Apa yang ditunjukkan oleh Sīghat an-Nahy (bentuk larangan)? - Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh | Quran Course

Apa yang ditunjukkan oleh Sīghat an-Nahy (bentuk larangan)? - Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh | Quran Course

0% read · 2 min left

Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

Apa yang ditunjukkan oleh Sīghat an-Nahy (bentuk larangan)?

What The Seeghat An-nahi (forbiddance Form) Indicates?

by Muhammad Hussein Abdullah2 min readViewed 250 times

Terokai konsep bentuk larangan (Seeghat An-Nahi) dalam fiqh Islam. Fahami bagaimana bentuk ini menunjukkan tuntutan untuk meninggalkan atau tidak melakukan sesuatu perbuatan (Talab At-Tark), dan perbezaan pendapat di kalangan ulama mengenai maknanya dalam kaitan dengan Hukm Ash-Shar'iy (hukum syarak). Temui pelbagai sudut Dalaalah (makna penunjukan) yang berkaitan dengan bentuk ini, termasuk sama ada ia menunjukkan kepada Al-Haraam (haram) atau Al-Makrooh (makruh), dan sama ada ia menunjukkan pengulangan, perbuatan sekali sahaja, atau perbuatan yang berterusan. Analisis Hukm Shari (Kaedah Syarak) ini memberikan gambaran tentang pelbagai jenis hukum dalam undang-undang Islam, seperti Fard (wajib), Haram (diharamkan), Mandub (sunat), Makruh (dibenci), dan Mubah (harus). Ia sesuai untuk pembaca yang berminat memahami nuansa fiqh Islam dan pengelasan perbuatan mengikut status hukumnya.

"Explore the concept of the forbiddance form (Seeghat An-Nahi) in Islamic jurisprudence. Understand how this form guides to the request to leave or not do an action (Talab At-Tark) and the differing opinions among scholars regarding its meaning in relation to the Hukm Ash-Shar’iy (Islamic legal ruling). Discover the various angles of Dalaalah (indicative meaning) associated with this form, including whether it guides to Al-Haraam (prohibition) or Al-Makrooh (disliked), and whether it indicates repetition, singular undertaking, or continual undertaking. This analysis of Hukm Shari (Shari’ Rules) provides insights into the different types of rulings in Islamic law, such as Fard (compulsory), Haram (prohibited), Mandub (recommended), Makruh (disliked), and Mubah (permissible). Ideal for readers interested in understanding the nuances of Islamic jurisprudence and the classification of actions based on their legal status

1 – Sebahagian mereka berkata bahawa ia menunjukkan Al-Karaahah (makruh) dan tidak menunjukkan selain daripada itu kecuali terdapat Qareenah (petunjuk) yang menunjukkannya.

1 – Some of them said that it indicates Al-Karaahah (dislike) and does not indicate other than that unless there is a Qareenah (connotation) to indicate it.

2 – Sebahagian ulama berkata bahawa Seeghat An-Nahi menunjukkan At-Tahreem (larangan), dan ia tidak digunakan untuk selain Tahreem kecuali secara kiasan (Majaaz).

2 – Some of them said that the Seeghat An-Nahi indicates At-Tahreem (prohibition) and it is not used for other than the Tahreem unless it is in a metaphorical manner (Majaaz).

3 – Sebahagian ulama yang lain berpendapat bahawa Seeghat An-Nahi tidak menunjukkan apa-apa selain tuntutan (talab) untuk meninggalkan atau tidak melakukan sesuatu perbuatan, manakala qarinah itulah yang memalingkan (atau menetapkan) Nahi kepada Al-Irshaad (bimbingan/arahan) atau mana-mana satu daripada makna-maknanya yang lain.

3 – Some others said that the Seeghat An-Nahi does not indicate anything other than a Talab (request) to leave or not do an action whilst it is the Qareenah that diverts (or designates) the Nahi to Al-Irshaad (guidance/direction) or any one of its other meanings.

Pendapat yang terakhir ini adalah yang paling mendekati kebenaran, kerana Seeghat An-Nahi (bentuk larangan) menunjukkan perintah dalam bahasa untuk menandakan meninggalkan atau tidak melakukan sesuatu perbuatan, manakala Qareenah (petunjuk kaitan atau konteks) itulah yang menentukan dan menetapkan jenis Talab (tuntutan) sama ada ia untuk Tahreem (pengharaman), atau Al-Karaahah (makruh), atau Al-Irshaad (bimbingan/arahan), atau selain daripada itu.

