Bab Kedua
The Second Chapter
1) Al-Kitaab Al-Kareem
1) Al-Kitaab Al-Kareem
- Definisinya, cara ia diturunkan, dan Hikmah (kebijaksanaan) di sebalik perkara itu.
- Its definition, how it was revealed and the Hikmah (wisdom) in respect to that.
Ia adalah periwayatan secara tawaatur dan sudut-sudut kemukjizatannya atau keunggulannya yang tidak dapat ditandingi.
- Its Tawaatur transmission and the angles of its miraculous or inimitable character.
- Kesahihannya sebagai dalil (Hujjiyah) dan kedudukannya berbanding dalil-dalil yang lain.
- Its validity as a proof (Hujjiyah) and its importance in respect to the other Adillah.
Hukum-hukum yang dikandungnya dan cara ia membentangkannya.
- The Ahkaam that it comprises and the manner in which it presents them.
2) As-Sunnah An-Nabawiyah Ash-Shareefah
2) As-Sunnah An-Nabawiyah Ash-Shareefah
- Definisinya dan pembahagian atau kategori intrinsiknya.
- Its definition and its intrinsic divisions or categories.
Hujjiyyah (kesahihan sebagai dalil) Sunnah dan hubungannya dengan Al-Quran Al-Karim serta kategori-kategorinya dalam kaitan dengannya.
- Hujjiyah (validity as an evidential proof) of the Sunnah and its connection to the Qur’aan Al-Kareem and its categories in relation to it.
Kategorinya dari segi Sihhah (kesahihan) dan Da'f (kelemahan) serta dari segi Ruwaah (perawi-perawi atau penyampai-penyampai). Iaitu Mutawaatir, Mash'hoor, Aahaad, serta cara beramal atau menggunakan setiap kategori tersebut.
- Its categories in terms of Sihhah (correctness/validity) and Da’f (weakness) and in the Ruwaah (relaters/transmitters). The Mutawaatir, the Mash’hoor, the Aahaad and working or utilising each category.
3) An-Naskh (pemansuhan hukum) dalam kaitannya dengan Al-Qur'an dan As-Sunnah:
3) An-Naskh (abrogation) in relation to the Qur’aan and the Sunnah:
Makna An-Naskh (pemansuhan) dan pendapat para ‘Ulama’ mengenainya.
- The meaning of An-Naskh (abrogation) and the opinions of the ‘Ulamaa’ in respect to it.
Tahap berlakunya An-Naskh dalam Al-Qur'an dan Sunnah.
- The extent of the occurrence of An-Naskh in the Qur’aan and the Sunnah.
- Penghapusan (naskh) Al-Qur'an oleh Al-Qur'an, penghapusan Al-Qur'an oleh Sunnah, dan penghapusan Sunnah oleh Al-Qur'an.
- The abrogation of the Qur’aan by the Qur’aan, the abrogation of the Qur’aan by the Sunnah and the abrogation of the Sunnah by the Qur’aan.
Pengenalan
Introduction
Setelah membentangkan definisi Usul al-Fiqh dalam bab pertama; asal-usulnya, sejarahnya, tokoh-tokohnya, metodenya, jalan-jalannya dan kitab-kitabnya, kini kita beralih kepada bahagian yang paling penting dalam bidang-bidangnya, iaitu topik Adillah al-Ijmaaliyah, yang merupakan sumber-sumber perundangan Islam dan daripadanya hukum-hukum syarak yang bersifat amali diambil.
After having presented the definition of Usool ul-Fiqh in the first chapter; its origins, history, men, methods, paths and its books, we now move on to the most important of its subject areas and this is the subject of the Adillah Al-Ijmaaliyah, which are the sources of the Islamic legislation and from which the practical Shar’iyah rulings are derived.
Dalil-dalil Ijmali yang paling penting ialah: Al-Qur'an Al-Karim, Sunnah An-Nabawiyah, dan apa yang Al-Qur'an dan Sunnah tunjukkan sebagai sumber-sumber seperti Al-Qiyas dan Al-Ijma'. Bidang ini juga merangkumi sumber-sumber lain seperti Al-Istihsan, Al-Masalih Al-Mursalah, Al-'Urf, Al-Istishab, Madhhab As-Sahabi, dan Shar'u Min Qablina.
The most important of the Adillah Al-Ijmaaliyah are: The Qur’aan Al-Kareem, the Sunnah An-Nabawiyah and what the Qur’aan and the Sunnah guide to in terms of sources like Al-Qiyaas and Al-Ijmaa’. This subject area also includes other sources like: Al-Istihsaan, Al Masaalih Al-Mursalah, Al-‘Urf, Al-Istishaab, Madh’hab As-Sahaabiy and Shar’u Min Qablinaa.
