Mafhoom Al-Mukhaalafah ialah makna yang ditunjukkan oleh lafaz dalam keadaan atau tempat diam (sukoot) adalah bertentangan dengan makna yang ditunjukkannya dalam keadaan atau tempat diucapkan. Ia juga dinamakan 'Daleel ul-Khitaab' (dalil khitab) kerana khitab Ash-Shaari' (seruan Pembuat Syariat) menunjuk dan membimbing kepadanya, sebagaimana ia juga dikenali sebagai 'Lahin ul-Khitaab' (kefahaman/akal bagi khitab). Mafhoom Al-Mukhaalafah diamalkan dalam empat jenis atau kategori, iaitu:

The Mafhoom Al-Mukhaalafah is that which the Madlool (indicated meaning) of the Lafzh (wording) in the place or situation of Sukoot (silence) is in opposition to its indicated meaning (Madlool) in the situation or place of utterance. It is (also) called ‘Daleel ul-Khitaab’ (evidence of the address) because the Khitaab Ash-Shaari’ (address of the Legislator) indicates and guides to it just as it has also been known as ‘Lahin ul-Khitaab’ (understanding/intellect of the address). The Mafhoom Al-Mukhaalafah is worked with in four types or categories which are:

Mafhoom As-Siffah, Mafhoom Ash-Shart, Mafhoom Al-Ghaayah dan Mafhoom Al-‘Adad.

Mafhoom As-Siffah, Mafhoom Ash-Shart, Mafhoom Al-Ghaayah and Mafhoom Al-‘Adad.

Ia adalah Dalaalat ul-Lafzh bagi sesuatu Hukm yang dikhususkan kepada suatu Wasf (sifat), yang menunjukkan kebalikan daripada Hukumnya apabila Wasf tersebut dinafikan.

It is the Dalaalat ul-Lafzh of a Hukm restricted to a Wasf (description) which indicates the opposite of its Hukm upon the negation of that Wasf.

Yang dimaksudkan dengan 'Wasf' di sini lebih umum daripada 'Na't' (kata sifat). Maka ia boleh berupa Na't Nahwiyah (kata sifat dari segi tatabahasa), seperti: "Fil Ghanami As-Sa'imah Zakaah" ("Pada (kadar) kambing yang dibiarkan merumput bebas terdapat zakat"), iaitu dalam keadaan 'dibiarkan merumput bebas' ialah kata sifat atau penerangan bagi kambing itu; atau ia boleh berupa 'Mudaaf' (kata nama majmuk/frasa idafah), seperti 'Fee Saa'imat ul-Ghanam Zakaah' ("Berkenaan dengan kambing yang dibiarkan merumput bebas terdapat zakat"). Atau ia boleh berupa Mudaaf Ilaihi (yang disandarkan kepadanya), seperti: "Matall Al-Ghinaa Zhulm" ("Mengabaikan kekayaan adalah kezaliman"), atau ia boleh berupa Zharf Makaan (kata keterangan tempat), sebagaimana dalam contoh berikut:

What is intended by ‘Wasf’ here is more general than the ‘Na’t’ (adjective). So it could be a Na’t Nahwiyah (adjective grammatically) like: “Fil Ghanami As-Sa’imah Zakaah” (“In (respect to) the freegrazing Sheep there is Zakaah (due)”) (in the case where ‘free-grazing’ is an adjective or description of the Sheep) or it could be ‘Mudaaf’ (an addition) like ‘Fee Saa’imat ul-Ghanam Zakaah’ (In respect to the free grazing of the sheep there is Zakaah (due)). Or it could be Mudaaf Ilaihi (Added to it) like: “Matall Al-Ghinaa Zhulm” (The overlooking of the affluence is injustice) or it could be Zharf Makaan (adverb of place) like in the example:

Contoh:

Example:

Rasulullah ﷺ bersabda:

The Messenger of Allah (saw) said:

Daripada sifat (keterangan) ini, iaitu ‘Saa’imah’ (dibiarkan meragut dan hidup di padang rumput), difahami bahawa kambing yang tidak diragut secara bebas tidak wajib dikeluarkan zakat ke atasnya.

