Mungkin terdapat suatu lafaz (perkataan) dalam teks yang terbuka kepada lebih daripada satu kemungkinan makna. Maka dalam keadaan ini, makna manakah yang harus diambil?

There could be a Lafzh (wording) mentioned within the text that is open to more than one possible meaning. And so in this situation, which meaning should be taken?

Contoh:

Example:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) said:

Makna lafaz ‘As-Salaah’ menurut ketetapan orang Arab (iaitu makna dari segi bahasanya) ialah Ad-Du’aa (doa). Manakala maknanya menurut ketetapan Syara’ (iaitu makna syar’inya) ialah perbuatan-perbuatan tertentu yang telah dijelaskan oleh Rasulullah ﷺ, yang bermula dengan Takbiratul Ihram dan berakhir dengan As-Salaam. Maka antara kedua-dua makna ini, yang manakah dimaksudkan dalam ayat ini?

The meaning of the Lafzh ‘As-Salaah’ according to the provision of the Arabs (i.e. meaning its linguistic meaning) is Ad-Du’aa (supplication). Its meaning however in accordance to the Shar’a provision (i.e. its Shar’a meaning) is the specific actions that the Messenger of Allah (saw) explained and which begin with the Takbeerah of Al-Ihraam and ends with As-Salaam. And so which of the two meanings is intended within this Aayah?

Para ulama Usul telah menetapkan satu kaedah (prinsip) untuk perkara ini: iaitu bahawa Haqeeqah Lughawiyah Shar'iyah mengatasi Haqeeqah Lughawiyah Wad'iyah (makna linguistik syarak mengatasi makna linguistik yang ditetapkan oleh orang-orang Arab yang pada asalnya menetapkan dan meletakkan bahasa itu). Oleh yang demikian, makna yang dimaksudkan bagi 'Dirikanlah Solat' ialah makna Shar'iy bagi As-Salaah. Kita telah pun membincangkan kategori-kategori Haqeeqah ketika membahaskan bidang pengajian Bahasa Arab dalam bahagian kedua buku ini, maka sila rujuk semula bahagian tersebut untuk penjelasan lanjut. Pertentangan antara Dalaalaat (implikasi/petunjuk/makna) bagi satu Lafzh (lafaz) dalam teks memerlukan pengutamaan satu Dalaalah ke atas yang lain.

The scholars of Usool have provided a Qaa’idah (principle) for this: It is that the Haqeeqah Al-Lughawiyah Ash-Shar’iyah outweighs the Haqeeqah Al-Lughawiyah Al-Wad’iyah (the linguistic Shar’iy meaning outweighs the linguistic provided meaning by those Arabs who set and put down the language originally). Consequently, the intended meaning of ‘Establish the Salaah’ is the Shar’iy meaning of As-Salaah. We have previously discussed the categories of the Haqeeqah when discussing the subject area of Arabic studies in the second part of the book, so please refer back to that for further detail. The conflict between the Dalaalaat (implications/indications/meanings) of the single Lafzh (wording) within the text requires outweighing one Dalaalah over another.

Dalaalah-dalaalah yang mungkin terkandung dalam satu lafaz adalah sebagai berikut:

The Dalaalaat that a single Lafzh can potentially hold are the following:

1 – Al-Ishtiraak: Ini ialah apabila lafaz itu satu tetapi maknanya banyak atau lebih daripada satu, seperti lafaz ‘Al-Qur’u’ yang boleh bermakna kedua-dua At-Tuhr (kesucian daripada haid) dan Al-Haid (haid).

1 – Al-Ishtiraak: This is when the Lafzh is one and the meanings are multiple or numerous (more than one) like the Lafzh ‘Al-Qur’u’ which can mean both At-Tuhr (purity from menstruation) and Al-Haid (menstruation).

Apa yang dimaksudkan dalam ayat ini dari Surah Yusuf adalah bertanya kepada "penduduk" kota itu.

What is intended in this Aayah of Soorah Yousuf is to ask the ‘people’ of the town.

