د مرستیال شرطونه د خلیفې د شرطونو په څیر دي؛ یعنې نارينه، آزاد، مسلمان، بالغ، عاقل، عادل وي؛ او هغه د هغو کارونو په اړه چې ورته سپارل شوي دي، د وړتیا لرونکو خلکو څخه وي۔

The conditions for the assistant are the same as the conditions for the Khalifah; in other words, to be male, free, Muslim, adult, sane, just; and he is from the people of the capability in whatever actions were delegated to him.

په دې ځای کې دلیل د خلیفې دلیل دی، نو د هغه نارینه کیدل واجب دي، ځکه چې د پیغمبر ﷺ خبرې دي.

The evidence here is the evidence for the Khalifah, so it is obligatory for him to be a male due to words of the Prophet (phuh).

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة «.

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة «.

د داسې یوه ملت هیڅکله بریالی نه شي چې یوه ښځه یې واکمنه کړي. (روایت د ابوبکره له لارې د البخاري لخوا). هغه باید مسلمان وي، ځکه د هغه د خبرو له امله.

“Never will succeed such a nation that makes a woman their ruler.” (reported by Al-Bukhari from Abu Bakrah). He must be a Muslim due to His words.

«او الله هیڅکله د کافرانو لپاره د مؤمنانو په وړاندې هیڅ لاره نه درکوي.» (القرآن ۴:۱۴۱)؛ نو د مسلمانانو په باندې د یو غیر مسلم حاکم کیدل حرام دي، ځکه چې حکومت کول د مسلمانانو په باندې تر ټولو لوی لاره ده.

“And never will Allah give the disbelievers over the believers a way [to overcome them].” (TMQ 4:141); therefore, it is forbidden for a non-Muslim to be a ruler over the Muslims, since ruling is the greatest way over the Muslims.

هغه باید آزاد وي، ځکه غلام د خپلو ځانګړو چارو باندې واک نه لري، نو د نورو خلکو د چارو د سنبالولو واک هم نه شي اخیستلی.

He is to be free since the slave does not have control over his own issues and so he cannot undertake the control of other peoples’ affairs.

دی باید بالغ وی، ځکه چې د رسول الله ﷺ دا خبره ده.

He should be an adult, due to the words of the Messenger (pbuh).

. أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ عَنْ النَّائِمِ « » حَتَّى يَسْتَ يْقِظَ وَعَنْ الصَّغِيرِ حَتَّى يَكْبَ رَ وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَ عْقِلَ أَوْ يُفِيقَ .

. أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَاثَةٍ عَنْ النَّائِمِ « » حَتَّى يَسْتَ يْقِظَ وَعَنْ الصَّغِيرِ حَتَّى يَكْبَ رَ وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَ عْقِلَ أَوْ يُفِيقَ .

رسول الله ﷺ فرمایلي دي: «له دریوو کسانو څخه قلم اوچت شوی دی (د دوی اعمال نه ثبتیږي): له ویده کس څخه تر هغه چې ویښ شي، له ماشوم څخه تر هغې چې بالغ شي، او له دیوانه کس څخه تر هغې چې عقل ته راشي.» او یوه بله روایت کې هم دغه راز راغلي دي.

“The Messenger of Allah (pbuh) said, “The Pen has been lifted from three (their actions are not recorded) : from the sleeping person until he awakens, from the minor until he grows up, and from the insane person until he comes to his senses.” and in a narration.

. » وَعَنْ الْمُبْتَ لَى حَتَّى يَ بْ رَ أَ « .

. » وَعَنْ الْمُبْتَ لَى حَتَّى يَ بْ رَ أَ « .

او له هغه ناروغ سړي څخه چې روغ شي“ (روایت شوی له ابن ماجه او الحاکم څخه له عائشې رضي الله عنها، او الفاظ د ابن ماجه دي). الترمذي او ابن خزیمه همدا روایت له علي رضي الله عنه څخه کړی دی. د قلم د پورته اخیستلو څخه دا دی چې د هغه کړنې په خپلو کارونو کې معتبرې نه دي، نو د بل په کارونو کې عمل کول هم هغه ته روا نه دي. سربیره پردې، د ابو عقیل زهرة بن معبد روایت له خپل پلار عبدالله بن هشام څخه چې د نبي ﷺ په زمانه کې و، کله چې مور یې زینب بنت حمید هغه نبي ﷺ ته یوړ او وې ویل: اې د الله رسوله! د هغه څخه بیعت واخله. هغه وفرمایل:

“and from the afflicted person until he recovers” (reported by Ibn Maja and Al-Hakim from ’Aishah, and the wording is from Ibn Maja). Al-Tirmidhi and Ibn Khuzaima reported the same from Ali. From the raising of the pen is that his actions in his own affairs are not valid, and so it is not valid for him to act in the affairs of others. In addition, the narration of Abu ’Uqayl Zuhra Bin Ma’bad from his father ’Abd Allah b. Hisham who was at the time of the Prophet (phuh) when his mother Zaynab Bin Humayd took him to the Messenger of Allah (pbuh) and said: O Messenger of Allah, take Bay’a from him. He replied.