It is understood from this Siffah (description) which is ‘Saa’imah’ (free grazing and living upon the pastures) that the non-free-grazing sheep do not have Zakaah due upon them.

Dengan cara itu, kita akan mengambil hukum bagi kambing yang diberi makan dengan ditambat dari Mafhoom Al-Mukhaalafah hadith “Bagi kambing yang diragut (dilepaskan mencari makan sendiri) terdapat zakat”.

In that way we would have taken the Hukm for the foddered sheep from the Mafhoom Al-Mukhaalafah of the Hadeeth “In (respect to) the free-grazing sheep there is Zakaah (due)”.

Oleh itu tiada Zakat ke atas kambing yang diberi makan dengan makanan ternakan (iaitu kambing yang hidup dengan makanan ternakan dan tidak hidup di padang ragut). Ini kerana 'padang ragut' ialah Wasf Mufhim Munaasib (sifat yang samar tetapi sesuai, yang boleh difikirkan secara akal) yang boleh dijadikan 'Illah. Oleh itu, 'Illah bagi wajibnya membayar Zakat ke atas kambing ialah bahawa ia hidup di padang ragut. Jika 'Illah ini tidak wujud, maka Hukum itu tidak terbentuk, kerana 'Illah berputar bersama Hukum dalam kehadiran dan ketiadaannya.

As such there is no Zakaah upon the foddered sheep (i.e. those which live upon fodder and do not live upon the pastures). That is because the ‘pasture or grazing land’ is a Wasf Mufhim Munaasib (Fitting description open to reasoning) that can be reasoned (with an ‘Illah). Consequently, the ‘Illah for paying the Zakaah upon the sheep is that they live upon the pasture. If this ‘Illah does not exist, then the Hukm does not come into being because the ‘Illah revolves with the Hukm in presence and absence.

Selagi 'Illah ini tidak terdapat pada kambing yang diberi makan (ternakan yang diberi makan secara tetap), maka hukumnya ialah tidak ada zakat yang wajib ke atasnya.

As long as this ‘Illah is not present within the foddered sheep then its Hukm is that there is no Zakaah due upon them.

Saya tidak dapat menentukan apa yang dimaksudkan dengan "Another example:" kerana ini hanyalah satu label, bukan teks yang lengkap. Sila kirimkan teks sebenar yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu, dan saya akan menterjemahkannya dengan setia.

Another example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Mantooq ayat (iaitu Dalaalat ul-‘Ibaarah) menunjukkan larangan berniaga pada waktu azan solat Jumaat, manakala yang menjadi petunjuk kepadanya ialah sifat (deskripsi) yang terdapat pada bentuk Zharf Zamaan (kata keterangan waktu), iaitu: 'Pada Hari Jumaat'.

The Mantooq of the Aayah (i.e. Dalaalat ul-‘Ibaarah) indicates the prohibition of conducting trade at the time of the call to the Jumu’ah prayer whilst that which guides to that is the Siffah (description) that is found upon the form of a Zharf Zamaan (adverb of time) which is: ‘On the Day of Jumu’ah).

Mafhum Al-Mukhalafah menunjukkan dan membimbing kepada tidak dilarangnya berniaga pada waktu azan untuk solat selain pada Hari Jumaat.

The Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates and guides to the non-prohibition of trading at the time of the call to prayer for the Salaah on other than the Day of Jumu’ah.

Oleh itu, dalam kes ini, kita telah mengambil hukum daripada Mafhoom Al-Mukhaalafah bagi nas tersebut, dan hukum itu ialah keharusan (ibaahah) menjalankan perniagaan ketika azan solat pada selain hari Jumaat. Ini kerana Shaari' telah menghadkan larangan menjalankan perniagaan kepada hari Jumaat.