5 – At-Takhsees (pengkhususan): Di sini, lafaz Khaass (khusus) mengeluarkan atau mengecualikan sebahagian Afraad (unsur-unsur individu) yang termasuk dalam lafaz Al-‘Aamm (lafaz umum) daripada Hukm yang terdapat dalam lafaz Al-‘Aamm, lalu menjadikannya berada di bawah Hukm yang lain. Contohnya, lafaz ‘Ar-Rijaal’ (lelaki) mengkhususkan lafaz ‘An-Naas’ (manusia), dan lafaz ‘Zaid’ mengkhususkan lafaz ‘Ar-Rijaal’ (lelaki).

5 – At-Takhsees (specification): This is where the Khaass (specific) Lafzh takes out or excludes some of the Afraad (individual elements) which are included in the Lafzh Al-‘Aamm (general worded expression) from the Hukm found in the Lafzh Al-‘Aamm to another Hukm. So for instance the Lafzh (wording) ‘Ar-Rijaal’ (men) specifies the Lafzh ‘An-Naas’ (people) and the Lafzh ‘Zaid’ specifies the Lafzh ‘Ar-Rijaal’ (men).

Berkaitan dengan lima Dalaalaat ini, yang mampu ditanggung oleh satu Lafzh tunggal, para ‘Ulamaa Usool telah menetapkan kaedah-kaedah untuk menimbang antara dua atau lebih daripadanya apabila ia berlaku atau terdapat dalam sesebuah nas Syar‘iy. Ia adalah seperti berikut: Pertembungan antara lima kemungkinan itu: ‘Al-Ishtiraak, An-Naql, Al-Majaaz, Al-Idmaar dan At-Takhsees’, berlaku dalam sepuluh keadaan (Awjuh), dan prinsip yang mengawal ialah mengambil setiap satu dengan apa yang mendahuluinya. Maka An-Naql itu Raajih (iaitu lebih kuat) berbanding Al-Ishtiraak, Al-Idmaar dan Al-Majaaz adalah sama dan setiap daripada keduanya Raajih (lebih kuat) berbanding kedua-dua An-Naql dan Al-Ishtiraak, manakala At-Takhsees Raajih berbanding Al-Idmaar, Al-Majaaz, An-Naql dan Al-Ishtiraak.

In respect to these five Dalaalaat, which the single Lafzh is capable of holding, the ‘Ulamaa of Usool have put down principles for outweighing between two or more of them if they occur or fall within a Shar’iy text. This is as follows: The conflict between the five possibilities: ‘Al-Ishtiraak, An-Naql, Al-Majaaz, Al-Idmaar and At-Takhsees’, occurs upon ten faces (Awjuh) and the controlling principle is to take each one with what is prior to it. So the Naql is Raajih (i.e. it outweighs) over the Ishtiraak, the Idmaar and the Majaaz are equal and each of them is Raajih (outweighing) over both the Naql and the Ishtiraak, whilst the Takhsees is Raajih over the Idmaar, Al-Majaaz, An-Naql and Al-Ishtiraak.

Contoh-contoh praktikal berikut menjadikan perkara ini jelas:

The following practical examples makes this clear:

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) says:

Lafaz ‘Az-Zakaah’ terbuka kepada kemungkinan bersifat Mushtarak (memegang lebih daripada satu makna) antara makna An-Namaa’ (pertumbuhan/pertambahan) dan makna yang tergambar pada kadar yang dikeluarkan daripada Nisaab.

The Lafzh ‘Az-Zakaah’ is open to the possibility of being Mushtarak (holding more than one meaning) between the meanings of An-Namaa’ (growth/increase) and the meaning reflected in the amount taken out from the Nisaab.

Adalah mungkin ia pada mulanya diberikan dalam bahasa dengan makna pertumbuhan/peningkatan (An-Namaa’) yang merujuk kepada pertambahan harta atau kekayaan, kemudian ia dipindahkan kepada makna Shar’iy, iaitu jumlah yang dikeluarkan menurut Shara' daripada harta yang telah mencapai nisab. Di sini, pemindahan makna (An-Naql) lebih kuat daripada perkongsian makna (Al-Ishtiraak), sehingga makna ayat tersebut menjadi: 'Berikanlah daripada hartamu jumlah yang telah dijelaskan oleh Shara' kepada orang yang berhak menerimanya (atau yang layak menerimanya)'.

It is possible for it to have been provided initially in the language for growth/increase (An-Namaa’) which refers to the increase in wealth or property, then it was transferred to the Shar’iy meaning the Shar’a extracted amount (from the wealth that has reached the Nisaab). Here, the Naql (transferred) outweighs the Ishtiraak so that the meaning of the Aayah becomes: ‘Give from your wealth the amount that the Shar’a has explained to the one who has the right to it (or is deserving of it)’.

Allah (SWT) berfirman dalam Surah Yusuf:

Allah (swt) said in Soorah Yousuf:

Lafaz ‘Al-Qaryah’ (kampung/bandar) terbuka kepada kemungkinan menjadi Mushtarak (mempunyai lebih daripada satu makna) antara ‘Al-Ahl’ (penduduk) dan ‘Al-Abniyah’ (bangunan/binaan), iaitu lafaz tersebut menunjukkan kepada salah satu daripada dua makna ini. Ia mungkin menjadi Haqeeqah (makna literal) berkenaan ‘Al-Abniyah’, namun lafaz ‘Ahl’ telah disembunyikan (Idmaar) sebelum lafaz ‘Al-Qaryah’. Oleh itu, Idmaar mengatasi Ishtiraak, dan maksud sebenar ayat tersebut ialah: Tanyalah ‘penduduk’ kampung yang kami pernah berada di dalamnya.

The Lafzh ‘Al-Qaryah’ (town) is open to being Mushtarak (more than one meaning) between ‘Al-Ahl’ (people) and ‘Al-Abniyah (buildings/constructions) i.e. that the Lafzh indicates to one of these two meanings. It is possible for it to be a Haqeeqah (literal meaning) in respect to ‘Al-Abniyah’ however the Lafzh (wording) ‘Ahl’ has been concealed (Idmaar) before the Lafzh ‘Al-Qaryah’. Consequently, the Idmaar outweighs the Ishtiraak and the intended meaning of the Aayah is: Ask the ‘people’ of the town that we had been in.

Juga mungkin lafaz ‘Al-Qaryah’ digunakan secara kiasan (Majaaz) untuk merujuk kepada penduduk kampung itu, dan dalam keadaan tersebut Majaaz didahulukan atas Ishtiraak.

It is also possible for the Lafzh ‘Al-Qaryah’ to have been used metaphorically (Majaaz) to indicate to the residents of the town and in that case the Majaaz would outweigh the Ishtiraak.

Allah (SWT) berfirman:

Allah (swt) says:

Lafaz 'Najas' (najis) boleh membawa makna kiasan (Majaz)

The Lafzh ‘Najas’ (impure) is open to being metaphorical (Majaaz)

membawa kenajisan bukan fizikal atau moral, dan ia boleh dialihkan (Naql) daripada makna dari segi bahasanya kepada makna Shar'iy, merujuk kepada Najaasah Shar'iy (kenajisan) yang disucikan daripadanya, seperti air kencing dan darah, sebagai contoh.

carrying a non-physical or moral impurity and it is possible to be transferred (Naql) from its linguistic meaning to its Shar’iy meaning referring to the Shar’iy Najaasah (impurity) that is purified from like the urine and blood for example.

Majaz (makna kiasan) didahulukan daripada Naql (makna yang diriwayatkan), dan najis orang-orang musyrik difahami sebagai najis maknawi atau bukan fizikal, bukan najis hissi syar'i yang dapat dirasa. Oleh itu, dibolehkan makan bersama mereka, bersentuhan secara fizikal, dan minum daripada bekas mereka tanpa perlu bersuci.

The Majaaz (metaphorical) outweighs the Naql (transferred) and the impurity of the Mushrikeen is considered to mean the moral or non-physical impurity and not the sensed Shar’iy impurity. It is therefore permitted to eat with them, to make physical contact and to drink from their vessels without the need of purification.