Kami akan meneliti setiap Dalil daripada Adillah Al-Ijmaliyah ini secara berasingan dan mengkaji Hujjiyahnya (kesahihannya sebagai sumber) berdasarkan bukti dan keterangan, serta sama ada ia merupakan Dalil yang berpunca daripada Wahyu (wahyu ilahi). Ini kerana kita sebagai orang Islam telah diperintahkan untuk mengikut apa yang Rasulullah Muhammad ﷺ bawa secara pasti daripada Allah Ta’ala. Ini berdasarkan Firman (kenyataan) Allah Ta’ala:
We will take each Daleel from amongst these Adillah Al-Ijmaaliyah separately and examine its Hujjiyah (validity as a source) based on proof and evidence and upon the basis of whether it is a Daleel emanating from the Wahi (divinely inspired revelation). That is because we as Muslims have been commanded to follow what the Messenger of Allah Muhammad (saw) definitely brought from Allah Ta’Aalaa. This is due to the Qawl (statement) of Allah Ta’Aalaa:
Dan apa sahaja yang dibawa oleh Rasul kepada kamu, maka ambillah ia, dan apa sahaja yang dilarangnya kamu daripadanya, maka tinggalkanlah. (Al-Hasyr 7)
And whatever the Messenger brought to you take it and whatever he has forbidden you from abstain from it (Al-Hashr 7).
Firman-Nya Ta‘ala:
His Qawl Ta’Aalaa:
Dan dia tidak berkata-kata menurut hawa nafsunya. Itu tidak lain hanyalah wahyu yang diwahyukan (An-Najm 3-4).
And he does not utter from (his own) desire. It is only Wahy (divine inspiration) that has been inspired (An-Najm 3-4).
Dan disebabkan firman Allah Ta'ala:
And due to the speech of Allah Ta’Aalaa:
Dan sesiapa yang mencari agama selain Islam, maka ia tidak sekali-kali akan diterima daripadanya, dan di Akhirat kelak dia termasuk dalam kalangan orang-orang yang rugi (Ali 'Imran 85).
And whoever seeks a Deen other than Islaam, it will never be accepted of him, and in the Hereafter he will be one of the losers (Aali ‘Imraan 85).
Al-Islaam ialah Deen yang Allah Ta'ala turunkan kepada Muhammad ﷺ melalui perantaraan Wahy (wahyu ilahi).
Al-Islaam is the Deen that Allah Ta’Aalaa revealed to Muhammad (saw) through the means of the Wahy (divine inspiration).
Allah Ta’ala telah melarang mengikuti apa yang tidak yaqīnī (pasti dan tegas) berkenaan dengan dalil-dalil seperti ini. Allah Ta’ala berfirman:
Allah Ta’Aalaa has forbidden following that which is not Yaqeeniy (certain and definite) in respect to the like of these Adillah (evidential sources). Allah Ta’Aalaa said:
Dan janganlah engkau mengikuti apa yang engkau tidak mempunyai pengetahuan (ʿIlm) tentangnya (Al-Isra' 36).
And follow not that of which you have no knowledge (‘Ilm) (Al-Israa’ 36).
Ilmu (pengetahuan) ialah al-Yaqeen (keyakinan), dan zhann (ketiadaan kepastian) tidak dapat menggantikan yaqeen. Allah Ta'ala berfirman:
The ‘Ilm (knowledge) is Al-Yaqeen (certainty) and the Zhann (absence of certainty) cannot compensate for the Yaqeen. Allah Ta’Aalaa says:
Sesungguhnya, sangkaan tidak sedikit pun berguna menghadapi kebenaran (Yunus 36).
Certainly, conjecture can be of no avail against the truth (Younus 36).
Ini kerana jika Dalil Ijmaali (dalil sumber) itu berasaskan ketidakpastian atau sangkaan (Zhann), maka kemungkinan dan potensi berlakunya perbezaan akan timbul berkenaan sama ada ia daripada Allah atau tidak daripada Allah. Dalam keadaan ini, sumber bagi sesuatu dalil untuk menjadi Hujjah (bukti dan keterangan) mestilah Qat'iy Ath-Thuboot (pasti dari segi penyampaian) bahawa ia daripada Allah. Tujuannya ialah supaya seorang Muslim yakin dan tenang bahawa perbuatan yang dilakukannya selaras dengan perintah dan larangan Allah Ta'aalaa. Telah ditetapkan di kalangan umat Islam secara keseluruhannya melalui bukti dan keterangan yang pasti lagi benar (Baraaheen), sebahagiannya 'Aqliy dan sebahagiannya Naqliy, bahawa Al-Qur'aan dan As-Sunnah adalah daripada Allah dan keduanya merupakan Hujjah. Mereka berselisih pendapat berkenaan Hujjiyah baki Adillah yang lain seperti Al-Ijmaa', Al-Qiyaas, Al-Masaalih Al-Mursalah dan lain-lain selain daripadanya.
This is because if the Daleel Al-Ijmaaliy (source evidence) was based on uncertainty or conjecture (Zhann) then the potential and possibility of difference would occur in respect to whether it is from Allah or not from Allah. This is the case where the source for it to be a Hujjah (proof and evidence) must be Qat’iy Ath-Thuboot (definite in transmission) that it is from Allah. That is so that the Muslim is convinced and comfortable that the actions he is undertaking are in accordance to the commands and forbiddances of Allah Ta’Aalaa. It has been established amongst the Muslims as a whole through definite correct proofs and evidence (Baraaheen), some ‘Aqliy and some Naqliy, that the Qur’aan and the Sunnah are from Allah and that they represent a Hujjah. They have differed in respect to the Hujjiyah of the remainder of the Adillah like Al-Ijmaa’, Al-Qiyaas, Al Masaalih Al-Mursalah and the others beside them