Consequently, in this case, we have taken the Hukm from the Mafhoom Al-Mukhaalafah of that text and that Hukm is the Ibaahah (permissibility) of conducting trade at the time of the call to prayer on other than the day of Jumu’ah. That is because the Shaari’ has restricted the prohibition of conducting trade to the day of Jumu’ah.

Ia adalah dalalah lafaz bagi hukum yang dikaitkan dengan syarat (shart) yang menunjukkan penetapan (thubut) lawannya pada waktu syarat itu tidak terpenuhi.

It is the Dalaalah of the Lafzh of a Hukm restricted by a Shart (condition) that indicates the affirmation (Thuboot) of its opposite at the time of the negation of the Shart (condition).

Oleh itu, menjadikan hukum itu terhad kepada kehadiran syarat (Shart) menafikan hukum tersebut apabila syarat itu dinafikan. Yang dimaksudkan dengan Shart (syarat) dalam hal ini ialah Shart An-Nahwi (syarat nahuan), iaitu ayat yang bermula dengan huruf daripada antara huruf syarat seperti: منَ, إن, إذا, dan lain-lain.

Consequently, the making the Hukm restricted to the presence of the Shart negates that Hukm when the Shart is negated. What is meant and intended by Shart (condition) in this case is the Shart An-Nahwi (grammatical condition) and it is a sentence that begins with a particle from amongst the condition particles like: منَ إن, إذا, amongst others.

Contoh: Jika kamu belajar, kamu akan berjaya.

Example: If you study you succeed.

Contoh:

Example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Makna zahir (makna yang diucapkan) bagi ayat ini menunjukkan bahawa sesiapa yang tidak mampu, kerana kemiskinannya, untuk berkahwin dengan wanita merdeka, maka dia boleh berkahwin dengan hamba perempuan yang beriman.

The Mantooq (expressed meaning) of the Aayah indicates that the one who is not able, due to his poverty, to marry free women then he can marry from the believing slave girls.

Teks ini telah menetapkan satu Syarat (syarat), iaitu ketiadaan kemampuan kewangan.

This text has placed down a Shart (condition) and that is the lack of financial capability.

Jika batasan ini (ketiadaan kemampuan kewangan) dihapuskan, maka tidak dibenarkan (Mubaah) baginya untuk berkahwin dengan hamba-hamba perempuan yang beriman, dan perkahwinan dengan mereka menjadi Makruh (dibenci) apabila wanita merdeka ada (atau tersedia).

If this restriction was removed (the lack of financial capability) then it is not permitted (Mubaah) for him to marry from the believing slave girls and marriage with them becomes Makrooh (disliked) when free women are present (or available).

Hukum yang diperoleh dan ditetapkan daripada Mafhum Al-Mukhalafah ialah larangan (Nahi) ke atas mereka yang mampu dari segi kewangan untuk berkahwin dengan hamba perempuan yang beriman.

The Hukm that is benefited and established from the Mafhoom Al-Mukhaalafah is the Nahi (forbiddance) upon those financially capable to marry believing slave girls/women.

Saya tidak dapat menentukan apa yang dimaksudkan dengan "Another example:" kerana ini hanyalah satu label, bukan teks yang lengkap. Sila kirimkan teks sebenar yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu, dan saya akan menterjemahkannya dengan setia.

Another example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Ayat tersebut menetapkan secara nyata (dalam lafaz atau maknanya yang tersurat, iaitu pada alfaaz-nya): bahawa suami berhak mengambil sebahagian daripada mahar isterinya dengan persetujuan dan keredhaan isteri itu.

The Aayah established in its Mantooq (expressed wording) (i.e. in its Alfaazh): That it is the right of the husband to take from the Mahr (dowry) of his wife with her consent and approval.

Itulah sebabnya, dalam Mafhum Al-Mukhalafah (pemahaman sebaliknya) ayat tersebut menetapkan: larangan mengambil apa pun daripada mahar isteri tanpa keredhaannya atau persetujuannya.

That is while the Aayah in its Mafhoom Al-Mukhaalafah (opposite understanding) established: The prohibition of taking anything from the Mahr (dowry) of the wife without her approval or consent.

Saya tidak dapat menentukan apa yang dimaksudkan dengan "Another example:" kerana ini hanyalah satu label, bukan teks yang lengkap. Sila kirimkan teks sebenar yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu, dan saya akan menterjemahkannya dengan setia.

Another example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Dalaalat ul-‘Ibaarah (iaitu makna yang dinyatakan secara terus dalam lafaz) menunjukkan kewajipan memberi nafkah kepada wanita yang diceraikan dengan Talaaq Baa’in jika dia sedang hamil. Mafhoom Al-Mukhaalafh pula menunjukkan penafian hukum ini apabila tiada kehamilan.

The Dalaalat ul-‘Ibaarah (i.e. Mantooq/expressed meaning in the words) guides to the Wujoob (obligation) of spending upon the one who has been divorced with a Talaaq Baa’in if she was pregnant. The Mafhoom Al-Mukhaalafh has guided to the negation of this Hukm when there is no pregnancy.

Ia ialah Dalaalat ul-Lafzh bagi Hukum yang dibatasi dengan Ghaayah (tujuan atau titik akhir), yang menunjukkan sebaliknya daripada Hukum tersebut selepas atau setelah tercapainya Ghaayah (tujuan/titik akhir) itu.

It is the Dalaalat ul-Lafzh of the Hukm restricted to a Ghaayah (aim or end point) that indicates the opposite of that Hukm after or following the (reaching of the) Ghaayah (end point/aim).

Menjadikan hukum bagi yang dinyatakan (al-mantuq) terikat dengan suatu ghayah (batas akhir) menunjukkan penetapan lawan hukum tersebut bagi apa yang berada setelah atau mengikuti (tercapainya) ghayah itu. Huruf-huruf yang menunjukkan ghayah dalam bahasa Arab ialah (حَتَّى dan إِلَى) dengan makna 'sehingga'.

Making the Hukm of the Mantooq (what is expressed) restricted or tied to a Ghaayah indicates the affirmation of the opposite of that Hukm for that which is after or follows the (reaching of the) Ghaayah (aim/end point). The Huroof (letters/particles) indicative of the Ghaayah (in the Arabic language) are: (Hattaa wa ‘Ilaa) with the meaning of ‘until’.

Contoh: Allah Ta'ala berfirman:

Example: Allah Ta’Aalaa said:

Ayat ini, dari segi Mantooq-nya (iaitu ‘Ibaarah atau maksud lafaz-lafaz yang diungkapkan secara nyata), menunjukkan hukum keharusan memerangi golongan pemberontak (iaitu golongan yang melampaui batas dan enggan merujuk kepada Shar‘a untuk penghakiman). Memerangi mereka kekal halal dan sah sehingga (atau li-Ghaayah, yakni sehingga ke tahap) golongan pemberontak itu kembali kepada Hukm Allah. Ini merupakan hukumnya bagi apa yang berada sebelum Ghaayah (iaitu sebelum tujuannya tercapai atau dicapai).

The Aayah in its Mantooq (i.e. its ‘Ibaarah or Alfaazh/expressed meaning of its words) guides to the legality of fighting the rebelling faction (i.e. the one who oversteps the limits and refuses to go to the Shar’a for judgement). Fighting them remains legal and legitimate until (or liGhaayah/to the point) the rebelling faction returns back to the Hukm of Allah. This represents its Hukm for what is before the Ghaayah (i.e. before its aim has been fulfilled or reached).

Mafhoom Al-Mukhaalafah menunjukkan dan membimbing kepada larangan memerangi kumpulan tersebut setelah ia patuh, iaitu setelah ia menghentikan pemberontakannya dan kembali kepada perintah Allah. Contoh lain:

The Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates and guides to the prohibition of fighting the group after it has complied, meaning after it has stopped its rebellion and returned to the command of Allah. Another example:

Teks ini menetapkan dalam Mantooq-nya (iaitu melalui Dalaalat ul-‘Ibaarah) keharusan untuk makan dan minum pada malam-malam Ramadhan sehingga fajar Subuh, iaitu li-Ghaayah (sehingga) kedatangan fajar Subuh.

