Mufassar ialah Lafaz (ungkapan berlafaz) yang menunjukkan maksud yang dikehendaki daripada Siyaaq (konteks atau susunan) dengan jelas, atau ia ialah lafaz yang bertambah kejelasannya melalui penjelasan Daleel (dalil) lain. Ia tidak terbuka kepada Ta’weel (tafsiran), tetapi terbuka kepada An-Naskh (pemansuhan) pada zaman Rasulullah ﷺ. Penambahan kejelasan itu boleh datang daripada Seeghah (bentuk) yang sama, dan boleh juga datang daripada Daleel (dalil) yang lain.

The Mufassar is the Lafzh (worded expression) that indicates its intended meaning from the Siyaaq (context or framing) with clarity or it is that which is increased in clarity by the explanation of another Daleel. It is not open to Ta’weel (interpretation) but is open to An-Naskh (abrogation) in the time of the Messenger (saw). The increase in clarity can originate from the same Seeghah (form) and it can also come from another Daleel (evidence).

Contoh jenis pertama:

A- Example of the first type: