Al-Mubaah (Yang Harus)
Al-mubaah (the Permissible)
Mubah ialah khitab (seruan) Syari' dalam memberikan pilihan antara melakukan dan meninggalkan tanpa alternatif (Min Ghair Badal). Ibahah (keharusan/kebolehan) termasuk daripada Ahkam Asy-Syar'iyyah kerana ia ialah seruan Pembuat Syariat, dan adalah perlu bagi kebolehan itu ditetapkan daripada seruan Pembuat Syariat yang menyebutnya. Hal itu kerana Allah Ta'ala telah menjelaskan Hukum Syar'i bagi setiap perkara dan berkenaan setiap perbuatan. Allah (SWT) berfirman:
The Mubaah is the Khitaab (address) of the Shaari’ in providing the choice between doing and leaving without alternative (Min Ghair Badal). The Ibaahah (permissibility) is from the Ahkaam Ash-Shar’iyah because it is the address of the legislator and it is necessary for the permissibility to be established from an address of the legislator that mentions it. That is because Allah Ta’Aalaa has explained the Hukm Ash-Shar’iy for every matter and in respect to every action. Allah (swt) said:
Dan Kami telah menurunkan kepadamu Kitab (Al-Quran) sebagai penjelasan bagi segala sesuatu {(An-Nahl 89)}.
And We have revealed upon you the Kitaab as an explanation for every matter (An-Nahl 89).
Oleh itu, Mubaah bukanlah sesuatu yang Shar'a diamkan, tetapi ia adalah sesuatu yang Shar'a telah jelaskan hukumnya sebagai Mubaah. Maka, keharusan (Ibaahah) memburu adalah jelas daripada firman Allah (SWT):
Therefore, the Mubaah is not that which the Shar’a has remained silent upon but rather it is that which the Shar’a has explained its Hukm to be Mubaah. As such, the permissibility (Ibaahah) of hunting is clear from the statement of Allah (swt):
Apabila kamu telah selesai dari Ihram (Haji atau 'Umrah), maka kamu boleh berburu (Al-Maa'idah 2).
But when you finish the Ihram (of Hajj or 'Umrah), you may hunt (Al-Maa’idah 2).
Hukum yang sama berlaku bagi keharusan bertebaran di muka bumi selepas Solat Jumaat dan mencari rezeki sebagaimana yang telah datang dalam firman-Nya Ta'ala
The same applies to the permissibility of dispersing after Salaat-ul-Jumu’ah and seeking Rizq as it has come in His Qawl Ta’Aa
Kemudian apabila solat (Jumaat) telah selesai, maka bertebaranlah kamu di muka bumi, dan carilah kurniaan Allah (Jumaat 10).
Then when the (Jumu'ah) Salat (prayer) is finished, you may disperse through the land, and seek the Bounty of Allah (Jumu’ah 10).
Adapun sabda Rasulullah ﷺ:
As for the Qawl of the Messenger (saw):
Yang halal ialah apa yang telah Allah halalkan dalam Kitab-Nya, dan yang haram ialah apa yang telah Allah haramkan dalam Kitab-Nya, serta apa yang didiamkan-Nya maka ia termasuk dalam perkara yang Dia maafkan (Ibnu Majah dan At-Tirmizi daripada Salman Al-Farisi).
The Halaal is that which Allah has made Halaal in His Kitaab and the Haraam is that which Allah has made Haraam in His Kitaab and that which has been silent upon then it is from that which he has pardoned (Ibn Maajah and At-Tirmidhi from Salmaan Al-Faarisy).
Ini tidak bermakna bahawa apa yang didiamkan oleh Al-Qur'an itu adalah Mubah, kerana terdapat perkara yang telah diharamkan dan perkara yang telah dihalalkan di dalam Hadith (Sunnah). Makna yang dimaksudkan dengan "apa yang didiamkan" ialah ia dihalalkan. Penghalalannya dianggap sebagai satu pengampunan (ʿAfw) daripada Allah, dan diam yang disebut dalam Hadith ini dan yang seumpamanya menandakan diam daripada perkara yang haram, bukan diam dari segi menerangkan Hukum Syar'iy bagi sesuatu perbuatan atau perkara.
This does not mean that what the Qur’aan has been silent upon is Mubaah because there are things which have been made Haraam and things that have been made Halaal within the Hadeeth (Sunnah). The meaning that is intended from ‘that which has been silent upon’ is its being made Halaal. Its being made Halaal is considered to represent a pardoning (‘Afw) from Allah and the silence mentioned in this Hadeeth and others like it signifies the Sukoot (silence) from the Haraam and not the Sukoot (silence) in respect to explaining the Hukm Ash-Shar’iy for an action or matter.