The text establishes in its Mantooq (i.e. by the Dalaalat ul-‘Ibaarah) the Ibaahah (permissibility) to eat and drink in the nights of Ramadhaan until the dawn of Fajr i.e. liGhaayah (up until) the coming of Fajr.

Mafhum Al-Mukhalafah telah menetapkan larangan makan dan minum setelah Ghayah tersebut, iaitu setelah terbitnya fajar pada bulan Ramadhan.

The Mafhoom Al-Mukhaalafah has established the prohibition to eat and drink after that Ghaayah i.e. after the coming of Fajr in the month of Ramadhaan.

Saya tidak dapat menentukan apa yang dimaksudkan dengan "Another example:" kerana ini hanyalah satu label, bukan teks yang lengkap. Sila kirimkan teks sebenar yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu, dan saya akan menterjemahkannya dengan setia.

Another example:

Dalalah al-‘Ibarah (iaitu Mantuq) dalam ayat itu menunjukkan kewajipan membasuh tangan sehingga (ghayah) siku dalam perbuatan wuduk, manakala Mafhum al-Mukhalafah menunjukkan bahawa membasuh siku dan melebihinya tidak diwajibkan.

The Dalaalat ul-‘Ibaarah (i.e. Mantooq) within the Aayah guides to the obligation of washing the hands to the Ghaayah (up until) the elbows in the act of Wudoo’ whilst the Mafhoom Al-Mukhaalafah indicates that the washing of the elbows and beyond is not required.

Berkenaan dengan Mantuq (makna yang dinyatakan secara jelas) bagi nas-nas yang mengandungi Ghayah (tujuan/titik akhir), ibarat (ungkapan) di dalamnya, iaitu lafaz-lafaznya, menunjukkan bahawa apa yang diperlukan untuk merealisasikan hukum ialah penerapannya ke atas apa yang berada sebelum Ghayah (titik akhir/tujuan). Oleh itu, makan dan minum adalah mubah sebelum Fajar, membasuh tangan (lengan) diwajibkan sehingga had atau titik akhir (Ghayah) siku, dan memerangi kumpulan yang memberontak diwajibkan atau dituntut sehingga titik (Ghayah) ia kembali kepada hukum Allah. Penerapan hukum ke atas apa yang berada sebelum Ghayah tidak dapat dilaksanakan melainkan sebahagian daripada Ghayah itu dimasukkan (atau turut disertakan) ke dalam apa yang berada sebelumnya. Inilah yang dinamakan memasukkan Al-Ghayah ke dalam Al-Mughya (tempat titik akhir), dan memasukkan sebahagian Ghayah ini, jika ia diperlukan untuk melaksanakan perkara Wajib, termasuk di bawah Kaedah Syar‘iyyah: "Sesuatu yang perkara Wajib tidak dapat disempurnakan kecuali dengannya, maka ia adalah Wajib."

In respect to the Mantooq (expressed meaning) of the Nusoos (texts) that contain a Ghaayah (aim/end-point), the expression (‘Ibaaarah) within them (i.e. its Alfaazh/wordings), indicates that what is required, to realise the Hukm, is its application upon that which is before the Ghaayah (end-point/aim). As such, eating and drinking is Mubaah before Fajr, the washing of the hands (arms) is required up to the end point or extent (Ghaayah) of the elbows and fighting the rebellious faction is required or demanded until the Ghaayah (point) that it returns back to the judgment of Allah. It is not possible to accomplish the application of the Hukm upon that which is before the Ghaayah unless a part of the Ghaayah is entered into (or included within) what is before it. This is what is called the entering of Al-Ghaayah into Al-Mughyaa (the place of the end-point) and the entering of this part of the Ghaayah if it is required to accomplish the Waajib falls under Al-Qaa’idah Ash-Shar’iyah: “That which the Waajib is not completed except with (or by) it is Waajib”.