The last of these opinions is the closest to what is correct because the Seeghat An-Nahi (forbiddance form) represents the command provided in the language to indicate the leaving or not doing of the action, whilst it is the Qareenah (connotation or linking indication) that designates and specifies the kind of Talab (request) in terms of whether it is for Tahreem (prohibition) or Al-Karaahah (dislike) or Al-Irshaad (guidance/direction) or other than that.

Daripada qarinah-qarinah (petunjuk-petunjuk atau tanda-tanda pengikat) yang menunjukkan At-Tahreem (pengharaman) dengan Seeghat An-Nahi, dan yang menunjukkan bahawa Talab At-Tark (tuntutan untuk meninggalkan) itu adalah Talab Jaazim (tuntutan yang tegas), ialah yang berikut:

From amongst the Qaraa’in (connotations or linking indications) that indicate At-Tahreem (prohibition) with the Seeghat An-Nahi and which indicate that the Talab At-Tark (request to leave) is a Talab Jaazim (decisive request) are the following:

1 – Teks yang menunjukkan bahawa hukuman di Dunyaa (kehidupan dunia ini) atau di Aakhirah (akhirat) ialah akibat daripada melakukan perbuatan tersebut. Contohnya seperti firman-Nya (SWT):

1 – The text that indicates that a punishment in the Dunyaa (life of this world) or in the Aakhirah (hereafter) is a consequence of the undertaking of the action. This is like His Qawl (swt):

(Nota: Al-Waasilah ialah wanita yang mengerjakan sambung rambut sebagai pekerjaannya, dan Al-Mustawsilah ialah wanita yang meminta rambutnya disambung.) Hadis pertama menunjukkan pengharaman (Tahreem) bagi lelaki yang menyerupai wanita dan wanita yang menyerupai lelaki, manakala hadis kedua menunjukkan pengharaman bagi menyambung rambut untuk memanjangkannya, satu amalan yang meluas pada zaman Jahiliyyah (masyarakat Arab sebelum kedatangan Islam). Apa yang menunjukkan bahawa Seeghat An-Nahi (bentuk larangan) menandakan Karaahah (rasa tidak suka), iaitu bahawa ia Makrooh, dan bahawa Talab Tark ul-Fi'l (tuntutan supaya meninggalkan perbuatan) itu Ghair Jaazim (tidak muktamad), termasuk yang berikut: 1 – Apabila Nahi itu tidak disertai Qareenah (petunjuk) yang menunjukkan pengharaman, seperti qarinah-qarinah yang telah kami sebutkan di atas. Contohnya ialah sabda Rasulullah ﷺ kepada mereka yang memakan bawang daun dan kelihatan bau daripada mereka: "Bukankah aku telah melarang kamu (Nahi) daripada memakan tumbuhan ini. Para malaikat merasa terganggu dengan apa yang manusia rasa terganggu daripadanya (iaitu baunya)." (Diriwayatkan oleh Ibn Maajah dalam Sunannya.) Ini menunjukkan Karaahah (rasa tidak suka) terhadap memakan bawang daun serta perkara yang serupa dengannya seperti bawang merah dan bawang putih apabila hendak pergi ke Masjid.

(Note: Al-Waasilah is the one who makes hair extensions by profession and the Mustawsilah is the one who has it done). The first Hadeeth guides to the Tahreem of men seeking to resemble women and women seeking to resemble men, whilst the second Hadeeth guides to the Tahreem of attaching hair to extend its length which used to be a widespread practise in Jaahilliyah (Arab society prior to Islaam). That which indicates that the Seeghat An-Nahi is indicative of Karaahah (dislike) (i.e. that it is Makrooh) and indicates that the Talab Tark ul-Fi’l (request to leave or not do the action) is Ghair Jaazim (indecisive) includes the following: 1 – If the Nahi is not connected to a Qareenah indicating to the Tahreem (prohibition) like the Qaraa’in that we mentioned above. An example of this is like the statement of the Messenger (saw) to those who ate leeks and a smell was detected from them: “Have I not already forbidden you (Nahi) from eating this plant. The Angels suffer from that which the human suffers from (i.e. its smell)” (Related by Ibn Maajah in his Sunan). This guides to the Karaahah (dislike) of eating leaks and what is similar to them like onions and garlic when going to the Masjid.

2 – Talab At-Tark (permintaan untuk meninggalkan atau tidak melakukan) digabungkan dengan Taqreer (pengesahan) atau Sukoot (diam) daripada Rasulullah ﷺ berkenaan sesuatu perbuatan. Contohnya seperti sabda Rasulullah ﷺ:

2 – For the Talab At-Tark (request to leave or not to do) to be combined with the Taqreer (approval) or the Sukoot (silence) of the Messenger (saw) in respect to an action. That is like the statement of the Messenger of Allah (saw):