1 – Al-Ijtihad ialah usaha dan pengerahan kemampuan seorang mujtahid untuk mengeluarkan (istinbat) hukum-hukum syarak yang bersifat amali daripada dalil-dalilnya yang terperinci (secara langsung).

1 – Al-Ijtihaad is the exerting or expending of the Mujtahid’s effort (and capability) to deduce (Istinbaat) the practical Ahkaam Ash-Shar’iyah from its detailed evidences (directly).

Adapun Al-Iftaa’ (iaitu penyampaian fatwa), maka maksudnya ialah Mufti memberitahu tentang Hukm Ash-Shar’iy bagi suatu Mas’alah (isu), sama ada isu tersebut telah berlaku atau belum.

As for Al-Iftaa’ (i.e. passing of the Fatwaa) then it means the Mufti informing about the Hukm Ash-Shar’iy for a Mas’alah (issue) whether that issue occurred or not.

2 – Disyaratkan dan dijadikan syarat dalam Al-Ijtihaad bahawa seorang Mujtahid mestilah mahir dalam bidang-bidang ilmu Syar‘iyyah dan bidang-bidang ilmu bahasa yang diperlukan untuk membuat istinbat hukum.

2 – It is stipulated and made a condition in Al-Ijtihaad for the Mujtahid to be familiar with the Shar’iyah areas of knowledge and the linguistic areas of knowledge that are necessary for the deduction of the Hukm to be made.

Adapun Al-Iftaa’, maka memadai bagi seorang Mufti untuk mengetahui Hukm Ash-Shar’iy bagi isu yang ditanyakan kepadanya, walaupun dia bukan seorang Mujtahid dalam isu tersebut.

As for Al-Iftaa’, then it is enough for the Mufti to know the Hukm Ash-Shar’iy for the issue that he has been asked about and even if he is not a Mujtahid in it.