Oleh itu, sebahagian daripada siku mesti dimasukkan ke dalam basuhan tangan (lengan) dalam Wuduk supaya basuhan lengan dapat disempurnakan sepenuhnya atau dengan berkesan. Golongan yang memberontak atau menyerang juga mesti menghentikan pemberontakannya dan mengumumkan bahawa ia mencari penghakiman daripada Islam sebelum peperangan terhadapnya dihentikan. Begitu juga, sebahagian daripada malam puasa mesti dimasuki untuk menyempurnakannya supaya Firman Allah Ta'ala dapat direalisasikan:

Consequently, a part of the elbow must be included into the washing of the hands (arms) within the Wudoo’ so as to accomplish the washing of the arms completely or effectively. The rebelling or aggressing faction must also stop its rebellion and announce its seeking judgment by Islaam before fighting against it is stopped. Similarly, a part of the night of fasting must be entered in to to complete it so that the Qawl of Allah Ta’Aalaa is realised:

Dan walaupun bahagian malam ini hanya sesaat atau dua saat.

And even if this part of the night was just a second or two.

Ia adalah Dalaalat ul-Lafzh bagi sesuatu Hukm yang dikhususkan dengan sesuatu bilangan, yang menunjukkan hukum yang berlawanan dengannya pada selain bilangan tersebut.

It is the Dalaalat ul-Lafzh of a Hukm restricted to a number indicating the opposite of that Hukm in other than that number.

Maka pembatasan hukum dengan bilangan tertentu menunjukkan dan memberi petunjuk kepada peniadaan hukum tersebut terhadap selain bilangan itu, sama ada bilangan itu bersifat penambahan atau pengurangan terhadapnya.

So the restriction of the Hukm by a specific number indicates and guides to the negation of the Hukm in respect to other than that number whether the number was an increase or decrease to it.

Contoh:

Example:

Mantooq (Dalaalat ul-‘Ibaarah) menunjukkan kewajipan merotan al-Qaadhif (orang yang membuat tuduhan atau memberi kesaksian tanpa bilangan saksi yang disyaratkan dalam kes Zina) dengan lapan puluh sebatan.

The Mantooq (the Dalaalat ul-‘Ibaarah) guides to the obligation of lashing the Qaadhif (the one who makes an accusation or gives testimony without the required number of witnesses in the case of Zinaa) with eighty lashes.

Mafhoom Al-Mukhaalafah menunjukkan bahawa tidak dibenarkan untuk merotan Qaadhif dengan kurang atau lebih daripada lapan puluh kali rotan. Hadd (hukuman yang telah ditetapkan) tidak gugur (iaitu tidak dianggap telah dilaksanakan) dengan kurang daripada lapan puluh kali, manakala menambahnya dianggap sebagai perbuatan zalim dan pelanggaran.

The Mafhoom Al-Mukhaalafah guides to the non-permissibility of lashing the Qaadhif with less or greater than eighty lashes. The Hadd (prescribed punishment) is not dropped (i.e. fulfilled) by less than eighty whilst increasing upon it is considered to be an act of oppression and violation.

Saya tidak dapat menentukan apa yang dimaksudkan dengan "Another example:" kerana ini hanyalah satu label, bukan teks yang lengkap. Sila kirimkan teks sebenar yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu, dan saya akan menterjemahkannya dengan setia.

Another example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Mafhoom Al-Mukhaalafah berkenaan ayat ini menunjukkan bahawa puasa selain daripada bilangan hari ini tidak akan dikira (atau tidak memenuhi apa yang telah diwajibkan berkenaan Kaffaarah).

The Mafhoom Al-Mukhaalafah in respect to this Aayah indicates that fasting other than this number of days will not count (or fulfil what has been required in respect to the Kaffaarah).