پیغمبر ﷺ د عمل څخه ثابتیږي، ځکه چې د احد په غزا کې هغه د اکثریت رایه واخیسته، خو د بدر په غزا کې هغه ﷺ د حباب بن منذر رایه ومنله او خپله رایه پریښوده، او د اکثریت رایې ته یې رجوع ونکړه. د حدیبیې په سفر کې هغه ﷺ یوازې خپله رایه ټینګه کړه او د ابوبکر او عمر ؓ رایو ته یې پام ونکړ. په حقیقت کې هغه ﷺ د ټولو مسلمانانو رایو ته پام ونکړ، او دوی یې د خپلې رایې پر منلو مجبور کړل سره لدې چې دوی دا رایه نه خوښوله. نو که دا درې کارونه د پیغمبر ﷺ هغو خبرو سره پرتله شي چې ابوبکر او عمر ؓ ته یې وفرمایلې،

The evidence for this is the actions of the Messenger (pbuh) , since in the Battle of Uhud he took the opinion of the majority, while in the Battle of Badr he (pbuh) took the opinion of Al-Hubab Bin Al-Munthir and left his own opinion, and did not refer to the opinion of the majority. In the Expedition of Hudaybiyah he held onto his own opinion alone and paid no attention to the opinions of Abu Bakr (ra) and Umar (ra). In fact, he did not pay attention to the opinion of all the Muslims, and forced them to abide by his opinion even though they hated it. So if these three actions are compared with the words of the Messenger (pbuh) to Abu Bakr (ra) and Umar (ra),