Para ulama berbeza pendapat mengenai sama ada hukum-hukum Syariah itu dikaitkan dengan sebab (mu'allal) berdasarkan maslahah kepada beberapa kumpulan:

The ‘Ulamaa differed in respect to the Ahkaam Ash-Shar’iyah being Mu’allalah (reasoned) by the Maslahah into a number of groupings:

1 – Kelompok pertama: Kumpulan ini menafikan bahawa Ahkam Ash-Shar'iyah dilandaskan oleh Al-Maslahah, iaitu bahawa maslahah ialah motif atau sebab bagi Hukm Shar'iy. Menurut pendapat mereka, adalah mungkin bagi Ash-Shaari' (Pembuat Syariat) untuk menetapkan suatu Hukm Shar'iy yang tidak mengandungi Maslahah (kepentingan atau manfaat) di dalamnya. Mereka yang berpegang kepada pandangan ini ialah golongan Asya'irah (pengikut Abu-l-Hasan Al-Asy'ariy) dan golongan Zhahiriyah (pengikut Daawood Azh-Zhaahiriy).

1 – The first group: This group denied the Ahkaam Ash-Shar’iyah being reasoned by Al-Maslahah i.e. that the Maslahah is the motive or reason for the Hukm Ash-Shar’iy. In accordance to their opinion they say that it is possible for the Shaari’ (Legislator) to legislate a Hukm Shar’iy that does not have a Maslahah (interest or benefit) within it. Those holding this view are the Asha’irah (the followers of Abu-l-Hasan Al-Ash’ariy) and the Zhaahiriyah (the followers of Daawood Azh-Zhaahiriy).

Meskipun demikian, mereka tetap menetapkan bahawa penelitian terhadap nas-nas dan hukum-hukum menegaskan bahawa semua Ahkam Ash-Shar'i terbatas pada kedudukannya sebagai suatu Maslahah daripada antara lima perkara: pemeliharaan agama, nyawa, akal, keturunan dan harta.

Despite that, they did however establish that an examination (of the texts and rulings) affirms that the Ahkaam Ash-Shar’i are all restricted to falling under a Maslahah from amongst the five matters: the preservation of the Deen, life, mind, progeny and property.

2 – Kumpulan kedua:

2 – The second group:

Kumpulan ini termasuk sebahagian daripada ulama mazhab Shafi'i dan sebahagian daripada ulama mazhab Hanafi, dan mereka menegaskan bahawa maslahah sah dijadikan sebagai 'illah (sebab hukum) bagi Ahkam Ash-Shar'iyah atas dasar bahawa ia merupakan 'amarah (tanda) bagi hukum, bukan motif bagi hukum tersebut, iaitu bahawa ia lebih hampir kepada sabab daripada 'illah.

This group includes some of the Shaafi’iyeen and some of the Hanafiyah and they affirmed that the Maslahah is valid to be an ‘Illah (reason) for the Ahkaam Ash-Shar’iyah on the basis that it represents the ‘Amaarah’ (sign) of the Hukm but not the motive for the Hukm i.e. that it is closer to the Sabab than the ‘Illah.

3 – Kumpulan ketiga: Kumpulan ini termasuk Mu'tazilah, Maatureediyah dan sebahagian daripada Hanaabilah dan Maalikiyah. Mereka berpendapat bahawa Ahkaam Ash-Shar'i dijelaskan dengan Masaalih tanpa sebarang had (tanpa terikat kepada kehendak Allah Ta'Aalaa), dengan syarat penaakulan tersebut tidak meruntuhkan nas (iaitu tidak bertentangan dengannya).

3 – The third group: This group includes the Mu’tazilah, the Maatureediyah and some of the Hanaabilah and Maalikiyah. They viewed that that Ahkaam Ash-Shar’i are reasoned by Masaalih without restriction (to the will of Allah Ta’Aalaa) on the condition that the reasoning does not demolish the text (i.e. go against it).