. » هُوَ صَغِيرٌ، فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَه « .

. » هُوَ صَغِيرٌ، فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَه « .

«هغه یو کوچنی ماشوم دی، نو هغه خپل لاس د هغه په سر باندې راوتړ او د هغه لپاره یې د الله څخه دعا وکړه» — دا د البخاري په روایت کې راغلي دي. نو چې کله ماشوم ته د بیعت ورکولو اجازه نه وي، نو د اولی په توګه هغه نشي کولای چې بیعت قبول کړي.

“He is a little child, and he passed his hand over his head and invoked Allah for him.” as reported in Al-Bukhari. So as long as the child is not permitted to give the Bay’a, then by greater reasoning, he cannot accept it.

دا چې انسان عاقل وي، دا د همدې یادې شوې روایت له امله دی۔

As for being sane, this is due to the narration just mentioned.

. »... رفع القلم عن ثلاثة «.

. »... رفع القلم عن ثلاثة «.

د قلم له دریو کسانو څخه پورته شوی دی (د دوی عملونه نه ثبتیږي)، ... تر دې چې یادونه وشوه.

“The pen is lifted from three (their actions are not recorded)” until it was mentioned.

. » وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَ عْقِلَ أَوْ يُفِيقَ « .

. » وَعَنْ الْمَجْنُونِ حَتَّى يَ عْقِلَ أَوْ يُفِيقَ « .

او د دیوانه سړي څخه تر هغه چې هوښیار شي، او په یوه روایت کې.

“and from the insane person until he comes to his senses” and in a report.

. » وَعَنْ الْمُبْتَ لَى حَتَّى يَ بْ رَ أَ « .

. » وَعَنْ الْمُبْتَ لَى حَتَّى يَ بْ رَ أَ « .

«او له مبتلا څخه تر هغې چې روغ شي». د قلم له پورته کیدو څخه مراد دا دی چې د هغه خپلو کارونو کې د هغه د خپلو کارونو اعتبار نشته، نو د نورو په کارونو کې عمل کول هم ورته روا نه دي. هغه باید عادل وي، ځکه الله (سبحانه وتعالی) د شاهدي شرط ګرځولی او فرمایي: «وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ». (سورة الطلاق، ۲)، نو د مرستندوی لپاره دا شرط د زیات استدلال له مخې هم شرط دی.

“and from the afflicted person till he recovers”. From the raising of the pen is that his actions in his own affairs are not valid and so it is not valid for him to act in the affairs of others. He should be just, since Allah (swt) made it a condition for the witnessing, saying. “And take for witness two persons from among you.” (TMQ 65:2), and so it is a condition for the assistant by greater reasoning.

It is a condition for the assistant to be from the people of sufficiency in the actions of ruling since that is necessitated from undertaking ruling, since the one who was not capable would not be able to carry it out. And also due to the evidence mentioned, including: Muslim reported through Abu Dharr: . قُ لْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَلاَ تَسْ تَ عْمِلُنِي؟ قَالَ: فَضَرَبَ بِيَدِه عَلَى مَنْكِبِي ثُمَّ « قَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِن هََّا أَمَانَةُ، وَإِن هََّا يَ وْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ، إِلاَّ مَنْ » أَخَذَهَا بِحَقِّهَا وَأَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ فِيهَا .

It is a condition for the assistant to be from the people of sufficiency in the actions of ruling since that is necessitated from undertaking ruling, since the one who was not capable would not be able to carry it out. And also due to the evidence mentioned, including: Muslim reported through Abu Dharr: . قُ لْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَلاَ تَسْ تَ عْمِلُنِي؟ قَالَ: فَضَرَبَ بِيَدِه عَلَى مَنْكِبِي ثُمَّ « قَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِن هََّا أَمَانَةُ، وَإِن هََّا يَ وْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ، إِلاَّ مَنْ » أَخَذَهَا بِحَقِّهَا وَأَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ فِيهَا .

ما وې: ای د الله رسول، ایا تاسو به ما ته دنده نه درکوئ؟ هغه خپل لاس زما په اوږه کېښود او بیا یې وفرمایل: ای ابوذر، ته کمزوری یې، او دا یوه امانت دی، او د قیامت په ورځ به دا رسوایي او افسوس وي، مګر هغه څوک چې دا د خپل حق سره واخلي او د هغې دندې په سمه توګه ترسره کړي. د الله رسول ﷺ دا وګڼله چې که څوک دې دندې ته د حق پرته ونیسي، یعنې که څوک د دې لپاره مناسب نه وي، نو دا به رسوایي او افسوس وي، او دا د دې حکم د قاطعیت یوه ښکاره نښه ده.

“I said: O Messenger of Allah, will you not use me? He placed his hand upon my shoulder and then said O Abu Dharr, you are weak, and it is an Amanah (trust), and on the Day of Judgement, it will be a disgrace and a regret except (for those) who take it by its right and perform its duties correctly”. The Messenger of Allah (pbuh) considered taking it without its right, in other words, if the person was not suitable for it, would be a disgrace and regret, which is an indication upon the decisiveness of the order.